Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

"Τρίποντο" στον ελληνικό τουρισμό δια χειρός Αντετοκούνμπο

Τα κέρδη από την ιστορική πρώτη ελληνική συμμετοχή σε All Star Game δεν τα... εξαργυρώνει μόνο το μπάσκετ της χώρας, αλλά και ο τουρισμός.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο αποτέλεσε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος στην πρόσφατη "γιορτή" της Νέας Ορλεάνης, όπου συγκεντρώθηκαν τα μεγαλύτερα αστέρια του ΝΒΑ και συνέπεσε με την "high season" των αμερικανικών κρατήσεων προς ευρωπαϊκούς προορισμούς.

Δύο ημέρες μετά την ολοκλήρωση του All Star Game τα social media ακόμα καταγράφουν τα... κατορθώματα του "Greek Freak", όπως τον αποκαλούν οι Αμερικάνοι. 

Οπως αναφέρουν εκπρόσωποι μεγάλων ταξιδιωτικών γραφείων στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όλη αυτή η δημοσιότητα με τον Αντετοκούνμπο από την αρχή της εφετινής αγωνιστικής περιόδου, με αποκορύφωμα το All Star Game, έχει προδώσει στην Ελλάδα μεγάλο πλεονέκτημα μεταξύ των ευρωπαϊκών προορισμών, που "στοχεύουν" να απολαύσουν τις διακοπές τους οι Αμερικανοί.

Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που στα social media και τον Τύπο (ηλεκτρονικό και έντυπο) των ΗΠΑ ο Giannis παρουσιάζεται σαν ο... 13ος Θεός της Αρχαίας Ελλάδας, ενώ οι μεταφορές για τους αγωνιστικούς "άθλους" του συνδέονται με αυτούς των πρωταγωνιστών της ελληνικής μυθολογίας.

Επίσης, ο 22χρονος, ο οποίος αποτελεί τον νεότερο μη Αμερικανό παίκτη που ψηφίζεται ως βασικός σε All Star, διαφημίζει ανιδιοτελώς σε κάθε του δήλωση την Ελλάδα, ενώ τις περισσότερες -αν όχι όλες- φορές ποζάρει στον φωτογραφικό φακό με φόντο την ελληνική σημαία. Άλλωστε, στην ψηφοφορία για την επιλογή του στο All Star o Αντετοκούνμπο συγκέντρωσε περισσότερες από 1.6 εκ. ψήφους, οι οποίες προήλθαν από κάθε άκρη της γης.

Αυτομάτως, λοιπόν, ο "Giannis", τον οποίο απήλαυσαν τηλεοπτικά και οι απανταχού λάτρεις του ΝΒΑ και έμαθαν για τη χώρα όπου έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα, χρίστηκε πρεσβευτής της Ελλάδας στην τουριστική αγορά των ΗΠΑ, με διάφορα γραφεία να δηλώνουν μετά βεβαιότητας ότι... "μαζί με τα πολλά ρεκόρ που έσπασε είναι σίγουρο ότι αυξάνει τις μέχρι τώρα κρατήσεις των Αμερικανών στην Ελλάδα για να γνωρίσουν το μέρος που μεγάλωσε ο "Greek Freak".

Πηγή: απόσπασμα από άρθρο του ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχόλιο του μπλόγκερ: 
Θέλω να πιστεύω ότι το ελληνικό υπουργείο Τουρισμού, το οποίο έχει καθυστερήσει υπερβολικά, δεν θα αφήσει ανεκμετάλλευτο τον άσο (κυριολεκτικά και μεταφορικά) που αναπάντεχα βρέθηκε στο μανίκι του. Ο ''Γιάννης'', που συνιστά ένα brand name από μόνο του (η αναζήτηση στην google με το όνομά του έχει 2,34 εκατ. αποτελέσματα), θα μπορούσε να αναχθεί και επίσημα στον πιο δυνατό πρεσβευτή για τη χώρα μας, ιδιαίτερα για την άκρως ελκυστική αγορά της Αμερικής.


Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Ο «τουρισμός των αποζημιώσεων»...

Ακρως ανησυχητικές διαστάσεις προσλαμβάνει τον τελευταίο χρόνο μια πρακτική επιτήδειων που ασχολούνται με παρεμφερείς με τον τουρισμό δραστηριότητες και η οποία προκαλεί ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ στα ξενοδοχεία της Κύπρου και όχι μόνο.

Πρόκειται για μια πρακτική που ακολουθείται σχεδόν αποκλειστικά από Βρετανούς παράγοντες και τουρίστες και που χαρακτηρίζεται από ξενοδόχους της Πάφου ως «τουρισμός των αποζημιώσεων».

Χιλιάδες λοιπόν Βρετανοί τουρίστες που επιστρέφουν στη χώρα τους μετά τις διακοπές τους στην Κύπρο ή σε άλλους –μεσογειακούς κυρίως- προορισμούς, καταφεύγουν με την παρότρυνση και τις συμβουλές επιτήδειων παραγόντων, σε απαιτήσεις (claims) εναντίον των ξενοδοχείων όπου έκαναν διακοπές, προβάλλοντας επιχειρήματα για προβλήματα ιατρικής κυρίως φύσης που, δήθεν, αντιμετώπισαν κατά την παραμονή τους στη χώρα.

Γύρω από τη βιομηχανία που έχει στηθεί για απαίτηση αποζημιώσεων βρίσκονται κάποιοι που αποκαλούνται "ambulance lawyers", δηλαδή "δικηγόροι των ασθενοφόρων", επειδή καθοδηγούν τους ανθρώπους να υποβάλουν παράπονα απαιτώντας αποζημιώσεις - η δική τους αμοιβή είναι συνάρτηση του αν ο τουρίστας λάβει αποζημίωση και πόση.

Συνήθως οι τουρίστες επικαλούνται, όταν επιστρέψουν στην πατρίδα τους, ιατρικό πρόβλημα που δεν μπορεί να αποδειχθεί, κυρίως γαστρεντερικής φύσεως ενοχλήσεις που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν λόγω του φαγητού στο ξενοδοχείο.

Όλοι αυτοί ουσιαστικά εκμεταλλεύονται τα συμβόλαια που έχουν υπογραφεί ανάμεσα στα ξενοδοχεία  και τους βρετανικούς tour operators, όπου προβλέπεται πρόνοια αν ο πελάτης απαιτήσει αποζημίωση για κάτι που θεωρητικά υπέστη κατά τις διακοπές του.

Μέσω των δικηγόρων αυτών, τα claims των τουριστών αποστέλλονται στους οργανωτές ταξιδίων και αυτοί με τη σειρά τους τα προωθούν στα ξενοδοχεία, απαιτώντας αποζημιώσεις, ασχέτως αν δεν αποδεικνύεται η αυθεντικότητά τους. Τα περιθώρια αντιδράσεων των ξενοδόχων είναι περιορισμένα καθώς δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν τον κύριο «αιμοδότη» τους, που τους γεμίζει τα δωμάτια.

Ηδη πολλά ξενοδοχεία της Πάφου και άλλων τουριστικών περιοχών έχουν εξαναγκαστεί σε ικανοποίηση απαιτήσεων πελατών τους ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Αναμένεται αυτό το φαινόμενο να χτυπήσει φέτος και τη χώρα μας, ιδιαίτερα προορισμούς που «δουλεύουν» με Βρετανούς.



Πηγή: τροποποίηση σε άρθρο του www.tornosnews.gr

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Το ένοχο μυστικό της Nutella

Σχετικά πρόσφατα είχε γίνει πολύς λόγος σχετικά με το αν το φοινικέλαιο είναι καρκινογόνο ή όχι. Μάλιστα, η ιταλική εταιρεία που το παρασκευάζει εγκαινίασε πολυδάπανη καμπάνια για να πείσει το κοινό ότι η χρήση του, όπως ακριβώς την κάνει η εταιρεία, είναι απολύτως ασφαλής. Όπως μπορεί κανείς να διακρίνει στην ετικέτα της συσκευασίας η Nutella όντως περιέχει φοινικέλαιο, γάλα σε σκόνη, κακάο, φουντούκια και ζάχαρη. 
 
Μολονότι δεν είμαι ειδικός στο να γνωρίζω το βαθμό επικινδυνότητας του φοινικέλαιου ως πρώτης ύλης, θεωρώ ότι ίσως τελικά να βλέπουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος. Όλα αυτά με αφορμή την ανάρτηση ενός χρήστη, όπου απεικονίζονται όλα τα συστατικά ξεχωριστά και κατά αναλογία.


Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, η πραλίνα φουντουκιού δεν αποτελείται τόσο από φουντούκια και κακάο, αλλά από ζάχαρη και φοινικέλαιο. Για την ακρίβεια, όπως αναφέρει και η ετικέτα, σε κάθε 37 γραμμάρια (δηλαδή δύο κουταλιές της σούπας), τα 21 γραμμάρια είναι ζάχαρη - σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι ενήλικες πρέπει να καταναλώνουν καθημερινά 50 γραμμάρια ζάχαρης ή και λιγότερο.

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Το λογότυπο των McDonald's και το μυστικό που κρύβει..

Δημιούργημα των αδερφών Μόρις και Ρίτσαρντ ΜακΝτόναλντ, το πρώτο McDonalds, ένα μικρό drive-in εστιατόριο που πωλούσε χοτ ντογκ, πορτοκαλάδα, καφέ και τσάι, άνοιξε τις πόρτες του το 1937 στην Καλιφόρνια. Ως λογότυπο υιοθετήθηκε αρχικά ένα ανθρωπάκι με τη μορφή ενός σεφ, ο γοργοπόδαρος Speedee. Είχαν μόλις μπει τα θεμέλια για την μετέπειτα κυριαρχία της βιομηχανίας του γρήγορου φαγητού.
   Το 1953, υιοθετήθηκαν οι διάσημες αψίδες, όταν ο Μόρις ΜακΝτόναλντ σχεδίασε σε ένα κομμάτι χαρτί ένα ζευγάρι τυποποιημένων κίτρινων αψίδων, για τις ανάγκες ενός νέου εστιατορίου στο Φίνιξ της Αριζόνα. Η επιλογή των αψίδων, που τοποθετήθηκαν παραπλεύρως του καταστήματος, δεν ήταν τυχαία καθώς, αν τις έβλεπε κάποιος από τα πλάγια, παρέπεμπαν στο γράμμα Μ, το αρχικό του επωνύμου των ιδρυτών.
   Ένα επίσης ενδιαφέρον στοιχείο, τα χρόνια εκείνα, είναι η αναγραφή στις πινακίδες του κάθε καταστήματος των συνολικών χάμπουργκερ που είχαν πωληθεί έως τότε. Ο εμπνευστής του εγχειρήματος αυτού, ο Ρέι Κροκ, που εξαγόρασε το 1961 την επιχείρηση έναντι πινακίου φακής από τα δύο αδέρφια, θεωρούσε ότι οι συμπατριώτες του αρέσκονταν σε οτιδήποτε επιτυχημένο, γι’ αυτό και τους το υπενθύμιζε με αυτό τον τρόπο.
 Το σημερινό λογότυπο, οι «χρυσές αψίδες», σύμβολο κομψότητας και μοναδικότητας, που ταυτίστηκε με την παγκόσμια επέκταση της McDonalds και συνάμα της αμερικάνικης κουλτούρας, σχεδιάστηκε από τον Τζιμ Σουίντλερ το 1962. Έξι χρόνια αργότερα, το 1968, προστέθηκε και το όνομα της αλυσίδας. Τα χρώματα που επιλέχθηκαν, το χρυσαφί και το κόκκινο, αφενός ήταν ευδιάκριτα από μακρινή απόσταση, συχνά από χιλιόμετρα μακριά, αφετέρου αντιπροσώπευαν την τόλμη και τη δύναμη.
  Εικάζεται πάντως ότι η εταιρεία ήθελε να αλλάξει το λογότυπο στα τέλη της δεκαετίας του '60 αλλά ο τότε σύμβουλος design έπεισε το μάνατζμεντ ότι το γράμμα «M» με τον τρόπο που ήταν γραμμένο, έκρυβε ένα υποσυνείδητο μήνυμα, καθώς παρέπεμπε σε γυναικείο στήθος, ισχυριζόμενος ότι το το εν λόγω σχήμα θα έκανε τους πελάτες να το συνδέσουν με την μητρική φροντίδα...

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Taxibeat. Πωλήθηκε έναντι 40 εκατ. ευρώ

Με αφορμή την πώληση, έναντι 40 εκατ. ευρώ, της Taxibeat, μίας από τις καλύτερες επιχειρηματικές ιδέες που γεννήθηκαν μέσα στην κρίση, στη γερμανική Daimler του ομίλου Mercedes και την ένταξή της στο δίκτυο της mytaxi, ας ανατρέξουμε στη σύντομη ιστορία της (πηγή: Οι 50 καλύτερες Επιχειρηματικές Ιδέες Μέσα στην Κρίση)

TAXIBEAT
Η Εξυγίανση του Ταξί
     Τα «παλιά» τα χρόνια υπήρχαν οδηγοί ταξί που έπαιρναν διπλές και τριπλές κούρσες, απέρριπταν πελάτες, χρέωναν επιπλέον ακόμη και τον κλιματισμό. Αυτή η κατηγορία επαγγελματιών δεν είχε κανένα κίνητρο να βελτιώσει τις υπηρεσίες του, με αποτέλεσμα οι επιβάτες να βιώνουν συχνά δυσάρεστες εμπειρίες. Ωστόσο, από το 2010, μία εφαρμογή στο κινητό, το Taxibeat, έμελλε να ταράξει τα νερά του κλάδου μεταμορφώνοντας προς το καλύτερο την αγορά των ταξί αρχικά στην Αθήνα και μετέπειτα στην υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά και σε αρκετές πρωτεύουσες του ανεπτυγμένου κόσμου.

Ένα καλοκαιρινό βράδυ στην Κηφισιά…
   Εμπνευστής του Taxibeat είναι ο Νίκος Δρανδάκης, από τη Χαλκίδα, ο οποίος εργάστηκε ως προγραμματιστής και project manager σε έργα πληροφορικής, ως σύμβουλος επιχειρήσεων ειδικευμένος σε θέματα Νέων Τεχνολογιών, Ψηφιακής Επικοινωνίας και Internet, καθώς και ως επιστημονικός συνεργάτης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, διδάσκοντας Social Media και Ψηφιακή Επικοινωνία.
     Ωστόσο, μία βιωματική εμπειρία μία καλοκαιρινή βραδιά του 2010 θα αποτελούσε το ερέθισμα για τη δημιουργία μιας από τις πιο επιτυχημένες ελληνικές startup εταιρείες. Δεν είναι τυχαίο ότι μέσα σε 18 μήνες, το TaxiBeat κατάφερε να αναπτυχθεί και να επεκταθεί όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε τέσσερις ακόμα χώρες.
    Τότε, εγκλωβισμένος σε μια ερημική τοποθεσία στην Κηφισιά, ο κος Δρανδάκης αναζητούσε στο χάρτη του iPhone κοντινούς κεντρικούς δρόμους ώστε να μπορέσει να βρει ταξί. Καθώς κοιτούσε τον χάρτη της περιοχής, σκέφτηκε ότι θα ήταν ιδιαίτερα βολικό να μπορούσε να δει εκεί τις θέσεις των ταξί. Η ιδέα του ήταν ιδιαίτερα πρωτοποριακή σε μία πόλη όπου τα ταξί ήταν δαιμονοποιημένα λόγω κυρίως των μέτριων έως κακών υπηρεσιών που προσέφεραν.

Ένα ταξί διαφορετικό βγαίνει στους δρόμους…
  Μετά από λίγο καιρό θα συνυποβάλει την ιδέα του στο «Openfund», επενδυτικό όχημα για επιχειρηματικές ιδέες υψηλής τεχνολογίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η ιδέα γίνεται δεκτή και έτσι εξασφαλίζεται η πολυπόθητη αρχική χρηματοδότηση του εγχειρήματος. Τέσσερις μήνες μετά, το Taxibeat κάνει την παρθενική του εμφάνιση στους δρόμους της Αθήνας. Από την πρώτη ημέρα της εφαρμογής στο App Store η επιτυχία ήταν εκκωφαντική. Η ζήτηση από το επιβατικό κοινό ήταν μεγάλη, γεγονός που αρχικά δημιούργησε προβλήματα λόγω του σχετικά περιορισμένου αριθμού των συνεργαζόμενων επαγγελματιών ταξί.
      Η διείσδυση στην άγνωστη αγορά των ταξί δεν ήταν ωστόσο απλή υπόθεση. Ο ιδρυτής γυρίζει όλες τις πιάτσες της Αθήνας και γνωρίζεται με τους οδηγούς ταξί έναν-έναν - η ίδια πρακτική ακολουθείται και σήμερα από τους υπαλλήλους της εταιρείας. Δεν αργεί να αντιληφθεί ότι μερίδα επαγγελματιών, που είχε πληγεί από την κρίση, θα έμπαινε μέσα σε ένα σχήμα που θα τους αύξανε την πελατεία χωρίς να χρειαστεί να πληρώσουν συνδρομή - οι οδηγοί-συνδρομητές πληρώνουν ένα ποσό για κάθε διαδρομή που κλείνουν μέσω της υπηρεσίας, που αρχικά ήταν 0,5 ευρώ και σήμερα είναι το 10% του τελικής τιμής.

Ο στόλος ταξί διευρύνεται…
  O κ. Δρανδάκης και οι συνεργάτες του υιοθετoύν τη λογική «ship early, ship often» (βγάλε το προϊόν στην αγορά όσο πιο γρήγορα γίνεται και ύστερα βελτίωσε το όσο πιο γρήγορα μπορείς) και με σκληρή δουλειά καταφέρνουν μέσα σε μερικές ημέρες να γίνουν γνωστοί από στόμα σε στόμα και να αποκτήσουν έναν ολοένα και αυξανόμενο στόλο ταξί, υποσκελίζοντας σύντομα ακόμη και τη μεγαλύτερη εταιρεία ραδιοταξί στην Αθήνα, που διέθετε 600 αυτοκίνητα.  
    Ουσιαστικά το Taxibeat, εκτός από την ευκολία που παρείχε στον εντοπισμό του πιο κοντινού ταξί ανά πάσα στιγμή, δημιούργησε μία αγορά όπου οι πελάτες βαθμολογούν τον οδηγό και επιλέγουν ποιον θα καλέσουν και με άλλα κριτήρια, όπως το μοντέλο του αυτοκινήτου, η βαθμολογία των προηγούμενων πελατών, το αν ο οδηγός μιλάει ξένες γλώσσες, έχει wi-fi στο αυτοκίνητο ή δέχεται κατοικίδια ζώα. Και όλα αυτά δωρεάν, χωρίς την παραμικρή χρέωση για τον πελάτη.
    Με τα προφίλ των οδηγών και τις αξιολογήσεις τους από τους πελάτες,  προσέφερε στους οδηγούς ταξί την ευκαιρία να βελτιωθούν, να διαφοροποιηθούν από την μάζα. Πολλοί από αυτούς, μάλιστα, ανταποκρινόμενοι, για πρώτη φορά, στις προτιμήσεις των πελατών, συμπεριέλαβαν παροχή σύνδεσης wi-fi.

Μια παγκόσμια εταιρεία…
Η επέκταση υπήρξε εντυπωσιακή. Διακατεχόμενη από έντονη εξωστρέφεια, στράφηκε πάραυτα σε πρωτεύουσες του εξωτερικού σε μια προσπάθεια να προλάβει τυχόν ανταγωνιστικές κινήσεις. Βραζιλία, Γαλλία, Ρουμανία, Νορβηγία ήταν οι επόμενοι σταθμοί της (αν και σε πολλές από αυτές θα αποχωρήσει αργότερα). Για να υλοποιήσει άμεσα τα σχέδιά της για την κατάκτηση του υπόλοιπου κόσμου, δεδομένου ότι τα ίδια της κεφάλαια δεν αρκούσαν, έλαβε χρηματοδότηση ύψους τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων από το ευρωπαϊκό fund «Hummingbird Ventures».

   Σήμερα, το Taxibeat, που συν τοις άλλοις προσφέρει την υπηρεσία αποστολής ασυνόδευτων αντικειμένων μέσα στην πόλη, είναι μια εταιρεία με 8.000 εγγεγραμμένους οδηγούς ταξί και μισό εκατομμύριο πελάτες, με κοινωνικές ευαισθησίες μάλιστα καθώς ανέλαβε το 2015 κοινωνική δράση για τους πρόσφυγες που συνέρρεαν στην Ελλάδα, αρκετά μεγάλη για να απασχολήσει δημοσιογραφικούς κολοσσούς όπως το «BBC» και το «CNBC».

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Η σπασμένη κιθάρα και η ''ζημιά'' 180 εκατ. δολαρίων της United Airlines

Η περίπτωση της United Airlines, η οποία το 2008 κατέστρεψε την κιθάρα ενός Καναδού μουσικού, θα μπορούσε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια και σε όλα τα σεμινάρια δημοσίων σχέσεων, ως παράδειγμα προς αποφυγή.
Κάποιος είχε πει ότι «οι πελάτες δεν έχουν την απαίτηση οι εταιρείες να είναι αλάνθαστες, έχουν την απαίτηση όμως, όταν κάτι ‘’στραβώσει’’, να το διορθώσουν». Η αμερικάνικη αεροπορική εταιρεία προφανώς δεν γνώριζε αυτό που σήμερα θεωρείται μία από τις βασικές αρχές της εξυπηρέτησης πελατών.

Πώς ξεκίνησαν όλα…
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Ντέιβ Κάρολ άκουσε έναν συνεπιβάτη να λέει ότι οι υπάλληλοι της United Airlines κακομεταχειρίστηκαν (για την ακρίβεια την πέταξαν κατά την μεταφορά) την αγαπημένη του κιθάρα, αξίας 3.500 δολαρίων. Όταν αργότερα παρέλαβε την κιθάρα του, οι χειρότεροί του φόβοι είχαν επιβεβαιωθεί, καθώς είχε υποστεί σημαντική ζημιά.
Απευθύνθηκε άμεσα σε τρεις υπαλλήλους της εταιρείας οι οποίοι τον αγνόησαν. Η περιπέτειά του είχε μόλις ξεκινήσει. Κατόπιν απευθύνθηκε στην εταιρεία η οποία όμως αρνήθηκε να τον αποζημιώσει ισχυριζόμενη ότι είχαν παρέλθει οι 24 ώρες που ορίζει η εταιρική πολιτική.
Οι προσπάθειές του κράτησαν συνολικά εννέα μήνες, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πάρει το ποσό που διεκδικούσε, για την κάλυψη της ζημιάς, ύψους 1.200 δολαρίων. Η απάντηση της εταιρείας ήταν ένα ατέρμονο «όχι». Ηταν αρνητική ακόμη και όταν ο Κάρολ ζήτησε να μην τον πληρώσουν μετρητά αλλά να του δώσουν την αντίστοιχη αξία σε εισιτήρια.

Το τραγούδι…
Τότε αποφάσισε να αναλάβει δράση, ώστε να πάρει την εκδίκησή του. Έγραψε λοιπόν ένα τραγούδι και δημοσίευσε ένα βίντεο, από τα συνολικά τρία που θα έβγαζε, με τίτλο «United Breaks Guitars» σχετικό με την τραυματική εμπειρία του. Το βίντεο, που καυτηρίαζε τις πολιτικές της United, ανέβηκε στο YouTube και έγινε viral με 150.000 επισκέψεις σε μία μόνο ημέρα– σήμερα μετράει 15 εκατ. επισκέψεις.
Αυτή η εξέλιξη «ξύπνησε» την εταιρεία η οποία πρόσφερε 3.000 δολάρια στον Κάρολ. Ο τελευταίος δεν τα δέχθηκε και απαίτησε τα χρήματα να κατατεθούν σε μία φιλανθρωπική οργάνωση, όπως και έγινε.

Ο μεγάλος χαμένος…
Σε αυτή την ιστορία ο ξεκάθαρος χαμένος είναι ένας: η United Airlines. Με συνοπτικές διαδικασίες και με μια σειρά εγκληματικών λαθών κατάφερε να μετατρέψει έναν δυσαρεστημένο πελάτη σε ορκισμένο εχθρό, σε έναν ακτιβιστή (activists: πελάτες που παραπονούνται και οι οποίοι, βλέποντας ότι το παράπονό τους δεν εισακούστηκε, αναλαμβάνουν δράση με σκοπό να εκδικηθούν).
Όπως όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε τα 3.000 δολάρια που πλήρωσε (αντί 1.200 που ήταν η αρχική απαίτηση ή και λιγότερο, αν πλήρωνε σε είδος) ήταν η μικρότερη ζημιά που έπαθε. Γιατί υπήρχε και μεγαλύτερη: όλη αυτή η αρνητική δημοσιότητα (ο Τύπος λατρεύει τέτοιου είδους ειδήσεις) οδήγησε, σύμφωνε με το BBC, σε πτώση της μετοχής της United κατά 10% μέσα σε τέσσερις εβδομάδες μετά τη δημοσίευση του βίντεο, που μεταφράστηκε σε απώλεια 180 εκατομμυρίων δολαρίων!!! Όταν πια η εταιρεία ζήτησε συγγνώμη και δεσμεύτηκε να αλλάξει τις πολιτικές της ήταν ήδη αργά.

Και, ο νικητής είναι…
Ο Ντέιβ Κάρολ μετατράπηκε σε μία άκρως αναγνωρίσιμη φιγούρα, έναν περιζήτητο από τα MME (τηλεοπτικές εκπομπές και ραδιόφωνο) μουσικό, που χρειάστηκε να πει την ιστορία του αμέτρητες φορές. Εξαργυρώνοντας την αναγνωρισιμότητά του, το 2012 έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο United Breaks Guitars: The Power of One Voice in the Age of Social Media.
Η περιπέτειά του ενέπνευσε και το NBC το οποίο το 2013 γύρισε μία εκπομπή με τίτλο «πώς να παραπονεθείτε σωστά και να πάρετε αυτό που θέλετε».
Παράπλευρος νικητής ήταν και η Taylor Guitars, ο κατασκευαστής της επίμαχης κιθάρας, η οποία επέδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά, καθώς χάρισε μία κιθάρα στον Καναδό μουσικό ενώ δημιούργησε ένα βίντεο (που δέχθηκε πάνω από μισό εκατομμύριο επισκέψεις) όπου, αφού εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για το συμβάν, υπενθύμισε τις υπηρεσίες επιδιόρθωσης που αναλαμβάνει αλλά και έδωσε συμβουλές για την ασφαλή μεταφορά της κιθάρας κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Ηθικό δίδαγμα…

Στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, σε μια εποχή όπου ο καθένας μπορεί να ανεβάσει ένα επικριτικό άρθρο, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να αναπτύξουν πολιτικές ώστε να διαφυλάξουν τη φήμη τους (reputation management), το πιο σημαντικό περιουσιακό τους στοιχείο. Αν δεν το κάνουν, θα πάθουν ότι έπαθε η United Airlines

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Το κρυμμένο μυστικό της Abercrombie and Fitch...

Το 2003 η αλυσίδα ένδυσης Abercrombie and Fitch μηνύθηκε για ρατσιστική συμπεριφορά καθώς απέλυσε Ασιάτες, έγχρωμους και Ισπανόφωνους επειδή "δεν ταίριαζαν στην εικόνα της A&F''.

Εικάζεται μάλιστα ότι ο εικονιζόμενος ιδρυτής της αμερικάνικης εταιρείας, που απευθύνεται κυρίως σε ευκατάστατους εφήβους και κολεγιόπαιδα, έχει δηλώσει ότι δεν επιθυμεί τα ρούχα του να φορεθούν από χοντρούς και άσχημους, ούτε αυτοί να εργάζονται στην εταιρεία του.

Η εταιρεία, που ιδρύθηκε το 1892 και έχει ντύσει τον Ερνεστ Χεμινγουέι και τον Θίοντορ Ρούσβελτ, διαθέτει σήμερα 600 καταστήματα και απασχολεί 22.000 άτομα.

Σύμφωνα με καταγγελίες, όσοι ανήκουν σε μειονότητες και προσλαμβάνονται δεν απασχολούνται σε θέσεις πρώτης γραμμής (π.χ. πωλητές), ενώ έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου ανώτατοι μάνατζερ της εταιρείας επισκέπτονται καταστήματα και αμέσως μετά καταγράφονται απολύσεις ατόμων που δεν ταιριάζουν στο εταιρικό προφίλ, οι οποίοι σχεδόν αμέσως αντικαθίσταται από λευκούς. Δεν είναι λίγες οι φορές, μάλιστα, που ιδιοκτήτες καταστημάτων ενθαρρύνουν πελάτες που είναι λευκοί και ελκυστικοί και "ταιριάζουν στο προφίλ της A&F" να κάνουν αίτηση για δουλειά...