Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

Do it for Denmark. Διαφημιστική εκστρατεία καλεί τις Δανές να ταξιδεύσουν για να τεκνοποιήσουν...

"Do it for Denmark" (κάν' το για τη Δανία) λέγεται η καμπάνια δανέζικης εταιρείας ταξιδιών, η οποία αποσκοπεί στο να καταπολεμήσει την υπογεννητικότητα που μαστίζει την σκανδιναβική χώρα. Το δίλεπτο βίντεο, που έχει γίνει ανάρπαστο στο διαδίκτυο με περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια «κτυπήματα» μέσα σε δύο μόλις ημέρες, παρακινεί, παρέχοντας εκπτώσεις και δώρα, τις Δανές να ταξιδεύσουν στο εξωτερικό κατά τις γόνιμες μέρες τους. Σύμφωνα με το διαφημιστικό, οι Δανοί κάνουν 46% περισσότερο σεξ κατά τη διάρκεια των διακοπών τους, ενώ ένα στα δέκα παιδιά που γεννιούνται «συλλαμβάνονται» τότε.



https://www.youtube.com/watch?v=vrO3TfJc9Qw

Δυστυχώς, στη χώρα μας, όπου η υπογεννητικότητα έχει χτυπήσει κόκκινο, δεν συναντάμε τέτοιες πρωτοβουλίες ούτε από τον ιδιωτικό ούτε από τον δημόσιο τομέα. Ο λόγος: Τέτοιες καμπάνιες απαιτούν ευρηματικότητα, φαντασία, μα πάνω από όλα όραμα. Η εταιρεία ταξιδιών στη Δανία γνωρίζει ότι, αν οι γεννήσεις συνεχίσουν την καθοδική τους πορεία, στο μέλλον θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα. Στη χώρα μας, δυστυχώς, ποτέ δεν βλέπαμε τόσο μακριά. Πάντα βλέπαμε το δέντρο, το δάσος ποτέ. Όσο για την ευρηματικότητα και τη φαντασία, ούτε λόγος. Ρίξτε μια ματιά στις τηλεοπτικές διαφημίσεις και θα καταλάβετε τι εννοώ.


Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Το φαρμακείο του Μπακάκου. Το σημείο αναφοράς των Αθηναίων.

Το ιστορικό φαρμακείο του Μπακάκου στην Ομόνοια, υπήρξε για πολλές δεκαετίες το σημείο αναφοράς των Αθηναίων και όχι μόνο, οι οποίοι έδιναν εκεί το ραντεβού τους για να πάνε για ψώνια ή για να συναντηθούν με τους συγγενείς τους από την επαρχεία. Η φήμη του δε θα ξεπερνούσε τα σύνορα της χώρας και θα απλωνόταν ως την Αμερική. Όπως είχε εύγλωττα δηλώσει ο εκπρόσωπος του Τμήματος Υγείας του ΟΗΕ, όταν αντίκρισε για πρώτη φορά την επιχείρηση: ‘’Παράδειγμα προς μίμησιν δια την Αμερικήν όσον και δια την Ευρώπην αποτελεί το Φαρμακείον Μπακάκου’’.
   Το εμβληματικό φαρμακείο, που άνοιξε τις πύλες του το 1916 στην οδό Δώρου, στην Αθήνα, υπήρξε απόρροια της συνεργασίας δύο διαπρεπών επιστημόνων της εποχής: του χημικού Ανδρέα Σακαλή και του διορατικού φαρμακοποιού Πέτρου Μπακάκου. Οι δύο αυτοί άνδρες, με αρχικό κεφάλαιο 55.000 δραχμές, θα ένωναν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν όχι απλά ένα παραδοσιακό φαρμακείο, αλλά ένα πρωτοποριακό φαρμακείο δυτικοευρωπαϊκών προδιαγραφών, το οποίο θα πρόσφερε στο κοινό του ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες.
   Τρία χρόνια αργότερα, το 1919, το φαρμακείο θα μεταφερθεί στην Ομόνοια, όπου και θα παραμείνει για 80 και πλέον χρόνια. Εκεί, με τη βοήθεια 20 υπαλλήλων, ο Πέτρος Μπακάκος θα ξεδίπλωνε τις αρετές του και, ακολουθώντας τα βήματα ορισμένων φαρμακείων του εξωτερικού, θα δημιουργούσε έναν μεγάλο χώρο πώλησης ευρείας γκάμας προϊόντων, όπως ορθοπεδικά και καλλυντικά, όργανα και σκεύη χημείων, κολόνιες, χημικά προϊόντα και οτιδήποτε άλλο ζητούσαν τα πανεπιστήμια, τα εργαστήρια και οι κάθε λογής οργανισμοί – συνολικά διατίθετο προς πώληση, τη δεκαετία του ΄50, 15.000 προϊόντα.
   Ανήσυχο πνεύμα ως ήταν, υπήρξε συνδρομητής σε πολλά έγκριτα επιστημονικά περιοδικά του εξωτερικού, προκειμένου να παρακολουθεί ανελλιπώς τις τρέχουσες εξελίξεις στη φαρμακευτική και να προσαρμόζεται σε αυτές. Πρεσβεύοντας δε ότι οι πρωτοποριακές προσπάθειες δεν μπορούν να προέρχονται από έναν μόνο δημιουργό, συνεργάζεται με επιτυχία με γνωστούς επιχειρηματίες της εποχής, στους οποίους προσφέρει με ενθουσιασμό και επιμονή προσωπική εργασία και κυρίως την πολύτιμη εμπειρία του.
   Η νεότευκτη επιχείρηση δεν θα αργούσε να ευημερήσει και να σταθεί με αξιώσεις απέναντι σε άλλα παραδοσιακά φαρμακεία της Αθήνας, όπως το φαρμακείο του Μαρινόπουλου στα Χαυτεία. Σε αυτό βέβαια θα βοηθούσε και η προνομιακή θέση του φαρμακείου, αφού βρισκόταν στην καρδιά της πόλης και εξυπηρετούσε, λόγω της παρακείμενης στάσης του ηλεκτρικού σταθμού, τις μετακινήσεις προς κάθε σημείο της πρωτευούσης. Όλα αυτά, όμως, δεν θα προλάβαινε να τα βιώσει ο Ανδρέας Σακαλής, ο οποίος απεβίωσε στις αρχές της δεκαετίας του ’20.
   Αν και παραδοσιακά τα φαρμακεία της εποχής αποτελούσαν πόλο έλξης διακεκριμένων Αθηναίων, οι οποίοι συγκεντρώνονταν για να συζητήσουν και να προβληματισθούν, εντούτοις ίσως και οι ίδιοι οι ιδρυτές του φαρμακείου να μην περίμεναν την απήχηση που θα είχε στη μεσαία και ανώτερη κοινωνική τάξη της εποχής. Οι δε πολιτικές απόψεις του Μπακάκου, ο οποίος, αν και καταγόταν από την παραδοσιακά βασιλόφρονα Λακωνία, από νωρίς τάχθηκε στο πλευρό των Βενιζελικών, θα προσέλκυαν επώνυμους Βενιζελικούς και ανθρώπους των γραμμάτων.
   Ανάμεσα στους διακεκριμένους επισκέπτες, οι οποίοι στο χαμηλοτάβανο πατάρι του Μπακάκου αναζήτησαν στέγη για να συζητήσουν για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας, ήταν ο Αλέξανδρος Διομήδης, ο Κωστής Θεοτόκης, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, με τους οποίους ο ιδρυτής διατηρούσε φιλική σχέση.
   Χωρίς την παραμικρή διαφήμιση, το πενταόροφο φαρμακείο του Μπακάκου είχε φθάσει, τη δεκαετία του ’50, να εξυπηρετεί έως και 5.000 πελάτες την ημέρα, δηλαδή 10 πελάτες το λεπτό – σήμερα εξυπηρετεί περίπου 1.500. Παρ’ όλα αυτά, ο ιδρυτής του θα υιοθετούσε ευφάνταστους τρόπους για να προβάλει τα εμπορεύματά του. Ενδεικτική ήταν η διανομή στους πελάτες ημερολογίων τσέπης κατά την περίοδο των εορτών. Αρκετά δε από αυτά ήταν αρωματισμένα, πολύ πριν ακόμη η επιστήμη του μάρκετινγκ αναδείξει την καθοριστική σημασία των οσμών στην διαμόρφωση της καταναλωτικής συμπεριφοράς, τα οποία εξαφανίζονταν πριν ακόμη φθάσει η Πρωτοχρονιά.
   Με το θάνατο του Πέτρου Μπακάκου, το 1956 σε ηλικία 70 ετών, τα ηνία αναλαμβάνει ο ανιψιός του, καθότι ο ίδιος ο ιδρυτής ήταν άκληρος, Δημήτρης Μπακάκος, ο οποίος θα συνεχίσει το δημιουργικό έργο του προκατόχου του. Σήμερα, το ιστορικό φαρμακείο, το οποίο έχει πια εξελιχθεί στο μεγαλύτερο φαρμακείο της Ν. Α. Ευρώπης, παραμένει οικογενειακή υπόθεση, με την τρίτη γενιά σε δράση, με επικεφαλής τον Γεώργιο Μπακάκο, ο οποίος διαδέχθηκε το θείο του Δημήτρη, επίσης άκληρο, το 2000.
   Η νέα γενιά είχε να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις οι οποίες απαιτούσαν την υιοθέτηση διαφορετικής στρατηγικής, προκειμένου να παραμείνει η ιστορική εταιρεία ανταγωνιστική. Για το λόγο αυτό, τα τελευταία χρόνια έχει ρίξει το βάρος της στην πώληση καταναλωτικών προϊόντων που σχετίζονται με την υγεία και την ομορφιά.

   Βέβαια, η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η μετεγκατάσταση, λόγω δυσβάσταχτων όρων μίσθωσης του καταστήματος στην Ομόνοια, το 2002, σε ιδιόκτητο κτίριο λίγα μόλις μέτρα μακριά, στις αρχές της οδού Αγίου Κωνσταντίνου. Ήταν μια ιδιαίτερα κρίσιμη απόφαση, αφού η πιστή πελατεία του φαρμακείου θα αναγκαζόταν αίφνης να αλλάξει μια συνήθεια ετών. Ενδεικτικό των αρχικών δυσκολιών ήταν ότι για τέσσερις και πλέον μήνες, το προσωπικό του φαρμακείου ‘’στρατοπέδευε’’ έξω από την παλαιά τοποθεσία για να ενημερώσει τους πελάτες του για το νέο κατάστημα. Από τις εκδηλώσεις, πάντως, του κόσμου, αρκετοί από τους οποίους κατέφθαναν στο νέο κατάστημα με γλυκά στο χέρι για το καλορίζικο, φαίνεται ότι το ιστορικό φαρμακείο του Μπακάκου μπορεί να ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία. Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι το περίφημο «ραντεβού στου Μπακάκου» θα περνούσε πλέον στην Ιστορία…

Πηγή: Επιχειρείν αλά ελληΝΙΚΑ (εκδ. Σταμούλης).

Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Crete. The Island Inside You

Παρουσιάστηκε πριν λίγες ημέρες στην Διεθνή Έκθεση Τουρισμού στο Βερολίνο η νέα ταυτότητα της Κρήτης. Η Περιφέρεια Κρήτης δείχνει να κάνει σημαντικά βήματα στην ισχυροποίηση ενός επωνύμου brand. Μπράβο λοιπόν στην Κρήτη που είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από τις υπόλοιπες περιφέρειες.

Τα τέσσερα χρώματα στο λογότυπο συμβολίζουν…
"Μια πινελιά μπλε για τον ουρανό, χειμώνα καλοκαίρι... Για το κρητικό πέλαγος, για το σκαρί της Ειρήνης για το αυθεντικά ελληνικό...
Μια πινελιά πράσινο …
για τους ελαιώνες και το λάδι τους , τα πλατάνια και τη σκιά τους,
τα αμπέλια και το κρασί τους, τους κέδρους και τη μοναδικότητά τους...
Μια πινελιά πορτοκαλοκόκκινο …. για τη ζεστασιά των ντόπιων, για την ιστορία του τόπου, για τα δώρα της εύφορης γης και τη μαγεία του ήλιου
Μια πινελιά γαλάζιο … για τα κρυστάλλινα νερά, για τα κοχύλια τους, για τις όμορφες Μινωίτισσες, για τον επίγειο παράδεισο
Τέσσερις πινελιές στη Μεσόγειο , για το νησί των τεσσάρων εποχών , και όλων των αισθήσεων.
Την πρώτη σου σκέψη, το δεύτερο σπίτι σου.
Κρήτη...... Το νησί μέσα σου!!!!"


Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Τα σχόλια των πελατών σας είναι πραγματικός θυσαυρός

Το 2000, στην εποχή της διαδικτυακής έξαρσης, δύο συνεταίροι αποφασίζουν να καινοτομήσουν και να δώσουν βήμα στους ταξιδιώτες ώστε να γράφουν ελεύθερα τη γνώμη τους για ξενοδοχεία και τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο. Μολονότι, το εγχείρημα των δύο ανδρών προκάλεσε, αρχικά, θύελλα διαμαρτυριών από επιχειρήσεις του χώρου που φοβήθηκαν ότι τα αρνητικά σχόλια θα έβλαπταν την επιχείρησή τους,  εντούτοις θα εξελισσόταν σε χρυσορυχείο.
Καλύπτοντας μία σχεδόν ανικανοποίητη ανάγκη, αυτή της έγκυρης (αν και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ξενοδόχων που ανώνυμα επαινούν το ξενοδοχείο τους ή γράφουν αρνητικές κριτικές για τον ανταγωνισμό) και άμεσης πρόσβασης στα σχόλια των ταξιδιωτών, η Tripadvisor  θα εξελισσόταν στη μεγαλύτερη ταξιδιωτική ιστοσελίδα στον κόσμο με περισσότερα, εν έτει 2013, από 75 εκατ. καταχωρισμένα σχόλια για συνολικά 3,8 εκατ. ξενοδοχεία, εστιατόρια και τουριστικούς προορισμούς σε 180 χώρες και με μέσο όρο τις 60 καταχωρίσεις σχολίων το λεπτό.
Αναμφίβολα, το Tripadvisor έφερε πραγματική επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο ο υποψήφιος επισκέπτης οργανώνει τις διακοπές του. Κοινώς, άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο καταφθάνει σε μια αγοραστική απόφαση, περιορίζοντας σημαντικά το φόβο προς το άγνωστο. Ως άυλο προϊόν, ο τουρισμός προσφέρει τη δυνατότητα σε επιτήδειους να παραπλανήσουν το καταναλωτικό κοινό. Όλοι μας στο παρελθόν είχαμε βιώσει δυσάρεστες εκπλήξεις όταν διαπιστώναμε ότι το ξενοδοχείο δεν ήταν όπως είχε αρχικά περιγραφεί.
Σήμερα, ωστόσο, ο σωστός επαγγελματίας που σέβεται την πελατεία του έχει ένα σημαντικό όπλο στη φαρέτρα του: τα σχόλια των πελατών του.
Πλέον, χάρη στη διείσδυση των κοινωνικών δικτύων και τη δυνατότητα που παρέχεται στους χρήστες του διαδικτύου να εκφράσουν και να δημοσιοποιήσουν ελεύθερα την άποψή τους, οι τουρίστες μπορούν να βασισθούν σε πολύ πιο έγκυρες για αυτούς πηγές. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα παραπάνω από το 40% των τουριστών επιλέγει να αφήνει το διαδικτυακό σχόλιό του.
Για τις πελατοκεντρικές επιχειρήσεις τα ευμενή σχόλια των πελατών τους, είτε στην ιστοσελίδα τους είτε στο tripadvisor, booking κ.ά, αποτελούν την καλύτερη προβολή, πιο αποτελεσματική από μία διαφημιστική καταχώρηση ή ένα πληρωμένο άρθρο. Αναδείξτε τα λοιπόν. Ακόμη και αν ο πελάτης επιλέξει να μην αφήσει σχόλιο, μην τα παρατήσετε. Ζητήστε να σας αξιολογήσουν. Αφήστε ένα ερωτηματολόγιο στο δωμάτιο, στείλτε e-mail ή ερωτηματολόγιο, τηλεφωνήστε κ.λπ. Τέλος, ζητήστε την άδειά τους για να δημοσιοποιήσετε τα σχόλιά τους
Συν τοις άλλοις, τα σχόλιά τους θα σας βοηθήσουν να βελτιωθείτε. Ουδείς τέλειος. Περιθώρια για βελτίωση υπάρχουν πάντα. Αρκεί να είστε ανοικτόμυαλοι και να μην σπεύσετε να προσάψετε ταμπέλες, όπως «γκρινιάρης», «περίεργος» ή «γραφικός», σε όσους άσκησαν κριτική σε εσάς. Μην ξεχνάτε ότι το παράπονο είναι δώρο καθώς φανερώνει ατέλειες, δυσλειτουργίες. Αν ο πελάτης δεν παραπονεθεί σε εσάς, θα το διαδώσει στον κύκλο του. Αυτό θα σας πονέσει περισσότερο. Εξάλλου, αυτή η ανέξοδη έρευνα θα σας βοηθήσει να γίνετε καλύτεροι.
Πρόσφατα πρόσεξα τα αρνητικά –τα οποία ήταν ελάχιστα σε σύγκριση με τα θετικά- σχόλια για ένα εξαίρετο ξενοδοχείο, μερικά από τα οποία είχαν να κάνουν με το φτωχό πρωινό που σέρβιρε. Αυτό από μόνο του ίσως να συνιστά την ανάληψη διορθωτικής δράσης. Ακόμη και το παράπονο του τουρίστα που δυσανασχέτησε για τα υπερβολικά πολλά σκαλοπάτια που έπρεπε να κατέβει για να πάει στην πισίνα, θα μπορούσε να είναι δικαιολογημένο αν ήταν, για παράδειγμα, ηλικιωμένος.
Τα αρνητικά σχόλια, τουλάχιστον όσα δεν είναι κακεντρεχή, δεν θα πρέπει να σας θορυβήσουν. Εξάλλου, όπως είπαμε, ουδείς αλάνθαστος. Αυτά, όμως, μην τα αφήνετε αναπάντητα. Εγκαινιάστε διάλογο. Ζητήστε συγγνώμη, αν χρειαστεί. Θα εκπλαγείτε από τα αποτελέσματα. Αν το απαιτεί η περίσταση, κάντε του μία προσφορά. Μην αμυνθείτε κλεισμένοι στο καβούκι σας. Κάντε την αυτοκριτική σας.
Πρόσφατα είχα γράψει μέσα από αυτό το μπλογκ ένα επικριτικό –ίσως και λίγο αυστηρό, ομολογώ- σχόλιο για το επίπεδο εξυπηρέτησης σε μία λιανεμπορική αλυσίδα. Όταν με συνάντησε ο υπεύθυνος του εν λόγω καταστήματος, που είχε διαβάσει το άρθρο μου, μιλήσαμε σε πολύ καλό κλίμα για μισή περίπου ώρα. Αισθάνθηκα άσχημα γι’ αυτό που είχα γράψει και έσπευσα να αποσύρω το άρθρο. Αλλά και αυτός, αν κρίνω από την μετέπειτα συμπεριφορά του, άντλησε κάποια χρήσιμα στοιχεία από αυτή τη συνομιλία.

Πάνω από όλα μην ξεχνάτε ότι τα σχόλια των πελατών σας θα καθορίσουν σε σημαντικό βαθμό την επιτυχία σας και τη διαχρονικότητά σας. Επενδύστε σε αυτά. Δεν θα το μετανιώσετε. 

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Πέθανε και ο τρίτος καουμπόη του Marlboro

Αθόρυβα και σε ηλικία 72 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Eric Lawson που ενσάρκωσε τον σκληροτράχηλο "άνδρα του Marlboro" στις διαφημίσεις της δεκαετίας του '70. Ο ηθοποιός έφυγε από τη ζωή στις αρχές Ιανουαρίου από οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια η οποία οφειλόταν στην χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια από την οποία υπέφερε.
Ο Lawson, που είχε κάνει σύντομα περάσματα από ορισμένες αστυνομικές σειρές, ήταν καπνιστής από τα 14 του και έπαιξε τον καουμπόη στις διαφημίσεις του Marlboro από το1978 έως το 1981. Δεν κατάφερε ποτέ να κόψει το τσιγάρο, παρά μόνο όταν ήταν πολύ αργά. «Τα τσιγάρα τον είχαν στο χέρι. Ήξερε ότι δεν μπορούσε να το σταματήσει», δήλωσε η σύζυγός του.
Αρκετά αργότερα,  εμφανίστηκε σε  διαφημιστικές εκστρατείες κατά του καπνίσματος και μάλιστα είχε πρωταγωνιστήσει σε ένα φιλμάκι-παρωδία ενάντια στις  διαφημίσεις που τον είχαν κάνει διάσημο σε όλον τον κόσμο.

Ηταν ο τρίτος καουμπόη του Marlboro που πέθανε από ασθένεια που σχετίζεται με το κάπνισμα. Μάλιστα, ο David McLean, ο δεύτερος καουμπόη, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα και ενώ ήταν στο τελευταίο στάδιο επισκέφθηκε τα κεντρικά της Phillip Morris και παρακάλεσε την καπνοβιομηχανία να μην απευθύνεται στα παιδιά. Ο τότε διευθύνων σύμβουλος του έδειξε ευγενικά την πόρτα ισχυριζόμενος ότι η ασθένειά του δεν μπορούσε να αποδειχθεί ότι προήλθε από το κάπνισμα – ο McLean για τις ανάγκες διαφημιστικών γυρισμάτων κάπνιζε πέντε πακέτα την ημέρα. Πέθανε μετά από τρεις μήνες.