Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Οι φρούδες ελπίδες της Αμφίπολης

Διαβάζω με ενδιαφέρον ότι δεκάδες πολιτικοί έχουν ζητήσει άδεια για να περιηγηθούν στους χώρους της ανασκαφής και να διεκδικήσουν έτσι τα 15 λεπτά δωρεάν δημοσιότητας που τους αναλογούν. Πρόσφατα μάλιστα κλιμάκιο του Σύριζα επισκέφτηκε το χώρο και ενημερώθηκε από την αρχαιολόγο. Αλήθεια, τι δουλειά έχει η πολιτική με την αρχαιολογική σκαπάνη;
Προσωπικό όφελος βέβαια ευελπιστούν ότι θα έχουν και οι ντόπιοι, προσβλέποντας σε ορδές τουριστών που θα επισκέπτονται τον χώρο της Αμφίπολης. Ξαφνικά θα ξεφυτρώσουν κακόγουστες ταβέρνες, bakery (φούρνοι δηλαδή), καφετέριες αμφιβόλου αισθητικής και κάθε λογής πρόχειρες επιχειρηματικές προσπάθειες, όπως μικροπωλητές πουλώντας σουβενίρ, τσολιαδάκια ή κούρους, με σκοπό να αδειάσουν το πορτοφόλι του επισκέπτη.
Ας δουν τι έχει γίνει σε άλλους αρχαιολογικούς χώρους, όπως η Βεργίνα, η Ολυμπία, το Δίον κ.λπ., και θα καταλάβουν. Καμία από αυτές τις περιοχές δεν αναπτύχθηκε τουριστικά. Για ποιο λόγο;
Η γιαγιά μου έλεγε ότι «με πορδές (συγχωρέστε με για το λεξιλόγιο μου) δεν βάφουν αυγά». Ο Ελληνας πιστεύει ότι ο αδαής τουρίστας θα έρθει και θα του αφήσει τα λεφτά του για να δει ένα αρχαίο μνημείο. Αμ δε. Κανένας τους δεν πρόκειται να μείνει παραπάνω από λίγες ώρες ούτε στην Αμφίπολη (ακόμη αν πρόκειται για τον τάφο του Αλεξάνδρου), ούτε στη Βεργίνα, ούτε στο Σούνιο, ούτε στην Ολυμπία.
Κύριοί μου, απαιτούνται υποδομές, κοινώς πρέπει να γίνουν επενδύσεις. Δρόμοι, ξενοδοχεία, πάρκα, μουσεία, διοργάνωση φεστιβάλ κ.ά. Οσοι έχουν επισκεφθεί ανάλογους χώρους στο εξωτερικό ξέρουν τι εννοώ. Χρειάζεται σχέδιο, προγραμματισμός, όραμα, τα οποία δυστυχώς οι περισσότεροι δεν έχουμε.
Κοιτάξτε τους αρχαιολογικούς μας χώρους, πόσο παρατημένοι είναι. Ας πάει κάποιος στην Ακρόπολη της Ρόδου, που είναι πνιγμένη στο χόρτο, ή στο Ναό της Αρτέμιδος στη Βραυρώνα, ο οποίος είναι ένα και πλέον χρόνο κλειστός.
Αδυνατούμε να τους αναδείξουμε, να τους εκμεταλλευτούμε προσφέροντας καλό value for money. Οπότε, «επιχειρηματίες» της Αμφίπολης και της κάθε Αμφίπολης μην κάνετε όνειρα. Δεν σας σώζει ούτε ο Αλέξανδρος. Οσον αφορά τους πολιτικούς, την άλλη ομάδα που προσδοκά οφέλη από την ανακάλυψη αυτή (πόσο ντροπή αλήθεια, μία τέτοια παγκόσμια ανακάλυψη να ενεργοποιεί τα ιδιοτελή μας κίνητρα), εύχομαι ολόψυχα ο τάφος να είναι αρκετά μεγάλος για να σας χωράει όλους.  

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Οι ανασκαφές στην Αμφίπολη και η χαμένη, έως τώρα, ευκαιρία για την εκτόξευση του τουρισμού

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στον Τύμβο Κάστα έχουν προκαλέσει πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο ενδιαφέρον, με τηλεοπτικούς σταθμούς να καταφτάνουν από όλη την Ελλάδα, ακόμη και από τα Βαλκάνια.
Αυξημένη είναι η κίνηση που παρατηρείται στη Μεσολακκιά Σερρών από τουρίστες που θέλουν να πλησιάσουν τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αμφίπολη, προκειμένου να δουν τα ευρήματα που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη. Το δε Μουσείο της Αμφίπολης δέχθηκε εκατοντάδες επισκέπτες που θαύμασαν από κοντά τα αρχαιολογικά ευρήματα, ενώ με ειδικούς τηλεσκοπικούς φακούς, έβλεπαν από μακριά το σημείο των ανασκαφών που παραμένει καλυμμένο και προστατευμένο.
Παρ’ όλα αυτά μέχρι τώρα δείχνουμε ανήμποροι, ως κράτος, να χειριστούμε επικοινωνιακά αυτή την σπουδαία ανακάλυψη. Τι θα γινόταν στο εξωτερικό; Πολύ απλά, θα είχαν «πουλήσει» στο μέγιστο όλη τη διαδικασία, προκειμένου το θέμα να πρωταγωνιστήσει στον παγκόσμιο Τύπο και να προσδώσει έτσι μια τονωτική ένεση στον πολιτιστικό και όχι μόνο τουρισμό.  Δωρεάν διαφήμιση, δηλαδή.
Θα είχαν, πρώτα από όλα, συστήσει ένα «Κέντρο Τύπου» όπου θα ενημέρωναν τους δημοσιογράφους για τις τρέχουσες εξελίξεις σε καθημερινή βάση.
Θα είχαν ορίσει έναν και μόνο εκπρόσωπο Τύπου, έναν διακεκριμένο αρχαιολόγο, που θα ενημέρωνε τον Τύπο. Ετσι μόνο θα έλεγχαν απόλυτα το μήνυμα που βγαίνει προς τα έξω. Η ενημέρωση από τα πλέον επίσημα χείλη δεν θα άφηνε περιθώριο να διαρρεύσουν φήμες, εικασίες ή γενικώς πληροφορίες που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αυτή τη στιγμή οι ξένοι δημοσιογράφοι αναγκάζονται να παίρνουν συνεντεύξεις από διάφορους αρχαιολόγους και να βγάζουν τα δικά τους συμπεράσματα.
Επίσης, θα ενημέρωναν με δελτία Τύπου τους ξένους δημοσιογράφους έγκριτων μέσων που ασχολούνται με τον πολιτισμό.
Δυστυχώς ελάχιστα από αυτά έχουν γίνει. Μολονότι υπάρχει ενδιαφέρον από τον ξένο Τύπο, επικοινωνιακά βαθμολογούμαστε κάτω από τη βάση. Στο Υπουργείο Πολιτισμού, αλλά και σε αυτό του Τουρισμού χρειάζονται επειγόντως σεμινάρια πάνω στις Δημόσιες Σχέσεις.


Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Athens Insiders. Ξεναγήσεις κατά παραγγελία

Στο άκουσμα της λέξης «ξενάγηση» το μυαλό μας ταξιδεύει συνειρμικά σε γκρουπ πολυάριθμων τουριστών που, συνωστιζόμενοι, ακολουθούν κατά πόδας τον ξεναγό. Ωστόσο, για τους Athens Insiders, η έννοια της ξενάγησης είναι ολίγον τι διαφορετική, καθότι είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του εκάστοτε πελάτη.
 Η ιδέα γεννήθηκε κάποια στιγμή το 2012. Μετά από πολλές συζητήσεις, συναντήσεις, σκέψεις και πειραματισμούς, τέσσερις νέοι ιδρύσαν την επιχείρηση «Insiders Travel Experiences το 2013. Πέρα από την αγάπη για την πόλη τους, ήθελαν να προσφέρουν στους επισκέπτες μια μοναδική εμπειρία, ανάλογα πάντα με τις προτιμήσεις του καθενός – οι ενδιαφερόμενοι συμπληρώνουν ηλεκτρονικά μία φόρμα όπου παραθέτουν τι θα επιθυμούσαν να δουν τις 2-3 ημέρες που θα παραμείνουν στην πρωτεύουσα.
Πρόκειται για τουρίστες, Αμερικάνους στην πλειοψηφία, που αναζητούν κάτι διαφορετικό, να δουν την πόλη με τα μάτια ενός ντόπιου. Δεν επιθυμούν να δουν ότι βλέπει ο τυπικός τουρίστας. Θέλουν να περπατήσουν σε γειτονιές με αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, να δουν πως φτιάχνεται παραδοσιακό σαπούνι από ελαιόλαδο, να γευτούν θαλασσινά, να συμμετέχουν σε μαθήματα μαγειρικής, να βιώσουν μία βραδιά τσίπουρου, να επισκεφθούν και να ξεναγηθούν από τον ξεναγό-φίλο στις Μυκήνες ή στο Σούνιο κ.λπ.
Για να τα προσφέρουν όλα αυτά, οι εμπνευστές του Athens Insiders, για τους οποίους έκαναν πρόσφατα εκτενή αναφορά οι New York Times, συνεργάζονται με τους αντίστοιχους επαγγελματίες (π.χ. σεφ, αρχιτέκτονες), οι οποίοι πρέπει απαραίτητα να διακατέχονται από την ίδια φιλοσοφία.
Απευθύνονται σε μικρές ομάδες ανθρώπων: φίλους, οικογένειες, επαγγελματίες, από ένα έως οκτώ άτομα, ανώτερης εισοδηματικής στάθμης. Στα σχέδιά τους μάλιστα είναι η επέκταση και σε άλλες πόλης της Ελλάδας.
Το πρόβλημα που αντιμετώπισαν στα πρώτα τους βήματα ήταν ότι επισκεπτόμενοι άλλες τουριστικές επιχειρήσεις για να αφήσουν διαφημιστικά φυλλάδια συχνά τους ζητούσαν να «δώσουν» κάτι, μία «προμήθεια». Παρ’ όλα αυτά, οι πρώτοι τουρίστες τους βρήκαν οι ίδιοι μέσα από την εταιρική ιστοσελίδα.
Όσον αφορά τα σχόλια των επισκεπτών που τους εμπιστεύτηκαν, αυτά είναι εξόχως θετικά. Μία περιήγηση στην ιστοσελίδα Tripadvisor καταδεικνύει ότι και τα 24 σχόλια χαρακτηρίζουν την παρεχόμενη υπηρεσία ως «εξαιρετική».

Είναι φανερό ότι ο τουρισμός μας χρειάζεται φρέσκιες ιδέες. Κάποιοι ευτυχώς δείχνουν να ξεφεύγουν από τα στερεότυπα και να προσφέρουν το κάτι διαφορετικό, που μπορεί να ζητήσει ο απαιτητικός τουρίστας. Μπράβο τους. 

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Carpo. Το ελληνικό κατάστημα που έμαθε τους Λονδρέζους να τρώνε ξηρούς καρπούς

Απασχόλησε δεκάδες διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως το Bloomberg, τον Guardian, τον Observer, τον Independent και το Cosmopolitan, ενώ από τις πόρτες του έχουν περάσει διασημότητες όπως ο Τζέιμι Ολιβερ και ο Τζόνι Ντεπ. Όλα τα σχόλια είναι διθυραμβικά. Μάλιστα, ο Guardian μίλησε για «ένα κατάστημα που προσφέρει εκπληκτικούς ξηρούς καρπούς και σοκολάτες και σερβίρει έναν από τους καλύτερους καφέδες στο Λονδίνο».
Σε έναν από τους πιο ακριβούς δρόμους του Λονδίνου, την οδό Πικαντίλι, βρίσκεται, από το 2013, το κατάστημα Carpo των αδερφών Κώστα, Βασίλη και Αλέξη Κοντόπουλος, στο οποίο καθημερινά συρρέουν πλήθη Λονδρέζων και τουριστών για να αγοράσουν υγιεινά σνακ ξηρών καρπών, αποξηραμένων φρούτων καθώς και πραλίνες.
Στο μαγαζί των τριών αδερφών σερβίρεται, επίσης, ελληνικός καφές στο μπρίκι, φρέντο και κρύο τσάι με κομμάτια από αποξηραμένα φρούτα. Όλα αυτά σε ένα ιδιαίτερα προσεγμένο περιβάλλον, πλούσιο από τη μυρωδιά των καβουρδισμένων ξηρών καρπών και υπό την επένδυση επιλεκτικής μουσικής. Αν σε όλα αυτά προστεθεί η ευγένεια, το χαμόγελο και το κέρασμα (κάτι που αρχικά ξάφνιασε τους Λονδρέζους), σε συνδυασμό πάντα με την εξαιρετική πρώτη ύλη, τότε αντιλαμβανόμαστε γιατί οι κάτοικοι της βρετανικής πρωτεύουσας σχηματίζουν ουρές που φθάνουν μέχρι και έξω από το μαγαζί.
Οι βαθύτερες ρίζες της Carpo Hellas εντοπίζονται πίσω στο 1991 όταν οι αδερφοί Κοντόπουλοι άνοιξαν ένα παντοπωλείο στην Κυψέλη. Μέσα σε λίγα χρόνια το μαγαζάκι αυτό εξελίχθηκε σε οικοτεχνία και αργότερα σε βιοτεχνία, ενώ το 2000 δημιουργήθηκε μία σύγχρονη καθετοποιημένη μονάδα εισαγωγής, επεξεργασίας και συσκευασίας ξηρών καρπών. Σήμερα η εταιρεία διακινεί τα προϊόντα της σε 700 σημεία πώλησης στην Ελλάδα, ενώ εξάγει σε Γερμανία και Ιταλία. Επεκτεινόμενη και στην λιανική, άνοιξε εν μέσω κρίσης, το 2011, δύο καταστήματα, στο Ψυχικό και στο Κολωνάκι.
Για τα τρία αδέρφια η επέκταση στο Λονδίνο –σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλες πρωτεύουσες- δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Η εύρεση του κατάλληλου χώρου αποδείχτηκε δισεπίλυτος γρίφος καθώς οι Άγγλοι ιδιοκτήτες εμπορικών ακινήτων δεν ήθελαν να συνεργαστούν με τους «αναξιόπιστους» Έλληνες.
Ωστόσο, το άρτιο επιχειρηματικό τους πλάνο έπεισε και τους πλέον δύσπιστους για τον επαγγελματισμό τους. Αρωγό στην επιχειρηματική τους προσπάθεια θα έχουν και το αγγλικό κράτος, το οποίο, σε αντίθεση με το ελληνικό, στηρίζει την επιχειρηματικότητα.

Στο εκεί κατάστημά τους, τα φρούτα και οι ξηροί καρποί, προερχόμενοι από όλο τον κόσμο, και από την Ελλάδα φυσικά, διατίθενται μέσα σε τσουβάλια. Όπως λένε και οι ίδιοι, τον πρώτο καιρό έπρεπε να επιμορφώσουν τους Λονδρέζους, που δεν γνώριζαν πως πρέπει να καθαρίσουν το αράπικο φυστίκι, στο πώς να τρώνε τους ξηρούς καρπούς.