Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Η δυσάρεστη εμπειρία σε γνωστή εταιρεία επίπλων

Σας μεταφέρω αυτούσια την εμπειρία ενός πολύ καλού φίλου, που αγόρασε ένα κρεβατάκι για την νεογέννητη κορούλα του από πολύ γνωστή εταιρεία επίπλων.
«Πάω στο κατάστημα με τη γυναίκα μου για να αγοράσουμε ένα επεκτεινόμενο κρεβάτι για την κόρη μου. Ξέραμε από πριν τι θέλαμε να πάρουμε. Θυμόμουν επειδή το ήθελα καιρό ότι έχει αλλάξει η τιμή του προς τα κάτω, αλλά δεν θυμόμουν το ακριβές ποσό. Πάω λοιπόν και το αγοράζω και μόλις γύρισα σπίτι μπήκα στο σάιτ της εταιρείας και βλέπω ότι το ίδιο προϊόν έκανε 49€ έναντι 89,99€ που πλήρωσα (1ο ατόπημα – η πρακτική αυτή είναι ο πλέον συνήθης λόγος προστριβών με τον πελάτη).
Εντωμεταξύ στο σάιτ είχαν την αρχική τιμή (89,99) διαγραμμένη και από κάτω την νέα, μειωμένη τιμή. Παίρνω τηλέφωνο και μου λένε ότι η τιμή που βλέπω είναι για online αγορά ενώ έγραφε ότι το προϊόν «δεν πωλείται online, επισκεφτείτε τα καταστήματά μας» (2ο ατόπημα – σήμερα οι πελάτες είναι πιο ενημερωμένοι από ποτέ).  
Η κυρία αρχίζει και μασάει τα λόγια της. Εντέλει ζητάει συγγνώμη κα λέει «έχετε δίκιο, δεν έχουμε ενημερώσει τις τιμές μας, η καινούργια τιμή είναι η 89,99€» (3ο ατόπημα – η «συγγνώμη» είναι καλή αλλά συνήθως δεν αρκεί) ενώ ήξερα ότι αυτή ήταν η παλιά καιρό τώρα. Σε μια ώρα είχαν αλλάξει το σάιτ και έγραφαν ‘’οι τιμές μπορεί να διαφέρουν online και στο κατάστημα’’.
Με παίρνουν μετά από δίκη σου παρέμβαση (έτυχε να γνωρίζω κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος της εταιρείας) και μου πουλάνε ένα "παραμύθι" ότι το κρεβάτι ναι μεν ονομάζεται MINEN είναι και αυτό επεκτεινόμενο αλλά είναι άλλος κωδικός (μου στέλνει και τις σχετικές φωτογραφίες) και ότι στο μόνο που διαφέρουν είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια στο πλάι (4ο ατόπημα – αλήθεια, πώς δικαιολογούνται τα 40 ευρώ επιπλέον;).
Παραδέχεται ότι μου έλεγε ασυναρτησίες η προηγούμενη κυρία (5ο ατόπημα – δεν τα ‘’ρίχνουμε’’  ποτέ σε άλλον υπάλληλο ή τμήμα) και ότι η καινούργια τιμή είναι 49,99€ και ότι είναι αδύνατο να παρατηρήσει κάποιος εύκολα αυτή τη λεπτομέρεια.
Μου προτείνει να της πω εγώ τι θέλω να κάνουμε. Η ίδια προτείνει να μου στείλουν αυτό με τα 49, να τους επιστρέψω αυτό των 89 και να μου στείλουν 40 ευρώ πίσω. Δεν έφερα αντίρρηση. Μου λέει ότι θα ενημερώσει το κατάστημα που το αγόρασα και θα με πάρουν αυτοί. Με περνούν μετά από μέρες (6ο ατόπημα – κρεβατάκι για νεογέννητο είναι, το οποίο προφανώς ο πελάτης έχει άμεση ανάγκη) και μου λένε να μου δώσουν δωροεπιταγή των 40 ευρώ (7ο ατόπημα – εταιρεία και πελάτης συμφώνησαν ήδη πάνω σε άλλη βάση).
Της λέω ότι δεν θέλω να αγοράσω κάτι ξανά από την εταιρεία της. Επιμένει και μου λέει ότι ισχύει για 3 χρόνια. Αρνούμαι, αιτούμενος την αρχική προσφορά που μου έδωσαν και τότε μου ζητάει να της δώσω χρόνο για να μιλήσει με τον διευθυντή. Σε ένα λεπτό με ξαναπαίρνει και μου ζητάει συγγνώμη. Μου λέει «δεν θέλουμε να σας ταλαιπωρήσουμε άλλο, κρατήστε το κρεβάτι και θα σας επιστρέψουμε τα λεφτά σε λογαριασμό» (αυτό έπρεπε να είχε συμβεί από την πρώτη στιγμή). Σε μια εβδομάδα (8ο ατόπημα – νωρίτερα, δεν γινόταν;)...».

Είναι απορίας άξιον πώς πολλές επιχειρήσεις διαθέτουν τεράστια κονδύλια για διαφημίσεις, τύπωση καταλόγων ή για ενέργειες δημοσίων σχέσεων, όταν αυτό που θα έπρεπε να κάνουν είναι απλώς να «προσέξουν» τους πελάτες τους και να επενδύσουν στην εξυπηρέτηση του πελάτη, πριν, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά από την πώληση. Δυστυχώς για κάποιους η διαχείριση παραπόνων έχει όνομα: «μπελάς».

Το παιχνίδι παίζεται πλέον εκεί και δυστυχώς οι περισσότεροι επιχειρηματίες δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμη. Ας προσαρμοστούν πριν να είναι αργά. "Οι πελάτες δεν έχουν την απαίτηση να είσαι τέλειος. Αυτό που περιμένουν από εσένα είναι να διορθώσεις τα πράγματα όταν στραβώσουν".

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Η διαφήμιση που μας έπεισε να χρησιμοποιούμε αντιλιακό

Ένα ξανθό κοριτσάκι με κοτσιδάκια κοιτά πίσω του με έκπληξη ένα κουτάβι Κόκερ Σπάνιελ που του τραβά το μαγιό στην παραλία. Η εικόνα αυτή είναι τόσο πολύ ταυτισμένη με το προϊόν που διαφημίζει που δεν υπάρχει περίπτωση να μην καταλάβει κανείς ότι λόγος γίνεται για το διάσημο αντηλιακό Coppertone που σήμερα ανήκει στην εταιρία Bayer.
Το Coppertone οφείλει την ύπαρξή του στον Αμερικανό αεροπόρο και φαρμακοποιό Μπέτζαμιν Γκριν, ο οποίος ήθελε να φτιάξει μια λοσιόν που θα προστάτευε τον ίδιο αλλά και άλλους στρατιώτες, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, από τις ισχυρές ηλιακές ακτίνες. Η πρώτη τέτοια λοσιόν, λοιπόν, ονομαζόταν “red vet pet” και ήταν βασικά μια κόκκινη κτηνιατρική βαζελίνη. Μετά το τέλος του πολέμου ο Γκριν εμπλουτίζει την αλοιφή του με βούτυρο κακάο και λάδι καρύδας και έτσι οδηγούμαστε στο Coppertone. Χρειάστηκε, ωστόσο, να περάσουν δέκα χρόνια μέχρι το πρώτο αντηλιακό να γνωρίσει την δόξα και μια ξέφρενη, ξαφνικά, ζήτηση. Και αυτό συνέβη το 1956 χάρη στην εικόνα με το κοριτσάκι με το σλόγκαν «Μην είσαι ένα χλωμό πρόσωπο! Χρησιμοποίησε το Coppertone! », αποδεικνύοντας την δύναμη της εικόνας και του καλού μάρκετινγκ.

Η σχεδιάστρια της διαφήμισης, η Τζόις Μπαλαντάιν Μπραντ, είχε επιλεχθεί μεταξύ πέντε άλλων καλλιτεχνών από την μικρή τότε εταιρία του Coppertone που είχε την έδρα της στην Φλόριντα των ΗΠΑ. Ήθελαν να κάνουν μια εθνική καμπάνια και το σχέδιο της Μπαλαντάιν Μπραντ πέτυχε και με το παραπάνω τον σκοπό του. Η ίδια, χρησιμοποίησε ως μοντέλο για το κοριτσάκι την 3χρονη τότε, κόρη της. Η αμοιβή της ήταν 2.500 δολάρια και η δουλειά αυτή, αν και καλοπληρωμένη, ήταν μάλλον βαρετή για την Τζόις Μπαλαντάιν Μπραντ που σκεφτόταν «άλλη μια διαφήμιση με μωρά…». Τεράστιες μεταλλικές πινακίδες τοποθετήθηκαν σε όλη την χώρα, ανεβάζοντας κατακόρυφα εκτός από τις πωλήσεις του Coppertone, και εκείνες των παιδικών μαγιό. Μια από αυτές τις μεταλλικές πινακίδες υπάρχει ακόμα στην παραλία του Μαϊάμι.
Περίπου δέκα χρόνια μετά την αφίσα, το 1965 , το Κορίτσι του Coppertone μεταφέρεται από το χαρτί στην οθόνη της τηλεόρασης. Μοντέλο, η επίσης 3χρονη τότε, ηθοποιός Τζούντι Φόστερ. «Δεν ήθελα να φορέσω το πάνω μέρος του μαγιό γιατί όταν πήγαινα στην παραλία ποτέ δεν το φορούσα. Φορούσα μόνο το κάτω μέρος του μαγιό. Θυμάμαι την μαμά μου να προσπαθεί να με μεταπείσει και στο τέλος είπε: Καλά, μην φοράς το τοπ» δηλώνει η Φόστερ σε συνέντευξή της. Την δεκαετία του 2000 η Coppertone αποφασίζει να βγάλει νέες βερσιόν των σχεδίων του Κοριτσιού Coppertone, αποκαλύπτοντας λιγότερο δέρμα ή δείχνοντας το κοριτσάκι με T-shirt και καπέλο.

Πηγή: www.news247.gr

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Icaria Pure. Η ανάδειξη της Ικαριώτικης διατροφής

Η αγάπη για το φαγητό και τον τόπο καταγωγής, την Ικαρία, αποτέλεσαν τους βασικούς λόγους για την ίδρυση της εταιρείας τροφίμων Icaria Pure. Πρόκειται για μια νεοσύστατη εταιρεία που δημιουργήθηκε το 2014 με σκοπό να αναδείξει την ιδιαιτερότητα του νησιού, των τοπικών προϊόντων της Ικαρίας και ταυτόχρονα να προβάλει τον μη βιομηχανοποιημένο και μαζικό τρόπο καλλιέργειας και επεξεργασίας των τροφίμων. Αν και είναι μια start-up εταιρεία, τα προϊόντα της έχουν ζήτηση και από το εξωτερικό, όπως την Αμερική, καθώς είναι βιολογικά και η Ικαρία φημίζεται για τη διατροφή της και τη μακροζωία των κατοίκων της.

Η πρωτοβουλία ανήκει στην Ερση-Ηλέκτρα Ξενάκη, που μπορεί να γεννήθηκε στο Βερολίνο, να μεγάλωσε στην Αθήνα και να σπούδασε αρχιτεκτονική στο Λονδίνο, ωστόσο δηλώνει ότι είναι από την Ικαρία, τόπο καταγωγής από την πλευρά του πατέρα της.

Η κρίση ήταν η αφορμή για την ίδρυση της εταιρείας, καθώς η αρχιτεκτονική που  σπούδασε έχει πληγεί, οπότε αποφάσισε να ξεκινήσει κάτι καινούργιο, στον τόπο καταγωγής της. Ο στόχος ήταν η ανάδειξη του ιδιαίτερου τρόπου ζωής της Ικαρίας, αλλά και του καθημερινού διατροφολογίου των κατοίκων που δεν εμπεριέχει τόσο βιομηχανοποιημένα επεξεργασμένα τρόφιμα, αλλά βασίζεται σε πρωταρχικές και ωφέλιμες μορφές τροφής που σε άλλα μέρη έχουν ξεχαστεί, όπως άγρια χόρτα, ρίζες, βότανα, βολβοί, μέλι, φρούτα και λαχανικά» προσθέτει η ίδια.

Αξιοσημείωτο είναι  ότι δεν καλλιεργούνται μεγάλες αχανείς εκτάσεις, κατ' επέκταση δεν χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα, τα εδάφη είναι απαλλαγμένα από επιβλαβείς ουσίες, ο αέρας δεν έχει ρύπους και το νερό είναι καθαρό.

Ολα τα προϊόντα της Icaria Pure είναι τοπικά, εποχικά, δεν προέρχονται δηλαδή από θερμοκήπια ή άλλες μορφές τεχνητής συνθήκης καλλιέργειας. Αυτή τη στιγμή η εταιρεία διαθέτει στην αγορά μέλι, μαρμελάδες, τουρσιά, τσάτνεϊ, αρωματικά βότανα, ενώ υπάρχει η διάθεση να προστεθούν και άλλα είδη στην σειρά των προϊόντων. 

Η έδρα της επιχείρησης είναι στην Ικαρία και όλα τα προϊόντα είναι μικρών προσεγμένων παραγωγών, ενώ συνεργάζεται με ανεξάρτητους μελισσοπαραγωγούς, τον γυναικείο συνεταιρισμό Ραχών και τον κοινωνικό συνεταιρισμό Μπόλι, στον όποιο νέα παιδιά με όρεξη καλλιεργούν αρωματικά φυτά και βότανα σε συνέχεια ενός project το οποίο είχε ξεκινήσει η Γεωπονική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα προϊόντα της διατίθενται σε ορισμένα σημεία πώλησης στην Αθήνα και σε e-shops, Στόχος είναι τα επόμενα χρόνια να επεκταθούν στο εξωτερικό, σε επιλεγμένα και συγκεκριμένα μέρη. Μάλιστα, ήδη υπάρχει ζήτηση από Αμερική και Ασία.


Πηγή: προσαρμογή σε άρθρο της εφημερίδας Το Βήμα



Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Κομψά αξεσουάρ παραλίας από την AtoZGreek

Το μπλε και λευκό είναι τα χρώματα του ελληνικού καλοκαιριού, είναι όμως και τα χρώματα που κυριαρχούν στις δημιουργίες της εταιρείας AtoZGreek, που δημιουργήθηκε μέσα στην κρίση από τον σχεδιαστή Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη. μόνιμο κάτοικο Νέας Υόρκης, που γεννήθηκε και μεγάλωσε 100 μέτρα από τη θάλασσα.
Πρόκειται για το μπλε της θάλασσας και του ουρανού, το οποίο μαζί με το λευκό της κομψότητας και της αυθεντικότητας, αντιπροσωπεύει τη φρεσκάδα και τη χαρά.
Αυτά λοιπόν τα δύο χρώματα, που παραπέμπουν στην ελληνική σημαία, «παντρεύει» η AtoZGreek, ένα νέο brand με summer accessories (τσάντες, σακίδια και νεσεσέρ) εμπνευσμένα από τη ραστώνη μιας καλοκαιρινής ημέρας στην παραλία ενός νησιού, υπενθυμίζοντάς μας ότι η ζωή μας είναι σαν ένα ατέλειωτο ελληνικό καλοκαίρι.
Τα summer accessories AtoZGreek είναι φτιαγμένα στην Ελλάδα, από υλικά 100% ελληνικά και φιλικά προς το περιβάλλον. Ο καμβάς δημιουργείται από 100% φυσικό βαμβάκι και προέρχεται από ένα μικρό υφαντουργείο στη Ναύπακτο, οι μεταξοτυπίες δημιουργούνται από χρώμα νερού χωρίς τη χρήση χημικών, το δέρμα προέρχεται –με φυσικό τρόπο επεξεργασίας- από τη Νάουσα, ενώ η παρασκευή τους γίνεται σε μία οικογενειακή βιοτεχνία στην Αττική.

Ο ιδρυτής της φιλοδοξεί η σειρά AtoZGreek -που διαθέτει πέντε σχέδια: το μάτι, το καρπούζι, τον γάιδαρο, τον ήλιο και την καρδιά- να γίνει πρεσβευτής της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο. Επιθυμεί μέσω των προϊόντων του, τα οποία ήδη διατίθενται σε επιλεγμένα σημεία πώλησης αλλά και σε πολλά ξενοδοχεία, να αγγίξει όλους αυτούς που μοιράζονται την πεποίθησή του ότι η ζωή πρέπει να είναι ένα ατέλειωτο ελληνικό καλοκαίρι. 

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

Πώς να μην απαντήσετε σε μια αρνητική κριτική

Πριν από λίγες μέρες ένας πολύ καλός φίλος, γνωρίζοντας την ενασχόλησή μου με την εξυπηρέτηση πελατών και τη διαχείριση παραπόνων, με προέτρεψε να δω τις απαντήσεις που δίνει ένας ξενοδόχος από την Σκιάθο (Kanapitsa Mare Hotel, για όσους θέλουν να το ψάξουν λίγο περισσότερο) στις αρνητικές κριτικές που αναρτώνται στο TripAdvisor.
Παραθέτω αυτούσια την κριτική (ο επισκέπτης έδωσε 2/5 αστέρια) αλλά και την απάντηση του ξενοδόχου, προκειμένου να την αξιολογήσουμε.
Complacency does not bring success (Ο εφησυχασμός δεν φέρνει την επιτυχία)
This was our fourth stay at this lovely little hotel. The area is beautiful and well situated for getting into town by either water taxi or car. Unfortunately the breakfast which has always been very basic has got worse. The waitress on several days cleared the buffet at 10.10- and 10.15am leaving only tea and coffee, although it advertises breakfast until 10.30. The pool area was not cleaned from the previous day on a couple of occasions and was littered with newspapers, empty sun cream bottles and in fact glasses and crockery from the previous day. We also had to ask reception on two occasions to replenish the toilet rolls in our room after the maid had cleaned it. Also on one occasion the poolside toilets had no toilet paper in them, and I complained to the bar manager.

Dear guests
Thank you for taking the time to share your thoughts and also for coming back for the 4th time. On behalf of the management I apologize seeing that obviously you did not find anything good during your stay with us this 4th time; exactly though since you are a repeat customer, I need to ask why you did not ask to see the hotel manager and let him know that you were not happy, given that he comes by the breakfast area almost each day.
Now, regarding the breakfast i am sorry that you considered it "getting worse" but I am not sure what exactly you expect; the hotel is 3 star not 5 star; each year we go above and beyond to enrich our offered food articles and that is primarily done based on the suggestions of our guests. That makes me wonder since you are a repeat customer (more than welcome) why would you avoid discussing your concerns with the manager and offer your suggestions. Regarding the closing time of the breakfast, I am sorry but your note is inaccurate. Breakfast serving never closes before 10.30-if that was the issue you could have informed the reception and it would have been dealt with on the spot (especially if this happened as you noted more than once).
In regards to the pool; the area is cleaned and checked daily many times - if you visited the pool area at an early time (before the pool bar opening) and the area was not satisfactory we apologize and have informed the pool area department (it helps us much more though if you let us know while you are here in order to deal with your concerns and make your stay enjoyable).
In closing, Sir as I mentioned earlier, I would expect from a repeat guest if they have any issues that concern them, to meet / discuss with the manager during their stay in order make their stay enjoyable. Do not forget that we urge guests to discuss their thoughts with us during their stay so based on their needs each year we can improve our services-many guests do so, you Sir preferred to go online and talk about "complacency"...

Thank you for your choice.

Δεν ξέρω ποια είναι η γνώμη σας για την απάντηση του ξενοδόχου, όμως εμένα δεν με συγκίνησε ιδιαίτερα. Η απάντησή του είναι η απάντηση ενός ανθρώπου που δεν δέχεται την κριτική, όποια και αν είναι αυτή.
Ας ξεκινήσουμε όμως από τα θετικά. Ο εν λόγω ξενοδόχος, προς τιμήν του, απαντάει σε όλες τις κριτικές, αρνητικές και θετικές. Για τις αρνητικές κριτικές ορθώς εκφράζει την απογοήτευσή του για την μη ικανοποίηση των προσδοκιών των επισκεπτών, καθώς και την ευχαρίστησή του για την ανατροφοδότηση που του προσφέρουν. Στα συν και η εξατομικευμένη προσέγγιση που υιοθετεί για κάθε αρνητική κριτική (απαντάει στα ζητήματα που έχει αναφέρει ο κάθε πελάτης).

Παρ' όλα αυτά, η απάντησή του μετά βίας πιάνει τη βάση.
Δεν είναι μόνο ότι δεν χρησιμοποιεί το όνομα του επισκέπτη (χρησιμοποιεί το απρόσωπο "dear sir"), ούτε ότι κλείνει χωρίς να αποκαλύψει το όνομά του ή τα στοιχεία του. Από την αρχή δείχνει να χλευάζει τον γράφοντα και να αμφισβητεί τα πάντα. 
Αναμφίβολα, το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι "μαλώνει" τον επισκέπτη επειδή δεν παραπονέθηκε στον ίδιο - κάτι το οποίο διαφαίνεται και από την μελέτη άλλων απαντήσεων που έδωσε. Δεν γνωρίζει ότι, για πολλούς και διάφορους λόγους, ένα συντριπτικό ποσοστό των δυσαρεστημένων πελατών δεν επιλέγει να παραπονεθεί. Συν τοις άλλοις πολλά παράπονα δεν φθάνουν στην κορυφή, κοινώς οι υπάλληλοι τα "πνίγουν".

Ο Bill Gates είχε πει ότι "οι δυσαρεστημένοι πελάτες είναι η σημαντικότερη πηγή μάθησης". Αντίθετα, για τον εν λόγω ξενοδόχο, ο "πελάτης δεν έχει ποτέ δίκιο". Ισως γι' αυτό το 20% των επισκεπτών του, σύμφωνα με το TripAdvisor, χαρακτηρίζει το ξενοδοχείο του ως "ανεπαρκές ή απαράδεκτο". Ισως γι' αυτό η βαθμολογία του στο Booking δεν ξεπερνάει το 6,5/10. Ο ίδιος επιλέγει συνειδητά να στρουθοκαμηλίζει και να θεωρεί "εχθρούς" όσους δημοσιοποιούν την αρνητική τους προδιάθεση. 




Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Πώς να απαντήσετε σε ένα αρνητικό σχόλιο για το ξενοδοχείο σας

   Πριν το internet, τα social media, τα online travel agents (OTAs) και τα online review sites μπουν στη ζωή μας, ένα κακό σχόλιο από επισκέπτη ήταν απλά ένα κακό σχόλιο. Αλλά στη σημερινή εποχή όπου όλοι συνδέονται με όλους μέσω του παγκόσμιου ιστού, δύο ή τρία αρνητικά σχόλια από πελάτες στο Trip Advisor μπορούν εύκολα να προκαλέσουν ζημιά στο ξενοδοχείο. Σύμφωνα με έρευνες, ένα ακόμη αστέρι στη συνολική on-line βαθμολογία μπορεί να αυξήσει τα έσοδα του ξενοδοχείου έως 9%.

   Το πρώτο μέλημα ενός επισκέπτη, μετά την επιλογή του προορισμού, είναι να ψάξει μέσω των κινητών συσκευών του για online reviews ξενοδοχείων της περιοχής που πρόκειται να επισκεφθεί. Σύμφωνα με έρευνες, το 88% των χρηστών εμπιστεύεται τα reviews όσο και τις προσωπικές συστάσεις.

 

 Πολλές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ενθαρρύνουν τους επισκέπτες τους να γράψουν on-line κριτικές είτε στην ιστοσελίδα τους είτε σε sites που φιλοξενούν κριτικές (π.χ. booking, ask4food.gr). Σε γενικές γραμμές, όσο καλύτερες είναι οι κριτικές, τουτέστιν τόσο υψηλότερη και η μέση βαθμολογία, τόσο καλύτερη θα είναι η φήμη της εταιρείας, κάτι το οποίο δύναται να δικαιολογήσει την επιβολή υψηλότερων τιμών.

   Τι γίνεται όμως όταν ορισμένα reviews είναι αρνητικά για την επιχείρηση; Υπάρχει ένας κανόνας: η απάντηση στα reviews δείχνει ότι η επιχείρηση σέβεται την πελατεία της. Εξαίρεση αποτελούν τα κακόβουλα σχόλια, στα οποία η μη απάντηση φαίνεται να είναι η καλύτερη εναλλακτική.

   Οι αρνητικές κριτικές μπορεί να είναι πραγματικά ενοχλητικές και επώδυνες, αλλά πρέπει να θυμάστε ότι δεν χρειάζεται να τις παίρνετε προσωπικά. Καμία επιχείρηση, μεγάλη ή μικρή, δεν είναι τέλεια και κατά συνέπεια όλοι μας μπορεί κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, να έρθουμε αντιμέτωποι με αρνητικές κριτικές. Κάθε φορά που κάποιος πελάτης αφήνει αρνητική κριτική που μπορεί να είναι εποικοδομητική, αξιοποιήστε τις πληροφορίες που σας δίνει για να κάνετε την επιχείρησή σας καλύτερη.

   Σε επικριτικά σχόλια που έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο, η επιχείρηση οφείλει να απαντήσει ψύχραιμα και νηφάλια, να ζητήσει συγγνώμη και να ευχαριστήσει τον γράφοντα, καθώς και να ζητήσει, αν χρειάζεται να μάθει λεπτομέρειες, να επικοινωνήσει ο πελάτης μαζί της (όχι δημόσια, καθώς δεν υπάρχει λόγος οι υπόλοιποι χρήστες να μάθουν λεπτομέρειες). Χαρακτηριστικό παράδειγμα ανταπόκρισης είναι η φόρμα που ακολουθεί:
Hi [X], We hope this post finds you well. Thank you for your feedback. We’re so sorry to hear that you were not 100% satisfied with your [ABC] experience. It’s our company’s mission to provide the best experiences for all of our clients, so we’re looking into this right away. In order to help us rectify the situation, we ask that you email us directly at x@xyz.com with a few more details. Looking forward to hearing from you.”

   Καλό είναι να αποφεύγουμε να απαντήσουμε σε ένα αρνητικό σχόλιο εν βρασμώ ψυχής. Ωστόσο, καλό είναι η απάντηση σας να έρθει μέσα στο επόμενο 24ωρο. Η αντιπαράθεση με τον πελάτη ή η εκτόξευση ύβρεων, πόσω μάλλον όταν γίνεται δημόσια, δεν ωφελεί σε τίποτα. Μην ξεχνάτε, εξάλλου, ότι τα γραπτά μένουν.
   
   Σε γενικές γραμμές η διαδικασία που συνήθως ακολουθείται εμπεριέχει τα εξής βήματα:
  •    Ευχαριστείστε τον πελάτη.  

Ξ  εκινήστε με ένα «ευχαριστώ». Δώστε του να καταλάβει ότι εκτιμάτε την πρόθεσή του να σας ενημερώσει, έστω και με αυτό τον τρόπο, για τα «κακώς κείμενα» και ότι έτσι σας δίνει την ευκαιρία να βελτιωθείτε. Ζητήστε συγγνώμη για την αναστάτωση. Τέλος, φροντίστε ώστε το γράμμα να είναι γραμμένο με οικείο τρόπο, όχι με «ξύλινη» –χωρίς συναίσθημα– γλώσσα.
•    Ενημερώστε τον πελάτη γι’ αυτά που κάνατε.
      Πρώτα απ’ όλα, ενημερώστε τον ότι το παράπονό του διερευνήθηκε εις βάθος. Αν χρειάζεται να γίνει κάτι μέσα στην επιχείρηση, κάντε το μέσα στην περίοδο χάριτος των δύο εβδομάδων. Πείτε στους πελάτες σας για τις αλλαγές που έγιναν χάρη στα παράπονά τους.
•    Παραδεχτείτε ότι ο πελάτης έχει δίκιο.
      Στόχος σας δεν είναι να υιοθετήσετε αμυντική στάση, προστατεύοντας έτσι τα συμφέροντα του οργανισμού. Μια πιθανή αντιπαράθεση με τον πελάτη δεν θα ωφελήσει. Εκφράστε την απογοήτευσή σας για τη δυσλειτουργία του προϊόντος/υπηρεσίας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την μη ικανοποίηση των προσδοκιών τους. Αποφύγετε να πείτε ότι «είστε πολύ απογοητευμένοι που μάθατε για το πρόβλημά τους» ή ότι «πρώτη φορά κάποιος παραπονείται γι’ αυτό το θέμα», γιατί δεν ακούγεται καλά και εμπεριέχει μια δόση αμφισβήτησης.
•    Υιοθετήστε εξατομικευμένη προσέγγιση.
      Αποφύγετε την τυποποιημένη και απρόσωπη απάντηση που αποστέλλεται μαζικά, διότι «χτυπάει» στο μάτι. Απαντήστε προσωπικά στον κάθε πελάτη χρησιμοποιώντας το όνομά του αντί για το ξερό «Αγαπητέ Κύριε» ή «Αγαπητή Κυρία» και αναφερθείτε στο συγκεκριμένο πρόβλημα και την επίλυσή του.
•    Παραμείνετε απλοί και συγκεκριμένοι.
      Αποφύγετε την παράθεση λεπτομερειών ή εξειδικευμένων τεχνικών όρων, που μπορεί να κουράσουν ή να μην γίνουν κατανοητοί από τον απλό αναγνώστη. Επίσης, μην επιρρίψετε την ευθύνη σε κάποιο άλλο τμήμα της εταιρείας ή στους υπαλλήλους, πόσω μάλλον να αναφέρετε ότι απολύσατε τον άμεσα υπεύθυνο.
      Επίσης, κάντε έλεγχο για συντακτικά ή ορθογραφικά λάθη, ενώ φροντίστε να γράψετε σωστά το όνομα και τα λοιπά στοιχεία του παραλήπτη. Τυχόν λάθη αυτού του τύπου εκλαμβάνονται από τους πελάτες ως ένδειξη ερασιτεχνισμού.
      Το μάκρος της επιστολής δεν πρέπει να σας απασχολεί, αφού, σύμφωνα με έρευνες, οι πελάτες ανταποκρίνονται θετικά σε μεγάλες επιστολές (πόσω μάλλον αν και οι ίδιοι είχαν στείλει μακροσκελή επιστολή). Τέλος, κάτι που επίσης εκτιμάται θετικά είναι η ύπαρξη υπογραφής, στο τέλος της επιστολής, από υψηλόβαθμο στέλεχος της επιχείρησης.
•    Ξεπεράστε τις προσδοκίες των πελατών σας.

      Αν θέλετε να ξεχωρίσετε και να μείνετε βαθιά χαραγμένοι στο μυαλό του πελάτη σας, δώστε κάτι παραπάνω, κάτι που θα τον εκπλήξει ευχάριστα. Μπορεί να είναι κάποια έκπτωση στην επόμενη αγορά, επιστροφή χρημάτων ή η χρήση κάποιων υπηρεσιών χωρίς χρέωση – καλό είναι η προσφορά να μην γίνει δημόσια. Δώστε τους μία διεύθυνση e-mail ή ένα τηλέφωνο και ενθαρρύνετέ τους να επικοινωνήσουν μαζί σας και εκτός διαδικτύου.

Πηγή: Παράπονα Πελατών (εκδ. Σταμούλης)

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

Η ιστορία της μικροζυθοποιίας ΝΗΣΟΣ, που παρασκευάζει τη δεύτερη καλύτερη Pilsner στον κόσμο

Υπάρχει μια ποιοτική, ελληνική μπίρα μικρής παραγωγής που ρίχνεται σε μια αγορά αδυσώπητου ανταγωνισμού και η οποία αποτελεί νησίδα δημιουργικότητας, αισιοδοξίας, καινοτομίας και σύγχρονης αντίληψης για την ανάπτυξη της περιφέρειας, αλλά και όχημα προβολής του τόπου καταγωγής της. Μπίρα, που κατέκτησε την υψηλότερη διεθνή διάκριση για ελληνική επωνυμία: «Ασημένια Καλύτερη Pilsner στον Κόσμο» στον έγκριτο διαγωνισμό European Beer Star 2014, κατόπιν τυφλών δοκιμών από 105 ειδικούς κριτές ανάμεσα σε 1613 μπίρες από 42 χώρες, δικαιώνοντας με εμφατικό τρόπο τους εμπνευστές της που, μεσούσης της κρίσης, αποτόλμησαν με μεράκι και επαγγελματισμό να δημιουργήσουν μια νησιώτικη μονάδα παραγωγής, την Μικροζυθοποιία Κυκλάδων.  
   Η έμπνευση για τη δημιουργία της βραβευμένης μπύρας «Νήσου» ξεκίνησε από την αγάπη της δημοσιογράφου Μάγιας Τσόκλη και του συντρόφου της Αλέξανδρου Κουρή, με μακρά εμπειρία στο χώρο του στρατηγικού μάρκετινγκ, για την μπύρα και για την Τήνο, αλλά και την απέχθειά τους για το γεγονός ότι οι ξένοι επισκέπτες των Κυκλάδων γεύονταν υπέροχα ελληνικά φαγητά πίνοντας ξένες μπίρες.
   Το όραμά τους μοιράστηκαν με ένα φιλικό ζευγάρι, την Ελίνα και τον Κώστα Δάλλα, αλλά και με μια ομάδα εξειδικευμένων συνεργατών, με αποτέλεσμα το 2011 στην παλιά ταβέρνα Ροδιά, που μετασκευάστηκε σε πλήρως εξοπλισμένη και υπερσύγχρονη ζυθοποιία, να λάβει σάρκα και οστά με την παραγωγή της «Νήσος». 
   Μολονότι η επιλογή τους αρχικά αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό και επιφυλακτικότητα, αυτοί ήταν αποφασισμένοι να τολμήσουν, διακατεχόμενοι από την φράση «όταν οι συνθήκες είναι εξόχως δύσκολες, επιβιώνουν αυτοί που μπορούν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους και να κάνουν το ανέφικτο, εφικτό».
    Για τη δημιουργία της πρώτης φιάλης θα χρειαστούν έξι μήνες σχεδιασμού και προετοιμασίας και ένας χρόνος υλοποίησης, συμπεριλαμβανόμενων γευστικών δοκιμών και ερωτηματολογίων, με διαφορετικές πιλοτικές συνταγές σε πάνω από 200 ειδικούς και ανθρώπους της εστίασης της Τήνου. Πρόθεσή τους είναι η δημιουργία μιας μπίρας όλων των κατοίκων της Τήνου, που θα έρχεται σε πλήρη αρμονία με την κυκλαδίτικη γαστρονομία.
   Την πρώτη μπίρα που παρασκεύασαν, τον Μάιο του 2013, την ονόμασαν ΝΗΣΟΣ. Το όνομα το αποφάσισαν μέσα στο αυτοκίνητο και το σήμα το ζωγράφισαν σε ένα τραπεζομάντιλο ταβέρνας στην Τήνο. Έμπνευσή τους η έννοια της νησιωτικότητας, τα μαρμάρινα υπέρθυρα της Τήνου και τα ψηφιδωτά δάπεδα της Δήλου, το δε λογότυπο είναι μόνο στα ελληνικά, γράφει «ΝΗΣΟΣ».
    Δημιουργούν μια απαστερίωτη μπίρα, δίχως να έχει υποστεί θερμική επεξεργασία, μικρής παραγωγής, με διπλάσια περιεκτικότητα σε λυκίσκο και βύνη, χωρίς ζάχαρη, ρύζι ή άλλα δημητριακά χαμηλού κόστους, τύπου Pilsner που φτιάχνεται με αργή, παραδοσιακή φυσική διαδικασία και εμφιαλώνεται 100% στην Τήνο, με τον ήλιο να δεσπόζει στην υπέροχα σχεδιασμένη ετικέτα της.
    Από εκεί και πέρα αναλαμβάνει το μάρκετινγκ και δη η προώθηση. Η νέα μπίρα της Τήνου θα προβληθεί έξυπνα, μοντέρνα και αποτελεσματικά μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Αποτέλεσμα: οι «φίλοι» στο Facebook άρχισαν να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, ξεπερνώντας τους 52.000 μέσα σε μερικούς μήνες, 16 εκατομμύρια αναφορές στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μηνύματα και προτάσεις συνεργασίας από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά και από την Αυστραλία, έως τις ΗΠΑ και τη Γερμανία.
   Η αποδοχή του «Επώνυμου Κυκλαδίτικου Προϊόντος» υπήρξε εντυπωσιακή. Μία σημαντική μερίδα των επαγγελματιών της εστίασης και της φιλοξενίας, που δεν διακατέχεται από την λογική του εύκολου κέρδους, αγκάλιασε τη νέα μπίρα. Όπως και οι τουρίστες, που ενθουσιάστηκαν με τη γεύση αλλά και με την ιδέα ότι πρόκειται για μια μπίρα που παράγεται στις Κυκλάδες – πολλοί δε από αυτούς άρχισαν να επισκέπτονται το ζυθοποιείο, για το οποίο έκανε αναφορά το «Lonely Planet», για να δουν πώς και πού παράγεται η «Νήσος».

   Σήμερα η μπίρα «Νήσος» προσφέρεται στους καλύτερους χώρους εστίασης και ψυχαγωγίας όλων των νησιών των Κυκλάδων καθώς και σε επιλεγμένα  σημεία σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, ενώ εξάγεται στην Αγγλία, τη Γερμανία και την Αυστραλία. 

Πηγή: συνέντευξη με τον κύριο Κουρή για τις ανάγκες μελλοντικής έκδοσης

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

4 κατηγορίες πωλητών για κλάματα και ένα case study προς αποφυγήν

   Ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια μιας λιανεμπορικής επιχείρησης είναι το τμήμα πωλήσεων. Δυστυχώς, για αρκετές επιχειρήσεις η έννοια της προσωπικής πώλησης έχει κακοποιηθεί βάναυσα. Ως εκ τούτου, ο επισκέπτης που εισέρχεται σε ένα τέτοιο κατάστημα μπορεί να έρθει συχνά σε επαφή με πωλητές για… κλάματα, οι οποίοι συνήθως υπάγονται σε μία από τις κάτωθι κατηγορίες;
  Ο αδιάφορος. Αδιαφορεί για την παρουσία του πελάτη. Η στάση του αυτή δύναται να υποκρύπτει αδιαφορία, ανασφάλεια ή σνομπισμό. Σε γενικές γραμμές ο πελάτης δεν αποτελεί γι’ αυτόν και προφανώς για την ίδια την επιχείρηση, ύψιστη προτεραιότητα. Πρόκειται για πωλητές που ενώ έχουν αντιληφθεί την παρουσία του πελάτη μπορεί να συνεχίσουν την κουβέντα με τον συνάδελφό τους ή να συνεχίσουν να τακτοποιούν τα προϊόντα.
  Ο πιεστικός. Σπεύδει αμέσως να ρωτήσει τον πελάτη τι θέλει. Μιλά ακατάπαυστα, εκθειάζοντας τα προϊόντα του. Συχνά γυροφέρνει τον πελάτη που χαζεύει, ενώ τον κάνει να νιώσει ανεπιθύμητος τακτοποιώντας τα ρούχα που έχει δοκιμάσει.
  Ο ημιμαθής. Δεν γνωρίζει επαρκώς τα προϊόντα, τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους, τη χρήση τους κ.λπ. Δίνει «μισές» απαντήσεις, συμβουλεύεται κάποιον ανώτερο ή το παίζει ξερόλας.
  Ο διεκπεραιωτής. Επιφανειακά εξυπηρετικός, πρόθυμος να «κατεβάσει όλο το μαγαζί», αν του ζητηθεί. Ωστόσο, είναι ανίκανος ή απρόθυμος να  ασχοληθεί με τον πελάτη ως άτομο, ενώ αποφεύγει να τον καθοδηγήσει προτείνοντάς του συγκεκριμένα προϊόντα.

   Αφορμή για όλα αυτά στάθηκε μία πρόσφατη, τραυματική εμπειρία που είχα στο Smart Park και συγκεκριμένα στο κατάστημα Pop Air. Στην δεκάλεπτη παραμονή μας στο κατάστημα μας προσέγγισαν πέντε διαφορετικές πωλήτριες, μία εξ αυτών εις διπλούν. Πέφτανε πάνω μας κυριολεκτικά σαν τις μέλισσες. Η επιτομή της πιεστικής πώλησης. Κάποια στιγμή ήρθε και ένας νέος άνδρας, κάτι σαν υπεύθυνος, που ρώτησε εμάς και ένα άλλο ζευγάρι, αν χρειαζόμαστε βοήθεια. Δεν έλαβε απάντηση και έφυγε ζητώντας από μία άλλη πωλήτρια να έρθει κοντά μας. Μην μείνουμε χωρίς «βοήθεια» ούτε λεπτό.

   Πολλοί πελάτες δεν αισθάνονται άνετα όταν ο πωλητής τους πολιορκεί από την αρχή. Η υποδοχή πρέπει να είναι ευγενική και συγκρατημένη, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι πιεστική. Συχνά ο πελάτης θέλει λίγο χρόνο για να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον. Ο φορτικός πωλητής τον αποσυντονίζει και εν τέλει τον εκνευρίζει, με αποτέλεσμα να φύγει χωρίς να αγοράσει τίποτα. Όπως έγινε και με μας. Όταν ρώτησα την σύζυγό μου αν θα πήγαινε ξανά στο Pop Air, η απάντηση της ήταν κοφτή: «Φυσικά όχι. Υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές».

   Κάποιος πρέπει να πει στους υπεύθυνους του Pop Air (εγώ αποπειράθηκα να  τους στείλω το παράπονό μου, αλλά η ιστοσελίδα τους είναι εκτός λειτουργίας), ότι αρκετοί επισκέπτες θέλουν το χρόνο τους. Μπορεί να κάνουν έρευνα αγοράς και να έχουν μακροπρόθεσμες διαθέσεις αγοράς. Μπορεί να ξέρουν τι ψάχνουν και να μην θέλουν να ενοχληθούν από πωλητές.

   Για τέτοια καταστήματα κάθε πελάτης σηματοδοτεί μία πώληση. Εκπαιδεύουν το προσωπικό τους ώστε να μην φεύγει σε καμία περίπτωση ο πελάτης χωρίς να αγοράσει – συχνά τους «μαλώνουν» αν ο πελάτης φύγει χωρίς να αγοράσει. Πώς θα επιτευχθεί αυτό; Μα φυσικά με την πιεστική πώληση. Δεν ενδιαφέρονται για να ικανοποιήσουν ανάγκες, απλώς για να αυξήσουν τον τζίρο τους. Δυστυχώς κακοί επαγγελματίες υπάρχουν παντού.

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Sun of a Beach. Οι ελληνικές πετσέτες θαλάσσης

    Κάθε γυναίκα ή άντρας που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να φροντίζει την εικόνα του στις δημόσιες εμφανίσεις ακόμα και όταν πρόκειται για την παραλία. Ένα μοδάτο μαγιό που κολακεύει το σώμα, μια τσάντα με ωραία ραφή και σχέδιο και τα κατάλληλα σανδάλια είναι μια καλή αρχή. Υπάρχουν, όμως, αρκετές ελληνικές εταιρείες που φτιάχνουν μαγιό, τσάντες ή σανδάλια. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει ένα ακόμη χρηστικό αξεσουάρ της παραλίας, το οποίο φαίνεται ότι δεν έχει λάβει μέχρι σήμερα την δέουσα προσοχή. Αυτό δεν είναι άλλο από μία μια προσεγμένη πετσέτα θαλάσσης που δεν θα φθαρεί από τη συχνή χρήση.
   Αυτά το κενό στην αγορά ήρθαν να καλύψουν η Μελίνα Πίσπα, σχεδιάστρια νυφικών, και η Έλλη Ρούντου, στυλίστρια στο περιοδικό «Elle», δύο γυναίκες που αποφάσισαν να ενώσουν το πάθος τους για τη μόδα, όταν ίδρυσαν την Sun Οf a Beach, τη μοναδική ελληνική εμπορική επωνυμία που έχει εξειδικευτεί αποκλειστικά στις πετσέτες θαλάσσης.
   Αφού παρατήρησαν ότι τα τελευταία χρόνια οι εταιρείες με σανδάλια, μαγιό, τσάντες θαλάσσης ανθούσαν στην Ελλάδα, ενώ δεν υπήρχε καμία που να εξειδικεύεται στην πετσέτα -με τους καταναλωτές να τις προμηθεύονται από καταστήματα ρούχων, αξεσουάρ ή λευκών ειδών- πήραν την απόφαση να δημιουργήσουν την Sun of a Beach, τη δική τους εταιρεία παραγωγής και εμπορίας πετσετών θαλάσσης.
   Την επωνυμία, στην οποία προστέθηκε ως λογότυπο ένας αχινός, ο πραγματικός κυρίαρχος της παραλίας, σκαρφίστηκε ο αδερφός της κας Ρούντου και ουσιαστικά υποδηλώνει την εξωστρέφεια της νεοφυούς επιχείρησης, καθότι θα ήταν εύκολα αναγνωρίσιμα και στο εξωτερικό στο οποίο και στοχεύουν εξαρχής. Ωστόσο, το στοιχείο της εφευρετικότητας δεν αποτυπώνεται μόνο στο λογοπαίγνιο του ονόματος αλλά και στα προϊόντα, που, χρησιμοποιώντας ποιοτικά υλικά, κόβονται και ράβονται σε διάφορα σχήματα, μεγέθη και σχέδια μοντέρνας και κομψής αισθητικής.
   Ως τόπος παραγωγής αλλά και έμπνευσης παραμένει, ακόμη και σήμερα, η Ελλάδα, όπου κόβεται και ράβεται ακόμη και το τελευταίο κομμάτι, καθότι το εύκολο κέρδος, από την συρρίκνωση του εργατικού κόστους μέσω της ανάθεσης της παραγωγής στην κίνα ή αλλού, δεν αποτελεί προτεραιότητα για τις δύο γυναίκες.
    Ξεκινώντας δοκιμαστικά το 2012, με παρουσία σε 10 καταστήματα αλλά και τη δυνατότητα αγοράς μέσα από το e-shop της εταιρείας, οι δύο γυναίκες δεν θα αργήσουν να αντιληφθούν το πραγματικό μέγεθος της αγοράς, που αναζητούσε πετσέτες υψηλής ποιότητας και αισθητικής. Αυτό θα το πετύχουν δημιουργώντας πετσέτες από 100% αιγυπτιακό βαμβάκι και θέτοντας αυστηρές προδιαγραφές, όπως το τελικό βάρος, που θα είναι 450 γραμμάρια ανά τ.μ., ώστε η πετσέτα να μην είναι ούτε πολύ λεπτή αλλά ούτε και πολύ βαριά και να μπορεί κανείς να την πάρει μαζί του στην παραλία, αλλά και την ειδική «περιποίηση» κατά τη φάση της παραγωγής ώστε να μην ξεβάφουν τα χρώματα από την έκθεση στον ήλιο.
   Δημιουργούν τρεις διαφορετικές σειρές: για ενήλικες, για παιδιά και για βρέφη, με την κάθε πετσέτα να συνοδεύεται από μια καλοσχεδιασμένη και πρακτική τσάντα θαλάσσης, η οποία έχει τους ίδιους χρωματισμούς και τα ίδια σχέδια. Μάλιστα, υιοθετώντας «πράσινη» στρατηγική αναθέτουν τη παράδοση του εμπορεύματος, όταν η παραγγελία γίνεται από το ηλεκτρονικό κατάστημα, σε εταιρεία courier που χρησιμοποιεί αποκλειστικά ποδήλατα για τις διανομές.
    Η ανταπόκριση ήταν ομολογουμένως εντυπωσιακή καθώς σε δύο μόλις χρόνια πωλήθηκαν χιλιάδες πετσέτες με τον  αριθμό των πωλήσεων κάθε χρόνο να διπλασιάζεται. Μάλιστα, κάθε χρόνο βγαίνει και μια νέα συλλογή, όπως κάνει κάθε επώνυμη εταιρεία ρούχων, καθώς και μια limited edition πετσέτα, την οποία επιμελείται κάποιος γνωστός καλλιτέχνης. Επίσης, πέρα από μια σειρά που απευθύνεται σε όσους θέλουν να κάνουν ένα πρωτότυπο δώρο για μια ιδιαίτερη περίσταση όπως αυτή του γάμου ή της βάπτισης, οι δύο ιδρύτριες προσανατολίζονται και στην παραγωγή και άλλων ειδών σχετικών με τις πετσέτες.

    Οσον αφορά την επέκταση της εταιρείας εκτός των 50 σημείων πώλησης που διαθέτει εν έτει 2014 στην Ελλάδα, συμμετέχει κάθε χρόνο σε παγκόσμιες εκθέσεις ρούχων έτσι ώστε να γνωστοποιηθεί το προϊόν, να γίνουν επαφές και να αναζητηθούν καινούργιους πελάτες. Η πρώτη χώρα που έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την Sun of a Beach ήταν η Ιαπωνία, για να ακολουθήσουν η Σαουδική Αραβία, ο Λίβανος, η Πορτογαλία, η Ελβετία, η Αγγλία, η Γαλλία, η Νότιος Κορέα, η Κύπρος, αλλά και η Αμερική.