Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

"Μελισσουργείον οικ. Αργύρη". To βραβευμένο μέλι

Η αναζήτηση επιτυχημένων επαγγελματιών κάθε κατηγορίας συνήθως μας φέρνει μπροστά σε ανθρώπους που έχουν δουλέψει με μεράκι, αφοσίωση, πίστη, πάθος και χωρίς συμβιβασμούς πάνω σε ένα αντικείμενο. Έχουν ως φιλοσοφία όχι τόσο την ποσότητα, όσο την ποιότητα. Παράγουν και διαθέτουν στην αγορά τρόφιμα «που θα ήθελαν και αυτοί να φάνε στο σπίτι τους, αυτό που θα έδιναν στα παιδιά τους». Πρόκειται για ανθρώπους που δεν διστάζουν να συμμετέχουν σε μεγάλους διεθνείς διαγωνισμούς, προκειμένου να δουν πώς τους αξιολογούν. Ένας από αυτούς τους διαγωνισμούς είναι αυτός όπου επί 45 ημέρες 350 κριτές, κριτικοί εστιατορίων, ιδιοκτήτες μεγάλων deli, σεφ και δημοσιογράφοι γεύσης, επιλέγουν με τυφλή γευσιγνωσία τα προϊόντα με την καλύτερη ποιότητα και γεύση. Πρόκειται για την έγκυρη λίστα των «50 καλύτερων τροφίμων και ποτών» του «Guilt of Fine Food», που κυκλοφορούν στην αγορά. Σε αυτή τη λίστα, λοιπόν, φιγουράρει το ελληνικής παραγωγής μέλι «Μελισσουργείον» από τις Κονίστρες Ευβοίας.
Οι τρεις πειραματικές κυψέλες...
Οι βάσεις της μικρής μονάδας «Μελισσουργείον οικ. Αργύρη» μπαίνουν στις αρχές του 2009, όταν ο Κώστας Αργύρης γνώρισε τη μελισσοκομία μέσα από ένα σεμινάριο στο Ι.Γ.Ε. στο κτήμα Συγγρού το 2005. Είχε μόλις βρει αυτό που ήθελε να ασχοληθεί σε όλη του τη ζωή. Τοποθετεί δοκιμαστικά, μαζί με τη σύντροφό του Νατάσσα Κεφαλά, τρεις κυψέλες, «τα πρώτα μας τρία μελισσάκια» όπως τα αποκαλούν, και σύντομα θα αντιληφθούν ότι θα πρέπει να αφιερωθούν ολοκληρωτικά στο νέο εγχείρημα. Αφήνει τη δουλειά του δημοσίου υπαλλήλου, όπως και η σύντροφός του, και εγκαθίσταται μόνιμα στο χωριό του, αλλάζοντας εντελώς τρόπο ζωής.
Έχουν ως απαρέγκλιτη αρχή την παραγωγή βιολογικών προϊόντων μέσω της ορθής μελισσοκομικής πρακτικής αλλά και της αποφυγής χρήσης φαρμάκων -τα μελίσσια συντηρούνται με βιολογικό τρόπο σε περιοχές όπου το θυμάρι και τα κωνοφόρα παραμένουν εντελώς ανέγγιχτα από φάρμακα-, αξιοποιώντας στοιχεία της ελληνικής φύσης όπως το έλατο, το θυμάρι, το πεύκο και η ερείκη. Σύντομα οι τρεις κυψέλες άρχισαν να πολλαπλασιάζονται, για να φθάσουν τις 150 το 2014.
Η αναγνώριση δεν θα αργήσει να έρθει...
Στα πρώτα βήματα της παραγωγής, μαθαίνουν για τα «Great Taste Awards», τον έγκυρο διαγωνισμό που γίνεται κάθε χρόνο στο Λονδίνο, όπου περίπου 350 επαγγελματίες γευσιγνώστες απονέμουν τις πολυπόθητες διακρίσεις ποιότητας και γεύσης, σε υποψήφια προϊόντα από όλο τον κόσμο. Έτσι, αποφασίζουν να στείλουν δείγματα των μελιών τους. Το αποτέλεσμα ήταν το θυμαρίσιο μέλι να αποσπάσει την ανώτατη διάκριση των τριών αστεριών, μια διάκριση που πήραν μόνο 123 προϊόντα από τα 8.807 που ήταν υποψήφια από όλο τον κόσμο, ενώ το μέλι από πεύκο διακρίνεται και αυτό με ένα αστέρι.
Η ετικέτα που θα συνοδεύει τα βραβευμένα προϊόντα στο εξής, η στρογγυλή ετικέτα των «Great Taste Awards», θα αποτελέσει το καλύτερο διαβατήριο για τα καλύτερα deli παγκοσμίως. Οι διακρίσεις αυτές, όπως και αυτές που θα έρθουν την επόμενη χρονιά για το «Organic Heather Honey» και το «Organic Thyme & Eucalyptus Honey», θα ανοίξουν διάπλατα την πόρτα για εξαγωγές, καθώς οι έμποροι είναι λιγότερο επιφυλακτικοί όταν πρόκειται να τοποθετήσουν ένα εγγυημένο προϊόν στα ράφια τους. Σε μικρό σχετικά διάστημα, η μικρή παραγωγή της Ευβοίας θα φθάσει να εξάγεται στην Αμερική, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και αργότερα στη Δανία.
Η προϊοντική γκάμα...
Τα προϊόντα που παράγουν είναι τέσσερις ποικιλίες μελιού και αφορούν: μέλι από θυμάρι, έλατο, πεύκο και ρείκι. Το θυμαρίσιο μέλι βγαίνει σε ποσότητα 100-150 κιλά και του πεύκου σε 500-600 κιλά, ενώ παράγεται, επίσης, φυσική γύρη και βασιλικός πολτός. Δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο ντιζάιν, καθώς δημιουργούν ένα βαζάκι απλό και κομψό, με σύγχρονο μινιμαλιστικό σχεδιασμό, ενώ τα καλλιγραφικά ρετρό γράμματα του λογότυπου παραπέμπουν έξυπνα στο παραδοσιακό προϊόν και τη μαγεία του περιεχομένου.



Οι τηλεφωνικοί θάλαμοι στη Νέα Υόρκη ''μεταλάσσονται'' σε κιόσκια Wi-Fi

Σε αρκετά πεζοδρόμια της Νέας Υόρκης έχουν αρχίσει τον τελευταίο καιρό να ξεπηδούν κάτι περίεργοι υπαίθριοι σταθμοί. Πρόκειται για την υλοποίηση του πρότζεκτ LinkNYC, σκοπός του οποίου είναι να συνδέσει στο διαδίκτυο ολόκληρη τη Νέα Υόρκη. Ουσιαστικά πρόκειται για την αντικατάσταση των 7.500 κλασικών (και παροπλισμένων) τηλεφωνικών θαλάμων του  «Μεγάλου Μήλου» από online κιόσκια.

Κάθε κιόσκι θα προσφέρει δωρεάν Wi-Fi και μάλιστα υψηλών ταχυτήτων, στο οποίο οι κάτοχοι έξυπνων κινητών μπορούν να συνδεθούν ή να φορτίσουν τη συσκευή τους. Επιτρέπει επίσης την πραγματοποίηση δωρεάν κλήσεων και χάρη στο ενσωματωμένο tablet του, προσφέρει τη δυνατότητα πλοήγησης στο διαδίκτυο και πρόσβασης σε χάρτες, δρομολόγια συγκοινωνιών και λοιπές χρήσιμες υπηρεσίες, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης.

Εκτιμάται ότι οι νέοι τηλεφωνικοί θάλαμοι θα προσελκύσουν ελεύθερους επαγγελματίες, μικρές και νεοσύστατες επιχειρήσεις, τουρίστες, αλλά και πολίτες που δεν μπορούν να πληρώσουν για μια καλή ευρυζωνική σύνδεση (27% των νοικοκυριών στη Νέα Υόρκη δεν έχει σύνδεση στο διαδίκτυο, σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύτηκε το 2014).

Πίσω από το  LinkNYC, βρίσκεται το Ίδρυμα CityBridge, ενώ συμμετέχουν και τρεις εταιρείες τεχνολογίας. Η CityBridge θα ξοδέψει περισσότερα από 200 εκατομμύρια δολάρια για την ολοκλήρωση του εγχειρήματος.

Τώρα αν αναρωτιέστε τι κερδίζει ο Δήμος από όλο αυτό το πρότζεκτ, η απάντηση είναι απλή και συνοψίζεται σε μία λέξη: διαφήμιση. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2026 τα διαφημιστικά έσοδα θα φτάσουν τα 17,5 εκατομμύρια δολάρια χάρη στις ψηφιακές διαφημίσεις που θα εμφανίζονται στους θαλάμους - το 50% των εσόδων που θα βγάζει το Ίδρυμα για τα επόμενα 12 χρόνια, τα οποία θα προέρχονται από τις διαφημίσεις που θα προβάλλονται στις οθόνες των σημείων Wi-Fi, θα αποδίδονται στην πόλη.


Το εν λόγω πρότζεκτ βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο - έχει υλοποιηθεί δοκιμαστικά σε δύο δήμους της Νέας Υόρκης. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές πόλεις έχουν κατά καιρούς δοκιμάσει να τοποθετήσουν σημεία δωρεάν Wi-Fi, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία καθώς η σύνδεση με το διαδίκτυο ήταν αργή. Η CityBridge ισχυρίζεται ότι οι ταχύτητες στα σημεία Wi-Fi θα είναι εξαιρετικά γρήγορες και συγκεκριμένα θα προσφέρουν 1.000 megabites ανά δευτερόλεπτο.

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Αστείες απαντήσεις σε κριτικές

“ΤΡΑΑΑΑΑΑΓΙΚΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ”
Η κριτική έγινε: 19 Ιουνίου 2016
Χάλια μεγάλη άπατη το συγκεκριμένο Ιταλικό εστιατόριο , σύγκριση τιμής φαγητού είναι απαράδεκτο .... οι σερβιτόροι πάρα πολύ καλοί και ευγενικοί επαγγελματίες ,το φαγητό τραγικό ..... η τιμές πάρα πολύ υψηλές δεν έχει και θέα το εστιατόριο βλέπεις μόνο τα απέναντι κτήρια

Ο/η NINOFOTI, Proprietario του Convivium, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτική
Ha ha ha!! Here's another "connoisseur" who from french chips and rags is directly arrived to Italian cuisine and restaurants!...
Μετάφραση: "Χα, χα, χα!! Να άλλος ένας ειδήμων (ξερόλας) ο οποίος από τα αλώνια βρέθηκε στα σαλόνια (ελεύθερη μετάφραση από ''τις τηγανητές πατάτες και τα κουρέλια πήδηξε στην ιταλική κουζίνα'').

Ασχολίαστο...

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Green Cola: Ένα ελληνικό success story κατακτά τη Γερμανία

Μπορεί οι ελληνικές εξαγωγές, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, να μειώθηκαν φέτος κατά 8% το πρώτο εξάμηνο, όμως, κάποιοι, όπως αναφέρει η  Deutsche Welle σε πρόσφατο αφιέρωμα της, αντιστέκονται δημιουργικά, όπως η ελληνική εταιρεία παραγωγής αναψυκτικών της Green Cola.

Η Green Cola μπήκε στην ελληνική αγορά το 2012, εν μέσω κρίσης. Αφού πρώτα κατέκτησε το ελληνικό κοινό (το μερίδιο αγοράς της, σε μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά, ξεπερνάει το 8%), θέλησε να ανοίξει τα φτερά της για το εξωτερικό. Αφού πρώτα κατοχύρωσε πανευρωπαϊκά το όνομα και το σήμα της, εγκαινίασε τις εξαγωγές τόσο σε Ευρώπη, όσο και σε Σαουδική Αραβία, Ισραήλ και Αυστραλία.

Στην Γερμανία, με την αρωγή της “Greekys”, εταιρείας που αναλαμβάνει την προώθηση καινοτόμων προϊόντων στις γερμανόφωνες χώρες, πραγματοποιεί τις πρώτες εξαγωγές και εν συνεχεία δημιουργεί μια αμιγώς γερμανική εταιρεία για την εκεί διανομή της Green Cola.

Εισχωρώντας πρώτα στα 24ωρα μίνι μάρκετ, το ελληνικό αναψυκτικό πλέον πρωταγωνιστεί στα ράφια των γνωστών γερμανικών αλυσίδων σούπερ-μάρκετ αλλά και στα καταστήματα γαστρονομίας.
Πέρα από τη δημιουργία της εταιρείας στη Γερμανία, η δραστηριότητα της Green Cola παρουσιάζει και ένα άλλο αξιοσημείωτο: η πρώτη ύλη παράγεται στην Ελλάδα αλλά η τελική εμφιάλωση γίνεται στη Γερμανία.

Η γερμανική αγορά υποδέχθηκε με θέρμη το ελληνικό προϊόν. Οι λόγοι; Η πρωτοτυπία και τα συστατικά του. Όπως επισημαίνει ο κ. Ούλριχ Λοσλ, συνεργάτης της Green Cola για τη διανομή του προϊόντος στο κρατίδιο της Βάδης-Βυτεμβέργης, «δεν υπάρχει κάποιο άλλο παρόμοιο προϊόν στην κατηγορία του στη Γερμανία. Το βασικό του πλεονέκτημα είναι η ίδια του η συνταγή: οι σχεδόν μηδενικές θερμίδες, οι φυσικές γλυκαντικές ύλες, όπως η στέβια, που όμως δίνουν μία γευστική και δροσιστική εμπειρία στον καταναλωτή».
Παρ’ όλες τις δυσκολίες, συνεχίζει το άρθρο, τα ελληνικά προϊόντα συνεχίζουν να χαίρουν υψηλής εκτίμησης στο γερμανικό καταναλωτικό κοινό. Κατά τον κύριο Λοσλ, δεν παρατηρούνται αρνητικές στερεοτυπικές συμπεριφορές για κάποιο προϊόν λόγω της ελληνικής του προέλευσης: «Προϊόντα υψηλής ποιότητας, όπως για παράδειγμα το ελαιόλαδο, εκτιμώνται ιδιαίτερα. Αποφασιστικό ρόλο για την πετυχημένη πορεία τους στη γερμανική αγορά παίζει η αυθεντικότητα της προέλευσής τους».



Πηγή: προσαρμογή σε άρθρο-αφιέρωμα της Deutsche Welle

Αστείες κριτικές σε ξενοδοχεία

Οταν ένα ξενοδοχείο... ξυπνάει αναμνήσεις

Διαβάστε την κριτική που έγραψε ένας χρήστης για ξενοδοχείο στην Πάρο.

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Too Good To Go. Παραγγέλνοντας το φαγητό που περισσεύει στα εστιατόρια...

Το Too Good To Go είναι εφαρμογή που λειτουργεί σε Δανία και Μεγάλη Βρετανία, η οποία επιτρέπει στο χρήστη να παραγγείλει το φαγητό που έχει ξεμείνει στα εστιατόρια, απολαμβάνοντας ιδιαίτερα χαμηλές τιμές. Στόχος της είναι να συμβάλει στη μείωση της σπατάλης από μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου που συνήθως πετάνε στα σκουπίδια φαγώσιμο περισσευούμενου φαγητό στο τέλος της ημέρας.

Η λειτουργία του είναι απλή: ο χρήστης κατεβάζει την εφαρμογή, επιλέγει ένα από τα διαθέσιμα εστιατόρια και πληρώσει την παραγγελία μέσω της εφαρμογής - οι παραγγελίες μέσω της εφαρμογής κοστίζουν από 2 μέχρι 3.80 λίρες. Κατόπιν, παραλαμβάνει -σε συγκεκριμένες ώρες, συνήθως στο κλείσιμο- το φαγητό από το εστιατόριο.

Οι χρήστες ωστόσο δεν μπορούν να επιλέξουν το φαγητό της αρεσκείας τους, παρά μόνο να λάβουν ενημέρωση από το εστιατόριο για τα φαγητά που κατά πάσα πιθανότητα θα είναι διαθέσιμα. Συμβατή με το όλο concept, η εφαρμογή παρέχει ανακυκλώσιμες συσκευασίες στα εστιατόρια που συμμετέχουν.

«Η σπατάλη του φαγητού φαίνεται να είναι ένα από τα πιο ανόητα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σε αυτόν τον κόσμο, με τη βιομηχανία των εστιατορίων να σπαταλά 600.000 τόνους φαγητού ετησίως», διατείνεται ο συνιδρυτής της εφαρμογής James Crummie. «Μόνο στη Μεγάλη Βρετανία, υπάρχουν ένα εκατομμύριο άνθρωποι σε άμεση ανάγκη για κουπόνια φαγητού από τις τράπεζες τροφίμων».

Οι χρήστες της εφαρμογής έχουν επίσης την επιλογή να προσφέρουν γεύματα σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη, δωρίζοντας μία ή περισσότερες λίρες μέσω της εφαρμογής, σύμφωνα με τις οδηγίες του site.

Η εφαρμογή εγκαινίασε τη λειτουργία της στη Δανία το 2015 και ήρθε φέτος στη Μεγάλη Βρετανία ενώ ο στόχος είναι να επεκταθεί και σε άλλες χώρες. Ήδη το Too Good To Go έχει συμβάλει στον περιορισμό της σπατάλης του φαγητού, καθώς μέχρι στιγμής, μόνο στην Αγγλία, 600 γεύματα «γλύτωσαν» από τους χώρους υγειονομικής ταφής.

Αναμφίβολα η Too Good To Go είναι μια εφαρμογή όπου όλοι κερδίζουν. Τα εστιατόρια έχουν περισσότερα έσοδα στο τέλος της βραδιάς καθώς διαθέτουν προς τα περισσευούμενα τρόφιμα, η εφαρμογή παίρνει προμήθεια από τα συνεργαζόμενα εστιατόρια για κάθε πώληση γεύματος, οι χρήστες να έχουν πρόσβαση σε φθηνό  μαγειρεμένο φαγητό και φυσικά το περιβάλλον καθώς κατά κάποιο τρόπο το φαγητό ανακυκλώνεται.

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Το all inclusive βλάπτει σοβαρά την τοπική οικονομία

Την αγανάκτηση και έντονη δυσφορία τους στο σύστημα all inclusive που κυριαρχεί στις περισσότερες ξενοδοχειακές μονάδες της Ρόδου (και εν γένει της τουριστικής Ελλάδας), εκφράζουν οι ιδιοκτήτες εστιατορίων του νησιού, σύμφωνα με ανακοίνωση του σωματείου τους, το οποίο ζητά από τους ξενοδόχους να υιοθετήσουν παλαιότερη πρόταση της αναπληρώτριας υπουργού τουρισμού Έλενας Κουντουρά, που πρότεινε τη συνεργασία μεταξύ εστιατόρων και ξενοδόχων, οι οποίοι θα χορηγούν ειδικά voutcher στους τουρίστες, προκειμένου ένα γεύμα ημερησίως, να λαμβάνει χώρα στα τοπικά εστιατόρια.

Όπως επισημαίνουν, «το μοντέλο all inclusive, εμπνευσμένο από τους τουριστικούς πράκτορες του εξωτερικού, έρχεται σε πλήρη αντίθεση, με τα οικονομικά συμφέροντα της τοπικής κοινωνίας», το οποίο αναμφίβολα  δημιουργεί κραδασμούς στην τοπική οικονομία αφού η πλειονότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων «φυτοζωεί» από την έλλειψη πελατών.

«Το απρόσωπο σύστημα με ‘’τα βραχιολάκια της συμφοράς’’ και η ανύπαρκτη σχέση μεταξύ του παροχέα υπηρεσιών και του τουρίστα, που χαρακτηρίζει το all inclusive, οδηγούν στο να μην προτιμήσουν ξανά οι τουρίστες τον ίδιο τουριστικό προορισμό, όπως συνέβαινε στον τόπο μας» αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην ανακοίνωση του σωματείου εστιατόρων, επισημαίνοντας επίσης ότι η χαμηλή ποιότητα των παρεχόμενων τροφίμων και ποτών (π.χ. πέρυσι τα περισσότερα ξενοδοχεία προμηθεύτηκαν κατεψυγμένο μουσακά και ψωμάκια από την Κίνα…) συχνά προκαλεί τη δυσαρέσκεια των επισκεπτών.

«Η διαιώνιση του σημερινού, απαράδεκτου μοντέλου all inclusive, απειλεί κατάφωρα τον χαρακτήρα του προορισμού της Ρόδου, που οι τουρίστες πληρώνουν για να δουν, αφού από την αρχή μέχρι το τέλος των διακοπών τους, δραστηριοποιούνται στον ξενοδοχειακό χώρο, ως σύγχρονοι φυλακισμένοι» καταλήγει η ανακοίνωση.

Η ανακοίνωση των εστιατόρων της Ρόδου σαφέστατα αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, καθώς φέτος, παρά την αύξηση στις αφίξεις, τα τουριστικά έσοδα σημείωσαν βουτιά, κάτι το οποίο χρεώνεται σε μεγάλο βαθμό στο all inclusive, που δίνει τη δυνατότητα στον Ευρωπαίο τουρίστα να περάσει μία εβδομάδα στη χώρα μας, με όλα πληρωμένα, πληρώνοντας 400-500 ευρώ. Ως εκ τούτου, προσελκύονται τουρίστες χαμηλού ή μεσαίου εισοδηματικού επιπέδου, που δεν ξοδεύουν.

Βέβαια, για να κάνουμε και τον συνήγορο του διαβόλου, το all inclusive είναι σε μεγάλο βαθμό απόρροια της αισχροκέρδειας και της παροχής κακής σχέσης ποιότητας-τιμής, κατά τα προηγούμενα χρόνια, από πλευράς των τουριστικών επιχειρήσεων και δη των εστιατορίων.

Αλήθεια, πόσα «greek tavernas» προσέφεραν καλό value for money, πόσα πρόσεξαν τους πελάτες τους, πόσα ξεπέρασαν τις προσδοκίες τους, πόσα φρόντισαν να επενδύσουν εκ νέου τα κέρδη τους (μόνο από τους φθαρμένους και ξεβαμμένους από τον ήλιο καταλόγους αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα χρήματα διοχετεύονται αλλού), πόσα επένδυσαν στο μάρκετινγκ και το promotion;
Εν κατακλείδι, πόσα από αυτά τα greek tavernas πρόσφεραν πραγματικά ελληνικά φαγητά, πέραν του μουσακά, της χωριάτικης σαλάτας, του γύρου (σουβλάκι) και του τζατζικιού; Δυστυχώς ελάχιστοι, καθώς δεκαετίες τώρα αδυνατούμε να προωθήσουμε την πλούσια τοπική γαστρονομία.

Πώς θα πάμε, άραγε, μπροστά και θα προσελκύσουμε τον ποιοτικό τουρίστα, όταν, όπως δήλωσε εύστοχα ο Κωνσταντίνος Ανδριανόπουλος, εμπνευστής του Σχολείου Τουρισμού στην Καλαμάτα, «πουλάμε 'πλαστικές πατάτες' και 'χωριάτικη σαλάτα Βερολίνου, αντί να χρησιμοποιούμε τα τοπικά ποιοτικά μας προϊόντα και να επιμένουμε σ' αυτά. Από το ούζο, το κρασί και το τσίπουρο μέχρι την κουζίνα μας»;.

Κάποια στιγμή πρέπει όλοι, ξενοδόχοι, εστιάτορες και τουριστικοί φορείς, να κάνουν την αυτοκριτική τους και να σπεύσουν να διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Αν δεν το πράξουν σύντομα, τότε η ζοφερή κατάσταση που επικρατεί σήμερα (φυσικά δεν μιλάμε για την εξάλειψη του φαινομένου του all inclusive) δεν θα αλλάξει.

Ας αντιληφθούμε επιτέλους ότι η ευλογημένη χώρα μας μπορεί να προσφέρει σαφώς περισσότερα από αυτά που τώρα προσφέρει. Όταν αυτό γίνει πράξη, τότε θα έρθει και ο ποιοτικός τουρίστας, ο οποίος θα κινήσει και την τοπική οικονομία.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Repair Cafe. To πρώτο καφέ για... επιδιορθώσεις

Ένα καφέ διαφορετικό από τα άλλα άνοιξε πρόσφατα στο Ακτιο. Πρόκειται για το πρώτο ελληνικό Repair Cafe, που είναι μέλος ξένης αλυσίδας που αριθμεί περισσότερα από 1.025 σημεία σε όλον τον πλανήτη.

Όπως υποδηλώνει και η ονομασία του, πρόκειται για ένα χώρο στον οποίο όσοι έχουν χαλασμένες συσκευές και αντικείμενα πάσης φύσεως, από μία κούπα μέχρι ένα laptop και από ένα ποδήλατο μέχρι ένα i-phone, μπορούν να συναντηθούν με εθελοντές που πιάνουν τα χέρια τους και να προσπαθήσουν να τα επισκευάσουν δωρεάν.

Οι επισκέπτες μπορούν λοιπόν να απολαύσουν τον καφέ τους και να αποχωρήσουν με επιδιορθωμένο το αντικείμενο που έφεραν. «Η ανακύκλωση στην πηγή», όπως αποκαλείται η όλη πρωτοβουλία, ουσιαστικά επενδύει στην κρίση και στην αδυναμία των πολιτών να αγοράσουν νέα αγαθά για να αναπληρώσουν τα παλιά που έχουν χαλάσει.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω πρωτοβουλία έχει και κοινωνική διάσταση, καθώς τα αντικείμενα των επισκεπτών που δεν θέλουν να τα πάρουν πίσω προωθούνται σε διάφορες δομές ή σχολεία (π.χ. οθόνες υπολογιστών).

Για την ιστορία, το πρώτο καφέ επιδιόρθωσης αντικειμένων άνοιξε η Μαρτίν Ρόστμα το 2009 στην Ολλανδία, το οποίο τρία χρόνια αργότερα κέρδισε το βραβείο καινοτομίας. Η φιλοσοφία της Ολλανδέζας ακτιβίστριας ήταν απλή: «Ο κόσμος έχει ανάγκη από τεχνίτες για να επιδιορθώσει διάφορα μικροπράγματα στο σπίτι του που χάλασαν, ενώ παράλληλα θέλει να κοινωνικοποιηθεί».

Ο συνδυασμός των δύο αυτών στοιχείων την οδήγησε στη δημιουργία του Repair Cafe, όπου άνθρωποι από διάφορες ειδικότητες συγκεντρώνονται σε έναν χώρο και ο ένας βοηθάει τον άλλον να φτιάξει την τοστιέρα του, να φυτέψει μια γλάστρα, να επιδιορθώσει την σκούπα του κ.λπ., ενώ παράλληλα συνδιαλέγονται και πίνουν τον καφέ τους.

Αστείες κριτικές...

Είναι φανερό ότι η εξυπηρέτηση του πελάτη έχει περάσει σε άλλη διάσταση...

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Αστείες απαντήσεις σε κριτικές

Υπάρχει μια βασική αρχή όταν απαντάς σε μία αρνητική κριτική. Μην το παίρνεις προσωπικά. Φαίνεται, ωστόσο, ότι ο εν λόγω ξενοδόχος ξέφυγε λίγο από αυτή την αρχή. 
Ολα τα λεφτά, ο χαρακτηρισμός που χρησιμοποιεί: "τσομπάνηδες"...

Το Facebook αποκήρυξε το clickbaiting

Το Facebook δεν αντέχει άλλο τους clickbait τίτλους και αποφάσισε να κάνει κάτι για αυτό

Ακόμα και εάν ο όρος «clickbait» δεν σας λέει κάτι, σίγουρα είστε γνώριμοι με τίτλους ειδήσεων που πάνε κάπως έτσι: «Δεν θα πιστέψετε...», «Σοκ! Δείτε...» και «Απίστευτη είδηση. Πατήστε εδώ για να...». Με λίγα λόγια, είναι εκείνοι οι τίτλοι που «παρακαλούν» για ένα σας κλικ και για αυτό τον λόγο προσπαθούν να το «ψαρέψουν» με παραπλανητικό τρόπο.

Το Facebook φαίνεται λοιπόν ότι έχει βαρεθεί αυτούς τους τίτλους, όπως και όλοι οι χρήστες του, και για αυτό αποφάσισε να αλλάξει τον αλγόριθμό του, έτσι ώστε να αφαιρεί τέτοιες ειδήσεις από το news feed.
Σε μία σχετική ανακοίνωση, το Facebook ανακοίνωσε ότι το νέο σύστημα θα δείχνει στους χρήστες «περισσότερες ειδήσεις που τους αφορούν» σε μία προσπάθεια να μειωθούν οι «παραπλανητικοί» τίτλοι.

Οι αλλαγές στοχεύουν σε δύο ειδών τίτλους: εκείνους που παρακρατούν πληροφορίες και «αναγκάζουν» τους χρήστες να κάνουν κλικ σε ένα εξωτερικό site και εκείνους που υπερβάλουν και δημιουργούν λανθασμένες προσδοκίες.

«Τα link που προέρχονται από σελίδες που ανεβάζουν συνέχεια clickbait τίτλους θα εμφανίζονται χαμηλότερα στο news feed. Εάν μια σελίδα σταματήσει να ανεβάζει τέτοιους τίτλους, τα δημοσιεύματά της θα σταματήσουν να επηρεάζονται από την αλλαγή στον αλγόριθμο» ξεκαθαρίζει η ανακοίνωση του Facebook.

Πηγή: www.huffingtonpost.gr

Άνοιξε κατάστημα Καλάσνικοφ στο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Μόσχας

Η εταιρεία όπλων Kalashnikov, το αυτόματο επιθετικό τουφέκι AK-47 της οποίας εξόπλιζε επί 70 χρόνια τις ρωσικές δυνάμεις και ήταν το όπλο επιλογής των εξεγερμένων σ' όλες τις ηπείρους, άνοιξε κατάστημα στο αεροδρόμιο Σερεμέτιεβο της Μόσχας όπου πωλεί αναμνηστικά στα οποία περιλαμβάνονται πλαστικά μοντέλα όπλων, ανακοίνωσε η εταιρεία.

Ένας αξιωματούχος του αεροδρομίου δήλωσε πως το κατάστημα, στο οποίο προσφέρονται είδη που περιλαμβάνουν πένες, ομπρέλες, τσάντες, καπέλα, εξοπλισμό καμουφλάζ και μπλουζάκια με την επιγραφή "I love AK", βρίσκεται στο τμήμα του συγκροτήματος του αεροδρομίου που συνδέεται με τον σιδηρόδρομο που το εξυπηρετεί. Τα μοντέλα όπλων --αυτόματα πιστόλια και τουφέκια-- είναι φανερό πως είναι απομιμήσεις και δεν δημιουργούν προβλήματα για την ασφάλεια, πρόσθεσε.

"Το όνομα Καλάσνικοφ είναι από τις πιο δημοφιλείς μάρκες που έρχονται στο νου οποιουδήποτε στον κόσμο όταν ακούν για τη Ρωσία", αναφέρει σε δελτίο Τύπου ο επικεφαλής μάρκετινγκ της εταιρείας Kalashnikov Βλαντίμιρ Νμιτρίεφ.
"Έτσι είμαστε ευτυχείς που δίνουμε την ευκαιρία σε όλους να φύγουν από τη Ρωσία παίρνοντας μαζί τους ένα αναμνηστικό με το όνομα της εταιρείας μας".

Το AK-47, το πρώτο τουφέκι που παρήγαγε η εταιρεία, έγινε διάσημο λόγω του χαμηλού κόστους παραγωγής του και της αξιοπιστίας του σε ακραίες συνθήκες. Δημιουργήθηκε το 1948, εξόπλισε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση και την ανατολική Ευρώπη κατά την κομμουνιστική περίοδο και χρησίμευσε κυρίως σε φιλοσοβιετικές ανταρτικές δυνάμεις σ' όλη την Αφρική και την Ασία.

Παράγεται επίσης κατόπιν αδείας πέραν των ρωσικών συνόρων και παραμένει ένα από τα δημοφιλέστερα επιθετικά τουφέκια στον κόσμο.
Το Διεθνές Αεροδρόμιο Σερεμέτιεβο είναι το μεγαλύτερο πολιτικό αεροδρόμιο της Μόσχας και της Ρωσίας. Το 2015 πέρασαν απ' αυτό περισσότεροι από 31 εκατ. επιβάτες.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Άνοιξαν τα πρώτα Goody’s στην Αυστραλία


Το πρώτο Goodys Burger House άνοιξε και επίσημα τις πόρτες του στην καρδιά της Μελβούρνης (περιοχή με έντονο το ελληνικό στοιχείο), περίπου ενάμιση χρόνο μετά την ανακοίνωση της ελληνικής αλυσίδας ταχυεστιατορίων για επέκταση στην Αυστραλία και μετέπειτα στην Κίνα.

Tο κατάστημα άνοιξε στην καρδιά της Μελβούρνης, στο ισόγειο του κτιρίου του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας.

Οι ώρες λειτουργίας του πρώτου εστιατορίου της Goodys (η οποία ιδρύθηκε από μία ομάδα Θεσσαλονικιών το 1975 – το 1981 «κατέβηκαν» στην Αθήνα) στο κέντρο της Μελβούρνης είναι από τις 9.00 το πρωί έως τις 11.00 το βράδυ, ενώ κάθε Παρασκευή και Σάββατο η λειτουργία του είναι 24ωρη. Μάλιστα σύντομα μεταξύ των ποτών θα συμπεριληφθούν η μπίρα και το κρασί.

Ηδη από τα εγκαίνια δημιουργήθηκαν ουρές έξω από το εστιατόριο στο οποίο ένα κλαμπ σάντουιτς κοστίζει γύρω στα $10, ενώ η τιμή των burgers αρχίζει από τα $4.


Αξίζει να σημειωθεί ότι την περίοδο της κρίσης τα Goodys είδαν τις πωλήσεις τους να υποχωρούν σημαντικά. Το καμπανάκι ήχησε και στην διοίκηση της εταιρείας η οποία εκπόνησε έρευνα για να δει πώς θα μπορούσε να αντιστραφεί το κλίμα. Διαπίστωσε ότι οι καταναλωτικές συνήθειες είχαν αλλάξει και ότι υπήρχε έντονη η ανάγκη ανανέωσης του μενού. Αφαιρέθηκαν κάποια πάλαι ποτέ δημοφιλή πιάτα, όπως η καρμπονάρα και η σαλάτα του σεφ και δόθηκε έμφαση στο burger, που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στις τάξεις της νεολαίας. Ως εκ τούτου τα Goodys μετονομάστηκαν το 2014 σε Goody’s Burger Houses.

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Πώς να χειριστείτε μία θετική κριτική

Διαβάζοντας κάποιος τον τίτλο «Πώς να χειριστείτε μία θετική κριτική» προφανώς διερωτάται το εξής: «Τώρα πρέπει να απαντάμε και στα θετικά σχόλια; Πού να βρούμε το χρόνο;».
Σωστά, ο χρόνος είναι χρήμα, όμως αν πραγματικά θέλετε να ξεχωρίσετε από τους ανταγωνιστές σας και να ανεβείτε ακόμη ψηλότερα στα μάτια και την καρδιά των πελατών σας, τότε θα μπείτε στον κόπο και θα τους απαντήσετε.
Αν περιηγηθείτε στο διαδίκτυο, θα βρείτε αμέτρητα άρθρα σχετικά με το πώς να χειριστείτε μία αρνητική κριτική. Αντιθέτως, ελάχιστα είναι αυτά που θα σας συμβουλεύσουν τι να κάνετε στην περίπτωση θετικής κριτικής.
Σε γενικές γραμμές, όταν γίνεστε αποδέκτες ενός θετικού σχολίου, τότε ακολουθείστε μερικές βασικές κατευθυντήριες γραμμές, όπως:
  • Πείτε ευχαριστώ.
  • Μιλήστε σε προσωπικό επίπεδο.
  • Διαδώστε το στο προσωπικό σας.
  • Μοιραστείτε το με το κοινό σας.
  • Ζητήστε και άλλα.
Μην ξεχνάτε ότι σε όλους σχεδόν τους πελάτες τούς αρέσει να απαντάνε στα σχόλιά τους. Αφιερώστε λοιπόν λίγα μόλις λεπτά της ώρας ώστε να τους δείξετε ότι είστε ευγνώμονες και ότι εκτιμάτε την κίνησή τους να δημοσιοποιήσουν την εμπειρία τους. Κάντε τους να νιώσουν σημαντικοί.
Ακόμη και ένα απλό «ευχαριστώ» ή μια σχετική χειρονομία (γροθιά σφιγμένη με το δάκτυλο προς τα πάνω) είναι προτιμότερο από το να τους αγνοήσετε. Ωστόσο, αυτά αφήνουν μία άσχημη εντύπωση στον επισκέπτη του διαδικτύου όταν επαναλαμβάνονται και χρησιμοποιούνται ως απάντηση σε όλα τα θετικά σχόλια. Ενδείκνυται ωστόσο όταν το θετικό σχόλιο είναι μικρό σε έκταση (π.χ. «όλα τέλεια», «άψογο»).
Στην περίπτωση λοιπόν που οι κριτικές –στην εταιρική ιστοσελίδα, σε ιστοσελίδες που φιλοξενούν κριτικές, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή σε ανεξάρτητα blogs και forums- είναι θετικές, ο επιχειρηματίας δεν χρειάζεται να επαναπαύεται. Οφείλει πρώτα από όλα να απαντήσει ευχαριστώντας τον επισκέπτη τόσο για το χρόνο που αφιέρωσε για να γράψει την κριτική όσο και για την επιλογή του να αγοράσει από την εταιρεία, αλλά και να υπογραμμίσει τη δέσμευση στην παροχή άψογης εξυπηρέτησης και στη δημιουργία ενθουσιασμένων πελατών. Κλείνοντας, μπορείτε να πείτε ότι θα χαρείτε να τους δείτε ξανά (αν επιθυμείτε να τους ανταμείψετε, π.χ. παρέχοντάς τους κάποια έκπτωση, θα πρέπει να το κάνετε με τακτ και σε καμία περίπτωση δημόσια).
Όπως και στην περίπτωση των αρνητικών κριτικών, η απάντηση δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι προκάτ (copy paste), αλλά θα πρέπει να αναφέρεται προσωπικά στον κάθε πελάτη (χρησιμοποιώντας το όνομά του), ανάλογα πάντα με τις επισημάνσεις που έχει κάνει. Για παράδειγμα, αν τον χαροποίησε ιδιαίτερα η υποδειγματική εξυπηρέτηση, το εξαιρετικό περιβάλλον στο μπαρ, το παγωτό που φτιάχνετε ή το εξαιρετικό signature plate του εστιατορίου, τότε η απάντηση θα πρέπει να κάνει μνεία σε αυτά (π.χ. «το προσωπικό μας περνάει από συνεχή εκπαίδευση ώστε να ανταποκρίνεται με συνέπεια στις προσδοκίες σας»). Μην ξεχνάτε στην απάντησή σας να παραθέτετε –για λόγους SEO- και τις λέξεις-κλειδιά (π.χ. «ξενοδοχείο Ιτέα»), διότι έτσι η Google θα σας ανεβάσει πιο ψηλά.
Σε περίπτωση που ο επισκέπτης κάνει ειδική αναφορά για κάποιο μέλος του προσωπικού σας, φροντίστε να κοινοποιήσετε το σχόλιό του στον εν λόγω υπάλληλο αλλά και στους άλλους. Είναι κοινώς αποδεκτό, ότι οι θετικές κριτικές λειτουργούν ευεργετικά στην ψυχολογία και το ηθικό των συνεργατών σας, παρακινώντας τους να παρέχουν ακόμη καλύτερη εξυπηρέτηση. Έρευνες εξάλλου καταδεικνύουν ότι όταν οι πελάτες είναι ευχαριστημένοι, τότε και οι υπάλληλοι αισθάνονται καλύτερα και προσπαθούν ακόμη περισσότερο για να ανταποκριθούν ή να ξεπεράσουν τις προσδοκίες των επισκεπτών.
Τέλος, μην παραλείψετε να δημιουργήσετε ειδικό link στο site σας, συνήθως τιτλοφορείται ως «είπαν για εμάς», όπου θα φιλοξενείτε θετικές κριτικές, διαδίδοντας σε ένα ευρύτερο κοινό, αυτό που επισκέπτεται την ιστοσελίδα ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που διαχειρίζεστε, το θετικό feedback, εν είδει ψήφου εμπιστοσύνης, που λαμβάνετε. Αν, τέλος, διαθέτετε μπλογκ, μπορείτε να συμπεριλάβετε και σχόλια των πελατών σας, αφού όμως πρώτα ζητήσετε την άδειά τους.
Επειδή, τα ευμενή σχόλια είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα, μην περιμένετε απλώς να σας έρθουν. Φροντίστε να ζητάτε συχνά από τους ενθουσιασμένους πελάτες σας να μεταφέρουν την θετική τους προδιάθεση στο διαδίκτυο. Αν για παράδειγμα κατά την αποχώρησή του από το ξενοδοχείο ο επισκέπτης σας ευχαριστήσει για την ανεπανάληπτη εμπειρία που του παρείχατε, ενθυμίστε του να γράψει για αυτήν στο διαδίκτυο.
Πηγή: άρθρο του γράφοντα στο www.epixeiro.gr

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Σπύρος Γιαννιώτης: 5 μαθήματα ζωής

Είναι γεγονός ότι είτε παρακολουθεί κανείς είτε όχι την πορεία του Σπύρου Γιαννιώτη ως αθλητή, η φετινή του επιτυχία να στεφθεί αργυρός ολυμπιονίκης στη Βραζιλία αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα πάθους κι αφοσίωσης κι έχει να διδάξει όλους μας πολλά.
Σε ένα άθλημα όπου η σωματική αντοχή συναγωνίζεται με το ψυχικό σθένος, ο Γιαννιώτης κατάφερε να παραμείνει στην κορυφή αγωνιζόμενος με νεότερους σε ηλικία αθλητές. Πώς καταφέρνεις να διατηρείσαι στην κορυφή επί μακρόν σε ένα τόσο επίπονο και απαιτητικό αγώνισμα και να διακριθείς στην τελευταία μεγάλη εμφάνιση της καριέρας σου; Αυτά είναι εν συντομία τα μαθήματα ζωής που μας διδάσκει το παράδειγμα του Σπύρου.

1. ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΣΤΟ ΣΤΟΧΟ

Ο Γιαννιώτης δεν θα είχε φτάσει ως εδώ αν δεν είχε τρομερή αγάπη για το αγώνισμά του, αφοσίωση σε αυτό και πάθος για τη νίκη. Μιλώντας για αφοσίωση, εννοούμε τη συνειδητή επιλογή του πρωταθλητισμού με ό,τι αυτός συνεπάγεται: μετρημένη ζωή, σκληρή προπόνηση, στερήσεις, αυτοσυγκέντρωση. Επιθυμούσε διακαώς ένα ολυμπιακό μετάλλιο για να τερματίσει με τον καλύτερο τρόπο την καριέρα του και αυτή του η φιλοδοξία τον «έτρεφε» στις ατέλειωτες ώρες προπόνησης, αλλά και την κρίσιμη ώρα του αγώνα στο Ρίο. Μάλιστα σε παλιότερη συνέντευξή του είχε πει: «Αυτό είναι το σημαντικότερο στο αγώνισμά μου: Είσαι μόνος σου εσύ και ο στόχος σου.»
Υπάρχουν πολλά μηνύματα εδώ που μπορούν να μεταφερθούν και σε άλλους τομείς πέραν του αθλητισμού. O Walt Disney είχε πει «if you can dream it, you can do it", δηλαδή «αν κάτι το ονειρευτείς, μπορείς να το πετύχεις». Η φιλοδοξία, η στοχοθέτηση, το όνειρο της επιτυχίας μπορεί να είναι η κινητήριος δύναμη που θα μας οδηγήσει στην επίτευξή της. Όσο μακρινός κι αν φαίνεται ο στόχος, όσο δύσκολα επιτεύξιμος, το πάθος για επιτυχία «γεννάει» τη δράση που οδηγεί σε αυτήν. Αρκεί να μην εγκαταλείψει κανείς το όνειρο τις στιγμές που αυτό θα φαίνεται πολύ δύσκολα υλοποιήσιμο.

2. ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Ο Γιαννιώτης έχει μιλήσει αρκετές φορές σχετικά με τη σκληρή προπόνηση στην οποία επιδίδεται κολυμπώντας πολλά χιλιόμετρα καθημερινά. Προετοιμάζεται πριν κάθε αγώνα με εκτενείς προπονήσεις προκειμένου να προσαρμοστεί για το κάθε αγώνισμα, για την κάθε θάλασσα ή λίμνη ξεχωριστά. Επιπλέον, αφιερώνει πολύ χρόνο στη νοητική και ψυχολογική του προετοιμασία, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στις μεγάλες αποστάσεις. Πώς ο Γιαννιώτης διατήρησε μία πορεία πρωταθλητή ως σήμερα που χρίστηκε ολυμπιονίκης; Πέρα από την αφοσίωση στο στόχο, η επίπονη προσπάθεια, ο κάματος, η σκληρή δουλειά είναι βασικός παράγοντας της μακροχρόνιας πορείας του.
Πολλοί από εμάς, συχνά τρομάζουν με τη σκληρή προσπάθεια που μπορεί να απαιτηθεί προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος. Ο Γιαννώτης αντίθετα τρεφόταν από το όνειρό του και η προσπάθεια που κατέβαλλε τον έφερνε όλο και πιο κοντά σε αυτόν. Για κάθε στόχο που θέτουμε στην προσωπική ή επαγγελματική μας ζωή, η συστηματική προσπάθεια και η σκληρή δουλειά μπορεί να μας φέρει πιο κοντά στην επίτευξή του.

3. ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

Πολλοί από εμάς θυμόμαστε την άτυχη στιγμή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 όταν ο Γιαννιώτης έχασε την τελευταία στιγμή και μετά από υπερπροσπάθεια μία θέση στο βάθρο. Τα δάκρυα και η απογοήτευσή του «μίλησαν» στην καρδιά όλων των Ελλήνων τότε. Πολλοί ισχυρίστηκαν ότι θα σταματούσε τους αγώνες μετά από αυτό. Ήτανε βλέπεις και η ηλικία που άρχισε να είναι εμπόδιο για μεγάλες επιδόσεις.
Όμως, όσο και να πανηγυρίζουμε σήμερα τη δεύτερη θέση, ο Γιαννιώτης δεν θα έφτανε εκεί αν δεν υπήρχε το Λονδίνο. Η αποτυχία να πετύχει ένα ολυμπιακό μετάλλιο στο Λονδίνο έθρεψε το πάθος του τα χρόνια που ακολούθησαν, οδηγούσε την προετοιμασία του και τελικά τον καθόρισε ως αθλητή.
Ο δρόμος προς την επίτευξη ενός στόχου δεν είναι πάντα σπαρμένος με ροδοπέταλα. Πολλές φορές συναντά κανείς δυσκολίες, εμπόδια και απρόβλεπτες καταστάσεις. Και η αποτυχία είναι μέρος του παιχνιδιού. Αυτό που χρειάζεται είναι να χαλιναγωγούμε την όποια απογοήτευση έχουμε και να την μετατρέπουμε σε υγιή ενεργοποίηση που θα μας βοηθήσει να συνεχίσουμε την προσπάθεια.

4. ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ

Ο Γιαννιώτης αγωνίζεται σε ατομικό και κατεξοχήν μοναχικό άθλημα. Στη θάλασσα όταν αγωνίζεται είναι μόνος, εκείνος, οι δυνάμεις του και τα κύματα. Λογικά θα αναρωτηθεί κανείς: τι έχει να μας διδάξει το παράδειγμά του για την ομαδική προσπάθεια;
Κι όμως. Ο αθλητής μας δεν αγωνίζεται μόνος. Πίσω από αυτόν υπάρχουν κι οι άνθρωποι που τον στηρίζουν και τον ενθαρρύνουν στην προετοιμασία του. Συχνά, πολύ συχνά, αναφέρεται ο ίδιος στον προπονητή του Νίκο Γέμελο και αποδίδει μεγάλο μέρος της επιτυχίας του στην κοινή τους προσπάθεια. Σε βαθμό μάλιστα, που του αφιέρωσε το μετάλλιο που κέρδισε.
Στην προσπάθειά μας να πετύχουμε ένα στόχο, συχνά υποστηριζόμαστε από άλλους. Η αναγνώριση της συνεισφοράς των συνοδοιπόρων μας στον αγώνα μας, πέρα από ηθική υποχρέωση, δείχνει ότι οι προσπάθειές μας είναι περισσότερο αποδοτικές όταν τις μοιραζόμαστε με άλλους.

5. ΉΘΟΣ

Στο Ρίο ο Γιαννιώτης δεν στέφθηκε απλώς Ολυμπιονίκης. Έδωσε ένα μεγάλο μάθημα ήθους και αξιοπρέπειας. Παρά το γεγονός ότι η ελληνική αποστολή κατέθεσε ένσταση ζητώντας να του αποδοθεί το χρυσό μετάλλιο, ο ίδιος δεν συμφώνησε με αυτή την πρωτοβουλία. Το είπε και στις δηλώσεις του: «Ο Ολλανδός νίκησε δίκαια, του βγήκε η χεριά».
Ο αθλητισμός υπόκειται σε κανόνες και ο σεβασμός αυτών στη νίκη και στην ήττα είναι επιβεβλημένος. Πιθανώς ο Γιαννιώτης να απογοητεύτηκε λίγο που για μια χεριά έχασε το χρυσό μετάλλιο, όμως η στάση του να αποδεχθεί ότι ήρθε δεύτερος και να αποφύγει να παίξει το ρόλο του αδικημένου είναι τεράστιο δείγμα αξιοπρέπειας και ήθους. Όχι μόνο αυτό. Το έβλεπες στο πρόσωπό του, στα μάτια και στο χαμόγελό του. Ήταν ευχαριστημένος με την προσπάθεια που κατέβαλε, τον καθαρό αγώνα που έδωσε και το αποτέλεσμα που πέτυχε. Δεν επέλεξε να επενδύσει σε μία άσκοπη και επικοινωνιακή κλάψα.
Σε ό,τι κάνουμε, σε όποιον αγώνα δίνουμε το ήθος που επιδεικνύουμε κατά τη διάρκεια της προσπάθειας, στην αποτυχία και στην επιτυχία είναι πολύ σημαντικό. Το ήθος είναι η ποιότητα εκείνη, που όταν θα έχουμε πλέον πετύχει το στόχο θα μας χαρίσει την απεριόριστη ευδαιμονία της επιτυχίας.
Πώς κέρδισε λοιπόν ο Γιαννιώτης; Με αφοσίωση, σκληρή δουλειά, επιμονή στα δύσκολα, ομαδικότητα και κυρίως ήθος. Ποιος αρνείται ότι όλα αυτά είναι σημαντικά σε κάθε καθημερινό μας αγώνα, προσωπικό κι επαγγελματικό;


Πηγή: www.huffingtonpost.gr (εξαιρετικό άρθρο της Μυλαίδη Στούμπου, διευθύντριας Πωλήσεων της Microsoft)

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Η απόδειξη παράνομης ταβέρνας στη Γαύδο...

Την απαράδεκτη συμπεριφορά ιδιοκτήτριας ταβέρνας που επίσης συνοδεύτηκε από μια παράνομη απόδειξη, έζησε ένας οικογενειάρχης από τα Χανιά στη Γαύδο.

Ο δύσμοιρος πελάτης όχι μόνο βίωσε την απόλυτη εκμετάλλευση στις τιμές, η επιτομή της αισχροκέρδειας, αλλά και την εξοργιστική συμπεριφορά της ιδιοκτήτριας.

Στην καταγγελία που έκανε, που εμπεριέχει στο τέλος και το στοιχείο της αυτοκριτικής, περιγράφει την δυσάρεστη εμπειρία του ως εξής:
«Η αγενέστατη ιδιοκτήτρια της ταβέρνας, αφού μας είδε να μπαίνουμε στο “μαγαζί” της, αντί για Καλησπέρα μας είπε “όφου και που θα κάτσετε που είναι ρεζερβέ όλα (στις 7.05 το απόγευμα, με ένα μωρό αγκαλιά).
Η κυρία ****  μας έφερε ψωμί, χούμους, μία (1) μελιτζάνα με τυρί από πάνω και ένα μικρό κομματάκι κατσίκι (κόκκαλο) με 7 τηγανιτές πατάτες. Α, και μια μπίρα.
23, 5 €. Η κυρία *****, όταν από τα νεύρα μας της ζητήσαμε απόδειξη (που δε το κάνουμε ποτέ), μας ενημέρωσε χαμογελαστά ότι το μαγαζί δεν διαθέτει άδεια (!) και δε μπορεί να μας δώσει απόδειξη.
Καλοφάγοτα τα 23, 5 € κερα ******, και τα υπόλοιπα 500 € που θα βγάλεις σήμερα. Και καλό ψάρεμα στους υπόλοιπους Μ@λακες που θα έρθουν στο “μαγαζί” σου».

Εχθές έκανα μία ανάρτηση για την άλλη Ελλάδα, αυτή της ξιπασιάς, της προχειρότητας, της αρπαχτής, της ιδιοτέλειας. Σε αυτήν ανήκει η «κυρία» της ιστορίας μας, η οποία όχι μόνο ήταν αγενέστατη, αλλά παρανομούσε κιόλας κατά συρροή. Τέτοιοι αλήτες επιχειρηματίες, που θησαυρίζουν (με την ανοχή της πολιτείας) εις βάρος των κορόιδων, δεν χρειάζονται ούτε καν 48ωρο λουκέτο (υποθέτω ότι η εν λόγω αλήτισσα έχει και το κατάλληλο «δόντι», αν με εννοείτε), αλλά μόνιμο λουκέτο.

Ας βρεθεί κάποιος επιτέλους να καθαρίσει αυτά τα μιάσματα. Θα είμαι ο πρώτος που θα του βγάλω το καπέλο.

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Το σχέδιο διάσωσης της Μαρινόπουλος

Στην τελική ευθεία φαίνεται ότι μπαίνουν οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία Σκλαβενίτη-Μαρινόπουλου, καθώς πλέον ο χρόνος πιέζει και τα περιθώρια για την άλλοτε κραταιά αλυσίδα σούπερ μάρκετ έχουν στενέψει επικίνδυνα – εκτιμάται ότι, αν δεν βρεθεί λύση μέχρι το τέλος του μήνα, θα τιναχτούν όλα στον αέρα.

Η οικογένεια Σκλαβενίτη φέρεται, σύμφωνα με δημοσίευμα του capital.gr, να έχει καταθέσει στις τράπεζες πρόταση διάσωσης. Υπολογίζεται ότι για τη διάσωση της Μαρινόπουλος θα απαιτηθούν κεφάλαια ύψους μισού δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 360 θα τα πάρει με τη μορφή δανείου με εγγύηση της Σκλαβενίτης, η οποία θα αποκτήσει και τον πλήρη έλεγχο της πολύπαθους εταιρείας.

Επιπλέον, ο Σκλαβενίτης θα καταβάλλει μέχρι το 2017 άλλα 125 εκατ. ευρώ, κεφάλαια που θα εξασφαλίσουν την εύρυθμη λειτουργία της κατά το επόμενο κρίσιμο διάστημα. Στόχος είναι ένας: η επαναφορά στην κερδοφορία σε βάθος 2-3 ετών.

Όσον αφορά τις οφειλές προς τους προμηθευτές, αυτές θα υποστούν κούρεμα που θα φθάνει το 40-50% - το υπόλοιπο ποσό αναμένεται, αν επικυρωθεί η συμφωνία, να καταβληθεί άμεσα και με μετρητά. Αντιθέτως, οι οφειλές προς το Δημόσιο-ασφαλιστικά ταμεία θα πληρωθούν κανονικά, χωρίς κούρεμα.

Το σχέδιο διάσωσης προβλέπει επίσης τη διατήρηση των εργαζομένων της χειμαζόμενης αλυσίδας Μαρινόπουλος (αριθμεί πάνω από 11.000 άτομα) και όλου του δικτύου, καθώς και rebranding, την αλλαγή δηλαδή του brand στο δίκτυο καταστημάτων από Μαρινόπουλος σε Σκλαβενίτης. Σύντομα η επωνυμία Μαρινόπουλος θα αποτελεί μια γλυκιά ανάμνηση.


Να σημειωθεί ότι η Μαρινόπουλος υπήρξε για χρόνια η κορυφαία αλυσίδα σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα. Μια σειρά όμως από άστοχες επιχειρηματικές κινήσεις, όπως την επεκτατική πολιτική που ακολούθησε εν καιρώ κρίσης και την εξαγορά του μεριδίου της Carrefour, που είχαν ως αποτέλεσμα τον υπέρμετρο δανεισμό της εταιρείας, ο οποίος σε συνδυασμό με την παρατεταμένη κρίση και τη μείωση της κατανάλωσης, την έφεραν σε εξαιρετικά δυσχερή θέση.
\

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Pink Woman. To ελληνικό success story στο χώρο της ένδυσης

O κ. Παύλος Χατζηπαυλίδης είναι ένας επιχειρηματίας που έχει εισάγει νέα ήθη στο χώρο του επιχειρείν. Ιδρυτής της πολύ επιτυχημένης εταιρείας γυναικείων ενδυμάτων, Pink Woman, δηλώνει απερίφραστα ότι θαυμάζει τον βασικό ανταγωνιστή του, τον Αμάνθιο Ορτέγκα της ισπανικής Zara.

Σε αυτόν μάλιστα χρωστάει, όπως δηλώνει, την επιτυχία του. Μιλώντας για επιτυχία, τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους: 84 καταστήματα, 500 εργαζόμενοι, 110 καταστήματα χονδρικής, πωλήσεις που αγγίζουν τα 35 εκατομμύρια ευρώ και πληθώρα διεθνών συνεργασιών.

Ο Δραμινός επιχειρηματίας, γόνος οικογένειας βιοπαλαιστών, ξεκίνησε να εργάζεται σε fast food, αργότερα με τη βοήθεια καλών φίλων, αγόρασε το πρώτο του κατάστημα ανδρικής ένδυσης στην Καβάλα (όπου βρίσκεται σήμερα το εργοστάσιο – τα γραφεία βρίσκονται στην Αθήνα), σε πολύ καλό σημείο, απέναντι από το λιμάνι για Θάσο. Πολύ σύντομα όμως κατάλαβε ότι η ανδρική ένδυση διαθέτει περιορισμένα περιθώρια ανάπτυξης και ότι έπρεπε να απευθυνθεί στο γυναικείο και δη το νεανικό κοινό.

Για πέντε χρόνια, επισκεπτόταν τα μαγαζιά Zara στη Μαδρίτη, παρέμενε εκεί 10-12 ώρες κάθε φορά, παρατηρούσε μέχρι τις κρεμάστρες και τα stant και έπαιρνε ιδέες για το πώς θα στήσει κάποια στιγμή τη δική του επιχείρηση.

Από το 1998 έως το 2003 ο κ. Χατζηπαυλίδης δημιουργεί με επιτυχία καταστήματα επώνυμων προϊόντων ένδυσης σε όλη την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη Το 2004 παίρνει τη γενναία απόφαση να φτιάξει τη δική του κολεξιόν, να παράγει δηλαδή ο ίδιος τα ρούχα που θα πουλούσε. Κάπως έτσι ιδρύεται η Pink Woman, με έξι σημεία λιανικής πώλησης, ένα σχεδιαστήριο που απασχολούσε δύο σχεδιαστές και με την παραγωγή να γίνεται, από 30 γαζώτριες, σε ένα μικρό εργοστάσιο στην περιοχή Νικήσιανη Παγγαίου.

Την ίδια χρονιά δημιουργεί showroom στην Αθήνα για δειγματισμό σε πελάτες χονδρικής, ενώ το 2006 ξεκινά και το franchise. Την εποχή εκείνη προέκυψαν συνεργασίες με προμηθευτές-κατασκευαστές από χώρες του εξωτερικού (Ιταλία, Τουρκία, Κίνα, Μπανγκλαντές, Ινδία, Βιετνάμ, Μαρόκο). Το δε εργοστάσιο της επιχείρησης βρίσκεται στο Δάτο Καβάλας, απ’ όπου παράγονται 4 εκατομμύρια ενδύματα ετησίως. Αξίζει, ωστόσο να σημειωθεί ότι όλα αυτά έγιναν με μηδενικό δανεισμό, καθώς ο ιδρυτής είχε ως απαράβατη αρχή να επανεπενδύει τα κέρδη του.

Το 2011 η Pink Woman βραβεύτηκε από την ICAP ως μία από τις ισχυρότερες ελληνικές εταιρείες (Strongest Companies in Greece). Εκτός από ενδύματα, παράγει σήμερα αξεσουάρ, υποδήματα, αθλητικά, εσώρουχα και μαγιό. Επενδύοντας στο ηλεκτρονικό εμπόριο δημιούργησε το www.pinkwoman-fashion.com, το οποίο αναπτύσσεται ταχύτατα. Επίσης, έχει αναπτύξει διεθνές δίκτυο στρατηγικών συνεργασιών με περισσότερους από 75 προμηθευτές-παραγωγικές μονάδες. Στόχος είναι η περαιτέρω ανάπτυξη τόσο του δικτύου καταστημάτων στο εξωτερικό (Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία) όσο και στο εσωτερικό της χώρας με δημιουργία νέων καταστημάτων και αναβάθμιση στα ήδη υπάρχοντα.

Παρά την κρίση η Pink Woman, που εγκαινίασε το 2014 συνεργασία με την Δούκισσα Νομικού, έχει κατορθώσει να πετύχει σωρευτική αύξηση τζίρου 47% από το 2010 και μετά, ακριβώς στην περίοδο της κρίσης – 32 εκατ. πωλήσεις το 2015. Μάλιστα, όλες οι ετήσιες χρήσεις της (αποτελέσματα χρήσεως) υπήρξαν κερδοφόρες.

Σήμερα ο κ. Χατζηπαυλίδης μοιράζει το χρόνο του μεταξύ Καβάλας και Αθήνας.  Παραμένει χαμηλών τόνων, ενώ αποφεύγει συστηματικά τη δημοσιότητα. Πιστεύει ακράδαντα ότι η κρίση γεννά ευκαιρίες, κάτι που επιβεβαιώνεται και από την ταχύτατη ανάπτυξη της εταιρείας του, παρά την παρουσία ισχυρών ανταγωνιστών όπως η Zara και η H&M.

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Πρόστιμο χιλιάδων ευρώ στα γαϊδουράκια που μεταφέρουν τουρίστες στην ακρόπολη της Λίνδου στη Ρόδο επιβλήθηκε στα τέλη του περασμένου μήνα από δύο ελεγκτές του υπουργείου Οικονομικών μετά τη διενέργεια ελέγχου στον Σύλλογο Ονηλατών «Ο Κλεόβουλος», στον οποίο ανήκουν τα γαϊδουράκια.

Οι ελεγκτές διαπίστωσαν ότι δεν είχε γίνει καν έναρξη δραστηριότητας στην ΔΟΥ (!) και δεν είχαν κοπεί αποδείξεις για πέντε εισιτήρια των πέντε ευρώ το καθένα. Το πρόστιμο που θα κληθούν να πληρώσουν οι ιδιοκτήτες, για τη γαϊδουρινή συμπεριφορά τους, έφθασε τα 4.250 ευρώ.

Σε αυτό το ιδιότυπο περιστατικό στη Ρόδο συμπυκνώνεται δυστυχώς η κατάσταση που επικρατεί στην τουριστική μας βιομηχανία. Στον κλάδο του τουρισμού συντελείται δεκαετίες τώρα ένα ατελείωτο πάρτι φοροδιαφυγής και αισχροκέρδειας. Είναι ένα ξέφραγο αμπέλι όπου ο καθένας, αν έχει και τις πλάτες, κάνει κυριολεκτικά ότι γουστάρει.

Το καθεστώς ατιμωρησίας που πάντα ίσχυε (ακόμα και η πρόσφατη εξαγγελία για 48ωρο λουκέτο ήρθε καθυστερημένα, στα μέσα της τουριστικής σεζόν) και η απουσία συστηματικών ελέγχων στέρησαν στο κράτος όλα αυτά τα χρόνια σημαντικούς πόρους με αποτέλεσμα να φθάσουμε στο σημείο που είμαστε σήμερα. Συν τοις άλλοις τα φορολογικά βάρη μεταφέρθηκαν στους συνεπείς φορολογουμένους, αυτούς που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κρύψουν τίποτα.

Αλήθεια, πόσα τουριστικά εστιατόρια, μπαρ, καφετέριες, νυχτερινά μαγαζιά, ιδιοκτήτες ξαπλώστρων, οδηγοί ταξί κ.ά κόβουν αποδείξεις; Συχνά, αν τους ζητήσεις απόδειξη, αυτό δηλαδή που από το νόμο δικαιούσαι, σε κοιτάζουν με μισό μάτι – η ασυδοσία σε όλο της το μεγαλείο. Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό αυτών συστηματικά φοροδιαφεύγει.

Η φοροδιαφυγή δεν είναι η μοναδική πληγή. Η άλλη είναι η αισχροκέρδεια. Διάβασα στο λογαριασμό ενός φίλου στο Facebook για χρέωση, στο πλοίο, πορτοκαλάδας 250ml προς 2,5 ευρώ (όταν στο σούπερ μάρκετ κάνει 60 λεπτά) και του καφέ 4 ευρώ - μήπως θα έπρεπε αυτά τα προϊόντα να μπουν σε καθεστώς διατίμησης; 

Πρόσφατα διάβασα την περιπέτεια ενός ζευγαριού Αμερικάνων τουριστών που πλήρωσε 300 ευρώ, πάλι, στην πόλη της Ρόδου για να φάει ψάρια. Σήμερα μου είπε ο αδερφός μου, που είχε κλείσει πριν τρεις μήνες σε ένα ξενοδοχείο στη νότιο Κρήτη, ότι το δωμάτιό του είχε δοθεί σε άλλον, που προφανώς πλήρωσε παραπάνω. Η δικαιολογία του ιδιοκτήτη ήταν ότι δεν επικοινώνησε δύο μέρες πριν για να επιβεβαιώσει την κράτηση – τι και αν πριν δύο εβδομάδες του είπαν ότι όλα είναι εντάξει;

Κάθε καλοκαίρι το διαδίκτυο βρίθει καταγγελιών και παραπόνων τουριστών, κυρίως για το επίπεδο των τιμών ή των προσφερόμενων υπηρεσιών, που αν μη τι άλλο εκθέτει τη χώρα μας ως τουριστικό προορισμό.


Δυστυχώς, τα γαϊδουράκια της Λίνδου είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Κάποια στιγμή θα πρέπει να μπει μία τάξη στα του οίκου μας. Όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό, τόσο καλύτερα. Απαιτείται τόλμη και κότσια για να ξεριζωθεί το κακό, ο κακός επαγγελματίας εν προκειμένω, που αμαυρώνει την εικόνα ενός τόσο σημαντικού για την ελληνική οικονομία κλάδου. Πάνω από όλα όμως απαιτείται σχέδιο, θέσπιση αυστηρότατων προστίμων, συνέπεια στους ελέγχους και φυσικά μείωση των εξοντωτικών φορολογικών συντελεστών, που δικαίως αποτελούν άλλοθι για την υψηλή φοροδιαφυγή.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Η Κέρκυρα φιλοδοξεί να γίνει κορυφαίος προορισμός για ΑΜΕΑ

Μπορεί φέτος να υπήρχαν ορισμένα δυσφημιστικά σχόλια για το νησί της Κέρκυρας όσον αφορά τα σκουπίδια και την καθαριότητα των θαλασσών, ωστόσο πριν λίγες μέρες έλαβε χώρα ένα περιστατικό που χρίζει ιδιαίτερης μνείας.

Το νησί επισκέφτηκε ένα ζευγάρι από την Ιταλία με τον γιο τους, που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα. Επισκέφθηκαν την παραλία της Δασιάς και ζήτησαν να χρησιμοποιήσουν τις ξαπλώστρες στην πρώτη σειρά λόγω του παιδιού τους.

Τότε τους ενημέρωσαν ότι βρίσκεται στη διάθεση τους ένα πλωτό αμαξίδιο του Δήμου Κέρκυρας, το οποίο και έφεραν δίπλα τους. Στη θέα του ειδικού αμαξιδίου τόσο οι λουόμενοι όσο και η μητέρα του παιδιού ξέσπασαν σε δάκρυα χαράς, ενώ ο πατέρας δήλωσε δακρυσμένος ότι έχουν γυρίσει όλη την Ευρώπη αλλά δεν έχουν ξανασυναντήσει κάτι ανάλογο.

Μακάρι το παράδειγμα της Κέρκυρας να ακολουθήσουν και άλλες τουριστικές περιοχές της Ελλάδας. Τέτοιες δράσεις, πέρα από την προσέλκυση μιας ιδιαίτερης αγοράς-στόχου που δεν έχει πολλές επιλογές στη διάθεσή της, συνιστούν ένδειξη ανθρωπιάς και πολιτισμού.

Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι ως το 2019 η Κέρκυρα φιλοδοξεί να διεκδικήσει το έπαθλο της πλέον φιλικής προς τα ΑΜΕΑ πόλης της Ευρώπης – σήμερα ο δήμος διαθέτει πέντε πλωτά αναπηρικά αμαξίδια καθώς και έξι ράμπες άμεσης πρόσβασης στο νερό. 

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

Πόσο καλά γνωρίζετε τους πελάτες σας; Ενα πραγματικό case study

Υπάρχει ένα ρητό που λέει: «Ο πελάτης είναι βασιλιάς. Ικανοποίησέ τον και θα παραμείνεις στην αυλή του. Δυσαρέστησέ τον και θα γευτείς την οργή του». Όπως είχε διαμηνύσει και ο Χένρι Φορντ στους υπαλλήλους του: «Το αφεντικό σας δεν είμαι εγώ. Εγώ απλώς διαχειρίζομαι τα χρήματα. Το αφεντικό σας είναι ο πελάτης. Αυτός πληρώνει το μισθό σας».

Ο πελάτης πρέπει να παραμένει πάντα στο επίκεντρο κάθε επιχειρηματικής απόφασης. Όμως, το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι «πόσο καλά γνωρίζουμε τους πελάτες μας;». Μην εκπλαγείτε αν διαπιστώσετε ότι υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα σε αυτά που πιστεύετε ότι θέλουν οι πελάτες σας και σε αυτά που πραγματικά θέλουν.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τα εισερχόμενα παράπονα είναι μία σημαντική πηγή ιδεών για να αντιληφθούμε πώς λειτουργεί και σκέφτεται ο πελάτης αλλά και κατά πόσο ανταποκρινόμαστε στις προσδοκίες του. Σωστά, όμως εδώ υπάρχει ένα ζήτημα καθώς μόνο το 4-5% των δυσαρεστημένων πελατών εκφράζει στην επιχείρηση τη δυσαρέσκειά του, Σε κάθε παραπονούμενο πελάτη αντιστοιχούν 25 άλλοι δυσαρεστημένοι πελάτες που δεν θα σας πουν τίποτα. Με άλλα λόγια, τα εισερχόμενα παράπονα δεν αρκούν για να διαμορφώσετε μία ξεκάθαρη εικόνα για τους πελάτες σας. Χρειάζεται κάτι παραπάνω και αυτό δεν είναι άλλο από την έρευνα.

Για να αντιληφθούμε την αξία της έρευνας, ας δούμε ένα πραγματικό παράδειγμα. Πρόσφατα διενεργήθηκε μία έρευνα σε gourmet εστιατόριο πολυτελούς ξενοδοχείου βασιζόμενη στη συλλογή στοιχείων μέσω tablet, της ελληνικής start up εταιρείας E-Survey. Μετά από συζητήσεις με τον υπεύθυνο ξενοδοχείου και εστιατορίου, επιλέχθηκαν 10 ερωτήσεις για τη μέτρηση του επιπέδου ικανοποίησης του πελάτη από το εστιατόριο.
Μεταξύ των ερωτήσεων ήταν η ατμόσφαιρα του εστιατόριου, η ευγένεια του προσωπικού, η ποικιλία επιλογών του menu και η ταχύτητα εξυπηρέτησης.

Μετά το πέρας του γεύματος, ο σερβιτόρος προσέφερε στον πελάτη το tablet που είχε ενσωματωμένο το ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο. Πέρα από τις κλειστές ερωτήσεις (ερωτήσεις τύπου multiple choice), ο πελάτης είχε, επίσης, τη δυνατότητα, αν το επιθυμεί, να γράψει σχόλια - παρατηρήσεις.

Από την πρώτη μέρα της έρευνας παρατηρήθηκε μια δυσαρέσκεια από τους πελάτες που αφορούσε στην περιορισμένη ποικιλία επιλογών του μενού. Αυτό αποτυπώθηκε στα αποτελέσματα που λαμβάνονταν σε πραγματικό χρόνο από τους μάνατζερ.
Οι επόμενες μέρες κατέδειξαν –προς έκπληξη των ιδιοκτητών του εστιατορίου- ότι αυτή η δυσαρέσκεια δεν ήταν συγκυριακή. Υπήρξαν ποικίλα σχόλια στο tablet για την έλλειψη απλών πιάτων, καθώς και πράσινης σαλάτας. Επίσης τα παιδιά επιθυμούσαν απλές γεύσεις (π.χ. παιδικά γεύματα). 

Αναλύοντας τα αποτελέσματα διαπιστώθηκε ότι μόνο το 7,7% των ερωτηθέντων απαντούσε ότι η ποικιλία του μενού ήταν «πολύ καλή» με το 73,1% να την χαρακτηρίζει απλώς «καλή».
Το μήνυμα ελήφθη. Σε συνεννόηση με την σεφ, αποφασίστηκε η προσθήκη πράσινης σαλάτας αλλά και φιλέτου κοτόπουλου ή κρέατος σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των πελατών.

Τα αποτελέσματα ήρθαν άμεσα και ήρθαν εντυπωσιακά! Στην ερώτηση για την ποικιλία των επιλογών του μενού το 44% (από 7,7%) απάντησε πολύ καλή..Οι υπεύθυνοι άκουσαν, έμαθαν, αξιολόγησαν και πρόσφεραν αυτό που ζητούσε ο πελάτης. Οι κρατήσεις στο
εστιατόριο αυξήθηκαν σταθερά, καθώς οι επισκέπτες του ξενοδοχείου είχαν στη διάθεσή τους περισσότερες επιλογές.


Ο πελάτης έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο σε μια επιχείρηση. Αν πραγματικά θέλετε να μάθετε τι πιστεύει για την επιχείρησή σας, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να τον ρωτήσετε. Αν το κάνετε σωστά, όπως στην περίπτωση που περιγράψαμε, μπορεί να εκπλαγείτε από τα αποτελέσματα. 

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Golden Black. Η αναβίωση της κορινθιακής σταφίδας

Η σταφίδα αποτελεί ένα ιστορικό παραδοσιακό προϊόν της ελληνικής οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας. Η καλλιέργεια της, που χάνεται στα βάθη των αιώνων, συνέβαλλε αποφασιστικά στην στήριξη και ανάπτυξη της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα έσοδα του κράτους στηρίζονταν κυρίως στη φορολογία επί της σταφίδας, του επονομαζόμενου ως «ελληνικού μαύρου χρυσού», και τα δημόσια έργα (σιδηροδρομικό δίκτυο, διώρυγα Κορίνθου) σταματούσαν ή προχωρούσαν ανάλογα με την παραγωγή της. Μάλιστα, κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα και κατά την αναδιάρθρωση του Ελληνικού Κράτους οι εξαγωγές της αποτελούσαν το 80% του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών. Όλα αυτά μέχρι τη δεκαετία του 1880, όταν μια σειρά από συγκυρίες καταδίκασαν το ιστορικό αυτό προϊόν σε μαρασμό.
Η ιδέα για την αναβίωση ενός παραδοσιακού προϊόντος...
Ωστόσο, το παραμύθι έμελλε να συνεχιστεί στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, όταν ένας νεαρός, ο Γιώργος Μάζος, μολονότι είχε σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων, αποφασίζει να αξιοποιήσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες που βίωνε ως παιδί στους οικογενειακούς αμπελώνες στη Νεμέα, περιοχή με πλούσια αμπελουργική και οινοπαραγωγική παράδοση.
Στην απόφαση αυτή θα καταλήξει ύστερα από παρότρυνση του οινοπαραγωγού παππού του, Θανάση Παπαϊωάννου, με τις πολυάριθμες βραβευμένες ετικέτες στο κόκκινο και το λευκό κρασί. Αυτός ήταν που του διηγήθηκε ιστορίες σχετικά με την κορινθιακή σταφίδα και τον τρόπο με τον οποίο την αποξήραιναν στη σκιά αυτός και οι πρόγονοί του.
Η ιδέα γοήτευσε τον νεαρό καθότι η καλλιέργεια της κορινθιακής σταφίδας, μολονότι είναι ένα προϊόν που γνώρισε δόξες κατά το παρελθόν, είχε εγκαταλειφθεί. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ποικιλία σταφίδας ευδοκιμεί μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας και πουθενά αλλού στον κόσμο, με εξαίρεση την Καλιφόρνια και τη Νότια Αφρική όπου όμως ποιοτικά δεν έχουν τα ίδια αποτελέσματα, ο επίδοξος αμπελουργός οραματίζεται τη δημιουργία τυποποιημένης κορινθιακής σταφίδας υψηλής ποιότητας.
Η αποκρυπτογράφηση της κορινθιακής σταφίδας...
Έχοντας στην κατοχή του ένα μικρό κομμάτι βιολογικής κορινθιακής σταφιδαμπέλου, δεν θα αργήσει να αντιληφθεί, πειραματιζόμενος, την ανώτερη ποιότητα που αποδίδει η αποξήρανση υπό σκιάν - η σταφίδα τρυγάται και τοποθετείται τσαμπί τσαμπί σε σύρματα, κάτω από τις «ισκιάδες» όπου παραμένει για να αποξηρανθεί 20-25 ημέρες και κατόπιν μόλις 1-2 ημέρες στον ήλιο.
Την ίδια στιγμή μελετά τη θρεπτική αξία της κορινθιακής σταφίδας και παραδίδει ορισμένα δείγματα σε μια ερευνητική πανεπιστημιακή ομάδα, η οποία επιβεβαιώνει ότι η σταφίδα σκιάς συγκρατεί μεγαλύτερες ποσότητες αντιοξειδωτικών σε σχέση με αυτήν που αποξηραίνεται στον ήλιο. Η μελέτη, επίσης, κατέδειξε ότι ο «μαύρος χρυσός» είναι ένα πολύ θρεπτικό τρόφιμο, εφάμιλλο ή και καλύτερο των πολυδιαφημιζόμενων υπερτροφών, ισχυρισμό που έμελλε να τον εντάξει στην στρατηγική προώθησης.
Ξεκινώντας σεμνά και ταπεινά...
Έχοντας πια το πράσινο φως από την έρευνα, ο 27χρονος Γιώργος Μάζος είναι πια έτοιμος να μεγαλουργήσει. Με την αρωγή του παππού του, ειδήμονα σε θέματα που άπτονταν στην κατασκευή «ισκιάδας», στην καλλιέργεια και στην αποξήρανση, εγκαινιάζει την παραγωγή. Στην αναζήτηση επωνυμίας για το συσκευασμένο προϊόν του, δεν θα αργήσει να καταλήξει στο «Golden Black» (μαύρος χρυσός), έχοντας ως όραμα να δημιουργήσει το πιο ποιοτικό brand name κορινθιακής σταφίδας στον κόσμο.
Αναζητώντας κεφάλαια για το εγχείρημά του, την αναβίωση δηλαδή της παλαιάς μεθόδου αποξήρανσης της σταφίδας, παρουσιάζει το 2013 την ιδέα του στον διαγωνισμό «Re-Inspire Greece», με χορηγούς την Gaea και την Τράπεζα Πειραιώς, όπου πείθει τους κριτές και κερδίζει το πολυπόθητο χρηματικό και όχι μόνο –καθώς θα μπορεί μεταξύ άλλων να χρησιμοποιεί το υπάρχον δίκτυο διανομής της Gaea- βραβείο.
Σε αντίθεση με την αναξιοκρατική χορήγηση και, κατά συνέπεια, κατασπατάληση των επιδοτήσεων του παρελθόντος, τα οποία αν είχαμε εκμεταλλευτεί όπως έπρεπε θα ήμασταν σε σαφώς καλύτερη κατάσταση, ο εν λόγω διαγωνισμός, όπως υποδηλώνει και το όνομά του, προσέδωσε φτερά στην νεανική επιχειρηματικότητα, προσφέροντας τα απαραίτητα εφόδια σε 10 νέους ανθρώπους που είχαν όραμα και όρεξη για δουλειά.
Η δικαίωση...
Χάρη λοιπόν στην ουσιαστική στήριξη που εξέλαβε, ο Γιώργος Μάζος λανσάρει τη νέα συσκευασία, φτιαγμένη από ποιοτικό ανακυκλωμένο χαρτί, και συνεργάζεται με δεκάδες καταστήματα βιολογικών προϊόντων και delicatessen, ενώ καταφέρνει να αποκτήσει παρουσία σε σημαντικές αγορές στο εξωτερικό και συγκεκριμένα σε Αγγλία, Σκανδιναβία, Σκωτία, Γερμανία, Γαλλία, ΗΠΑ, Καναδά και Ελβετία. Ως επιστέγασμα των προσπαθειών του έρχεται και η βράβευση με χρυσό αστέρι στον έγκυρο διεθνή διαγωνισμό εκλεκτών τροφίμων «Great Taste Awards» του 2013 και 2014.