Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Γιατί ο ΑΒ Βασιλόπουλος άλλαξε την τηλεοπτική του καμπάνια

Προφανώς όλοι προσέξατε ότι τις τελευταίες δύο εβδομάδες η αλυσίδα ΑΒ Βασιλόπουλος, μέλος του Ολλανδοβελγικού ομίλου Delhaize, έχει αλλάξει την επικοινωνιακή της πολιτική.
Πλέον οι διαφημίσεις της δεν περιορίζονται απλώς να μας ενημερώσει για κάποιες συγκεκριμένες προσφορές (ενημερωτική διαφήμιση), αλλά να μας πείσει (διαφήμιση πειθούς) ότι η ΑΒ Βασιλόπουλος είναι μία προσιτή, από άποψη τιμών, αλυσίδα, προβάλλοντας το σλόγκαν «αληθινά χαμηλές τιμές».
Θεωρώ ότι έχει προηγηθεί έρευνα αγοράς, τα αποτελέσματα της οποίας έδειξαν ότι η εν λόγω αλυσίδα εξακολουθεί, στα μάτια των καταναλωτών, να θεωρείται ακριβή. Πρόκειται για μία βαθιά ριζωμένη άποψη, από τη δεκαετία του ’80, όταν ο ΑΒ είχε περαστεί στο μυαλό του καταναλωτικού κοινού ως μία σχετικά ακριβή αλυσίδα με σλόγκαν «και του πουλιού το γάλα».
Τα δεδομένα όμως έχουν αλλάξει. Το deal Σκλαβενίτη-Μαρινόπουλου και η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση, απόρροια της οποίας είναι η αξιοσημείωτη πτώση –που φθάνει το 7%-των πωλήσεων των σούπερ μάρκετ, έχουν αλλάξει πλέον τις ισορροπίες. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΑΒ Βασιλόπουλος ήταν από τους μεγάλους κερδισμένους της κατάρρευσης του δικτύου της Μαρινόπουλος, βλέπει όμως ότι η ενδυνάμωση του Σκλαβενίτη σίγουρα θα ταράξει τα νερά του λιανεμπορίου.
Μέσω λοιπόν της τηλεοπτικής καμπάνιας που «τρέχει» τις τελευταίες ημέρες, ο ΑΒ καλεί τους καταναλωτές, χρησιμοποιώντας πελάτες ανταγωνιστικών σούπερ μάρκετ να κάνουν μία διερευνητική επίσκεψη στις εγκαταστάσεις του, να διαπιστώσουν ιδιοίς όμμασι ότι οι τιμές τουλάχιστον 300 προϊόντων που πουλά μέσα από το δίκτυό του είναι σε μόνιμη βάση: «αληθινά χαμηλές».
Αν καταλάβατε καλά, ο ΑΒ Βασιλόπουλος έχει ξεκινήσει έναν πόλεμο τιμών, που στόχο έχει να κλέψει πελάτες από τον ανταγωνισμό, κοινώς να αρπάξει ένα μεγαλύτερο μερίδιο της –συρρικνωμένης- πίτας. Η απάντηση των ανταγωνιστών, που λογικά δεν θα κάτσουν με σταυρωμένα τα χέρια (στο ολιγοπώλιο η κίνηση του ενός πάντα επηρεάζει τις κινήσεις των υπολοίπων), λογικά δεν θα αργήσει να έρθει. Ίσως μάλιστα στο κοντινό μέλλον να δούμε και τον Σκλαβενίτη να διαφημιστεί στην τηλεόραση, κάτι που μέχρι τώρα απέφευγε συστηματικά.
Το εύλογο ερώτημα που τίθεται τώρα είναι ποιοι θα είναι οι κερδισμένοι και ποιοι οι χαμένοι αυτής της επικείμενης μάχης, που αναμένεται να κορυφωθεί στη γιορτινή περίοδο. Αναμφίβολα κερδισμένος αναμένεται να είναι ο απλός καταναλωτής, ο οποίος θα απολαύσει πιο ανταγωνιστικές τιμές. Όσον αφορά τους χαμένους, αυτοί θα είναι οι μικρές λιανεμπορικές μονάδες αλλά και οι προμηθευτές, που αναμένεται να γίνουν αποδέκτες πιέσεων από τις μεγάλες αλυσίδες προκειμένου να μειώσουν τις τιμές χονδρικής πώλησης ή εναλλακτικά να αυξήσουν τις εκπτώσεις-προωθητικές ενέργειες.

Ηδη ακούγεται στην αγορά ότι ο ΑΒ έχει απαιτήσει από τους προμηθευτές του να προχωρήσουν σε ένα είδος κουρέματος, όπως αυτό που έκαναν με τον Μαρινόπουλο, όπου υπήρχε κούρεμα χρεών κατά 50%. Οψόμεθα.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Πώς τα ξενοδοχεία μπορούν να αναχαιτίσουν την Airbnb

Πρόκειται για μία εταιρεία που άλλαξε τα δεδομένα στο χώρο των διακοπών. Μία εταιρεία που στη σχετικά σύντομη ιστορία της (από το 2008) έχει τα χαρακτηριστικά οδοστρωτήρα, που ισοπεδώνει ότι βρει στο πέρασμά της. Ο λόγος φυσικά για την Airbnb, αναμφίβολα τον κυριότερο εκφραστή της οικονομίας του διαμοιρασμού (sharing economy).
Ήδη, τα δωμάτια που προσφέρονται μέσω της δημοφιλούς ιστοσελίδας ξεπέρασαν από το 2014 το ένα εκατομμύριο (σήμερα έχει πάνω από 2,3 εκατ. καταχωρήσεις σε 34.000 πόλεις σε όλο τον κόσμο – 5.000 μόνο στην Αθήνα), όταν το InterContinental Hotels Group διαθέτει μόλις 698.000 δωμάτια.
Από πού όμως κλέβει πελάτες η Airbnb; Κυρίως από τα πιο φθηνά ξενοδοχεία, εσχάτως βέβαια και από τις μεγάλες ξενοδοχειακές αλυσίδες. Δεν είναι τυχαίο ότι το 31% των ταξιδιωτών που χρησιμοποίησαν την Airbnb το περασμένο έτος, το έκαναν για επαγγελματικούς λόγους.
Φυσικά, οι ξενοδοχειακές αλυσίδες δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι για να αντιμετωπίσουν την Airbnb θα πρέπει να το κάνουν στην έδρα της, κοινώς να εντοπίσουν όλα τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα (π.χ. προσωπική επαφή με τον ιδιοκτήτη του καταλύματος, λιτή διακόσμηση και design, γνωριμία ενός τόπου εκ των έσω, αυθεντικές εμπειρίες) και όχι απλώς να τα αντιγράψουν, αλλά να τα εξελίξουν.
Δημιουργία νεανικών brands
Πρόσφατα η Hilton παρουσίασε ένα νεανικό brand με σκοπό να ανταγωνιστεί ευθέως την Airbnb. Ο δε όμιλος Accor, που περιλαμβάνει το Sofitel και το Novotel, έχει επενδύσει στη διαμοιραζόμενη οικονομία, με την απόκτηση της Onefinestay, υπηρεσίας διαμοιρασμού κατοικιών στο Λονδίνο, που απευθύνεται κυρίως στην high-end αγορά.
Με τον τρόπο αυτό οι μεγάλες ξενοδοχειακές εταιρείες προσθέτουν στο χαρτοφυλάκιό τους σήματα που είναι πιο «κοινωνικά, τεχνολογικά και τοπικά», ακριβώς ότι αναζητά η αγορά των millennials. Πρόκειται κυρίως για ταξιδιώτες που δεν επιθυμούν να ξοδεύουν χρόνο στο δωμάτιο του ξενοδοχείου τους, αλλά να έχει πρόσβαση σε κοινόχρηστους χώρους.
Αναδιαμόρφωση των χώρων
Με βάση αυτή τη λογική πολλά brands καταργούν την κάρτα για την είσοδο στο δωμάτιο, το οποίο πλέον ανοίγει με το smartphone, δημιουργούν μπαρ στο lobby, μεγάλους κοινόχρηστους χώρους, δωμάτια διακοσμημένα με αυθεντικά έργα τέχνης και μοντέρνα έπιπλα, ακόμη και σημεία όπου μπορεί κάποιος να φορτίσει το κινητό του. Άλλα, πάλι, καθιερώνουν την υπηρεσία δωματίου για άμεσες παραγγελίες από μία ευρεία γκάμα σάντουιτς, όλα σερβιρισμένα σε 20 μόλις λεπτά.
Φροντίζουν επίσης να εμπλουτίσουν το μενού τους με τοπικά εδέσματα ή συστατικά ικανοποιώντας έτσι όλους αυτούς που επιθυμούν να δοκιμάσουν τοπικές γεύσεις. Εναλλακτικά, αν δεν διαθέτουν εστιατόριο, καταρτίζουν έναν οδηγό για το πού μπορεί κανείς να γευτεί ντόπια κουζίνα.
Τέλος, πολλές αλυσίδες ανακαλύπτουν ξανά την αξία του sensory marketing, κοινώς του μάρκετινγκ που απευθύνεται και στις πέντε αισθήσεις, π.χ. αρωματίζοντας τους χώρους τους, προκειμένου να προσδώσουν μία διακριτή ταυτότητα.
Καινοτόμες παροχές και εφαρμογές
Ορισμένα ξενοδοχεία παρέχουν ποδήλατα αλλά και οδηγό (σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή) γραμμένο από ντόπιους δημοσιογράφους με εξειδίκευση στο φαγητό, την τέχνη και τη μόδα. Εναλλακτικά, δημιουργούν εφαρμογές που θα βοηθήσουν τον επισκέπτη να γνωρίσει την πόλη, τα μυστικά και τις γειτονιές της.
Ενίοτε σχεδιάζουν δικές τους διαδρομές-εξορμήσεις για συγκεκριμένους τύπους ταξιδιωτών, όπως ζευγάρια, ποδηλάτες, περιπατητές, κυνηγούς της περιπέτειας κ.λπ.
Άλλα, πάλι, ξενοδοχεία έχουν προχωρήσει σε συνεργασίες με επιχειρήσεις της περιοχής, εξασφαλίζοντας κουπόνια και εκπτώσεις για την πελατεία τους, παρέχοντάς έτσι την ευκαιρία στους επισκέπτες να γνωρίσουν καλύτερα, αλλά και πιο οικονομικά, την πόλη.
Έμφαση στο προσωπικό
Την ίδια στιγμή εγκαινιάζονται προγράμματα εκπαίδευσης του front desk που στόχο έχουν να επιμορφώσουν το προσωπικό ώστε να είναι πιο οικείο και φιλικό με τους επισκέπτες, να τους δίνει χρήσιμες συμβουλές (π.χ. πού να διασκεδάσουν), γενικώς να αλληλεπιδρά σε αυθεντική, όχι τυποποιημένη, βάση.
Πολλά ξενοδοχεία πάνε ένα βήμα παραπέρα, ανεβάζοντας στην ιστοσελίδα τους το βιογραφικό των ντόπιων υπαλλήλων τους, όπου γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στα χόμπι καθώς τα μέρη που επισκέπτονται, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους επισκέπτες να γνωρίζουν τι προσφέρει ο τόπος αλλά και ποιον ακριβώς υπάλληλο να ρωτήσουν.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται επίσης και στο θέμα της εξυπηρέτησης του πελάτη, υπενθυμίζοντας στους επισκέπτες ότι ανά πάσα στιγμή θα υπάρχει κάποιος υπάλληλος πρόθυμος να τους εξυπηρετήσει.
Αξιοποίηση των social media
Οι millennials και όχι μόνο, αγαπούν τα social media. Αυτό το γνωρίζουν πλέον τα ξενοδοχεία γι’ αυτό και τα αξιοποιούν για να τονίσουν την εμπειρία που θα βιώσει ο επισκέπτης ερχόμενος στην πόλη. Ανεβάζουν λοιπόν φωτογραφίες των πελατών τους καθώς διασκεδάζουν στην πόλη ή και στις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου.
Όταν μάλιστα ο επισκέπτης κάνει check-in μέσω του Facebook ή του Foursquare, σπεύδουν να κάνουν like αλλά και να καλωσορίσουν τον επισκέπτη, ενθυμίζοντάς του, σε περίπτωση που είναι αναποφάσιστος σχετικά με το πού να πάει και τι να δει, να μην διστάσει να επισκεφτεί το front desk, το οποίο φυσικά γνωρίζει τι καλό έχει να επιδείξει η πόλη.
Πηγή; άρθρο του γράφοντα στο www.epixeiro.gr

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Colgate. Πώς ένας θεοσεβούμενος μετανάστης έβαλε τα θεμέλια για μία από τις πιο ιστορικές επιχειρήσεις

Μολονότι η επωνυμία Colgate έχει ταυτιστεί µε την οδοντόκρεµα, θα έπρεπε να περάσουν περίπου 70 χρόνια από την ίδρυση της οµώνυµης εταιρείας για να βγει στην αγορά η πρώτη οδοντόκρεµα. Η ιστορία είχε ξεκινήσει πολύ πιο πριν, από την προσπάθεια ενός βαθύτατα θρησκόληπτου ανθρώπου, του Ουίλιαµ Κολγκέιτ, να παρασκευάσει σαπούνια και κεριά.
Ηταν ένα εγχείρηµα ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς δεν είχε να ανταγωνιστεί µόνο τους υπόλοιπους παραγωγούς σαπουνιών, αλλά και να αντιμετωπίσει μία χρόνια παγιωμένη αντίληψη: τους ίδιους τους πελάτες του, τις νοικοκυρές που έφτιαχναν τα δικά τους σαπούνια, τις οποίες έπρεπε να πείσει όχι µόνο ότι το σαπούνι του ήταν πιο οικονοµικό και πιο ποιοτικό, αλλά και να αποτινάξει από πάνω τους την εικόνα της «κακής» νοικοκυράς, που δεν φτιάχνει το δικό της σαπούνι.
Ο Κολγκέιτ γεννήθηκε το 1783 στο Λονδίνο, όµως σε ηλικία 12 χρονών αναγκάστηκε να µεταναστεύσει οικογενειακώς στην Αµερική προκειµένου να αποφύγει το λιντσάρισµα, εξαιτίας των φιλελεύθερων ιδεών του πατέρα του, υποστηρικτή της Γαλλικής Επανάστασης και του Αμερικανικού Πολέμου για την Ανεξαρτησία.  
Η οικογένεια εγκαταστάθηκε σε ένα αγρόκτηµα στη Νέα Υόρκη, όπου άρχισε να ασχολείται µε την παραγωγή κεριών και σαπουνιών. Τα πράγµατα δεν πήγαιναν καλά και ο 21χρονος µετανάστης μεταπήδησε σε µια άλλη επιχείρηση που παρασκεύαζε σαπούνια και κεριά από ζωικά λίπη, η οποία όμως έκλεισε µετά από δύο χρόνια. Έχοντας µυηθεί στα μυστικά του επαγγέλματος, ο Κολγκέιτ άνοιξε το 1806 το δικό του εργοστάσιο και κατάστημα για κεριά και σαπούνια στην περιοχή του Μανχάταν.
Την πρώτη µέρα που άνοιξε το µαγαζί του, στις επτά το πρωί, περίµενε µε ανυποµονησία τους πελάτες του. Είχε ήδη µεσηµεριάσει, όταν ο πρώτος του πελάτης, ένας ηλικιωµένος κύριος, πέρασε το κατώφλι του µαγαζιού και αφού εξέτασε εξονυχιστικά το σαπούνι του, το αγόρασε. Τότε, ο νεαρός του ζήτησε να του το παραδώσει ο ίδιος στο σπίτι, µία πρακτική ανήκουστη έως τότε. Έκλεισε το µαγαζί του µια ώρα νωρίτερα, έκανε την παράδοση και κέρδισε έναν πελάτη εφ’ όρου ζωής.
Την εποχή εκείνη τα σαπούνια φτιάχνονταν στα σπίτια, µια διαδικασία ιδιαίτερα χρονοβόρα και κοπιαστική. Ως εκ τούτου, όταν ο Κολγκέιτ και άλλοι σαπωνοποιοί άρχισαν να τα εµπορεύονται, οι νοικοκυρές ανταποκρίθηκαν θετικά. Βέβαια, ο ευρηματικός μετανάστης θα πήγαινε ένα βήµα παραπέρα, προκειµένου να διαφοροποιηθεί από τον ανταγωνισµό, αρωµατίζοντας τα σαπούνια του.
Ο ίδιος γνώριζε πολύ καλά ότι, σε µια εποχή που τα σπιτικά σαπούνια µύριζαν άσχημα, αυτό ήταν το ισχυρό του όπλο για να πείσει τις νοικοκυρές να τον προτιµήσουν. Όντως, αυτές θα έβρισκαν διάφορες δικαιολογίες για να µην παρασκευάσουν σαπούνια, σπεύδοντας στο κατάστημα του Κολγκέιτ, ο οποίος τις παρότρυνε «απλώς πείτε στην οικογένειά σας ότι αυτή την εβδοµάδα δεν είχατε όλα τα υλικά».
Ως ο µοναδικός σαπουνοποιός στην πόλη που έκανε διανοµές, ο Κολγκέιτ επέτυχε σηµαντικές πωλήσεις, οι οποίες «εκτοξεύτηκαν» το 1812, όταν διακόπηκαν οι εισαγωγές σαπουνιού από τη Μεγάλη Βρετανία. Μέχρι το 1850 η εταιρεία του παρασκεύαζε 100 διαφορετικούς τύπους σαπουνιού, από σαπούνια για πλύσιµο έως αρωµατικά σαπούνια τουαλέτας.
Όλα αυτά τα χρόνια ο Κολγκέιτ παρέµεινε πιστός στις αρχές του δωρίζοντας το 10% των εσόδων του (αργότερα αυξήθηκε σταδιακά σε 20% και 30%) στην εκκλησία και σε φιλανθρωπικά ιδρύµατα. Παρέµεινε βαθιά θρησκευόµενος σε όλη του τη ζωή, γνωστός στην εκκλησία του ως «διάκονος Κολγκέιτ», ενώ στα παιδιά του έδωσε ονόµατα από τη Βίβλο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε ενεργά µε τη διάδοση της Βίβλου σε όλη τη χώρα, ενώ χρηµατοδότησε τη ίδρυση θρησκευτικής σχολής, η οποία φέρει το όνοµά του. Ο «Βασιλιάς του Σαπουνιού» πέθανε το 1857, όµως το όνοµά του εξακολουθεί ακόµα και σήµερα να βρίσκεται σε εκατοντάδες προϊόντα του σούπερ µάρκετ. Τα ηνία της επιχείρησης ανέλαβε ο γιος του Σάμιουελ, ο οποίος ωστόσο αρχικά δεν επιθυμούσε να ασχοληθεί με την οικογενειακή επιχείρηση, τον οποίο διαδέχθηκαν το 1908, χρονιά κατά την οποία αναγέρθηκε ένα τεράστιο ρολόι πάνω από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας-, οι πέντε γιοι του. Στην τρίτη γενιά πιστώνεται η συντονισμένη προσπάθεια ενημέρωσης του κοινού για την στοματική υγιεινή και την ανάγκη χρήσης οδοντόκρεμας και οδοντόβουρτσας – μάλιστα, το 1911 διανεμήθηκαν σε σχολεία δύο εκατομμύρια σωληνάρια οδοντόκρεμας καθώς και οδοντόβουρτσες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Colgate Co. (το 1928 συγχωνεύτηκε µε µια άλλη σαπωνοποιία, την Palmolive Co.) στα 100 χρόνια από την ίδρυσή της παρήγαγε οδοντόκρεµες (το 1873 παρασκεύασε την πρώτη αρωµατική κρέµα δοντιών σε βάζο, ενώ το 1896 την πρώτη σε σωληνάριο), σαπούνια για πλύσιµο ρούχων, 160 διαφορετικούς τύπους σαπουνιού για το µπάνιο και 625 ποικιλίες αρωµάτων. Σήμερα, η Colgate-Palmolive δραστηριοποιείται σε 200 χώρες και αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρισμένες εταιρείες καταναλωτικών προϊόντων παγκοσμίως. Παραμένει ο ηγέτης της αγοράς στον κλάδο της οδοντόκρεμας αλλά και σε αυτόν της στοματικής υγιεινής. Στη χώρα μας, τα προϊόντα Colgate ήρθαν στις αρχές της δεκαετίας του 1950 από τα αδέρφια Βασιλόπουλους.

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Μία βραδιά στο Κάστρο του Δράκουλα, μέσα σε φέρετρο...

Ανήμερα της γιορτής Halloween, στις 31 Οκτωβρίου, η εταιρεία οργάνωσης διακοπών Airbnb θα στείλει δύο άτομα στο Κάστρο του Δράκουλα. Οι δύο τυχεροί θα μπορέσουν να κοιμηθούν σε φέρετρα ντυμένα με βελούδο, απομονωμένοι στην κρύπτη του κόμη και να περάσουν τη νύχτα τους στο κάστρο των Καρπαθίων,

Οι δύο επισκέπτες θα διανυκτερεύσουν στο κάστρο Μπραν, γνωστό και ως Κάστρο του Δράκουλα, για πρώτη φορά αφότου το κομμουνιστικό καθεστώς της Ρουμανίας εκδίωξε τους ιδιοκτήτες τους, τη βασιλική οικογένεια των Αψβούργων, πριν από σχεδόν 70 χρόνια – το 2006 το κάστρο, που πλέον έχει μετατραπεί σε μουσείο και αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο της χώρας, επέστρεψε στη βασιλική οικογένεια.

Όπως ανακοίνωσε η Airbnb, το ζευγάρι που θα κερδίσει τον διαγωνισμό θα περάσει από το λαβύρινθο των σκοτεινών διαδρόμων του κάστρου για να ανακαλύψει το μυστικό πέρασμα που οδηγεί στην τραπεζαρία, όπου θα τους περιμένει ένα πλουσιοπάροχο δείπνο, υπό το φως των κεριών.

Μπορεί οι κανονισμοί στο κάστρο του Κόμη Δράκουλα να διαμηνύουν ότι «δεν επιτρέπονται τα σκόρδα και αντικείμενα με οσμή σκόρδου, αρωμάτων συμπεριλαμβανομένων», ωστόσο δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι στο επίμαχο κάστρο δεν έζησε ποτέ ο Βλαντ Τσέπες, γνωστός και ως Κόμης Δράκουλας. Αυτό βέβαια ουδόλως ενδιαφέρει την Airbnb, η οποία με τον διαγωνισμό αυτό αποσκοπεί να δημιουργήσει «θόρυβο», κοινώς να αποκτήσει δημοσιότητα (ήδη έχει γίνει αναφορά από τα περισσότερα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ανά τον κόσμο).

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

Επιστρέφει σε ελληνικά χέρια το brand Softex

Επανέρχονται στα ράφια των καταστημάτων μέχρι το τέλος του έτους τα προϊόντα Softex.

Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά σήματα της ελληνικής αγοράς (η ιστορία της Softex χάνεται πίσω στα 1937 – το 1984 πέρασε στο Δημόσιο ως «προβληματική», λειτουργώντας ως δεξαμενή όπου κατέληγαν τα ρουσφέτια των πολιτικών), το οποίο πριν εννέα μήνες, εξήλθε από την αγορά, μετά από απόφαση της Αθηναϊκής Χαρτοποιίας (σ.σ. θυγατρική της ιταλικής Bolton Group).

Νέος ιδιοκτήτης είναι η ελληνική NTERTRADE HELLAS, η οποία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους προμηθευτές των σούπερ μάρκετ με προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Η εν λόγω εταιρεία είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες επεξεργασίας χάρτου στην Ελλάδα, παράγοντας χαρτί υγείας, χαρτοπετσέτες και χαρτιά κουζίνας τόσο για για οικιακή όσο και για επαγγελματική χρήση.


Το εργοστάσιό της βρίσκεται στις Αχαρνές, παράγει 50.000 τόνους χαρτί και απασχολεί περισσότερους από 110 εργαζομένους. Με την επαναφορά του άλλοτε κραταιού brand name Softex, που εξακολουθεί να παραμένει σε δεσπόζουσα θέση στη συνείδηση του καταναλωτή, η NTERTRADE HELLAS διεισδύει στην άκρως ανταγωνιστική –κυρίως από ιδιωτικές ετικέτες, που κατέχουν μερίδιο αγοράς που φθάνει το 70%- κατηγορία των επώνυμων προϊόντων.


Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

Πώς ξενοδοχεία στην Αμερική αποτρέπουν τη δημοσιοποίηση αρνητικών κριτικών

Πολλά ξενοδοχεία στην Αμερική έχουν βρει έναν πρωτότυπο τρόπο ώστε να αποτρέψουν τη δημοσίευση αρνητικών κριτικών από πελάτες που έμειναν δυσαρεστημένοι από τις υπηρεσίες/προϊόντα τους.

Φυσικά δεν μιλάμε για τις διάφορες καινοτόμες εφαρμογές που επιτρέπουν στον ξενοδόχο να διαπιστώσει το βαθμό ικανοποίησης των επισκεπτών του ενόσω είναι ακόμη στις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου, αλλά για κάτι πιο «υπόγειο» και «ύπουλο».

Τι ακριβώς κάνουν; Εκδίδουν τυποποιημένες συμβάσεις με τους πελάτες τους, συνήθως προς άγνοια των τελευταίων, απαγορεύοντάς τους τα υποτιμητικά σχόλια, συμπεριλαμβανομένων δημοσιεύσεων τις οποίες οι επιχειρήσεις θεωρούν ότι περιλαμβάνουν δυσφημιστικές φωτογραφίες.

Ακολουθώντας αυτή την, ιδιαίτερα δημοφιλή τα τελευταία χρόνια, πρακτική, καναδικό ξενοδοχείο χρέωσε 3.000 δολάρια την πιστωτική κάρτα επισκέπτη, επειδή έγραψε αρνητική κριτική. Ο επισκέπτης, χωρίς να το γνωρίζει, είχε υπογράψει όταν κατέφτασε στο ξενοδοχείο, ότι συμφωνεί σε τέτοιου είδους κυρώσεις.

Σε ένα άλλο περιστατικό, εταιρεία περίθαλψης κατοικίδιων ζώων στο Τέξας απαίτησε ένα εκατομμύριο δολάρια (!) από ζευγάρι που είχε χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες της και «τόλμησε» να γράψει αρνητική κριτική στο Yelp, ιστοσελίδα που φιλοξενεί κριτικές.

Πρόσφατα ωστόσο η Αμερικάνικη Βουλή Αντιπροσώπων πήρε την σημαντική απόφαση να βάλει ένα τέλος σε τέτοιου είδους ενέργειες εκ μέρους των ξενοδοχείων, ψηφίζοντας δια βοής τον Νόμο Περί Δικαιοσύνης στην Κριτική των Καταναλωτών (Consumer Review Fairness Act).

Αξίζει πάντως να αναφερθεί ότι ο εν λόγω νόμος απαγορεύει στις επιχειρήσεις να υποβάλουν τυποποιημένες συμβάσεις στους πελάτες τους, που λειτουργούν αποτρεπτικά στη δημοσίευση επικριτικών σχολίων, αλλά δεν μπορεί να τις αποτρέψει από το να κάνουν μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση.

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Πώς προέκυψε το σήμα της Ford

   Το 1903, μετά από δύο ατελέσφορες επιχειρηματικές συνεργασίες, ο Χένρι Φορντ ήταν πια έτοιμος να στήσει τη δική του επιχείρηση και να γράψει ιστορία. Θερμός θιασώτης της αυτοκίνησης, που εκείνα τα χρόνια το μέλλον της ήταν άδηλο, θα κατάφερνε να υλοποιήσει το όραμά του και να «βάλει τον κόσμο σε ρόδες».
   Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, ο Φορντ ανέθεσε στον στενό συνεργάτη του, Τσάιλντ Χάρολντ Ουίλς, που εκτός των άλλων είχε εμπειρία και ως καλλιτεχνικός σχεδιαστής, βγάζοντας μάλιστα στην εφηβεία του χαρτζιλίκι φτιάχνοντας επαγγελματικές κάρτες, να δημιουργήσει το σήμα που θα χρησιμοποιούσε η εταιρεία στην εμπορική της επικοινωνία. Ο Ουίλς, αφού ανέσυρε από το πατάρι την παλαιά τυπογραφική μηχανή που είχε σπίτι του, δημιούργησε, ακριβώς με την ίδια γραμματοσειρά που είχε τυπώσει τις επαγγελματικές του κάρτες, το πρώτο λογότυπο της Ford.
   Το σήμα, που ανέγραφε «Ford Motor Co. Detroit Mich.», χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε αυτοκίνητο το 1904. Μετά το 1909, τα καλλιτεχνικά του γράμματα παρέπεμπαν στο πασίγνωστο σήμα της εποχής, την Coca-Cola, ενώ το 1912 υιοθετήθηκε το φτερωτό τρίγωνο με σλόγκαν «The Universal Car». Από το 1912, το σήμα απλοποιήθηκε, παίρνοντας σχεδόν τη μορφή που έχει σήμερα. Το 1927 καθιερώνεται το μπλε οβάλ φόντο, με τα καλλιτεχνικά γράμματα σε λευκό χρώμα, το οποίο θα εμφανιστεί για πρώτη φορά πάνω στο ψυγείο ενός Model A.
   Κατά καιρούς πάντως, η Ford πειραματίστηκε με σχήματα ελλειπτικά, κυκλικά, ακόμα και με σχήμα διαμαντιού. Ωστόσο, από το 1973 και μετά θα υιοθετήσει το ίδιο σχήμα και μέγεθος. Εσχάτως, το 2003, στην επέτειο των 100 χρόνων, η εταιρεία επανασχεδίασε ελαφρώς το λογότυπό της.

   Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι ότι το 1966 ο Χένρι Φορντ ο δεύτερος ανέθεσε σε έναν διάσημο σχεδιαστή λογοτύπων να επινοήσει μια μοντέρνα εκδοχή του οβάλ λογοτύπου. Ύστερα από πολλή σκέψη, ο Φορντ απέρριψε το ριζοσπαστικό σχέδιο που του προτάθηκε, ισχυριζόμενος ότι «αφού –το προηγούμενο σήμα- ήταν καλό για τον παππού του, είναι καλό και για μένα».



Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Τα Playmobil κυκλοφορούν φιγούρες από την ελληνική μυθολογία

Τα γνωστά σε όλους μας Playmobil «ντύνονται» ελληνικά, σε μια προσπάθεια να γίνουν πιο ελκυστικά στο ελληνικό κοινό.

Στο εργοστάσιο της Playmobil στη Μάλτα, εκεί όπου περίπου 100 εκατομμύρια φιγούρες παράγονται κάθε χρόνο από το 1974, περίπου 32 πλαστικά ανθρωπάκια κάθε 10 δευτερόλεπτα, ξεκίνησε πρόσφατα η παραγωγή δύο ελληνικών φιγούρων εμπνευσμένων από τους θεούς του Ολύμπου.

Πρόκειται για την Αθηνά και τον Δία. Η Αθηνά, που φοράει λευκό χιτώνα με χρυσές λεπτομέρειες και πορτοκαλί μανδύα, κρατάει δόρυ και ασπίδα με αναπαράσταση κεφαλιού Μέδουσας. Στη συσκευασία του παιχνιδιού περιλαμβάνεται επίσης μια κουκουβάγια και ένα φίδι, που για τους αρχαίους Ελληνες συμβόλιζε τη σοφία της. Ο δε Δίας έχει μακριά λευκή γενειάδα, φοράει ένα ένδυμα με χρυσό διάκοσμο, ενώ κρατάει κεραυνό.

Ο γερμανικός κολοσσός παιχνιδιών, υιοθετώντας μία glo-cal στρατηγική (σύντμηση των όρων global και local – «έχουμε παρουσία σε όλο τον κόσμο, όμως σκεφτόμαστε τοπικά»), προσπαθεί να δημιουργήσει προϊόντα που θα είναι πιο ελκυστικά για τα ελληνόπουλα αλλά και τους γονείς τους (τους κατ’ εξοχήν αγοραστές). Στο πλαίσιο μάλιστα του προγράμματος Playmobil play & give, ένα μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις θα διατεθεί για τους σκοπούς του συλλόγου Όραμα Ελπίδας.

Πώς άρχισαν όλα
Τα Playmobil ίσως να μην τα γνωρίζαμε σήμερα, αν δεν μεσολαβούσε μία… κρίση, συγκεκριμένα η πετρελαϊκή κρίση του 1973. Ηταν λοιπόν μία μικρή οικογενειακή επιχείρηση, η Geobra Brandstatter, που αρχικά παρασκεύαζε εξαρτήματα και λουκέτα για διακοσμητικές κασετίνες, για να περάσει αργότερα στα μεταλλικά παιχνίδια και, τη δεκαετία του ’50, στα πλαστικά στεφάνια χούλα χουπ.

Η εταιρεία δεν θα αργήσει να αντιληφθεί ότι το πλαστικό και όχι το μέταλλο θα ήταν το υλικό του μέλλοντος στην κατασκευή παιχνιδιών. Τη δεκαετία του 1970, η εν λόγω εταιρεία ήρθε αντιμέτωπη με μία πρωτοφανή κρίση, καθώς η άνοδος των τιμών στις πρώτες ύλες (η τιμή του πλαστικού τετραπλασιάστηκε), ελέω πετρελαϊκής κρίσης, επέβαλε την ανάγκη για περιορισμό στη χρήση του πλαστικού. Υπό το βάρος των εξελίξεων αποφασίστηκε ο προσανατολισμός της εταιρείας στην παραγωγή πιο μικρών παιχνιδιών, που απαιτούσαν λιγότερη ποσότητα πλαστικού και φυσικά λιγότερα κεφάλαια για να παραχθούν. Ως εκ τούτου τα νέα παιχνίδια θα ήταν, αναγκαστικά, πιο φθηνά.

Το εγχείρημα ανατέθηκε στον Χανς Μπεκ, διευθυντή του τμήματος Ανάπτυξης, ο οποίος ύστερα από τρία χρόνια ερευνών παρουσίασε τα Playmobil. Τα χέρια των Playmobil είχαν την ικανότητα να κρατούν πράγματα. Το καινοτόμο παιχνίδι, με 7,5 εκατοστά ύψος, θα χωρούσε στην παλάμη ενός παιδιού και τα χαρακτηριστικά του προσώπου του θα βασιζόταν στις ζωγραφιές των παιδιών (μεγάλο κεφάλι, πλατύ χαμόγελο, καθόλου μύτη).
Τα πρώτα τρία Playmobil που βγήκαν στην αγορά –ιππότης, Ινδιάνος και οικοδόμος– έγιναν δεκτά με χλιαρά σχόλια από τους εμπόρους της Έκθεσης Παιχνιδιών της Νυρεμβέργης εκείνης της χρονιάς. Ως εκ τούτου οι λιανέμποροι αρνήθηκαν –με εξαίρεση έναν μόνο από την Ολλανδία- να τα τοποθετήσουν στα καταστήματά τους. Δεν είχαν ρωτήσει όμως τον «ξενοδόχο», ο οποίος δεν ήταν άλλος από τα παιδιά, τα οποία κυριολεκτικά ενθουσιάστηκαν με τις μικροσκοπικές φιγούρες.

Χάρη στα Playmobil, που δεν θα έλλειπαν από κανένα παιδικό δωμάτια, η εταιρεία έγινε η μεγαλύτερη του κλάδου στη Γερμανία, με τζίρο που έφθασε τα 600 εκατ. ευρώ, ξεπερνώντας και την γνωστή εταιρεία με παζλ, Ravensburger. Σήμερα τον κατάλογο των Playmobil απαρτίζουν περίπου 400 διαφορετικοί τύποι, ενώ από το 1974 έχουν κυκλοφορήσει 4.000 διαφορετικές φιγούρες.


Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Facebook Marketplace. Το δημοφιλές μέσο ανοίγει την πόρτα στις δημοπρασίες

Πριν λίγες ημέρες το Facebook ανακοίνωσε ότι θα προσφέρει μία επιπλέον υπηρεσία, αυτή της δημοπρασίας, απειλώντας έτσι την πρωτοκαθεδρία του E-Bay.
Αφορμή γι’ αυτό το εγχείρημα, που ονομάστηκε Marketplace, στάθηκε το γεγονός ότι ένας αρκετά μεγάλος αριθμός χρηστών κάθε μήνα, που προσεγγίζει το μισό δισεκατομμύριο, επισκέπτεται ομάδες που ανήκουν στην κατηγορία «πουλάω-αγοράζω» για να πουλήσουν ή να αγοράσουν αντικείμενα (έπιπλα, ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, αυτοκίνητα κ.ά.).
H διαδικασία είναι απλή: οι χρήστες του Facebook που θέλουν να πουλήσουν ένα αντικείμενο, απλώς το φωτογραφίσουν και στη συνέχεια ανεβάζουν τη φωτογραφία στο Facebook Marketplace.
Σε πρώτη φάση, το Facebook Marketplace θα είναι δοκιμαστικά διαθέσιμο για χρήστες άνω των 18 ετών σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Αν το εγχείρημα στεφθεί με επιτυχία, τότε η υπηρεσία θα επεκταθεί, τους επόμενους μήνες (ίσως και μέρες) και σε άλλες χώρες.

Αναμφίβολα ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που απολαμβάνει έναντι του ανταγωνισμού το εν λόγω μέσο κοινωνικής δικτύωσης, το οποίο ίσως αποδειχθεί αρκετό για να ταράξει τα νερά του ηλεκτρονικού εμπορίου, είναι τα 1,7 δισ. χρήστες που διαθέτει.