Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

To ATM έκλεισε 50 χρόνια ζωής...

Πριν λίγες ημέρες, για τον εορτασμό της 50ης επετείου, η Barclays μετέτρεψε σε χρυσό το ΑΤΜ (Automated Teller Machine) στο υποκατάστημά της στο ‘Ενφιλντ του Λονδίνου.

H Barclays λοιπόν μετέτρεψε σε χρυσό το πρώτο παγκοσμίως ΑΤΜ στο υποκατάστημά της στο βόρειο Λονδίνο, πρόσθεσε αναμνηστική πλάκα και κόκκινο τάπητα μπροστά από το μηχάνημα το οποίο χρησιμοποιούν οι πελάτες της.

Το πρώτο ΑΤΜ, που υπήρξε δημιούργημα του σκωτσέζου εφευρέτη Σέπερντ Μπάρον, άρχισε να λειτουργεί στις 27 Ιουνίου 1967 (εννέα μόλις μέρες μετά, κάτι ανάλογο παρουσιάστηκε στη Σουηδία) σε υποκατάστημα της τράπεζας Barclays στο Ένφιλντ, όντας το πρώτο από τα έξι μηχανήματα αυτόματης ανάληψης χρημάτων που είχε παραγγείλει η τράπεζα.


Λέγεται ότι ο Μπάρον επινόησε το ΑΤΜ (σήμερα υπάρχουν τρία εκατομμύρια ΑΤΜ ανά τον κόσμο – στην Ελλάδα ήρθε το 1983 από την Alpha Bank) ευρισκόμενος στη μπανιέρα του – ήδη από τη δεκαετία του ’60 η ανακάλυψη ενός μηχανήματος που θα διευκόλυνε τις αναλήψεις είχε απασχολήσει πολλούς επίδοξους εφευρέτες. 
Είχε προηγηθεί μία καθυστερημένη επίσκεψή του στην τράπεζα, όπου δεν πρόλαβε να κάνει ανάληψη καθώς η τράπεζα είχε μόλις κλείσει. Τότε, εμπνεόμενος από ένα μηχάνημα αυτόματης πώλησης σοκολάτας, σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί κάτι ανάλογο, όμως αντί για σοκολάτες θα έβγαζε μετρητά. Ο Μπάρον παρουσίασε την ιδέα του στην Barclays και τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστά…

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Πρόστιμο 6,3 εκατ. σε σουβλατζίδικο...

Είχε ξεχάσει πώς είναι να κόβει αποδείξεις…

Πρόστιμο πέρα από κάθε φαντασία, ύψους 6.367.600 ευρώ επέβαλλε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων σε επιχείρηση εστίασης στα Χανιά, καθώς διαπιστώθηκε μη έκδοση λιανικών αποδείξεων.

Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο ελέγχου, διαπιστώθηκε ότι το εν λόγω σουβλατζίδικο δεν είχε εκδώσει τουλάχιστον 15.919 (!!!) αποδείξεις (μα καλά, πόσες είχε κόψει;), με τους υπολογισμούς να καθορίζουν την «καθαρή αξία» στις 70 χιλιάδες ευρώ και τον διαφυγόντα ΦΠΑ στα 15 χιλιάδες ευρώ, σύνολο δηλαδή, 85.884,90 ευρώ.

Η Αρχή αναφέρει ότι καθώς η επιχείρηση χαρακτηρίζεται ως αμετανόητη αφού έχει υποπέσει άλλες δύο φορές σε παρόμοιες παραβάσεις, το πρόστιμο που της αναλογεί φθάνει τα 6.367.600 ευρώ (!!!).

Σύμφωνοι, η τιμωρία πρέπει να είναι παραδειγματική, ιδιαίτερα όταν ο αθεόφοβος επιχειρηματίας έχει ξεχάσει πώς είναι να κόβει αποδείξεις, ωστόσο φαίνεται ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, καθώς την ίδια στιγμή κραυγαλέες περιπτώσεις φοροδιαφυγής αντιμετωπίζονται με επιείκεια ή παραγράφονται . Συν τοις άλλοις, η είσπραξη ενός τόσο μεγάλου προστίμου, που είναι και το ζητούμενο, μάλλον ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας. Εκτός αν η όλη ιστορία γίνεται για άλλους λόγους, επικοινωνιακούς…

Πώς τα "φτωχά αγγλικά" ενός εκπαιδευτή bungee jumping στοίχησαν τη ζωή σε μία 17χρονη...

Τα "φτωχά" αγγλικά ενός εκπαιδευτή στοίχησαν τη ζωή σε μία 17χρονη τουρίστρια.

Ο συνδυασμός ανευθυνότητας, προχειρότητας και αρπαχτής συνθέτουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ που… σκοτώνει. Πόσω μάλλον όταν μιλάμε για δραστηριότητες που ενέχουν το στοιχείο του φυσικού κινδύνου. Στην προκειμένη περίπτωση, θύμα ήταν μια 17χρονη Ολλανδέζα που δεν κατάλαβε τι της είπε ο εκπαιδευτής bungee-jumping, που μιλούσε σπαστά αγγλικά,  και βούτηξε στο κενό από ύψος 35 μέτρων.

Το τραγικό περιστατικό συνέβη το 2015 στην Ισπανία (θα μπορούσε κάλλιστα να είχε συμβεί στην Ελλάδα, καθότι πολλοί επιχειρηματίες του τουρισμού δεν φημίζονται για τον επαγγελματισμό τους). Ο εκπαιδευτής είπε στην κοπέλα "no jump" (όχι άλμα), αντί για το σωστό ‘’do not jump’’. Aυτή το εξέλαβε ως "now jump" (τώρα πήδα) και έκανε το μοιραίο άλμα, χωρίς να αντιληφθεί ότι ενώ ήταν δεμένη με το σχοινί αυτό δεν ήταν ασφαλισμένο στη γέφυρα.

Σήμερα, δύο χρόνια μετά, στο εδώλιο του κατηγορούμενου κάθισαν ο εκπαιδευτής και ο ιδιοκτήτης, οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονία από αμέλεια και κινδυνεύουν με ποινή φυλάκισης από ένα έως τέσσερα έτη (και λίγα είναι).

Σύμφωνα με την απόφαση, ο εκπαιδευτής θα έπρεπε να ελέγξει την ταυτότητα του θύματος για να βεβαιωθεί ότι ήταν τουλάχιστον 18 ετών (όχι μόνο ήταν ανήλικη, αλλά δεν συνοδευόταν από τους γονείς της). Τα δε αγγλικά του χαρακτηρίστηκαν ως "πολύ φτωχά" (έλεος, σε μία τόσο νευραλγική θέση να προσλαμβάνεται κάποιος που δεν ξέρει αγγλικά, έστω τα βασικά…). Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, η συγκεκριμένη γέφυρα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται για bungee jumping.

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Στη Νορβηγία η πιο ακριβή παραλία στον κόσμο...

Σύμφωνα με μία έρευνα, που περιλαμβάνει περισσότερες από 300 δημοφιλείς παραθαλάσσιες τοποθεσίες από 70 χώρες σε όλο τον κόσμο, η πιο ακριβή παραλία βρίσκεται στην... Νορβηγία.

Για την καλύτερη και πιο αξιόπιστη κατάταξη, εξετάστηκαν οι τιμές πέντε βασικών προϊόντων για κάθε προορισμό: το κόστος ενός αντηλιακού (200 ml), ενός μπουκαλιού νερού (500 ml), μιας μπίρας (μπουκάλι 33 cl), μεσημεριανού γεύματος (συμπεριλαμβανομένου ποτού και επιδορπίου για ένα άτομο) και ενός παγωτού. Το άθροισμα αυτών των πέντε βασικών στοιχείων οδήγησε στην τελική ταξινόμηση κάθε παραθαλάσσιας τοποθεσίας.

"Πρωταθλήτρια", λοιπόν, βγήκε η παραλία Kristiansand στη Νορβηγία (φωτογραφία), με κόστος που έφθανε τα 61 ευρώ (20 ευρώ για αντηλιακό, 2,5 για νερό, 8 για μπίρα, 4,5 για παγωτό και 25 το γεύμα). 

Στην έρευνα συμμετέχουν και έξι ελληνικές παραλίες, με πιο ακριβή το Ναυάγιο στη Ζάκυνθο με κόστος 26,5 ευρώ (210η θέση). 

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Ηρθε και στην Ελλάδα η "Airbnb του φαγητού"

Νέα ήθη στην αγορά της εστίασης φέρνει η έλευση στη χώρα μας του VizΕat, του αποκαλούμενου ως "Airbnb του φαγητού".

Πριν από λίγο καιρό εγκαινιάστηκε και στην Ελλάδα το VizEat, εφαρμογή που παρέχει τη δυνατότητα σε τουρίστες και όχι μόνο, να γευτούν την γαστρονομική εμπειρία που τους προσφέρει ένας οικοδεσπότης στο σπίτι του.

Όπως αναφέρει η σχετική εταιρική ανακοίνωση «η VizEat είναι διαδικτυακή πλατφόρμα που ενώνει τους επισκέπτες σε έναν προορισμό, με ντόπιους οικοδεσπότες που παρέχουν εμπειρίες διατροφής».

Η VizEat, που ιδρύθηκε πριν τέσσερα χρόνια από δύο πολυταξιδεμένους Γάλλους, χαρακτηρίζεται και ως "Airbnb του φαγητού" (π.χ. οικοδεσπότες και χρήστες αξιολογούν και αξιολογούνται, ενώ διευκολύνεται η επαφή μεταξύ τους) καθώς λειτουργεί όπως και η διάσημη ταξιδιωτική πλατφόρμα που έφερε την επανάσταση στην οικονομία του διαμοιρασμού (sharing economy).

Στόχος της VizEat, που έχει παρουσία σε 110 χώρες και διαθέτει 22.000 οικοδεσπότες, είναι να αλλάζει τον τρόπο που έρχεται σε επαφή ένας ταξιδιώτης με το τοπικό φαγητό. Η εν λόγω ψηφιακή πλατφόρμα δίνει τη δυνατότητα σε έναν επισκέπτη να έρθει κοντά στις γεύσεις του προορισμού του και να γνωρίσει ντόπιους οικοδεσπότες, λάτρεις του καλού φαγητού, που παρέχουν ανεπανάληπτες γαστρονομικές εμπειρίες.

Αξίζει να αναφερθεί ότι οι οικοδεσπότες της VizEat δεν μαγειρεύουν απλώς, αλλά δύναται να αναλάβουν μια σειρά από δράσεις όπως την προετοιμασία μενού για ειδικές διατροφικές προτιμήσεις, την ξενάγηση σε κεντρικές αγορές και περιήγηση σε καταστήματα τροφίμων που συνδυάζονται με μάθημα μαγειρικής ή γευσιγνωσία κρασιού. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι ο οικοδεσπότης έχει μάθει όσο περισσότερα στοιχεία γίνεται για τον άνθρωπο που θα φιλοξενήσει (π.χ. τρόφιμα ή υλικά που δεν μπορεί να καταναλώσει λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων).

Ο ενδιαφερόμενος που θέλει να εγγραφεί στην πλατφόρμα θα πρέπει να είναι άνω των 25 ετών, να ανεβάσει φωτογραφίες, να αναφέρει τις γλώσσες που μιλάει, να περιγράψει την προτεινόμενη εμπειρία, καθώς και να τιμολογήσει τις υπηρεσίες του (οι τιμές ισχύουν ανά άτομο). Η πληρωμή του πελάτη γίνεται προς την πλατφόρμα η οποία μετά από 48 ώρες θα πληρώσει τον οικοδεσπότη έχοντας κρατήσει πρώτα την προμήθεια της.

Σύμφωνα με το πλάνο της εταιρείας, η οποία διατείνεται ότι μέχρι σήμερα δεν έχει καταγραφεί ούτε μία «δυσάρεστη» κατάσταση (π.χ. τροφική δηλητηρίαση), μέχρι το τέλος Ιουλίου αναμένεται να προστεθούν περίπου 10 ακόμη οικοδεσπότες στην Αθήνα ενώ μέσα στο καλοκαίρι αναμένεται να προστεθούν και άλλες περιοχές στην Ελλάδα όπως η Κέρκυρα και η Μύκονος - υπάρχει ήδη παρουσία σε Κρήτη, Πελοπόννησο και σε ορισμένα νησιά.

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Η οικογένεια του Ουίλ Σμιθ κάνει αυτό που έπρεπε να κάνουμε εμείς οι ίδιοι...

«Ευρισκόμενη τόσο μακριά από αυτό που εγώ αντιλαμβάνονται ως μία μολυσμένη μητρόπολη, δεν άντεχα να κοιτάζω αυτές τις όμορφες παραλίες της Ελλάδας να είναι γεμάτες σκουπίδια. Είδα νεκρούς γλάρους που είχαν πνιγεί από μικρά κομμάτια πλαστικού και άλλα μη βιοδιασπώμενα υλικά. [...] Τέσσερις υπέροχοι άνθρωποι μαζί με τη μαμά μου και εμένα μαζέψαμε 22 σακούλες γεμάτες πλαστικά και αστικά απορρίμματα από τρεις μικρές παραλίες των Αντίπαξων. [...] Αν όλοι ξεκινήσουμε να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί, μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά». Τάδε έφη Willow Smith, η 17χρονη κόρη του Will Smith, στο Instagram.
Πρόκειται για μία από τις ειδήσεις που κάνουν το γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες και η οποία ειλικρινά δεν ξέρω αν θα πρέπει να μας χαροποιεί (ακόμα και η αρνητική προβολή θεωρείται συχνά καλοδεχούμενη – συν τοις άλλοις, οι υπόλοιπες φωτογραφίες της δημοφιλούς οικογένειας αποθέωναν την Ελλάδα) ή να μας προβληματίσει. Αφορμή στάθηκαν οι διακοπές του Will Smith με την οικογένειά του στα νησιά του Ιονίου. Μία από τις πολλές αναρτήσεις τους στο Instagram ήταν και η συγκεκριμένη, η οποία απέσπασε 61.000 likes και είχε 1179 σχόλια.

Ας αφήσουμε για μια στιγμή εκτός κάδρου την ανάγκη κάποιων επωνύμων για αυτοπροβολή και για ανάδειξη των προτερημάτων τους (π.χ. με το να καθαρίσουν μια παραλία).

Η φωτογραφία αυτή, σε μία χώρα που επαίρεται για την πληθώρα γαλάζιων σημαιών που κατέχει, είναι γροθιά στο στομάχι καθώς αποδεικνύει τη «γύμνια» σημαντικής μερίδας των συμπατριωτών μας. Η πολιτεία ανέκαθεν δήλωνε απούσα, οπότε τι μας μένει για να διατηρήσουμε τις παραλίες μας καθαρές; Η ιδιωτική πρωτοβουλία (π.χ. οι τουριστικές μονάδες του κάθε νησιού), οι κάτοικοι αλλά και οι λουόμενοι. Η πρώτη συνήθως απέχει (εξάλλου, η δικαιοδοσία του Ελληνα επιχειρηματία εξαντλείται στο χώρο του, την επιχείρησή του, και δεν νοιάζεται για τι γίνεται παραέξω), η δεύτερη τα περιμένει όλα από την πολιτεία, ενώ η τρίτη, οι λουόμενοι, δυστυχώς δεν έχουν την κουλτούρα του μέσου Ευρωπαίου, πετώντας τα σκουπίδια του όπου του καπνίσει…

Τι εικόνα, αλήθεια, περνάμε προς τα έξω, στον ξένο τουρίστα, ιδιαίτερα σε μία κρίσιμη εποχή όπου η χώρα για άλλη μια φορά περιμένει το φιλί της ζωής από τον τουρισμό; Όπως διαφαίνεται, η τωρινή χρονιά θα είναι «χρυσή» για τον τουρισμό μας καθώς, αν δεν προκύψει κάποιο «ατύχημα», θα ξεπεραστεί ο στόχος των 30 εκατ. αφίξεων. Τα πράγματα θα ήταν ακόμη καλύτερα αν επιτέλους αλλάζαμε νοοτροπία και αρχίζαμε να αγαπάμε τη χώρα μας…

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Η ηρωίνη, το φάρμακο για τον βήχα...

Ο χημικός Φέλιξ Χόφµαν, ο άνθρωπος που ανακάλυψε την ασπιρίνη ("το φάρμακο του αιώνα", όπως το αποκάλεσαν) ήταν υπεύθυνος για την ανακάλυψη, το 1898, µίας ακόµη ουσίας, της διακετυλοµορφίνης, η οποία προσέδιδε ένα µοναδικό αίσθηµα ευφορίας και έκανε τους εργάτες να αισθάνονται σαν ήρωες – εξ ου και η επωνυμία «ηρωίνη». 

Προωθήθηκε ως φάρμακο για το κρύωμα «10 φορές πιο αποτελεσματικό από την κωδεϊνη», καθώς και ως αναλγητικό ανώτερο από την μορφίνη. Με την υποστήριξη της ιατρικής κοινότητας, το νέο θαυματουργό  φάρμακο, που διατείθεντο σε παστίλιες, χάπια και καραμέλες για το βήχα, έκανε θραύση στην αγορά. Μόνο όταν άρχισαν να καταγράφονται εκατοντάδες περιστατικά ανοσίας και εθισμού των ασθενών στο νέο φάρμακο, ήχησε το καμπανάκι κινδύνου για την Bayer, που αναγκάστηκε, εν έτει 1913, να το αποσύρει εσπευσμένα από την αγορά. 

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Εστιατόρια και μπαρ βάζουν το λογότυπό τους πάνω στο προσφερόμενο προϊόν

Τον τελευταίο καιρό πολλά εστιατόρια και μπαρ στην Αμερική έχουν επιδοθεί σε ένα ιδιότυπο branding τοποθετώντας το λογότυπό τους στο κέντρο του πιάτου ή του ποτηριού. Φαίνεται ότι οι εποχές όπου το εταιρικό λογότυπο εμφανιζόταν μόνο στα σπιρτόκουτα ή στις πετσέτες έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Ο χώρος της εστίασης ανακαλύπτει σιγά σιγά ένα πολύτιμο εργαλείο του μάρκετινγκ σε μια προσπάθεια να ξεχωρίσει από τον ανταγωνισμό και να αποτυπωθεί καλύτερα το όνομα στη συνείδηση του καταναλωτικού κοινού. Αν τώρα αναρωτιέστε πώς θα επιτευχθεί αυτό, η απάντηση είναι απλή: Instagram.
Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η δύναμη της φωτογραφίας είναι ανεκτίμητη. Ιδιαίτερα για τις επισιτιστικές επιχειρήσεις η φωτογραφία ενός άρτια επιμελημένου πιάτου ή γλυκού μπορεί να πυροδοτήσει το ενδιαφέρον για φαγητό. Δεν είναι τυχαίο ότι αλυσίδες εστιατορίων στις ΗΠΑ έχουν ξεκινήσει να σχεδιάζουν την εμφάνιση των γευμάτων τους με σκοπό να φαίνονται πιο ελκυστικά στο Instagram (instafood). Συν τοις άλλοις, οι ίδιοι οι χρήστες διαδίδουν το προϊόν καθώς το φωτογραφίζουν και το ανεβάζουν στο αγαπημένο τους κοινωνικό δίκτυο. Γιατί λοιπόν ένα εστιατόριο ή ένα μπαρ να μην αδράξουν αυτή την ευκαιρία για δωρεάν προβολή;
Το διάσημο κοινωνικό μέσο έχει διπλασιάσει τους χρήστες του μέσα σε δυο χρόνια συνεισφέροντας πλέον σημαντικά στα έσοδα του Facebook. Πρόσθεσε πάνω από 100 εκατομμύρια χρήστες μέσα σε τέσσερις μόνο μήνες, έχοντας πλέον φθάσει τα 700 εκατομμύρια μηνιαίους ενεργούς χρήστες.  Το Instagram συνεισφέρει πλέον σημαντικά στα έσοδα του Facebook, καθώς, αναμένεται να παρουσιάσει τζίρο 3,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2017.
Ως εκ τούτου, δεν αποτελεί έκπληξη ότι το ιαπωνικό Ε.Α.Κ. Ramen στη Νέα Υόρκη, πάνω στα φύκια που διακοσμούν το μπολ με τη σούπα ράμεν έχει τυπώσει το όνομά του με μία τεχνολογία πατενταρισμένη στην Ιαπωνία. Μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες, ο λογαριασμός του στο Instagram κέρδισε 3.000 ακόλουθους.
Στο κοκτέιλ Old Fashioned ένα μεγάλο κομμάτι πάγου έχει χαραγμένο το όνομα του μπαρ, ενώ στο Whiskey Sour το όνομα Dante είναι γραμμένο με Angostura bitters. Το δε Megu της Νέας Υόρκης σερβίρει τόνο katsu με το όνομα του εστιατορίου «καμμένο» με καυτή σιδερένια σφραγίδα πάνω στην πρώτη φέτα του πιάτου. 




Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Το μουσείο της αποτυχίας

Αναρωτηθήκατε ποτέ τι συμβαίνει στα προϊόντα αφού αυτά αποτύχουν παταγωδώς; Πλέον, χάρη σε ένα νέο μουσείο στη Σουηδία, οι αποτυχίες της αγοράς έχουν ένα μέρος για να απολαύσουν τη μεταθανάτια ζωή και να εκτεθούν στα μάτια ολόκληρης της ανθρωπότητας. Το γεγονός όμως και μόνο ότι αυτά τα θαύματα της επιχειρηματικότητας χρησιμοποιούνται σήμερα για να διασκεδάσουν επισκέπτες μουσείων, αναδεικνύει μια από τις πιο ουσιώδεις πτυχές της ελεύθερης αγοράς - ότι η αποτυχία τροφοδοτεί την πρόοδο.
“Το 80% με 90% των καινοτόμων σχεδίων αποτυγχάνουν” δήλωσε ο επιμελητής του Μουσείου της Αποτυχίας Samuel West, επισημαίνοντας ακόμα ότι συχνά οι καταναλωτές δεν εκτίθενται καν σ’ αυτά τα προϊόντα πριν αυτά αποσυρθούν από την αγορά. Αυτό το μυστήριο της καινοτομικής αποτυχίας είναι που κάνει αυτό το μουσείο τόσο συναρπαστικό. Στο τέλος της ημέρας, χωρίς τις αποτυχίες αυτές, δεν θα είχαμε εκείνα τα πραγματικά σπουδαία προϊόντα που αποδεικνύουν ξανά και ξανά την αξία τους στους καταναλωτές.
Με κάθε αποτυχία, υπάρχει κι ένα νέο μάθημα. Όπως λέει ο σπουδαίος Nicholas Cage στην ταινία National Treasure:
“Ο Thomas Edison προσπάθησε και απέτυχε σχεδόν 2.000 φορές να αναπτύξει το βαμβακερό ανθρακονήμα του λαμπτήρα πυρακτώσεως. Και όταν ρωτήθηκε γι’ αυτό είπε ‘δεν απέτυχα - βρήκα 2.000 τρόπους πώς να μην κάνεις μια λάμπα’”.
Όπως όμως επισημαίνει ο West, το να μάθει κανείς από αυτές τις συμβατικές αποτυχίες γίνεται πολύ δυσκολότερο όταν δεν μπορούμε να τις δούμε και όταν πολλοί από μας δεν γνωρίζουμε καν την ύπαρξή τους. Για παράδειγμα, ένα από τα προϊόντα-εκθέματα του μουσείου, το βραχύβιο Apple Newton, δεν προσέλκυσε καταναλωτές, αλλά έθεσε τα θεμέλια για το iPhone και το iPad.
Έχει έρθει συνεπώς η ώρα να τιμήσουμε αυτούς τους καινοτόμους που είχαν το θάρρος να φέρουν τις κακές ιδέες τους στην αγορά καθώς και τη σοφία να μάθουν από τα λάθη τους.
Πράσινη Σάλτσα της Heinz
...γιατί ποιος δεν θα ήθελε την ίδια σπουδαία τοματένια γεύση της κέτσαπ Heinz, αλλά με ένα σάπιο πράσινο χρώμα; Απ’ ό,τι φάνηκε κανείς δεν ήθελε να την αγοράσει ή να την καταναλώσει, και γι’ αυτό κατέληξε στο μουσείο των αποτυχιών. Ακόμα και όταν προσπάθησε να εκμεταλλευθεί τη δημοτικότητα της σειράς ταινιών Shrek δεν κατάφερε να προσελκύσει τα παιδιά να χρησιμοποιήσουν μια πράσινη γλίτσα στο φαγητό τους. Και όσοι γονείς αγόρασαν αυτό το πράσινο κατασκεύασμα για τα παιδιά τους, πιστεύοντας ότι θα τα ευχαριστήσουν, το μόνο που πέτυχαν ήταν να κάνουν κάποιους ενήλικες να αναγουλιάσουν βλέποντας παιδιά να καταπίνουν την κέτσαπ με το χαλασμένο χρώμα.

Η Crystal Pepsi
Ενώ η κοινή λογική μπορεί να ταξινομήσει αυτό το προϊόν στην κατηγορία των παραδειγματικών “αποτυχιών¨, εντούτοις δεν πρόκειται για μια αποτυχία της αγοράς, αλλά για έναν εφιάλτη δημοσίων σχέσεων. Είναι αλήθεια πως η Crystal Pepsi δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερα ενδιαφέρον, όμως για ένα παιδί της δεκαετίας του 1990 η κατανάλωση ενός αναψυκτικού που έμοιαζε με ανθρακούχο νερό αλλά είχε τη γεύση μιας κανονικής Pepsi ήταν κάτι το συναρπαστικό..Το ενδιαφέρον όμως της Αμερικής για το διάφανο αναψυκτικό μειώθηκε μετά από την διασπορά μιας αβάσιμης φήμης ότι καταναλωτές άρχισαν δήθεν να βρίσκουν βελόνες από σύριγγες σε κουτάκια της Crystal Pepsi. Ενώ οι κατηγορίες αυτές ήταν αβάσιμες, οι φήμες αποδείχθηκαν επαρκείς για να καταστρέψουν τη φήμη αυτού του αναψυκτικού, που κέρδισε έτσι μια θέση στο μοναδικό αυτό σουηδικό μουσείο.

Το Google Glass
Μέχρι σήμερα κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα ποιο ήταν το ελκυστικό χαρακτηριστικό του σχεδιασμού του, πέραν του ότι έκανε τους φίλους να ντρέπονται δημοσίως. Το Google Glass ήταν μια θλιβερή αποτυχία που σήμερα απαθανατίζεται στο Μουσείο της Αποτυχίας με θέμα το πόσο γελοίοι έδειχναν οι χρήστες που φορούσαν αυτά τα φουτουριστικά ματογυάλια.
Στη θεωρία, το Google Glass ήταν μια πραγματική έκφραση του μέλλοντος, σχεδόν κάτι που βγήκε κατευθείαν από ένα κόμικ της Marvel. Αλλά με μια τιμή αγοράς που έφτανε τα 1.500 δολάρια, η αγορά των γυαλιών αυτών δεν ήταν εφικτή για τον καθημερινό καταναλωτή. Ενώ η ιδέα ήταν καταπληκτική, οι μάζες μπορεί να μην ήταν ακόμη έτοιμες να αγκαλιάσουν έναν κόσμο γεμάτο από περίεργους χρήστες του Google Glass. Όπως λέει ο West “η Google τα κυκλοφόρησε πολύ νωρίς, ήταν ακόμη ένα πρωτότυπο γεμάτο με ατέλειες”.

Η New Coke
Μολονότι η Coca-Cola είχε διατηρήσει για 99 χρόνια την ίδια συνταγή για το κλασικό της αναψυκτικό, το 1985 αποφάσισε να κάνει το βήμα παραπάνω εισάγοντας την “New Coke”. Η νέα συνταγή, που έμεινε διαβόητη ως μια από τις χειρότερες καμπάνιες μάρκετινγκ της σύγχρονης ιστορίας, προωθήθηκε ως μια προσπάθεια ανταγωνισμού προς την αυξανόμενη τότε επιτυχία της Pepsi, την οποία οι καταναλωτές είχαν αρχίσει να προτιμούν για την πιο γλυκιά γεύση της.
Έτσι, φυσικά, η Coca-Cola αποφάσισε να κάνει τη συνταγή της πιο γλυκιά, μόνο που η κίνηση αυτή δεν αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο ενθουσιασμό από τους καταναλωτές. Ενώ οι έρευνες καταναλωτών έδειχναν προτίμηση για τη νέα αυτή γεύση, η εταιρία υποεκτίμησε την νοσταλγική σύνδεση των Αμερικανών καταναλωτών με την αυθεντική Coca-Cola. Μετά από έναν βομβαρδισμό με αρνητικά σχόλια από καταναλωτές, η εταιρία επανέφερε την αρχική συνταγή ως “Coca-Cola Classic”, κίνηση που παραδόξως τη βοήθησε να επικρατήσει τελικά έναντι των ανταγωνιστών της..

Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας: Η αποτυχία τροφοδοτεί την πρόοδο.
Ενώ τα περισσότερα προϊόντα σ’ αυτό το μουσείο φαίνεται πως ήταν αποτυχίες, καθένα απ’ αυτά δίδαξε τους καινοτόμους που το παρήγαγαν ένα πολύτιμο μάθημα για τη διαδικασία της αγοράς. Τόσο η Coca-Cola όσο και η Heinz έμαθαν ότι το να διατηρήσουν τις αρχικές τους συνταγές είναι πιο προσοδοφόρο.
Από την άλλη πλευρά, η Google έμαθε ότι το Google Glass ήταν ένα σπουδαίο προϊόν, ο ενθουσιασμός όμως για την καινοτομία αυτή μπορεί να ώθησε την εταιρεία να σπεύσει να φέρει το πρωτότυπο στην αγορά πριν αυτό να είναι έτοιμο.

Με κάθε επιτυχία έρχεται και ένα μάθημα που, τελικά, οδηγεί σε μια νίκη. 

Πηγή: www.liberal.gr

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Η συνέχεια της ταινίας Mama Mia στο... "ελληνικό νησί Kalokairi"....

Χαράς ευαγγέλια για τους ανά τον κόσμο αμέτρητους λάτρεις του μιούζικαλ Mama Mia.

Η συνέχεια της ταινίας Mama Mia, που έσπασε ταμεία, θα βγει στις οθόνες το καλοκαίρι του 2018. Δέκα χρόνια μετά, το sequel της ταινίας, που παρά τις μέτριες κριτικές που είχε αποσπάσει απέφερε σε εισπράξεις 610 εκατ. δολάρια (η επιτυχία αυτή αποδίδεται σε ένα βαθμό στα μαγευτικά τοπία όπου γυρίστηκε η ταινία), θα έχει τίτλο «Mamma Mia: Here we go again». Αξίζει να σημειωθεί ότι θα χρησιμοποιηθεί σχεδόν το ίδιο cast ηθοποιών, η ίδια μουσική επένδυση από τους θρυλικούς ΑΒΒΑ ενώ θα κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες τον Ιούλιο του 2018.

Υπάρχει ωστόσο μια σημαντική διαφορά. Αυτή τη φορά, η ταινία αλλάζει «σπίτι» και θα γυριστεί στο υποθετικό «ελληνικό νησί Καλοκαίρι», το οποίο βρίσκεται στην Κροατία… Η δράση, βέβαια, υποτίθεται ότι ξετυλίγεται στην Ελλάδα. Με απλά λόγια, η υπέροχη παραλία της Νταμούχαρης στο Πήλιο, οι αμμουδιές της Σκοπέλου και της Σκιάθου, όπου είχαν γίνει τα γυρίσματα, αντικαταστάθηκαν με το κροατικό νησί Vis, στις ακτές της Δαλματίας - η Κροατία, που έχει μπει δυναμικά στο παιχνίδι της προσέλκυσης κινηματογραφικών ταινιών, έχει χρησιμοποιηθεί για γυρίσματα και άλλων παραγωγών, αλλά και του Game of Thrones.

Γιατί, τώρα, οι παραγωγοί επέλεξαν την Κροατία και όχι την Ελλάδα; Η πιο πιθανή απάντηση έχει να κάνει με το γεγονός ότι, σε αντίθεση με την αρτηριοσκληρωτική Ελλάδα, οι άλλες χώρες προσέφεραν πλούσιες φοροαπαλλαγές και κίνητρα (το γιατί, μάλλον μπορεί να το αντιληφθεί και ο πλέον αδαής). Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα εκεί στο υπουργείο Τουρισμού, όλο αυτόν τον καιρό που συζητείται το γύρισμα της ταινίας δεν κουνήθηκε ούτε φύλλο. 

Δεν είναι τυχαίο ότι η χώρα μας δεν διαθέτει Film Comission Office (οργανισμός που έχει ως αντικείμενο την προσέλκυση κινηματογραφικών παραγωγών), παρότι το νομικό πλαίσιο υπάρχει εδώ και χρόνια και ακόμα χειρότερα δεν διαθέτει καν νόμο για φοροεκπτώσεις/φοροεπιστροφές, όπως συμβαίνει με όλες σχεδόν τις χώρες της ΕΕ.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι τόσο η Σκόπελος όσο και η Σκιάθος, αν και δεν την αξιοποίησαν στο έπακρο, επωφελήθηκαν τα μάλα από την ταινία, καθότι «πνίγηκαν» από τουρίστες τα κατοπινά χρόνια – όπως ανέφερε ο δήμαρχος της Σκοπέλου, "το νησί προσέλκυσε τουρίστες από την Αργεντινή ως και τη Νέα Ζηλανδία". Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι ακόμα και σήμερα συντελούνται γάμοι τουριστών στον Άγιο Ιωάννη, το εκκλησάκι που έγιναν και τα γυρίσματα του γάμου στην ταινία, ενώ ιδρύθηκε ακόμη και μεσιτικό γραφείο για όσους ενδιαφέρονται να αγοράσουν σπίτια σε σημεία όπου έχει γυριστεί η ταινία…

Ωστόσο, η δωρεάν δημοσιότητα που απορρέει από ένα τέτοιο εγχείρημα, το οποίο αναπόφευκτα θα τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας πριν, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων αλλά και μετά την προβολή της ταινίας, φαίνεται ότι δεν συγκινεί -όπως γίνεται χρόνια τώρα- κανέναν αρμόδιο. 
Είναι σειρά τώρα για το ελληνικό νησί Kalokairi να γευτεί τους καρπούς. Τι ντροπή...

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Eurodisney. Ενα πάρκο πνιγμένο στα χρέη...

Στις 12 Απριλίου 1992 η Euro Disneyland (μετέπειτα Disneyland Paris), το πρώτο θεματικό πάρκο που ίδρυσαν οι κληρονόμοι του Ουώλτ Ντίσνεϊ στην Ευρώπη, άνοιξε τις πόρτες της στο κοινό. Ενθαρρυμένη από το γεγονός ότι οι αμερικάνικες Disneyland προσέλκυαν χιλιάδες Ευρωπαίους τουρίστες, η μαμά-εταιρεία δεν είχε καμία αμφιβολία ότι ένα παρόμοιο εγχείρημα στην Ευρώπη θα χαρακτηριζόταν από απόλυτη επιτυχία.
Πράγματι, μέχρι σήμερα το δημοφιλές πάρκο στο Παρίσι (μαζί με ένα ακόμη θεματικό πάρκο, το «The Walt Disney Studios», που είναι αφιερωμένο στις τεχνολογίες του κινηματογράφου) έχει υποδεχθεί 320 εκατ. επισκέπτες (το 56% είναι ξένοι τουρίστες) –έχει διπλάσιους επισκέπτες κάθε χρόνο από όσο έχουν αθροιστικά ο Πύργος του Αϊφελ και το Παλάτι των Βερσαλλιών- ενώ απασχολεί άμεσα ή έμμεσα 56.000 άτομα. Αποτελεί πλέον τον δημοφιλέστερο τουριστικό προορισμό με εισιτήριο στην Ευρώπη ενώ συνεισφέρει κατά 6,2% στο σύνολο των ετήσιων εσόδων της Γαλλίας από τον τουρισμό.

Τα φαινόμενα απατούν…
Παρά όμως τα άκρως εντυπωσιακά μεγέθη, η Disneyland Paris υπήρξε ανέκαθεν ζημιογόνα. Δύο χρόνια μετά τα φαντασμαγορικά εγκαίνια, αντίκρισε το φάσμα της πτώχευσης και σώθηκε μόνο μετά τη διοχέτευση 350 εκατ. από τη βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας. Από το 2000, κέρδη εμφάνισε μία μόνο χρονιά. Η κατάσταση επιβαρύνθηκε περαιτέρω το 2016 λόγω των τρομοκρατικών επιθέσεων που έπληξαν καίρια τον τουρισμό της Πόλης του Φωτός με τις ζημιές να φθάνουν τα 705 εκατ. ευρώ.
Η κατάσταση μάλιστα έφθασε στο απροχώρητο, με αποτέλεσμα η αμερικανική μητρική εταιρεία, Walt Disney Company, να ανακοινώσει πριν λίγο καιρό την απόφασή της να αναλάβει τη διοίκηση της Euro Disney, εξαγοράζοντας το σύνολο των μετοχών της γαλλικής θυγατρικής.
Εν αναμονή των εξελίξεων, η Disneyland Paris ευελπιστεί να γυρίσει σελίδα και να αυξήσει τα έσοδά της, ιδιαίτερα με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις που διοργανώνει (και την επιστράτευση θεματικής ενότητας σχετικά με τα Star Wars) με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 25 χρόνων λειτουργίας.

Τις πταίει…
Στα 25 χρόνια λειτουργίας του το πάρκο έχει γνωρίσει σκαμπανεβάσματα στην προσέλευση επισκεπτών (ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των επισκεπτών, ελέω κρίσης, βαίνει μειούμενος – απαιτούνται 15 εκατ. επισκέπτες ετησίως προκειμένου το όλο project να είναι κερδοφόρο), εργατικές αναταραχές, αυτοκτονίες υπαλλήλων (το 2010 δύο σεφ έβαλαν τέλος στη ζωή τους, αν και δεν αποδείχθηκε ότι οφειλόταν στις κακές συνθήκες εργασίας), καθώς και πληθώρα παραπόνων σχετικά με τις υποβαθμισμένες-κακοσυντηρημένες εγκαταστάσεις αλλά και την κακή εξυπηρέτηση (ακόμη και η βαθμολογία της στο TripAdvisor υστερεί, 4 έναντι 4,5, σε σχέση με τα πάρκα σε Καλιφόρνια και Φλόριντα).
Τα συσσωρευμένα χρέη της εταιρείας, που φθάνουν τα 1,75 δισ. ευρώ, οφείλονται, πέρα από τις σχετικά υψηλές τιμές, και στον γαλλικό εργατικό νόμο, ο οποίος υποτιμήθηκε από τα στελέχη με αποτέλεσμα το εργατικό κόστος να ξεπερνά κατά πολύ το κόστος στις εταιρικές εγκαταστάσεις σε Αμερική και αλλού. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρόβλεψη μιλούσε για 13% σε σχέση με τα έσοδα, όταν ήδη από το 1992 το πραγματικό νούμερο ήταν 24% - ένα χρόνο μετά, το 40% των εσόδων προοριζόταν για να καλυφθούν τα εργατικά κόστη.

Δεν χωράει μια «αμερικανιά» στην Ευρώπη…
Πολλοί αποδίδουν την αποτυχία στο γεγονός ότι η Walt Disney θεώρησε ότι φτιάχνοντας ένα πανομοιότυπο πάρκο στην Ευρώπη (το οποίο συν τοις άλλοις κόστισε σχεδόν διπλάσια κεφάλαια από ότι είχε προϋπολογιστεί – 3,8 δισ. δολάρια αντί για δύο δισ.), πάντα σε σχέση με τα πάρκα της στην Αμερική, θα επαναλάμβανε την επιτυχία της. Κάποιοι μάλιστα κατά τα εγκαίνια χαρακτήρισαν το όλο εγχείρημα ως "cultural Chernobyl" αναγνωρίζοντας ότι η Disney δεν έλαβε σοβαρά υπ’ όψιν της την κουλτούρα και τις αξίες του μέσου Ευρωπαίου, προσπαθώντας να τους πουλήσει μια κλασική «αμερικανιά».
Για παράδειγμα, σε αντίθεση με μια τυπική αμερικάνικη οικογένεια, που δεν θα στείλει τα παιδιά της σχολείο για να επισκεφθούν ένα θεματικό πάρκο, στην Ευρώπη αυτό μάλλον δεν ισχύει. Συν τοις άλλοις, οι Ευρωπαίοι δεν συνηθίζουν να διανυκτερεύουν σε ξενοδοχείο μέσα στο πάρκο, κάτι που ίσως να μην δικαιολογεί τις μεγάλες επενδύσεις που έγιναν στο χώρο της φιλοξενίας.
Ακόμη και η διαφημιστική καμπάνια που υιοθετήθηκε ήταν υπέρ το δέον αμερικάνικη, καθώς εστιάστηκε εσφαλμένα στα παιδιά (όπως γίνεται παραδοσιακά στην Αμερική – εκεί οι γονείς είναι εξοικειωμένοι με τα θεματικά πάρκα, που υπάρχουν από το 1955), όταν, στην Ευρώπη, οι γονείς είναι αυτοί που αποφασίζουν για το αν θα επισκεφθούν ένα πάρκο ή όχι.

Location, Location, Location
Ισως ένα από τα μεγαλύτερα ατοπήματα της Disney να ήταν η τοποθεσία. Ο παριζιάνικος χειμώνας με το κρύο και τις βροχές, σε αντίθεση με το θερμό κλίμα σε Καλιφόρνια και Φλόριντα, ιδιαίτερα κατά την περίοδο Νοεμβρίου-Μαρτίου, συμπίεσε προς τα κάτω την επισκεψιμότητα του πάρκου. Αρκετοί δε επισκέπτες, δεν ήταν διατεθειμένοι να μείνουν στο πανάκριβο ξενοδοχείο μέσα στις εγκαταστάσεις, αλλά να διανυκτερεύσουν στο Παρίσι, 35 λεπτά μακριά, το οποίο ως ρομαντικός και όχι μόνο προορισμός ίσως και να λειτουργούσε ανταγωνιστικά.

Μένει να δούμε αν η Walt Disney Company θα μπορέσει να δώσει το φιλί της ζωής σε αυτό που σήμερα θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες στο χώρο του μάρκετινγκ και του επιχειρείν στη σύγχρονη ιστορία.

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Αθλητικά παπούτσια της Apple βγαίνουν σε δημοπρασία

Στις αρχές της δεκαετίας του '90, πριν γίνει η εξαιρετικά επιτυχημένη εταιρεία που είναι σήμερα, η Apple παρήγαγε ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια με το παλιό λογότυπό της, ένα μήλο στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Πρόκειται για ένα σπάνιο ζευγάρι, που βρέθηκε πεταμένο σε ένα γκαράζ, για το οποίο κυκλοφορούν ελάχιστες φωτογραφίες στο διαδίκτυο.

Σε αντίθεση με άλλα προϊόντα της Apple που έφεραν το λογότυπό της, όπως μπλούζες, και βγήκαν στην αγορά στα τέλη της δεκαετίας του ’80, τα εν λόγω παπούτσια, που προορίζονταν για τους υπαλλήλους της και ήταν φτιαγμένα από την Adidas,, είναι σπάνια καθώς παράχθηκαν μόνο ορισμένα πρωτότυπα.

Η τιμή εκκίνησης της δημοπρασίας ξεκινά από το ποσό των 15.000 δολ. Τα αθλητικά της Apple που βγαίνουν στο σφυρί είναι νούμερο 41, αλλά αυτό μάλλον έχει ελάχιστη σημασία. Η τιμή αναμένεται να διπλασιαστεί όταν ξεκινήσει η δημοπρασία στο eBay την Κυριακή 11 Ιουνίου.

Η τιμή των συγκεκριμένων παπουτσιών είναι «τσιμπημένη» καθώς εμπίπτουν στην κατηγορία των αναμνηστικών της Apple. Πριν από δύο χρόνια ένα ιδιωτικό σχολείο έβγαλε σε δημοπρασία τρεις επαγγελματικές κάρτες του Steve Jobs - μία από όταν ήταν πρόεδρος της NeXT και δύο από τότε που ήταν πρόεδρος της Apple και της Pixar. Αυτές οι τρεις κάρτες -τρία μικρά κομμάτια χαρτί που είχαν πάνω τους τυπωμένο το όνομα του ιδρυτή και τα εταιρικά λογότυπα- πωλήθηκαν σε τιμή ελαφρώς υψηλότερη των 10.000 δολαρίων, μετά από 47 πλειοδοσίες.
Αν τώρα δεν σας αρέσει το παλιό λογότυπο της Apple, σε δημοπρασία βγαίνει επίσης ένα ζευγάρι χρησιμοποιημένα σε αγώνες Air Jordan 8 του 1992, υπογεγραμμένα από τον ίδιο τον Jordan και ένα Nike Mags του 2016, πιστό αντίγραφο από την ταινία Επιστροφή στο Μέλλον ΙΙ. Οσοι πιστοί προσέλθετε…

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Ξενοδοχείο στην Κρήτη μηνύει ζευγάρι Βρετανών τουριστών...

Το πεντάστερο ξενοδοχείο Caldera Palace στην Κρήτη μηνύει ζευγάρι Βρετανών για 170.000 λίρες, καθώς φέρεται να έκανε δόλια δήλωση ασθενείας κατά τις διακοπές του, με τρία χρόνια καθυστέρηση…

Ηταν πια θέμα χρόνου το φαινόμενο του τουρισμού των αποζημιώσεων (για το οποίο έχω γράψει παλαιότερα) να φθάσει και στη χώρα μας, μετά την Κύπρο, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Πρόκειται για μια πρακτική που ακολουθείται σχεδόν αποκλειστικά από Βρετανούς παράγοντες και τουρίστες. Υπενθυμίζεται ότι οι αιτήσεις αποζημίωσης για λόγους ασθενείας από Βρετανούς τουρίστες παρουσιάζουν αύξηση 700% τους τελευταίους 18 μήνες - οι ψευδείς απαιτήσεις αποζημίωσης λόγω ασθενείας, κοστίζουν στους Ισπανούς ξενοδόχους περίπου 60 εκατ. ευρώ ετησίως.

Το εν λόγω ζευγάρι ισχυρίστηκε το 2016 ότι αρρώστησε, μόνο για μια μέρα, κατά τη διάρκεια της διαμονής τους Caldera Palace το 2013. Οι Βρετανοί προχώρησαν σε αυτή την ενέργεια, απαιτώντας 10.000 λίρες, όταν τους προσέγγισαν κάποια άτομα, γνωστοί ως "ambulance lawyers", δηλαδή "δικηγόροι των ασθενοφόρων’’, οι οποίοι καθοδηγούν τους τουρίστες να υποβάλουν παράπονα απαιτώντας αποζημιώσεις - η δική τους αμοιβή είναι συνάρτηση του αν ο τουρίστας λάβει αποζημίωση και πόση.

Ως απάντηση, το ελληνικό ξενοδοχείο μήνυσε το ζευγάρι των Βρετανών για 170.000 λίρες, για ζημιά που υπέστη στη φήμη του, επειδή δήλωσε ψευδώς ότι τα φαγητά και τα ποτά του θέρετρου τους αρρώστησαν. Στη δικογραφία, αναφέρεται ότι το ζευγάρι απολάμβανε τις διακοπές του και κατανάλωνε “μεγάλες ποσότητες” αλκοόλ (ισχυρισμοί που επιβεβαιώνονται από τις αναρτήσεις του στα social media) τη στιγμή που υποτίθεται ότι ήταν άρρωστο.

Το ζευγάρι επιδιώκει τώρα, όντας τρομοκρατημένο από τη δυσμενή εξέλιξη, να ανακαλέσει την αίτηση και μεταθέτει τις ευθύνες στην εταιρεία διεκδίκησης αποζημιώσεων που το προσέγγισε. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η εταιρεία είχε υπερβάλει στις απαιτήσεις του στο δικαστήριο.

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

"Ερχονται οι καμήλες". Η πρώτη viral καμπάνια στην ιστορία της διαφήμισης

Το λανσάρισμα των Camel, του πρώτου μοντέρνου τσιγάρου, το 1913, έγινε με μία viral καμπάνια, την πρώτη στην ιστορία της διαφήμισης, που είχε στόχο να τραβήξει την προσοχή και να εξάψει τη φαντασία του κοινού.

Εκ του αποτελέσματος, η εν λόγω καμπάνια κρίθηκε άκρως επιτυχημένη καθώς μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια τα Camel θα κυριαρχούσαν στην αγορά.

Τι το ξεχωριστό είχε η καμπάνια; Τα πρώτα διαφημιστικά, με τίτλο «Ερχονται οι καμήλες», απέπνεαν ένα μυστήριο καθώς δεν υπήρχε καμία αναφορά σε κάποιο προϊόν, ούτε αποκαλυπτόταν το όνομα του διαφημιζόμενου (teaser, στη γλώσσα των διαφημιστών).

Η πρώτη διαφήμιση με τον τίτλο Camel έδειχνε μία καμήλα, η δεύτερη (μία μέρα μετά) ανέγραφε απλώς «Ερχονται οι καμήλες», ενώ η τρίτη διέγειρε ακόμη περισσότερο την περιέργεια με τον τίτλο «Θα υπάρξουν περισσότερες καμήλες στην πόλη από ότι στην Ασία και Αφρική μαζί». Την τέταρτη μέρα έγινε η αποκάλυψη, καθώς τα Camel ήταν τσιγάρα.

Η πρώτη viral (και teaser) καμπάνια ήταν τόσο επιτυχημένη, που τα Camel κατάφεραν σε σύντομο χρονικό διάστημα να ξεπεράσουν σε πωλήσεις άλλες ιστορικές μάρκες.
Τα χρόνια που ακολούθησαν οι διαφημίσεις τσιγάρων έγιναν ακόμα πιο ευρηματικές, και συνάμα αμφιλεγόμενες, χρησιμοποιώντας σλόγκαν όπως «Οι περισσότεροι γιατροί καπνίζουν Camel και όχι κάποια άλλη μάρκα», «Τσιγάρα, η απόλυτη θεραπεία για το άσθμα», ενώ η δωρεάν διανομή τους στους στρατιώτες κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, θα άνοιγε την πόρτα για την ευρύτερη διάδοσή τους στο τότε καταναλωτικό κοινό.

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Το φιάσκο της Hoover.Ισως η πιο αποτυχημένη (ηλίθια;) προωθητική ενέργεια.

Δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη ηλιθιότητα και δεν είμαι τόσο σίγουρος για το σύμπαν. Αυτό είχε πει κάποτε ο Αϊνστάιν, κάτι που φρόντισαν να επιβεβαιώσουν δύο φιλόδοξα στελέχη του μάρκετινγκ της Hoover, σε μία κίνηση που έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο αποτυχημένες προωθητικές ενέργειες που έχουν γίνει ποτέ.

Γυρίζουμε το χρόνο πίσω στο 1992, όταν η θυγατρική της Hoover στη Βρετανία εγκαινίασε, σε μία προσπάθεια να μειώσει το υπερβολικό απόθεμα συσκευών που είχε κατακλύσει τις αποθήκες της, ένα διαγωνισμό όπου με κάθε αγορά προϊόντων Hoover αξίας 100 λιρών ή παραπάνω, ο καταναλωτής κέρδιζε αυτομάτως –χωρίς κλήρωση– ένα αεροπορικό εισιτήριο.

Αρχικά η προσφορά ίσχυε μόνο για ταξίδια μετ’ επιστροφής εντός Ευρώπης, αργότερα όμως το παιχνίδι «χόντρυνε» καθώς επεκτάθηκε και στην Αμερική.

Δεδομένου ότι τα αεροπορικά εισιτήρια κόστιζαν τότε πολύ παραπάνω από 100 λίρες, κάθε Βρετανός που επιθυμούσε να ταξιδέψει αγόρασε μια ηλεκτρική σκούπα ή πλυντήριο Hoover– άσχετα αν την είχε ανάγκη ή όχι.

Συνολικά 200.000 Βρετανοί αγόρασαν κάποια ηλεκτρική συσκευή χωρίς να την χρειάζονται, αρκετοί για να γεμίσουν 500 jumbo αεροπλάνα. Η Hoover εν τέλει έβγαλε μία ανακοίνωση όπου έθετε πιο αυστηρούς όρους για την απόκτηση του δώρου. Ήταν όμως αργά.

Η εταιρεία κάποια στιγμή έφτασε στο σημείο να αδυνατεί να καλύψει το κόστος των αεροπορικών εισιτηρίων (οι οποίες ήταν οι μεγάλες κερδισμένες από το φιάσκο – μόνο η British Airways πούλησε στην Hoover 20.000 εισιτήρια), οι δυσαρεστημένοι πελάτες κινήθηκαν νομικά, όλες οι αποφάσεις βγήκαν εναντίον της ενώ η αρνητική δημοσιότητα χτύπησε κόκκινο. Ο δε απολογισμός της ζημιάς άγγιξε τα πενήντα εκατομμύρια λίρες…

Στον απόηχο της αποτυχημένης αυτής ενέργειας, το βρετανικό παράρτημα της εταιρείας εξαγοράστηκε από την Candy, τον Ιταλό ανταγωνιστή της. Όλα τα στελέχη του μάρκετινγκ, φυσικά, απολύθηκαν.

Οσον αφορά τα δύο στελέχη του μάρκετινγκ που είχαν την φαεινή ιδέα και οραματίστηκαν μεγαλεία, θα μάθαιναν με τον πιο σκληρό τρόπο τον βασικό και απαράβατο κανόνα της προώθησης πωλήσεων, που και ο πλέον αδαής γνωρίζει: ποτέ δεν προσφέρεις κάτι ως δώρο του οποίου η αξία είναι μεγαλύτερη από το προς πώληση αγαθό. 

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Ο Giannis θα πρωταγωνιστήσει σε διαφημιστικό της Aegean

Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Σαντορίνη βρίσκεται αυτές τις μέρες ο δημοφιλής αστέρας του ΝΒΑ Γιάννης Αντετοκούνμπο, καθώς θα πρωταγωνιστήσει στη νέα διαφημιστική καμπάνια της Aegean Airlines (τα γυρίσματα θα γίνουν σε διάφορους προορισμούς), η οποία θα βγει στον αέρα τις επόμενες μέρες.

O Greek Freak, όπως είναι το παρατσούκλι του, αποτελεί μία ιδιαίτερα αναγνωρίσιμη ανά τον κόσμο προσωπικότητα, κοινώς είναι ένας influencer, ένα άτομο που έχει το δικό του κοινό. Δεν είναι τυχαίο ότι ο λογαριασμός του στο Facebook μετράει 607.000 ακόλουθους, ενώ η πρόσφατη ανάρτηση που έκανε από την Σαντορίνη άρεσε σε 17.000 και συγκέντρωσε μέχρι στιγμής 115 σχόλια από όλο τον κόσμο.

Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί καμία έκπληξη που η Aegean έσπευσε να «κλειδώσει» τον Ελληνα αστέρα του μπάσκετ, ο οποίος συν τοις άλλοις δεν παύει, όπου σταθεί και όπου βρεθεί, να προβάλλει ανιδιοτελώς τη γενέτειρά του. Και αυτό ακριβώς είναι που αναζητούν τα στελέχη του μάρκετινγκ και των δημοσίων σχέσεων σήμερα όταν χαράσσουν την επικοινωνιακή τους στρατηγική: ένα επώνυμο πρόσωπο που αφενός θα προβάλλει το όνομα της εταιρείας (εν προκειμένω, η προβολή αυτή θα ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας), αφετέρου θα διακατέχεται από τις ίδιες αξίες και ιδανικά – ο Giannis θα προβάλει με θέρμη, κυρίως μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την Aegean και δη την Ελλάδα.

Τώρα, αν αναρωτηθείτε γιατί εκεί, στο υπουργείο Τουρισμού, δεν έγινε όλο αυτόν τον καιρό καμία προσπάθεια προσέγγισης του Giannis, φοβάμαι ότι δεν μπορώ να σας απαντήσω. Την ίδια απορία έχω και εγώ. Αν κάποιος ξέρει, ας μου το πει...

Πώς μία αλλαγή στη συσκευασία μείωσε τις... αυτοκτονίες

Οταν η Βρετανία άλλαξε τη συσκευασία του χαπιού Tylenol, της Johnson & Johnson, χρησιμοποιώντας blister packs αντί για μπουκάλια, καταγράφηκε μείωση, που έφθασε το 43%, στις αυτοκτονίες από τα εν λόγω χάπια.

Αυτό ο ιδιότυπος συνδυασμός είχε την εξήγησή του: Ο επίδοξος αυτόχειρας θα έπρεπε να βγάλει ένα ένα 50 χαπάκια (τόσα περίπου απαιτούνται για το μοιραίο) από τουλάχιστον τρεις διαφορετικές συσκευασίες (16 χάπια σε κάθε συσκευασία). Ξαφνικά η ζωή του (που δεν ήθελε πλέον) έγινε πολύ δύσκολη συγκριτικά με το παρελθόν, όταν θα μπορούσε χαλαρά να ανοίξει το καπάκι του μπουκαλιού και να καταπιεί τα 50 χαπάκια...

Στην Αμερική, μάλιστα, έχουν διαμορφωθεί ομάδες πίεσης που ζητούν την κατάργηση του μπουκαλιού ως συσκευασίας για τα χάπια. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, ίσως είναι ασύμφορο για τις κατασκευάστριες εταιρείες καθώς θα πρέπει να αναπροσαρμόσουν την παραγωγική τους διαδικασία.