Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

48ώρο λουκέτο στο Nammos

Ο αιφνιδιαστικός έλεγχος που πραγματοποίησε το κλιμάκιο εφοριακών εχθές στο πολυδιαφημισμένο beach bar Nammos έβγαλε λαυράκι (γιατί άραγε δεν εκπλήσσομαι…).

Υπάλληλος της αρμόδιας υπηρεσίας του υπ. Οικονομικών εμφανίστηκε, σύμφωνα με το protothema, στη Ψαρρού με φόρεμα παραλίας, ακολουθούμενη από δύο άνδρες ατημέλητα ντυμένους, καθώς και πέντε «διακτινισμένους» ελεγκτές, αφού έλεγξε τις ταμειακές μηχανές, διαπίστωσε ότι δεν είχαν κοπεί αποδείξεις συνολικής αξίας 73.000 ευρώ (!). Το κλιμάκιο μάλιστα δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια του ελέγχου πατήθηκε το «κουμπί πανικού», που εκδίδει αυτόματα αποδείξεις – οι υπεύθυνοι του Nammos το αρνήθηκαν κατηγορηματικά και μάλιστα προχώρησαν σε μήνυση για το 48 λουκέτο που τους επιβλήθηκε…

Για να είμαι ειλικρινής δεν με ενοχλεί η τιμολογιακή πολιτική του Nammos και του κάθε Nammos (στη Μύκονο ή αλλού), που λειτουργεί με κέρδος (1000% και βάλε). Πρόσφατα ένας καλός φίλος μου είπε για τον τύπο που γυρίζει τις παραλίες του νησιού και πουλάει λουκουμάδες προς 2,50 ευρώ το ένα (χωρίς απόδειξη φυσικά και με κόστος αγοράς 0,50 ευρώ – 400% καθαρό κέρδος). Αλλά, αφού υπάρχει η αγορά που είναι διατεθειμένη να πληρώσει αδρά και να "ζήσει το όνειρο", καλά κάνουν.

Να σημειωθεί ότι το Nammos και όχι μόνο, έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν ότι στοιβάζει το προσωπικό του σε κοντέινερ, ενώ καταγράφηκαν και περιστατικά όπου οι υπάλληλοι δούλευαν αφιλοκερδώς (ζώντας από τα «πλουσιοπάροχα» φιλοδωρήματα) ή διεκδικούσαν μετά από καιρό τα δεδουλευμένα.

Αυτό που όντως με ενοχλεί σφόδρα, είναι η ασυδοσία. Αυτό το όργιο παραοικονομίας (όταν μάλιστα λειτουργείς με απίστευτα ποσοστά κερδοφορίας), που όχι μόνο δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού, αλλά ουσιαστικά μεταφέρει τα βάρη στους «συνήθεις ύποπτους» (μισθωτούς και συνταξιούχους), με ξεπερνά. Είμαι της γνώμης, όπως δυστυχώς έχει αποδειχθεί στην πράξη, ότι το 48ωρο λουκέτο δεν φθάνει. Γιατί, για ένα μέρος της επιχειρηματικής κοινότητας, η ασυδοσία δεν έχει όρια…

Τα Burger King πάνε Ρόδο...


Μία πολυσυζητημένη επένδυση που καρκινοβατούσε για χρόνια φαίνεται ότι τελικά πήρε το πράσινο φως για να υλοποιηθεί.

Όπως ανακοινώθηκε πριν λίγες ημέρες, το πρώτο κατάστημα της δεύτερης μεγαλύτερης αλυσίδας fast food στον κόσμο, των Burger King, θα ανοίξει σύντομα (έχουν ήδη δημοσιευτεί αγγελίες για την πρόσληψη εργατικού δυναμικού) στο αεροδρόμιο "Διαγόρας" της Ρόδου.

Η άφιξη των Burger King στην Ελλάδα είχε ανακοινωθεί ήδη από τον Δεκέμβριο του 2014 – σύμφωνα με τον προγραμματισμό το πρώτο κατάστημα επί ελληνικού εδάφους θα άνοιγε το 2016.  Ωστόσο, η εμβάθυνση της κρίσης, η επιβολή των capital controls και ο φόβος εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη, ουσιαστικά είχαν βάλει φρένο στα σχέδια της εταιρείας.

Πλέον το περιβάλλον έχει αλλάξει και η αμερικάνικη εταιρεία, που δραστηριοποιείται ήδη σε 17 ευρωπαϊκές χώρες, έδωσε το ok για την είσοδο στη χώρα μας. Σε ρόλο Δούρειου Ίππου επιλέχθηκε η τουριστική Ρόδος και συγκεκριμένα το ανακαινισμένο, ελέω Frapport, αεροδρόμιό της, από όπου διακινούνται δεκάδες χιλιάδες τουρίστες κάθε καλοκαίρι.

Η Ελλάδα, πάντως, αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για την Burger King, η οποία ευελπιστεί να πετύχει εκεί που απέτυχε ο μεγάλος της ανταγωνιστής, η McDonalds. Ωστόσο, ο ανταγωνισμός αναμένεται να είναι σκληρός, καθότι θα πρέπει να αποσπάσει μερίδιο από άλλες αλυσίδες burger και έτοιμου φαγητού.

Για την ιστορία, η Burger King ιδρύθηκε ως Instant Burger King (χάρη στο instant broiler, εξοπλισμό σχάρας που έψηνε άμεσα τα burger) το 1953 από ένα ζευγάρι στη Φλόριντα – το 1959, λόγω οικονομικών προβλημάτων, άλλαξε χέρια και έγινε Burger King. Σήμερα, τα 14.000 καταστήματα Burger King, σε 100 χώρες, δέχονται κάθε μέρα 11 εκατ. επισκέπτες σε όλο τον κόσμο.

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

MyJobNow. Εφαρμογή για την αναζήτηση εργασίας στην εστίαση


Μία καινούρια εφαρμογή, το MyJobNow, ήρθε για να κάνει πιο εύκολη, τουλάχιστον στον πολυπληθή χώρο της εστίασης, την αναζήτηση εργασίας. Εμπνευστές της είναι οι Αγαμέμνων Παπάζογλου, Στέφανος Κατσίμπας και Αλέξανδρος Παπασπυρίδης, αμφότεροι με εμπειρία στο χώρο του ελληνικού start-up οικοσυστήματος. Ας δούμε πώς μας περιγράφουν το δημιούργημά τους:

Τι ακριβώς είναι το MyJobNow;
Το MyJobNow είναι μια εφαρμογή που βοηθάει επιχειρήσεις –στον τομέα της εστίασης προς το παρόν– να βρουν προσωπικό από το κινητό. Πιο συγκεκριμένα, οι υποψήφιοι για δουλειά μπαίνουν στην εφαρμογή και κάνουν αιτήσεις σε ανοιχτές θέσεις εργασίας, έπειτα οι εργοδότες επιλέγουν να συνομιλήσουν μαζί τους για να κανονίσουν μια συνέντευξη.

Ποιο αποτέλεσε το ερέθισμα και ποια η ομάδα πίσω από τo Myjobnow;
Από την εμπειρία μας έχουμε μάθει να μελετάμε αγορές και ιδέες. Παρατηρήσαμε ότι στο χώρο της εστίασης, καθώς και σε άλλους κλάδους με αντίστοιχα χαρακτηριστικά στην αναζήτηση προσωπικού, η ιδέα του MyJobNow λύνει ένα απτό μεγάλο πρόβλημα.
Έτσι όταν συζητήσαμε την ιδέα του MyJobNow μας άρεσε και ερευνήσαμε εις βάθος την αγορά. Εφόσον τα νούμερα έβγαζαν νόημα, δημιουργήσαμε μια ομάδα μαζί με δύο ταλαντούχους προγραμματιστές τον Χρήστο Κοψιδά και τον Γιάννη Γιαζλά με τους οποίους δουλεύαμε τα βράδια και τα σαββατοκύριακα.
Η όρεξη και το πάθος της ομάδας μας έδωσαν την έμπνευση να αφήσουμε τις δουλειές μας για να δουλέψουμε πάνω στο όραμα που έχουμε για το MyJobNow. Πλέον, στην εταιρεία εργάζονται 10 άτομα και η ραγδαία άνοδος θα δημιουργεί όλο και περισσότερες ανάγκες στον τομέα του ανθρωπίνου δυναμικού.

Πώς ακριβώς λειτουργεί;
Στο MyJobNow μπαίνουν οι χρήστες που αναζητούν εργασία, συμπληρώνουν το προφίλ/βιογραφικό τους και έπειτα κάνουν αιτήσεις σε θέσεις εργασίας που έχουν ανοίξει κοντά τους. Όταν οι εργοδότες επιλέξουν να μιλήσουν με τους υποψηφίους –αφού δουν το προφίλ τους– μετά ανοίγει μια συνομιλία chat ώστε να κανονίσουν συνάντηση.
Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει αντίστοιχη υπηρεσία στην ελληνική αγορά που έχει ειδίκευση στον κλάδο της εστίασης και η οποία να εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες mobile συσκευών.

Πού βρίσκεστε σήμερα και ποιοι οι στόχοι σας;
Το MyJobNow ξεκίνησε επίσημα εδώ και δύο μήνες περίπου. Μέσα στο διάστημα αυτό  έχουμε παραπάνω από 9.000 χρήστες που αναζητούν εργασία με το νούμερο αυτό να αυξάνεται 25% σε εβδομαδιαία βάση, με παραπάνω από 20.000 αιτήσεις για 750 θέσεις εργασίας που είναι στην εφαρμογή από 450 επιχειρήσεις.
Άμεσος στόχος μας είναι να ανοίξουμε περισσότερες ειδικότητες εργασίας και να εδραιωθούμε στον χώρο ως μια αξιόπιστη και χρήσιμη εφαρμογή η οποία θα βοηθήσει αρκετά και αποφασιστικά –όσο αυτό είναι εφικτό- στην μείωση της ανεργίας στη χώρα μας. Επίσης είμαστε εδώ και πολλές εβδομάδες στις τρεις πρώτες θέσεις των trending σε App Store και Google Play, κάτι που επιβεβαιώνει τη μεγάλη ανάγκη στην αγορά που καλύπτει η εφαρμογή μας.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Ενθουσιασμένοι πελάτες. Αξία ανεκτίμητη


Στόχος κάθε επιχείρησης που σέβεται τον εαυτό της και την πελατεία της, είναι η δημιουργία ενθουσιασμένων πελατών. Οι λόγοι είναι μάλλον προφανείς: ο ενθουσιασμένος πελάτης θα έρθει ξανά, θα αγοράσει και άλλα προϊόντα της εταιρείας, θα κλείσει τα αυτιά σε ανταγωνιστικές προσφορές, θα είναι λιγότερο ευαίσθητος στην τιμή και φυσικά θα μιλήσει θετικά σε τρίτους. Βασικά, λίγο-πολύ αυτές είναι οι απαντήσεις που μου δίνουν οι μαθητές μου όταν τους ρωτάω τι σημαίνει για μία επιχείρηση ένας ενθουσιασμένος πελάτης.

Υπάρχει όμως και ένας ακόμη λόγος, λιγότερο προφανής και ελάχιστα γνωστός, ο οποίος όμως είναι εξίσου σημαντικός για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης. Διότι ο ενθουσιασμένος πελάτης ενός ξενοδοχείου που θα γράψει μία εκθειαστική κριτική στο TripAdvisor ή θα σφίξει το χέρι του ιδιοκτήτη και θα πει με ειλικρίνεια «Σας ευχαριστούμε για όλα. Ηταν υπέροχα», εμπεριέχει επίσης ένα παράπλευρο όφελος για την επιχείρηση.

Ο ενθουσιασμένος πελάτης δημιουργεί ενθουσιασμένους υπαλλήλους και αφεντικά. Είναι ο τύπος του πελάτη που θα φτιάξει τη μέρα του υπαλλήλου ή του ίδιου του ιδιοκτήτη, καθώς θα μιλήσει με τα καλύτερα λόγια για τα προϊόντα-υπηρεσίες της επιχείρησης ή το απαράμιλλο service που παρέχει.

Πριν από λίγες ημέρες, ένας φίλος και εξαίρετος επαγγελματίας, ο ιδιοκτήτης της Δροσοσταλιάς, που είναι εστιατόριο-καφέ στη λίμνη Σμοκόβου, μου εξιστόρησε ένα περιστατικό που του έτυχε και το οποίο τον ανέβασε στα ουράνια.

«Ήταν ένα γκρουπ που πέρασε τυχαία από την περιοχή – το εστιατόριο είναι κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά, δίπλα σε μια σχετικά άγνωστη λίμνη. Ήταν μαζί με άλλα δύο φιλικά ζευγάρια. Απλώς μας ζήτησε επιπλέον γλυκό όταν ήρθε να πληρώσει και του είπα ότι μπορεί να φάει όσο θέλει. Τον πήγα, μάλιστα, και στην κουζίνα για να δει πώς το παρασκευάζουμε. Πήρε μια επιπλέον μερίδα γλυκού και μας ευχαρίστησε».

«Του έκανε, επίσης, εντύπωση η υποδειγματική εξυπηρέτηση και ότι τους κάναμε να νιώσουν οικεία παρά την πολυκοσμία που είχε εκείνη την ημέρα. Απλώς δείξαμε σε αυτό το ζευγάρι ότι και σε όλους τους επισκέπτες μας: ότι είναι ξεχωριστοί για εμάς».

Προχθές λοιπόν, έκπληκτος ο ιδιοκτήτης της Δροσοσταλιάς έγινε αποδέκτης μιας χειρόγραφης (!) επιστολής, μέσω ταχυδρομείου, από αυτό το ζευγάρι, μέσα από την οποία εξυμνούσε τον ίδιο και το προσωπικό του για τη μοναδική εμπειρία που βίωσε.

Εν κατακλείδι, μπορεί η δημιουργία ενθουσιασμένων πελατών να απαιτεί κόπο και προσπάθεια, ωστόσο, αν επιτευχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό,  η ανατροφοδότηση που θα ληφθεί θα λειτουργήσει ευεργετικά, μεταξύ άλλων, για την ψυχολογία του προσωπικού και του ιδιοκτήτη. Όπως μου είπε και ο φίλος μου, «είναι από αυτά που μας κάνουν να ξεχνάμε τις καθημερινές δυσκολίες και μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε»…

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018

Boxaki. Κολυμπώντας χωρίς άγχος...


Για όλους εμάς που ετοιμαζόμαστε, καιρού επιτρέποντος, να εξορμήσουμε στις παραλίες, υπάρχει ένα καινοτόμο ελληνικό προϊόν, το boxaki, που μπορεί να μας κάνει τη ζωή καλύτερη. Με ποιο τρόπο, θα μας εξηγήσει ο συνιδρυτής και CEO της Safeliving Hellas, Μάριος Χριστοδούλου.

Τι ακριβώς είναι το boxaki;
Το boxaki είναι ένα πρωτοποριακό, καινοτόμο κουτί φύλαξης. Τοποθετείται στον ιστό της ομπρέλας κυρίως στις οργανωμένες παραλίες, προκειμένου οι λουόμενοι, καθ΄ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στη παραλία, να αποθηκεύουν και να φυλάνε μέσα σε αυτό τα προσωπικά και πολύτιμα αντικείμενα που φέρουν μαζί τους, π.χ. κινητά, πορτοφόλια, κλειδιά. Με το τρόπο αυτό αναβαθμίζονται οι παρεχόμενες υπηρεσίες που εισπράττουν οι λουόμενοι, αφού μπορούν να έχουν απόλυτη ελευθερία κινήσεων όχι μόνο στη θάλασσα αλλά και στον ίδιο τον περιβάλλοντα χώρο της επιχείρησης χωρίς το άγχος ή την αναγκαιότητα να παραμένει κάποιος πίσω να προσέχει τα πράγματα.

Ποιο αποτέλεσε το ερέθισμα για τη δημιουργία του boxaki;
Μοναδικό ερέθισμα για εμάς ήταν η τεράστια ανάγκη του κοινού να μπορεί να απολαύσει τη θάλασσα και τη παραλία διασκεδάζοντας χωρίς άγχος. Η ομάδα της safeliving, που παράγει το προϊόν, έχοντας την απαραίτητη τεχνογνωσία, καθώς ασχολείται με ηλεκτρονικά συστήματα κλειδώματος από το 2010, κατάφερε να σχεδιάσει, να ολοκληρώσει και να υλοποιήσει μια τέτοια ιδέα κατασκευάζοντας αυτό το πολύτιμο, μοναδικό προϊόν (boxaki) δίνοντας μια άλλη διάσταση διασκέδασης στις διακοπές του κοινού.

Πώς ακριβώς λειτουργεί;
Το boxaki βρίσκεται επάνω στον ιστό της ομπρέλας ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμο ανά πάσα στιγμή. Έτσι ο λουόμενος δεν χρειάζεται να σηκωθεί από την ξαπλώστρα. Από εκεί ακριβώς ξεκινά η καινοτομία του. Ο λουόμενος φοράει στον καρπό ένα αδιάβροχο βραχιόλι, μοναδικό για κάθε boxaki, όπου ακουμπώντας το στη κλειδαριά, χωρίς να το αφαιρέσει από τον καρπό, το boxaki ανοίγει αυτόματα. Στη συνέχεια αφού τοποθετήσει μέσα σε αυτό τα προσωπικά του αντικείμενα απλά πιέζει την πόρτα και το boxaki κλειδώνει.

Ποια είναι η αγορά-στόχος;
Ο στόχος του boxaki είναι να υπηρετήσει αγορές με αυξημένες ανάγκες παροχής υπηρεσιών σε χώρους αναψυχής και όχι μόνο, όπως beach bar, resort, πισίνες, waterpark, όπως επίσης χιονοδρομικά κέντρα, νοσοκομεία, γήπεδα τένις κ.λπ.

Υπάρχει κάτι αντίστοιχο στο εξωτερικό;
Είμαστε περήφανοι για το boxaki από την ανταπόκριση που έχουν δείξει μέχρι σήμερα αρκετές χώρες του εξωτερικού. Η επιβράβευση, η αποδοχή και τα αιτήματα συνεργασίας δεν άργησαν να έρθουν, με αποτέλεσμα οι εξαγωγές να έχουν ξεκινήσει, αφού και στο εξωτερικό το boxaki παραμένει το μοναδικό καινοτόμο προϊόν στην κατηγορία του.

Πού βρίσκεστε σήμερα και ποιοι οι στόχοι σας;
Καλύπτοντας σήμερα τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες της ελληνικής αγοράς, επόμενος στόχος μας είναι το εξωτερικό όπου οι πρώτες εξαγωγές έδειξαν πως το boxaki μπορεί να έχει μια εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία καλύπτοντας άριστα τις ανάγκες του χώρου της παγκόσμιας αγοράς.

Πηγή: συνέντευξη που μου παραχώρησε ο κος Χριστοδούλου



Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Αυγά και μπέικον για πρωινό. Πώς μας το επέβαλαν...


Συχνά ορισμένες από τις διατροφικές μας συνήθειες δεν είναι απόρροια μιας φυσικής διαδικασίας, αλλά «υποκινούνται» από τρίτους. Με πολύ απλά λόγια, ένα μέρος των διατροφικών μας συνηθειών επιβάλλεται από το μάρκετινγκ και τις δημόσιες σχέσεις των επιχειρήσεων.

Το μπέικον, για παράδειγμα, «εμπλούτισε» το πρωινό του μέσου αμερικάνικου νοικοκυριού και όχι μόνο, το 1920, όταν ο δαιμόνιος Edward Bernays, γνωστός και ως ο «πατέρας των δημοσίων σχέσεων», προσλήφθηκε από την Beech-Nut, που παρήγαγε μια ευρεία ποικιλία προϊόντων όπως χοιρινό και τσίχλες, για να αυξήσει τη ζήτηση του μπέικον στις ΗΠΑ. Τα χρόνια εκείνα, οι περισσότεροι Αμερικανοί έτρωγαν κάτι ελαφρύ για πρωινό, που χαρακτηριζόταν από την απουσία κρέατος και την κατανάλωση φρούτων, αυγών, καλαμποκιού, βρώμης, χυμού πορτοκαλιού και καφέ.

Ο Bernays, που ήταν ανιψιός του Sigmund Freud, ζήτησε από έναν φίλο και συνεργάτη του γιατρό να επιβεβαιώσει ότι ένα «γενναίο» πρωινό ήταν προτιμότερο και πιο… υγιεινό, από ένα ελαφρύ, προκειμένου το σώμα να αναπληρώσει την πολύτιμη ενέργεια που έχασε κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Υπό την παρότρυνση του πατέρα των δημοσίων σχέσεων, ο εν λόγω γιατρός έστειλε αφιλοκερδώς τις σκέψεις του σε 5.000 γιατρούς, ζητώντας τους να συνυπογράψουν την επιστολή, που φυσικά εκθείαζε τα οφέλη από την κατανάλωση αυγών και μπέικον για πρωινό. 

Οι γιατροί, στη συντριπτική τους πλειοψηφία (4.500 εκ αυτών) συμφώνησαν και τα «επιστημονικά» αποτελέσματα της μελέτης Bacon and Eggs, με τις ευλογίες του Bernays, δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά, διανθισμένες με πληρωμένες διαφημίσεις του μπέικον και με τίτλο «4,500 Physicians Urge Heavy Breakfast to Improve Health of American People» (4.500 γιατροί συνιστούν την κατανάλωση ενός "πλούσιου" πρωινού, για τη βελτίωση της υγείας του αμερικάνικου λαού)...

Εχοντας πλέον την υποστήριξη της επιστημονικής κοινότητας, οι πωλήσεις μπέικον της επίμαχης εταιρείας αυξήθηκαν κατακόρυφα, με αποτέλεσμα σήμερα, το 70% του μπέικον να καταναλώνεται, στα πλαίσια του «πλούσιου» και υγιεινού πρωινού, στις ΗΠΑ στη διάρκεια του πρωινού.

Σήμερα, η πρακτική της επιστράτευσης τρίτων (third parties) και ειδημόνων (experts) που εγκαινίασε πριν έναν περίπου αιώνα ο Edward Bernays, αποτελεί την κορωνίδα της επιστήμης των δημοσίων σχέσεων και του lobbying.

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Η ιστορία της ΕΒΓΑ


Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, της δεκαετίας που από πολλούς ιστορικούς χαρακτηρίζεται ως η βιομηχανικά γονιμότερη της προπολεμικής περιόδου, θα αρχίσει να κάνει τα πρώτα της δειλά βήματα η ελληνική γαλακτοβιομηχανία. Σημαντικότερος εκφραστής αυτής της προσπάθειας υπήρξε αναμφίβολα η Εθνική Βιομηχανία Γάλακτος, η γνωστή σε όλους μας ΕΒΓΑ.

Η ΕΒΓΑ ιδρύθηκε το 1934 από τους αδερφούς Σουραπά, από την Τρίπολη, συνολικά έξι αδέρφια εκ των οποίων τα τέσσερα μετανάστευσαν στο Σικάγο της Αμερικής. Στην Αμερική, λοιπόν, όπου τα παγωτό έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του στις αρχές του αιώνα από Ιταλούς πλανόδιους πωλητές, τα τέσσερα αδέρφια θα εργαστούν σκληρά, θα αποκτήσουν εμπειρίες και θα επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη γεμάτοι ιδέες.

Έχοντας πια αποκτήσει κάποια σχετική οικονομική επιφάνεια, τα έξι αδέρφια αποφασίζουν να αναγείρουν το πρώτο στην ελληνική αγορά εργοστάσιο παστεριωμένου γάλακτος. Τα χρόνια εκείνα, η διακίνηση του φρέσκου γάλακτος ήταν αποκλειστική αρμοδιότητα των πλανόδιων πωλητών και των γαλακτοκομείων. Έχοντας αυτό κατά νου, τα αδέρφια Σουραπά διέγνωσαν μια άνευ προηγουμένου επιχειρηματική ευκαιρία.

Το εργοστάσιο, συνολικής έκτασης 10.000 τ.μ., κτίζεται στην περιοχή του Βοτανικού, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα, ενώ το κόστος του φθάνει σε δυσθεώρητα, για τα δεδομένα της εποχής, ύψη ξεπερνώντας κατά πολύ τα 35 εκατ. δραχμές. Η επιλογή της τοποθεσίας, φυσικά, μόνο τυχαία δεν ήταν, αφού την εποχή εκείνη η περιοχή αυτή έσφυζε από βουστάσια, τα οποία θα προμήθευαν το γάλα προς επεξεργασία στο εργοστάσιο της εταιρείας.

Ένα χρόνο αργότερα, το 1935, τα πρώτα προϊόντα της ‘’Εθνικής Βιομηχανίας Γάλακτος’’, όπως ήταν το αρχικό όνομά της, κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά. ‘’Επενδύοντας’’ στη δύναμη της συσκευασίας, το παστεριωμένο γάλα και η κρέμα γάλακτος διατίθεται σε γυάλινο μπουκάλι, το αγελαδινό γιαούρτι σε κεσέδες από αλουμίνιο και το βούτυρο σε χάρτινο πακέτο. Μία νέα βιομηχανία, αυτή των γαλακτοκομικών προϊόντων, είχε μόλις γεννηθεί.

Η νεοσύστατη επιχείρηση από την πρώτη σχεδόν στιγμή θα περνούσε στην κερδοφορία. Η φήμη της, πάντως, θα απογειωνόταν το 1936, όταν παρουσίασε το παγωτό ξυλάκι, το παγωτό σε κύπελλο και το χωνάκι με σοκολάτα και αμύγδαλο. Το ‘’ξυλάκι’’, μάλιστα, ήταν αυτό που της χάρισε την πρώτη της ευρεσιτεχνία, αν και εικάζεται ότι παγωτά ξυλάκια ήδη κυκλοφορούσαν στην αγορά αλλά σε εξαιρετικά περιορισμένη κλίμακα. Αρχικά, πάντως, οι Αθηναίοι αντιμετωπίζουν το νέο προϊόν με επιφυλακτικότητα, αφού είχαν συνδέσει το παγωτό του παρελθόντος με στομαχικές διαταραχές. Η εταιρεία, για να καταπολεμήσει αυτή την αντίληψη, βγάζει γραπτές ανακοινώσεις, όπου μεταξύ άλλων τονίζει ότι «το παγωτό εκρίθη υπό του Γενικού Χημείου του Κράτους κανονικό».

Εν τω μεταξύ, η εταιρεία αλλάζει όνομα, ύστερα από υπόδειξη του δικτάτορα Μεταξά, αφού το ‘’Εθνική’’ θα αντικατασταθεί από το ‘’Ελληνική’’. Η δε δυναμική της ανακόπτεται εξαιτίας του πολέμου και της Κατοχής. Στο διάστημα αυτό η ΕΒΓΑ περιορίζεται στην παρασκευή παστεριωμένου γάλακτος, η διανομή του οποίου γίνεται υπό τον έλεγχο του Ερυθρού Σταυρού και των στρατευμάτων κατοχής.

Μετά τη απελευθέρωση, οι ζημιές του εργοστασίου αποκαθίσταται και η εταιρεία τίθεται σε πλήρη λειτουργία. Με τη λειτουργία ενός σύγχρονου εργοστασίου το 1950, για το οποίο η οικογένεια Σουραπά δανείζεται 2 δισ. δραχμές και 350.000 δολάρια, η ΕΒΓΑ θα καταφέρει να κυριαρχήσει στην αγορά για τις επόμενες δεκαετίες.

Σημαντικό βαθμό στην καθιέρωσή της στην κορυφή θα διαδραματίσει ένας νέος θεσμός, ‘’η ΕΒΓΑ της γειτονιάς’’, με τη δημιουργία, τη δεκαετία του ’50, τουλάχιστον 900 πρατηρίων στην πρωτεύουσα, τα οποία, σύμφωνα με ανταποκρίσεις της εποχής, μόλις και μετά βίας καλύπτουν τις ανάγκες του κοινού. Αν σε αυτά προστεθούν τα εκατοντάδες ζαχαροπλαστεία του κέντρου και της επαρχίας, όπου κάποιος θα μπορούσε να αναζητήσει διάφορες ποικιλίες παγωτών της εταιρείας, τότε γίνεται αντιληπτό ότι η κυριαρχία της ΕΒΓΑ υπήρξε καθολική.

Τα επόμενα χρόνια η εταιρεία παρουσιάζει διάφορες καινοτομίες όπως το παγωτό και το γιαούρτι σε πλαστική συσκευασία, καθώς και το πώμα αλουμινίου στα γυάλινα μπουκάλια γάλακτος με σφραγίδα και ημερομηνία. Την ίδια στιγμή, επεκτείνεται στον κλάδο της σοκολατοποιίας, προσλαμβάνοντας μάλιστα ειδικό Ελβετό σοκολατοποιό.

Πλέον, στα τέλη της δεκαετίας του ’50, δεν υπάρχει κανένα απολύτως προϊόν της εταιρείας που κυκλοφορεί σε συσκευασία επιστρεφόμενη στο εργοστάσιο. Η καθιέρωση της πλαστικής συσκευασίας σε όλα τα προϊόντα της ΕΒΓΑ, καθώς και οι σχολαστικοί ποιοτικοί έλεγχοι, επαρκούν για να «ικανοποιήσουν και έναν παθολογικά ακόμη σχολαστικό καταναλωτή».

Το 1964 αποτελεί χρονιά-σταθμό στην εξέλιξη της συσκευασίας του γάλακτος στην ελληνική αγορά. Τότε, η ΕΒΓΑ γίνεται η πρώτη βιομηχανία και ανάμεσα στις πρώτες σ’ όλη την Ευρώπη, που αλλάζει τη συσκευασία του γάλακτος από γυάλινη σε πλαστική μιας χρήσεως. Έκτοτε η Ελληνική Εταιρεία Γάλακτος και Αλεύρου, όπως θα μετονομασθεί στα τέλη του 20ού αιώνα λόγω της επέκτασής της στα κατεψυγμένα αρτοσκευάσματα, θα ‘’αλλάξει χέρια’’ δύο φορές, καταλήγοντας το 1988 στον όμιλο εταιρειών Φιλίππου.

Πηγή: Επιχειρείν αλά ελληΝΙΚΑ (εκδ. Σταμούλης)

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

"It is a beautiful day and i can't see it"

Πρόκειται για ένα σύντομο βίντεο το οποίο, αν και σχετικά παλιό (από το 2010), καταδεικνύει τη δύναμη της χρήσης των σωστών λέξεων και εν γένει του storytelling (αφήγηση ιστοριών). 

Στο εν λόγω βίντεο, βλέπουμε πώς μια αλλαγή στο μήνυμα μπορεί να αλλάξει την ελκυστικότητα και την αποδοχή του μηνύματος. To "I am Blind. Please Help" (Είμαι τυφλός. Βοηθήστε με), που αναγράφεται πάνω σε ένα χαρτόνι, δίνει τη θέση του, χάρη στην επέμβαση μιας κοπέλας (διαφημίστριας;), στο
"It is a beautiful day and i can't see it" (Είναι μια υπέροχη μέρα, αλλά δεν μπορώ να την δω). 

Ως δια μαγείας, το αλουμινένιο κουτάκι του τυφλού ζητιάνου γεμίζει με ψιλά, καθότι το μήνυμα είναι πλέον πιο έντονο, ξυπνάει μνήμες, συναισθήματα.

Αυτό που πιθανώς δεν γνωρίζουμε είναι ότι η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Βασικά υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία θέλει τον David Ogilvy, διάσημο διαφημιστή του 20ού αιώνα, να συναντά έναν ζητιάνο και να του ξαναγράφει την χάρτινη ταμπέλα, ενώ η άλλη, η πιο πιθανή, διαδραματίζεται όταν ένας Γάλλος ποιητής αντίκρισε έναν ζητιάνο σε δρόμο του Παρισιού (σύμφωνα με αυτή την εκδοχή το μήνυμα έλεγε "Spring is coming, but i won't see it" (Ερχεται η άνοιξη, αλλά δεν θα τη δω).

Δείτε εδώ το βίντεο



Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Πώς να μην απαντήσετε σε μία θετική κριτική


Μολονότι η αξία των θετικών κριτικών είναι ανεκτίμητη, η συντριπτική πλειονότητα των αποδεκτών μιας τέτοιας κριτικής αδυνατεί να την αξιοποιήσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότεροι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να απαντήσουν σε ένα ευμενές σχόλιο.
Και όμως, ένας στοιχειώδης κανόνας ευγένειας ορίζει, όταν κάποιος σου κάνει ένα κομπλιμέντο (ιδιαίτερα όταν αφιερώνει χρόνο για να στο γράψει), να απαντάς και να ζητάς ευχαριστώ.
Πόσω μάλλον, όταν αυτό γίνεται δημόσια, δείχνοντας σε άλλους χρήστες και εν δυνάμει πελάτες σου, ότι νοιάζεσαι για τη γνώμη των πελατών σου. Συν τοις άλλοις, σχεδόν όλοι διαβάζουν κριτικές και ένα μεγάλο ποσοστό επηρεάζεται από αυτές.
Αλλοι, πάλι, απαντούν σε ένα θετικό σχόλιο, ωστόσο συχνά το κάνουν με άκομψο τρόπο. Διαβάστε παρακάτω ένα ενδεικτικό σχόλιο πέντε αστεριών για ένα σαλέ στην Ορεινή Ναυπακτία (σ.σ. το εν λόγω κατάλυμα έχει πάρα πολύ καλή βαθμολογία σε όλα τα site που φιλοξενούν κριτικές), καθώς και την απάντηση του ιδιοκτήτη.

Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε οικογένειες κ όχι μόνο, αρκεί να έχεις όρεξη για εξερέυνηση και διάθεση να έρθεις σε επαφή με την φύση. Δεν ενδείκνυται η περιοχή για ανθρώπους που επιθυμούν διασκέδαση άλλης μορφής.

Διαμονή: Μάιος 2018, ταξίδι με οικογένεια

Ο/η Andreas A, Ιδιοκτήτης του…, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: πριν από 2 εβδομάδες
Ευχαριστούμε που επιλέξατε το Εστιατόριο … καί τα … στην Ορεινή Ναυπακτία.
Οι πελάτες μας λένε συχνά ότι είναι πολύ χρήσιμο να διαβάζει κανείς τις κριτικές άλλων ατόμων πριν επισκεφθούν ένα μέρος. Όσο για εμάς, ανυπομονούμε πάντα να μάθουμε τι σας άρεσε και πώς μπορούμε να βελτιωθούμε.
Σας ευχαριστούμε και πάλι και ελπίζουμε να σας ξαναδούμε σύντομα.
AΝΔΡΕΑΣ (επώνυμο)

Μία ολοκληρωμένη απάντηση πρέπει να κινείται προς τις εξής κατευθύνσεις:
α) να ευχαριστήσει τον χρήστη, χρησιμοποιώντας το όνομά του,
β) να ενσωματώσει λέξεις-κλειδιά (π.χ. την τοποθεσία, το όνομα του ξενοδοχείου), ώστε η απάντηση να φαίνεται όσο πιο ψηλά γίνεται στις μηχανές αναζήτησης,
γ) να αναγράφει στο τέλος το όνομα και τον τίτλο του γράφοντα,
δ)να αναφέρεται στα σημεία που μνημονεύει ο πελάτης, διανθισμένα με μια «μαρκετίστικη» δόση, όπως: «Μας χαροποιεί το γεγονός ότι στην επέτειό σας είχατε μία αξιομνημόνευτη εμπειρία στο ξενοδοχείο μας. Πάντα εγώ και οι συνεργάτες μου προσπαθούμε αυτές τις στιγμές που είναι σημαντικές για εσάς, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων»,
ε) να προσκαλέσει τον πελάτη να επιστρέψει.

Πάνω από όλα, η απάντηση πρέπει να είναι ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ και να μην είναι copy paste. Οσον αφορά την απάντηση που έδωσε ο κος Αντρέας, αν εξαιρέσουμε την πρώτη και την τελευταία φράση (που ακολουθεί σε ένα βαθμό ορισμένες από τις αρχές που μόλις αναφέραμε), όλα τα άλλα φαίνονται παράταιρα. Σαν να τα πήρε από κάπου και να έβαλε «τσόντα».
Ομολογώ ότι μου κίνησε την περιέργεια η απάντησή του, παρακινώντας με (όπως και κάθε χρήστη που ψάχνει να βρει ένα κατάλυμα) να κοιτάξω και άλλες κριτικές. Το μυστήριο διαλευκάνθηκε διαβάζοντας την αμέσως επόμενη απάντηση που έδωσε σε θετική κριτική.

Εξαιρετική επιλογή για την Ορεινή Ναυπακτία!
Πολύ όμορφα δωμάτια,σπιτικό και πεντανόστιμο φαγητό από την κυρία Μοσχούλα!!
Το πρωινό πολύ καλό!
Συγχαρητήρια για τον κυρίο Ανδρεα τον ιδιοκτήτη...
Δημήτρης&Μάντυ

Ο/η Andreas A, Ιδιοκτήτης του…, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 12 Απριλίου 2018
Ευχαριστούμε που επιλέξατε το Εστιατόριο… καί τα… στην Ορεινή Ναυπακτία.
Οι πελάτες μας λένε συχνά ότι είναι πολύ χρήσιμο να διαβάζει κανείς τις κριτικές άλλων ατόμων πριν επισκεφθούν ένα μέρος. Όσο για εμάς, ανυπομονούμε πάντα να μάθουμε τι σας άρεσε και πώς μπορούμε να βελτιωθούμε.
Σας ευχαριστούμε και πάλι και ελπίζουμε να σας ξαναδούμε σύντομα.
AΝΔΡΕΑΣ (επώνυμο)

Ολες οι απαντήσεις, σε όλες σχεδόν τις κριτικές, ανεξαρτήτως αστεριών, είναι ίδιες!!! Κρίμα, κε Αντρέα, αδικείς τον εαυτό σου…Αν δεν έχεις χρόνο, καλύτερα να μην απαντήσεις καθόλου. 

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Η συναρπαστική ιστορία της βαζελίνης


Στην Αµερική, η ανακάλυψη του πετρελαίου στα µέσα του 19ου αιώνα ήταν η αιτία για να συρρεύσουν ορδές τυχοδιωκτών, ανάµεσά τους και ένας νεαρός χηµικός που κατάφερε τελικά να κάνει µία ολόκληρη περιουσία χάρη σ’ ένα κατάλοιπο του πετρελαίου, το οποίο εξελίχθηκε σε ένα θαυµατουργό φάρµακο: τη βαζελίνη.
Το 1859, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο 22χρονος χηµικός Ρόµπερτ Τσέσµπρο αντιµετώπισε ένα πρόβληµα αρκετά διαδεδοµένο την εποχή εκείνη: πουλούσε κηροζίνη για καύσιµο, όµως η ανακάλυψη µεγάλων κοιτασµάτων πετρελαίου στην Πενσυλβάνια ήταν για τον ίδιο μία ασσύμετρη απειλή, αφού έβλεπε ξεκάθαρα πως το πετρέλαιο θα γινόταν η κύρια πηγή καυσίµων στο µέλλον.
Πήδηξε λοιπόν πάνω στο αλογάκι του και τράβηξε για την κοιτίδα των πετρελαιοπηγών, µε σκοπό να κάνει την τύχη του στη βιοµηχανία πετρελαιοειδών. Ωστόσο, αυτό που τράβηξε την προσοχή του ήταν µια γλοιώδης, παραφινοειδής ουσία, που κολλούσε στα γεωτρύπανα, την οποία οι εργάτες απεχθάνονταν επειδή ακινητοποιούσε τα τρυπάνια. Όµως, µέσα στα δεινά που προξενούσε είχε και ένα καλό, αφού, σύµφωνα µε τα λεγόµενα των εργατών, µε µία επάλειψη σε κόψιµο, έγκαυμα ή αμυχές στο δέρμα επιταχυνόταν η ίαση.
Ο Τσέσµπρο εµφιάλωσε αυτή την περίεργη ουσία και την πήγε στο εργαστήριό του, στο Μπρούκλιν. Μετά από επίπονες προσπάθειες 10 ετών κατάφερε να εξαγάγει το βασικό κολλώδες συστατικό, το γυαλιστερό άοσµο υλικό που γνωρίζουµε σήµερα ως πετρελαϊκό ζελέ (100% pure petroleum jelly), το οποίο κατοχύρωσε το 1865.
Αυτό που χρειαζόταν τώρα ήταν ένα πειραµατόζωο για να ελέγξει την αποτελεσµατικότητα του υλικού. Αρχικά, προκάλεσε στον εαυτό του κάθε είδους κόψιµο και κάψιµο, ενώ αργότερα πήγαινε έξω από χώρους όπου γίνονταν κατασκευές και δοκίµαζε την ουσία του σε εργάτες που είχαν τραυµατιστεί στα χέρια. Όταν έκανε επίστρωση µε την αλοιφή, όλα τα τραύµατα έδειχναν να θεραπεύονται σύντοµα δίχως κανένα ίχνος µόλυνσης.
Το νέο πρόβληµα που προέκυψε ήταν η ονοµασία του νέου προϊόντος. Τελικά, κατέληξε στο όνοµα «Vaseline», το οποίο προέκυψε από τη γερµανική λέξη «wasser» (νερό) και την ελληνική «έλαιον». Το 1875, ο φιλόδοξος χηµικός ίδρυσε τη φερώνυμη επιχείρηση, αγόρασε ένα εργοστάσιο και άρχισε την παραγωγή, όµως στην αρχή τα αποτελέσματα ήταν άκρως αποκαρδιωτικά, καθώς οι φαρµακοποιοί στους οποίους έστειλε δείγµατα δεν παρήγγειλαν ξανά. Χωρίς να απογοητευτεί, ανέθεσε στους υπαλλήλους του να φορτώσουν το αλογάκι τους και να αρχίζουν να µοιράζουν δωρεάν δείγµατα σε διάφορα σηµεία της Νέας Υόρκης – υπολογίζεται ότι το 1873 διανεμήθηκαν μισό εκατομμύριο δείγματα, στην πρώτη μαζική δειγματοληψία.
Την ίδια στιγμή, µπροστά σε µεγάλα, εκστασιασµένα ακροατήρια έκαιγε την επιδερµίδα του µε οξύ ή φωτιά και µετά άλειφε το υλικό πάνω τους για να αποδείξει τις θεραπευτικές του ιδιότητες, αν και οι ουλές θα έµεναν για µια ζωή. Το νέο άρχισε να διαδίδεται από στόμα σε στόμα. Σιγά σιγά, οι φαρµακοποιοί άρχισαν να δίνουν παραγγελίες, ανήμποροι να εξυπηρετήσουν τον κόσμο που τους ζητούσε βαζελίνη. Ύστερα από έξι µήνες, ο Τσέσµπρο είχε µετατρέψει δώδεκα φορτωµένα άλογα σε διανοµείς σε όλη τη χώρα.
Αυτό όμως που συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχία της θαυματουργής ουσίας, πέρα από την υποστήριξη της ιατρικής κοινότητας, ήταν οι ίδιοι οι καταναλωτές, που ανακάλυπταν νέες χρήσεις τις οποίες ο Τσέσµπρο δεν είχε φανταστεί ούτε στα πιο τρελά του όνειρα, καθώς χρησιµοποιούσαν την θεραπευτική αλοιφή για δεκάδες χρήσεις: οι νοικοκυρές για να απορροφά λεκέδες από τα έπιπλα, να γυαλίζει ξύλινες επιφάνειες, να ανανεώνει ταλαιπωρηµένα δερµάτινα είδη και ως αλοιφή για τα µαλλιά, οι αγρότες για να προστατεύουν τα µηχανήµατα από την σκουριά, οι ψαράδες για να δελεάσουν τις πέστροφες να δαγκώσουν το δόλωµα, οι σταρ του σινεµά την έβαζαν κάτω από τα µάτια για να µπορούν να δακρύσουν, οι στρατιώτες για να προστατευτούν από την έκθεση στον ήλιο, οι Γάλλοι αρτοποιοί για να διατηρούνται φρέσκα τα γλυκά και οι ζύμες κ.λπ. Εξάλλου, σε ένα από τα αναρίθμητα γράµµατα που κατέφθαναν στην εταιρεία αναφέρθηκε ότι πολλοί Ινδοί την άλειφαν στο ψωµί τους.
Παράλληλα προωθήθηκε και ως θεραπευτικό προϊόν σχεδόν για όλα τα δεινά: δερματικές ασθένειες, ρευματισμούς, αιμορροϊδες, καταρράκτη, χιονίστρες, ακόμη και, όταν λαμβανόταν από το στόμα, για κρυολογήματα, βήχα, ερεθισμένο λαιμό, λαρυγγίτιδα, διφθερίτιδα και δυσεντερία.
Προκειμένου να διαφοροποιήσει το προϊόν του από τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό των απομιμήσεων που υπόσχονταν αντίστοιχη αποτελεσματικότητα, ο Τσέσμπρο παρουσίασε, στις αρχές της δεκαετίας του 1880, την διακριτή μπλε σφραγίδα, προειδοποιώντας παράλληλα τους καταναλωτές ότι οποιαδήποτε άλλη βαζελίνη, εκτός από την αυθεντική, ήταν «μια άχρηστη απομίμηση».
Υπολογίζεται ότι το 1874 πωλείτο ένα βαζάκι βαζελίνης ανά λεπτό, ενώ όταν τα αποθέµατα εξαντλούνταν ο κόσµος ικέτευε τους φαρµακοποιούς να παραγγείλουν όσο πιο γρήγορα γινόταν από τον πάµπλουτο, πια, εφευρέτη. Λίγο αργότερα, το 1881 η επιχείρηση του Τσέσμπρο, ο οποίος ζάπλουτος πια συνταξιοδοτήθηκε το 1909, πέρασε στον έλεγχο της πανίσχυρης Standard Oil (σήμερα ανήκει στην Unilever), η οποία διέδωσε τη βαζελίνη στην Ευρώπη.
Η καλύτερη, όµως, χρήση της βαζελίνης, η οποία γνώριζε στιγμές δόξας στους δύο παγκόσμιους πολέμους, ανακαλύφθηκε από τον ίδιο τον Τσέσµπρο, ο οποίος δήλωσε λίγο πριν πεθάνει ότι «ο καθένας έπρεπε να τρώει µια κουταλιά την ηµέρα για να έχει καλή υγεία». Όταν στα 60 του αρρώστησε βαριά από πλευρίτιδα, ζήτησε από τη νοσοκόµα να τον αλείφει κάθε µέρα από την κορυφή µέχρι τα νύχια µε βαζελίνη. Τελικά επέζησε, φθάνοντας έως τα 96, χωρίς να παραλείψει τη γευστικότατη κουταλιά του ούτε ένα πρωινό.

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Η Domino's φτιάχνει και... δρόμους


Μια διαφορετική και άκρως ιδιοφυή πρωτοβουλία, στα πλαίσια της ΕΚΕ (Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης), ανέλαβε στην Αμερική η γνωστή αλυσίδα πίτσας Dominos, σε μια προσπάθεια «να μην χαθεί μέσα σε μια λακκούβα, ένα υπέροχο γεύμα».

Όπως λοιπόν ανακοίνωσε πριν λίγες ημέρες, η εταιρεία θα αναλάβει μέσα από το project Paving for Pizza να επιδιορθώσει τις λακκούβες που υπάρχουν στους δρόμους τεσσάρων μεγάλων αμερικάνικων πόλεων, καθώς, όπως δήλωσε, μία μόνο λακκούβα ή ένα σαμαράκι μπορεί να καταστρέψει την πίτσα. Σύμφωνα δε με τα αποτελέσματα μιας έρευνας, το 37% των αμερικάνικων δρόμων είναι σε μέτρια έως κακή κατάσταση.

Χρησιμοποιώντας εξοπλισμό και κώνους, με το λογότυπο της Domino's, σε συνεργασία πάντα με την εκάστοτε τοπική αυτοδιοίκηση, θα γεμίζει τις λακκούβες, τις οποίες θα «επικαλύπτει» με το εταιρικό λογότυπο.και τη φράση "Οh Yes We Did" - όντας μία εξαιρετική στρατηγική branding. 

Η εταιρεία, μάλιστα, ζητά από το κοινό να υποδείξει τους δρόμους στους οποίους δραστηριοποιείται μέσω του delivery (σχεδόν παντού, δηλαδή), όπου υπάρχει πρόβλημα με λακκούβες ή κακοτεχνίες. H πρωτοβουλία της αυτή αποθεώθηκε από τους φίλους της στα social media, που σπεύδουν να της υποδείξουν δρόμους με λακκούβες.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο πρόεδρος της Dominos, «η εταιρεία ενδιαφέρεται πολύ για τους πελάτες της και για την πίτσα  που παραδίδεται στα σπίτια τους, για να αφήσει μια λακκούβα να χαλάσει την εμπειρία τους».

Βέβαια, είναι κοινώς αποδεκτό ότι μία τέτοια πρωτοβουλία αποσκοπεί, αν μη τι άλλο, να προσδώσει δημοσιότητα (publicity). Δεν προκαλεί λοιπόν έκπληξη, που προσλήφθηκε μια εταιρεία δημοσίων σχέσεων που υπόσχεται στην ιστοσελίδα της, με οτιδήποτε καταπιαστεί, να κάνει τον κόσμο να το συζητήσει, να το γράψει, να το θυμάται («most written about, talked about, and outrageously successful work in the world»).

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

8+1 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον επιχειρηματία Παύλο Γιαννακόπουλο

Μολονότι ο Παύλος Γιαννακόπουλος έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από την ενασχόλησή του με τα δρώμενα του μπασκετικού Παναθηναϊκού, η πορεία του ως επιχειρηματίας είχε ξεκινήσει αρκετά πιο πριν. Ας δούμε λοιπόν 8+1 πράγματα που πιθανόν να μην γνωρίζαμε για έναν άνδρα, που η είδηση του θανάτου του σκόρπισε τη θλίψη σε κάθε υγιή φίλαθλο αυτής της χώρας.

Ø  To 1924 ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ανοίγει το φαρμακείο του στην οδό Πειραιώς, όπου αργότερα τον πλαισιώνουν τα τρία παιδιά του, οι Παύλος, Θανάσης και Κώστας.
Ø Το 1951 ο Παύλος ιδρύει μαζί με τα αδέρφια του την ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ (Φάρμακα Γιαννακόπουλου), αναλαμβάνοντας τις αντιπροσωπείες μεγάλων ξένων παραγωγών φαρμάκου, αν και ο ίδιος δεν μιλάει αγγλικά.
Ø  Η οικογένεια θα ανδρωθεί οικονομικά μέσα από το εμπόριο μπανάνας (!), ένα είδος απαγορευμένο από το καθεστώς των Συνταγματαρχών, συστήνοντας στους Ελληνες, το 1974, τις μπανάνες Chiquita. Τότε, εκμεταλλευόμενη ένα διάταγμα σε ανύποπτο χρόνο, το οποίο επέτρεπε το εμπόριο μπανάνας για διάστημα ενός μήνα, παραγγέλνει έγκαιρα δύο φορτία και τα εισάγει με επιτυχία στην Ελλάδα.
Ø  Με το πέρασμα των χρόνων, η εταιρεία του γίνεται ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος μεγάλων διεθνών οίκων φαρμάκου, μετονομαζόμενη, το 1971, σε ΒΙΑΝΕΞ.
Ø  Η εταιρεία του Παύλου, μαζί με την ΕΛΑΪΣ, ήταν η πρώτη στην Ελλάδα που έλαβε πιστοποίηση ISO.
Ø  Το 1972, οι Παύλος και Θανάσης ασχολούνται με τη διοίκηση του Παναθηναϊκού. Στα χρόνια τους, ο μπασκετικός Παναθηναϊκός θα ζήσει τη «χρυσή εποχή» του. Όπως δήλωσε αρκετά αργότερα, η ενασχόλησή του με το μπάσκετ τον βοήθησε να κλείσει διάφορες επιχειρηματικές συμφωνίες. «Από τότε που έγινα πρόεδρος, σαν να ψήλωσα, όλοι με πρόσεχαν», είπε κάποτε χαριτολογώντας.
Ø  Το 1974 κατασκευάζεται το πρώτο εργοστάσιο στην Εθνική Αθηνών – Λαμίας, ενώ το 1981, την εποχή που οι ξένες φαρμακευτικές αποχωρούν, φοβούμενες την επέλαση του «σοσιαλισμού», ο Παύλος Γιαννακόπουλος μένει και δικαιώνεται. Αγοράζει, μάλιστα, σε τιμή ευκαιρίας τα εργοστάσια των πολυεθνικών.
Ø  Το 2010, εν μέσω κρίσης, η ΒΙΑΝΕΞ χορηγεί αυξήσεις 6% στους εργαζομένους. Ανέκαθεν το μότο του ήταν: «Ποιότητα στην παραγωγή - Φροντίδα για τον άνθρωπο». Όπως δήλωσε αργότερα: «Οι εργαζόμενοι της ΒΙΑΝΕΞ στήριξαν την εταιρεία και συνέβαλαν τα τελευταία χρόνια στην επίτευξη υψηλών κερδών. Ετσι τώρα και εμείς, ως διοίκηση, είμαστε υποχρεωμένοι να στηρίξουμε τον κόσμο μας, ασχέτως οικονομικών επιδόσεων».

Ø  Ο Παύλος Γιαννακόπουλος πεθαίνει στις 10 Ιουνίου 2018, ακριβώς 47 χρόνια μετά την είσοδό του στη διοίκηση της αγαπημένης του ομάδας.

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018

Αντί να αναζητάτε νέους πελάτες, διατηρήστε τους ήδη υπάρχοντες...


Οι μαθητές μου εκπλήσσονται όταν, στο πρώτο μάθημα, τους λέω ότι το Μάρκετινγκ δεν είναι Διαφήμιση και Promotion. Μία από τις πρώτες διαφάνειες που τους δείχνω είναι ότι το Μάρκετινγκ είναι «η τέχνη να βρίσκεις και να διατηρείς πελάτες». Και η αλήθεια είναι ότι στο πρώτο σκέλος (…να βρεις…) οι περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις είναι πολύ καλές, όμως εκεί που νοσούν είναι στο δεύτερο (…να διατηρείς).

Και φυσικά, οι μαθητές μου δεν είναι οι μόνοι που εκπλήσσονται, καθώς οι περισσότεροι ιδιοκτήτες μικρομεσαίων επιχειρήσεων και όχι μόνο, έχουν την ίδια αντίληψη. Όταν τα πράγματα δεν πάνε πολύ καλά, φωνάζουν κάποιον σύμβουλο μάρκετινγκ και η πρώτη ερώτηση, που πλέον είναι κλισέ, είναι «Πώς θα βρω νέους πελάτες». Πιστεύουν ότι το Μάρκετινγκ είναι σαν ένα μαγικό ραβδί που θα τους φέρει κόσμο.

Πράγματι, η αλήθεια είναι ότι στην προσέλκυση πελατών οι περισσότεροι είναι πολλοί καλοί. Κάποια φυλλάδια, μερικές αναρτήσεις στα social media, προσφορές του τύπου (τιμές γνωριμίας, δωρεάν δείγματα, στα δύο το ένα δώρο, δελεαστικές φωτογραφίες), ευφάνταστες διαφημίσεις κ.ά., συχνά αρκούν για να πείσουμε τα πλήθη να μας προτιμήσουν.

Όμως τι γίνεται μετά; Εδώ, οι περισσότεροι διαπράττουν το ίδιο λάθος. Ποιο είναι αυτό; Θεωρούν ότι ο πελάτης είναι δεδομένος. Θεωρούν ότι αφού αυτός προσδέθηκε στο άρμα τους, δεν θα φύγει. Μέγα λάθος. Συχνά, μάλιστα, για πιο «σίγουρα» αποτελέσματα, ρίχνουν την ποιότητα ή δεν προβαίνουν σε αναγκαίες επενδύσεις (όπως το γυμναστήριο που δεν επενδύει σε νέα μηχανήματα και εξοπλισμό ή το ξενοδοχείο που «ξεχνάει» να κάνει ανακαίνιση). Η’ όπως έκανε μία ιδιοκτήτρια ενοικιαζόμενων δωματίων στο νότιο Ρέθυμνο, όταν τη δεύτερη φορά που πήγαμε μας άλλαξε τα σεντόνια, για να μην κουραστεί ιδιαίτερα, με έναν πρωτότυπο τρόπο: τα γύρισε ανάποδα...

Εξ αρχής, το ερώτημα θα έπρεπε να ήταν; «Πώς μπορώ να διατηρήσω τους πελάτες μου;». Τι πρέπει να κάνω για να έρχονται και να ξαναέρχονται; Εχουν κάποιο λόγο να έρθουν ξανά σε μένα (π.χ. τους προσφέρω μια μοναδική αγοραστική εμπειρία, ποιοτική εξυπηρέτηση  ή ανταγωνιστικές τιμές) και όχι να πάνε στον ανταγωνιστή, που σήμερα είναι ένα μόλις κλικ μακριά.

Διότι, αν ήταν αυτό το ερώτημα, τότε ίσως να μην ανησυχούσε η επιχείρηση για την απόκτηση νέων πελατών. Διότι, οι πιστοί πελάτες δεν επιστρέφουν μόνο ξανά, αγοράζοντας συχνά και άλλα προϊόντα σας (μην ξεχνάτε ότι αυτός που είναι πιο πιθανό να αγοράσει από εσάς, έχει ήδη αγοράσει από εσάς), αλλά θα σας φέρουν και νέους πελάτες, χωρίς να κουραστείτε (και να ξοδευτείτε) ιδιαίτερα. Παλαιότερη, μάλιστα, έρευνα κατέδειξε ότι μία αύξηση στο δείκτη διατήρησης των πελατών κατά μόλις 5% μπορεί να αποφέρει αύξηση κερδοφορίας μέχρι και 75%.

Ναι, σωστά το διαβάσατε. Οι ενθουσιασμένοι πελάτες σας θα ανακηρυχθούν σε πρεσβευτές σας μιλώντας για εσάς ή γράφοντας επαινετικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και φυσικά μιλάμε για ένα άκρως αποτελεσματικό προωθητικό εργαλείο, καθότι πιο αξιόπιστο συγκριτικά με την παραδοσιακή διαφήμιση-προβολή. Γιατί, μην μου πείτε ότι τώρα που το καλοκαίρι έφθασε, δεν έχετε ρωτήσει κάποιον φίλο-γνωστό σας ή δεν έχετε διαβάσει κριτικές, για το που να καταλύσετε ή που να δειπνήσετε;

Και φυσικά, δεν χρειάζεται να πούμε ότι η προσέλκυση νέων πελατών είναι ένα "χόμπι" δαπανηρό, καθώς, σύμφωνα με έρευνες, η απόκτηση ενός νέου πελάτη κοστίζει 5-7 φορές περισσότερο (π.χ. διαφημίσεις, παροχή εκπτώσεων και δώρων, εκτύπωση κουπονιών, επιστράτευση πωλητών) από την διατήρηση ενός ήδη υπάρχοντος πελάτη.