Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

Τι κοινό έχουν οι μπάρες δημητριακών και τα ζιζανιοκτόνα..


Η General Mills αναγκάστηκε να αφαιρέσει την ετικέτα «100% Φυσικό» από τις μπάρες με γκρανόλα "Nature Valley" μετά από μήνυση, σύμφωνα με την οποία οι μπάρες δημητριακών περιέχουν ένα υλικό που χρησιμοποιείται για την παρασκευή… παρασιτοκτόνων.

Η «ένοχη» ουσία είναι η γλυφοσάτη, ένα συστατικό που είχε κατοχυρωθεί από to 1976 από (ποιον άλλον;) την Monsanto (η πατέντα έληξε το 2000, σηματοδοτώντας την ευρύτερη χρήση του από οποιαδήποτε εταιρεία, ιδιαίτερα όσες ασχολούνται στον αγροτικό τομέα), που μόλις πρόσφατα εντάχθηκε στα 65 χημικά που μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο και τερατογενέσεις.

Μολονότι η ποσότητα γλυφοσάτης που χρησιμοποιείται στις εν λόγω μπάρες δεν ξεπερνά το επιτρεπτό όριο, εντούτοις ο ισχυρισμός της εταιρείας κρίθηκε ως παραπλανητικός δεδομένου του ότι η Nature Valley ισχυρίζεται ότι οι μπάρες είναι «100% Φυσικές», κάτι που προφανώς δεν ισχύει.

Η Nature Valley αφαίρεσε τον ισχυρισμό από τις συσκευασίες τον μπαρών της προκειμένου «να αποφύγει το κόστος και την απόσπαση από τον στόχο, που θα προκαλέσουν οι δικαστικές διαμάχες», ωστόσο, όπως δήλωσε, συνεχίζει να έχει εμπιστοσύνη στην ακρίβεια των ισχυρισμών της.

Οι μπάρες Nature Valley δεν θα μπορούσαν να είναι οι μόνες που περιέχουν γλυφοσάτη. Πρόσφατες έρευνες κατέδειξαν πως ελάχιστα ποσοστά της έχουν εντοπισθεί και σε άλλα προϊόντα, όπως τα δημητριακά Cheerios, τα Lucky Charms και οι μπάρες δημητριακών Kind. Πριν από λίγες, μάλιστα, ημέρες, η γλυφοσάτη ήταν η αιτία για την οποία η Monsanto κλήθηκε να πληρώσει πρόστιμο-μαμούθ (διαβάστε εδώ).

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

9 Δοκιμασμένες Τεχνικές Πωλήσεων


Συχνά, σε μια προσπάθεια να εξασφαλιστεί η πώληση και να μην χαθεί ο πελάτης, οι επιχειρήσεις επιστρατεύουν δοκιμασμένες τεχνικές πώλησης. Ορισμένες από τις πιο βασικές τεχνικές, τις οποίες οι πωλητές έχουν εφαρμόσει πάνω μας, χωρίς φυσικά να το γνωρίζουμε, είναι οι ακόλουθες:

Bait and Switch: Το προϊόν διαφημίζεται σε πολύ χαμηλή τιμή, με σκοπό να προσελκύσει πελάτες. Όταν ο πελάτης ρωτάει για το διαφημιζόμενο προϊόν, ο πωλητής προσπαθεί να του «σπρώξει» ένα πιο ακριβό λέγοντάς του ότι έχει εξαντληθεί ή απλώς υπερτονίζοντας τη χαμηλή ποιότητά του και προτείνοντας του κάτι καλύτερο. 

Foot in the Door: Τεχνική που αποσκοπεί να πείσει τον πελάτη να συμφωνήσει αρχικά σ’ ένα «μικρό» αίτημα (βάλε το πόδι στην πόρτα, για να μην κλείσει), αυξάνοντας την πιθανότητα να συμφωνήσει και σ’ ένα δεύτερο-«μεγαλύτερο». Με άλλα λόγια, ζητάς κάτι μικρό και όταν σου δοθεί ζητάς κάτι μεγαλύτερο. Για παράδειγμα, ο πωλητής ζητά το e-mail του χρήστη και αργότερα του στέλνει διαφημιστικά μηνύματα.

Door in the Face: Σε αντίθεση με την προηγούμενη τεχνική, ο πωλητής παρουσιάζει εσκεμμένα πρώτα το πιο ακριβό προϊόν (μεγάλο αίτημα - π.χ. την πιο ακριβή κρέμα προσώπου), γνωρίζοντας ότι μάλλον θα απορριφθεί, με σκοπό το ακόλουθο και φαινομενικά φθηνότερο προϊόν (μικρό αίτημα) να γίνει πιο εύκολα αποδεκτό.  

Labelling: Ο πωλητής προσάπτει μια «ταμπέλα» στον υποψήφιο αγοραστή, προσδοκώντας η συμπεριφορά του να είναι ανάλογη με το χαρακτηρισμό αυτό. Ο πελάτης κολακεύεται, πείθεται και αποδέχεται πιο εύκολα αυτό που θα του προτείνει ο πωλητής. Π.χ. «υπεύθυνοι γονείς σαν και εσάς, συνήθως αγοράζουν αυτό το καρεκλάκι αυτοκινήτου, που είναι πιο ασφαλές».

That’s Not All: Το προϊόν προσφέρεται σε μία δεδομένη τιμή καθώς παρουσιάζεται σταδιακά. Προτού ο πιθανός αγοραστής προλάβει να το σκεφτεί, ο πωλητής «χρυσώνοντας το χάπι» υπερτονίζει επιπλέον χαρακτηριστικά και προσφορές του προϊόντος, καθιστώντας το πιο ελκυστικό. Π.χ. ο πωλητής παραθέτει την τιμή μιας μηχανής του καφέ και μετά από μια μικρή παύση τονίζει ότι στην τιμή συμπεριλαμβάνονται και 20 κάψουλες δωρεάν.

The Lowball Technique: Ο πωλητής «δεσμεύει» τον καταναλωτή αποκρύπτοντας όμως όλους τους όρους της συμφωνίας. Ο πελάτης εισέρχεται στο κατάστημα και επιθυμεί να επιλέξει ένα πρόγραμμα ασφάλισης ζωής με χαμηλές χρεώσεις. Σύντομα όμως, διαπιστώνει ότι το πρόγραμμα αποδεικνύεται, λόγω κρυφών χρεώσεων, πιο δαπανηρό απ’ ό,τι του παρουσιάστηκε αρχικά.

Cross-Selling: Ο πωλητής προωθεί επιπλέον προϊόντα/υπηρεσίες που ίσως ενδιαφέρουν τον πελάτη με σκοπό να δαπανήσει περισσότερα χρήματα κατά τη διάρκεια των αγορών του (π.χ. "μαζί με αυτά τα παπούτσια πάνε πολύ καλά και αυτές οι κάλτσες" ή "θέλετε να πιείτε κάτι;").

Up-selling: Ο πωλητής ωθεί τον πελάτη να ξοδέψει περισσότερα χρήματα απ’ όσα σκόπευε εξ αρχής, προτείνοντάς του μια ακριβότερη εκδοχή του προϊόντος (προσφιλής πρακτική, όπως και η προηγούμενη, σε πολλά εστιατόρια). Για παράδειγμα, ο πωλητής σε αντιπροσωπεία αυτοκινήτων προωθεί την πιο ακριβή έκδοση ενός μοντέλου.

Razor and blade: Το αρχικό προϊόν συνήθως είναι φθηνό (π.χ. εκτυπωτής, καφετιέρα, κινητό τηλέφωνο), ενίοτε προσφέρεται και δωρεάν, σε αντίθεση με το συμπληρωματικό (π.χ. μελάνι, κάψουλες, μακροπρόθεσμο συμβόλαιο) το οποίο είναι δυσανάλογα ακριβό και το οποίο αποφέρει τα περισσότερα έσοδα στην εταιρεία.

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018

Αναζητείται η ιδιοκτήτρια του κόκκινου στρινγκ...


Θα μπορούσε να διδάσκεται σε όλα τα σεμινάρια μάρκετινγκ σχετικά με το πώς μπορεί μία μικρή επιχείρηση να γίνει viral και να αποσπάσει τα πέντε-δέκα λεπτά δημοσιότητας που της αναλογούν.

Ο λόγος για ένα βρετανικό κλαμπ, το Gorgeous Nightclub, το οποίο σκέφτηκε (επινόησε;) έναν πρωτότυπο τρόπο για να προβληθεί. Τι έκανε ακριβώς; Έβγαλε ανακοίνωση ψάχνοντας την ιδιοκτήτρια ενός
κόκκινου στρινγκ… Το επίμαχο στρινγκ βρήκαν οι υπάλληλοι του μαγαζιού μετά την ολοκλήρωση της βραδιάς και ενημέρωσαν τον υπεύθυνο, ο οποίος αποφάσισε να βάλει μία ανακοίνωση στο Facebook, αναζητώντας την ιδιοκτήτρια...

Με τίτλο Lost and Found (χάθηκε αλλά βρέθηκε) έκανε πριν λίγες ημέρες μια ανάρτηση στο Facebook όπου αναζητεί την ιδιοκτήτρια του εν λόγω αισθησιακού εσωρούχου:
«Βρήκαμε αυτό το... ωραίο πράγμα στο club εχθές το βράδυ και θα θέλαμε να το επανασυνδέσουμε με τον ιδιοκτήτη του. Κατανοούμε ότι λόγω ζέστης μπορεί να το βγάλατε για να πάρετε αέρα. Το καλοκαίρι όμως τελειώνει σιγά σιγά και σε καμία περίπτωση δεν θα θέλαμε να μας κρυώσετε.
Ελάτε να το ζητήσετε κατά τις ώρες λειτουργίας του μαγαζιού ή στείλτε μήνυμα στην σελίδα μας στο Facebook».

Η ανάρτηση έκανε θραύση. Γράφτηκαν 1323 σχόλια ενώ έγιναν 257 κοινοποιήσεις. Αρκετά καλά για ένα προαστιακό μαγαζάκι…

Αποφθέγματα διάσημων ανδρών


"Ο χρόνος σου είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλήσεις ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου".

Αναμφίβολα μία από τις πιο "δυνατές" και εμψυχωτικές ρήσεις του Steve Jobs, που είχε διαγνωστεί με καρκίνο και γνώριζε ότι ο χρόνος του μετρούσε αντίστροφα, κατά την τελετή αποφοίτησης του Stanford, το 2005.

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018

Αφοί Λαμπρόπουλοι. Η παρακμή και το τέλος ενός διάσημου ονόματος. Μέρος 2ο


Ούτε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος θα αναχαιτίσει την επιτυχημένη πορεία της εταιρείας, που εντωμεταξύ έχει ανοίξει πολυκατάστημα στη Θεσσαλονίκη (τα επόμενα χρόνια η εταιρεία θα αριθμεί συνολικά πέντε καταστήματα), η οποία, διατηρώντας τις τιμές σε χαμηλά επίπεδα και στηρίζοντας την εθνική προσπάθεια, θα περάσει σχεδόν αβροχοίς ποσί -παρά τις όποιες λεηλασίες, κλοπές και καταστροφές από τις δυνάμεις κατοχής- τη δύσκολη συγκυρία.

Η Εταιρεία Αφοί Λαμπρόπουλοι επανέρχεται δυναμικά τη δεκαετία του 1950, έτοιμη να προσφέρει στους Έλληνες καταναλωτές ότι τους είχε στερήσει ο πόλεμος. Ρούχα γνωστών σχεδιαστών, ποιοτικά υφάσματα και δερμάτινα είδη κοσμούν τις ιδιαίτερα επιμελημένες βιτρίνες του καταστήματος, κάτω ακριβώς από την επιγραφή: «Διαλέγουμε πριν από εσάς για εσάς». Το δημοφιλές αυτό σλόγκαν, ιδέα του διαφημιστή και μετέπειτα δημάρχου Πειραιώς Σκυλίτση, ουσιαστικά σηματοδοτούσε την έναρξη της χριστουγεννιάτικης περιόδου, των αποκριών και των εκπτώσεων, προσελκύοντας ορδές Αθηναίων που κατέφθαναν «στου Λαμπρόπουλου» για να θαυμάσουν τις βιτρίνες και να ενημερωθούν για τις νέες τάσεις.

Ωστόσο, τα καλύτερα είναι ακόμη μπροστά, αφού στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 η εταιρεία, που πλέον –μετά το θάνατο του τελευταίου εκ των ιδρυτών- έχει περάσει στα χέρια της δεύτερης γενιάς, θα γνωρίσει εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης. Με στοχευμένες κινήσεις, απευθύνεται στη γυναίκα-αγοραστή, γνωρίζοντας ότι αυτή έχει επιφορτιστεί όχι μόνο με τις αγορές του νοικοκυριού, αλλά και τις αγορές που αφορούν τα άλλα μέλη της οικογένειας.

Οι πρώτοι τριγμοί στην εμπορική αυτοκρατορία της εταιρείας Αφοί Λαμπρόπουλοι θα εμφανιστούν τη δεκαετία του ’80, όταν πια το ελληνικό εμπόριο αλλάζει. Το μαγαζί του κέντρου αρχίζει να χάνει πελατεία και να κερδίζει η περιφέρεια, τα πιο μικρά μαγαζιά. Οι κλυδωνισμοί είναι έντονοι για τα περισσότερα από τα ιστορικά καταστήματα του κέντρου, τα οποία δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν. Την ίδια στιγμή, κάνουν την εμφάνισή τους και τα πρώτα σύννεφα στις σχέσεις των μελών της οικογένειας, τα οποία πυκνώνουν και ουσιαστικά εκτροχιάζουν τα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας.

Παρ’ όλα αυτά, η ιστορική εταιρεία θα καταφέρει να επιβιώσει χάρη σε μια κίνηση ματ: την καθιέρωση, to 1991, του συστήματος shop in shop, την προσέλκυση δηλαδή επώνυμων φιρμών και την παραχώρηση σε αυτές χώρου στα πολυκαταστήματα της εταιρείας. Η καινοτομία αυτή της προσδίδει σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, όχι όμως αρκετό ώστε να διαβεί με επιτυχία το κατώφλι του 21ου αιώνα.



Το 1999 πωλείται στον όμιλο Παπαέλληνα και το 2001, στην επέτειο των εκατό χρόνων της, η εταιρεία Αφοί Λαμπρόπουλοι, εν μέσω έντονων οικογενειακών διαφωνιών –που αργότερα οδήγησε και στην αποχώρηση της οικογένειας από την εταιρεία (αρκετοί από αυτούς συγκαταλέγονται σήμερα μεταξύ των βασικών μετόχων του Attica Πολυκαταστήματα-, περνάει στον Όμιλο Notos Com Συμμετοχές. Το όνομα «Λαμπρόπουλος», που ταυτίστηκε –μαζί με το Μινιόν- με το κέντρο της Αθήνας- αποτελεί πλέον μια γλυκιά ανάμνηση.

Τα χρόνια που ακολουθούν και μετά από μία σύντομη περίοδο ευμάρειας, το νέο σχήμα δεν καταφέρνει να ευημερήσει. Η υποβάθμιση της περιοχής της Ομόνοιας, όπου βρίσκονται τα δύο μεγαλύτερα καταστήματα της εταιρείας, η μείωση της κατανάλωσης εν μέσω κρίσης, η άφιξη νέων ανταγωνιστών (π.χ. Attica, Hondos Center) που έσπασαν το άτυπο μονοπώλιο της εταιρείας, καθώς και μια σειρά από λανθασμένους χειρισμούς έφεραν την επιχείρηση μια ανάσα από τη χρεοκοπία (εντέλει, οι πιστώτριες τράπεζες μόλις πρόσφατα καταδέχθηκαν να την κρατήσουν εν ζωή).

Για κάποιους, πάντως, το μεγαλύτερο ατόπημα της Notos.Com ήταν το branding, καθώς ακύρωσαν ένα brand name, το «Αφοί Λαμπρόπουλοι» που ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με τις συνήθειες των καταναλωτών.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018

Aφοί Λαμπρόπουλοι. Πώς 8 φτωχά αδέρφια δημιουργούν μία από τις πιο αναγνωρίσιμες επωνυμίες του 20ού αιώνα. Μέρος 1o


Στην πλατεία Ομονοίας και πέριξ αυτής αρχίζει, στις αρχές του 20ού αιώνα, να αναπτύσσεται έντονη εμπορική δραστηριότητα, με τον άκρατο συνωστισμό χονδρεμπόρων, λιανεμπόρων και καταναλωτών. Είναι η εποχή όπου αρχίζουν δειλά δειλά να κάνουν την εμφάνισή τους ιστορικές φίρμες, όπως το Ατενέ, ο Κλαουδάτος, το Μινιόν και ο Δραγώνας, οι οποίες με την πληθωρική τους παρουσία καθιερώνουν την κεντρική πλατεία και τους γύρω δρόμους ως τη «μήτρα του ελληνικού εμπορίου». Ωστόσο, η πιο εμβληματική και πιο διαχρονική παρουσία αναμφίβολα υπήρξε η Αφοί Λαμπρόπουλοι, ένα όνομα που ξυπνάει μνήμες στους παλιότερους από μια άλλη εποχή, τότε που η πλατεία Ομονοίας ήταν στο απόγειο τής –εμπορικής και όχι μόνο- δόξας.

Οι ρίζες του ιστορικού πολυκαταστήματος Αφοί Λαμπρόπουλοι εντοπίζονται στη δύση του 19ου αιώνα, το 1898, όταν ο Ξενοφών Λαμπρόπουλος, από την Κοντοβάζαινα Αρκαδίας, εγκαταλείπει την δεκαμελή οικογένειά του και καταφθάνει στην Αθήνα προς αναζήτηση καλύτερης τύχης.

Για να εξασφαλίσει λοιπόν τον επιούσιο, γίνεται πλανόδιος πωλητής στην περιοχή της Αιόλου, του εμπορικότερου ίσως δρόμου της εποχής εκείνης. Σε καθημερινή βάση ανεβοκατεβαίνει με το μικρό του καροτσάκι την οδό Αιόλου, καταφέρνοντας σε σύντομο χρονικό διάστημα να γίνει γνωστός και ιδιαίτερα συμπαθής στους κατοίκους της πρωτευούσης.

Φύση προικισμένη με εμπορικό πνεύμα και σπάνια διορατικότητα, το 1901 ο νεαρός αναζητεί και βρίσκει, με τα πενιχρά κεφάλαια που είχε μαζέψει, επαγγελματική στέγη σε ένα κατάστημα στα Χαυτεία, στη συμβολή των οδών Αιόλου και Σταδίου, πάνω στην οποία θα έκτιζε τον επιχειρηματικό του μύθο (εκεί βρίσκεται σήμερα το κεντρικό κατάστημα Notos). 

Αρχικά εμπορεύεται ανδρικά είδη, όμως, όντας ανήσυχο πνεύμα και έχοντας ως συνοδοιπόρο τον αδερφό του Βασίλειο, σύντομα αντιλαμβάνεται ότι, αν εξαλείψει τους μεσάζοντες και αγοράσει απευθείας από την πηγή, θα μπορούσε να μειώσει δραστικά το κόστος, τουτέστιν να προσφέρει πιο ανταγωνιστικές τιμές.

Όντως, μολονότι δεν γνωρίζει λέξη ιταλικά, μεταβαίνει στην Ιταλία όπου αναζητεί και βρίσκει πηγές ανεφοδιασμού. Εισάγει ανδρικά είδη και είδη νεωτερισμού, τα οποία διαθέτει σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές. Είναι ενδεικτικό ότι, όταν εκείνα τα χρόνια μια γραβάτα πωλείτο δύο δραχμές (με το κόστος της να είναι μιάμιση δραχμή και τα υπόλοιπα 50 λεπτά να είναι το κέρδος του λιανοπωλητή), ο Ξενοφών Λαμπρόπουλος την αγόραζε μόλις για 70 λεπτά και την πωλούσε αρκετά φθηνότερα. Μία, επίσης, ρηξικέλευθη ιδέα του ήταν, σε μια εποχή όπου «βασίλευε» το παζάρι, να καθιερώσει προκαθορισμένες, αδιαπραγμάτευτες τιμές.

Απόρροια των καινοτομιών αυτών ήταν η απόκτηση πιστής πελατείας καθώς και η σταδιακή προσχώρηση στην εταιρεία των υπολοίπων έξι αδερφιών της οικογένειας (πέντε αδέρφια και μία αδερφή). Η εταιρεία, που  πλέον καλείται Αφοί Λαμπρόπουλοι, διατυμπανίζει εξ αρχής την αφοσίωσή της στην παροχή εκλεκτών εμπορευμάτων σε χαμηλές τιμές με τα σλόγκαν «Το κέρδος εν τη καταναλώσει» και «Τιμαί ωρισμέναι».

Έχοντας καταφέρει να πιάσει τον παλμό της αγοράς, το μικρό κατάστημα αρχίσει να μεγαλώνει και να διευρύνει τις δραστηριότητές του, διαθέτοντας ακόμη και τμήμα επίπλων ραδιοφώνων και γραμμοφώνων καθώς και τμήμα ξυλουργικό. Παρακολουθώντας τις διεθνείς εξελίξεις, τα οκτώ αδέρφια, που από το 1927 –ενδεικτικό της ευμάρειας και του μεγέθους της επιτυχίας τους- έχουν μετατρέψει την εταιρεία τους σε ανώνυμη και έχουν αναλάβει βιομηχανική δραστηριότητα (είναι ενδεικτικό ότι το 1932 ίδρυσαν, σε συνεργασία με την ΕΜΙ, την δισκογραφική εταιρεία «Columbia – Αφοί Λαμπρόπουλοι»), φέρνουν στο μαγαζί τους οτιδήποτε νέο και καινοτόμο κυκλοφορούσε στο εξωτερικό – με πιο εμβληματική την αποκλειστική εισαγωγή της οδοντόπαστας και κρέμας ξυρίσματος «ΚΟΛΥΝΟΣ».

Ως πρόεδρος της ανώνυμης εταιρείας, μέχρι τον θάνατό του το 1963, ο Ξενοφών Λαμπρόπουλος αποδεικνύεται ότι είναι πολύ μπροστά από την εποχή του. Έχοντας ως μότο το «Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο, ακόμη και όταν έχει άδικο» και εγκαινιάζοντας πρωτοποριακές πρακτικές για τη σύσφιξη των σχέσεων με το προσωπικό, όπως ήταν η καθιέρωση της κυριακάτικης αργίας, η χορηγία ολόκληρου μισθού ως δώρου του Πάσχα, οι άδειες για σπουδές, η χορήγηση μεγαλύτερων σε διάρκεια αδειών μητρότητας, ακόμη και η λήψη αποζημίωσης όταν κάποιος αποφάσιζε να παραιτηθεί, εξασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία του οικοδομήματός του. Δεν ήταν λίγες οι φορές, που μέλη της οικογένειας Λαμπροπούλου βάφτιζαν παιδιά των εργαζομένων τους.

Αύριο: Μέρος 2ο. Η πτώση και η πώληση στο Notos.Com




Σάββατο, 25 Αυγούστου 2018

Θάσος. Ξαπλώστρα αξίας 50 ευρώ...


Ομολογώ ότι το άρθρο που διάβασα για τη Θάσο με προβλημάτισε. Στο νησί αυτό λοιπόν εγκαινιάστηκε μία νέα πολιτική, δήθεν, μάρκετινγκ, καθώς μία ξαπλώστρα τιμολογείται στα 50 ευρώ (κάποιοι φαίνεται ότι ζήλεψαν τη Μύκονο)…

Επιχειρηματίας που νοικιάζει ξαπλώστρες και ομπρέλες στην παραλία έθεσε λοιπόν ως προϋπόθεση για την ενοικίαση την κατανάλωση φαγητών και ποτών αξίας 50 ευρώ στην παρακείμενη ταβέρνα που διαθέτει.

Σε μια άλλη οργανωμένη παραλία, για τις ξαπλώστρες της πρώτης σειράς ζητείται ελάχιστη κατανάλωση 20 ευρώ – για τις λιγότερο προνομιακές πίσω σειρές το κόστος πέφτει στα 10 ευρώ.

Οσον αφορά τη διαμονή, τα απλά δίκλινα ενοικιαζόμενα δωμάτια (χωρίς θέα) ακολουθούν λίγο-πολύ την ίδια λογική, καθώς ξεκινούν από τα 80 ευρώ.

Μολονότι δεν έχω πάει ποτέ στη Θάσο, γνωρίζω ότι προσελκύει, για προφανείς λόγους, κυρίως τουρίστες από τη Βόρεια Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Δεν ξέρω πώς αυτοί οι τουρίστες, που μάλλον δεν ανήκουν στην εύρωστη εισοδηματική τάξη, θα εκλάβουν αυτά τα φαινόμενα αισχροκέρδειας, ιδιαίτερα από ένα νησί όπως η Θάσος.

Οι ντόπιοι επιχειρηματίες δικαιολογούν αυτές τις πρακτικές καθώς, όπως λένε, η σεζόν συρρικνώθηκε, λόγω καιρού και όχι μόνο, μετά βίας στον ενάμιση μήνα. Αν και, όπως διάβασα, την άνοιξη είχαν 15% αύξηση στις κρατήσεις.

Η αλήθεια είναι ότι η Θάσος είναι απλώς μια μικρογραφία των περισσοτέρων ελληνικών προορισμών. Ενας προορισμός όπου η αρπαχτή («να βγάλουμε τα σπασμένα όλης της χρονιάς») βασιλεύει – αν και τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σοβαρές τουριστικές επενδύσεις από σοβαρούς επιχειρηματίες.

Ενας προορισμός που πορεύεται χωρίς σχέδιο, χωρίς μακροπρόθεσμο προγραμματισμό, χωρίς γνώση βασικών αρχών του μάρκετινγκ και της ποιοτικής εξυπηρέτησης. Ενας προορισμός του οποίου πολλοί άνθρωποι του τουρισμού αρέσκονται να δουλεύουν δύο-τρεις μήνες το καλοκαίρι, αδιαφορώντας για μορφές εναλλακτικού τουρισμού που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν και να επεκτείνουν τη σεζόν.

Ένας προορισμός που αντί να αγκαλιάσει το διαδίκτυο για να προβληθεί, παραμένει πιστός σε ξεπερασμένες πρακτικές, όπως είναι τα έντυπα και οι τουριστικές εκθέσεις. Ενας προορισμός χωρίς όραμα, χωρίς διάθεση να επενδύσει στα πλεονεκτήματα και να διαχειριστεί τα μειονεκτήματά του. 

Για branding, ούτε λόγος, για USP (Unique Selling Proposition) τι μας λες τώρα; για ενιαία τουριστική ταυτότητα και συνεργασία σε θέματα προβολής (ώστε, αφού γίνουν επενδύσεις και βελτιωθούν οι υποδομές, να προσελκυστεί ένα ποιο απαιτητικό κοινό) με άλλους κοντινούς δήμους, άστο καλύτερα. Χρέωσέ του την ξαπλώστρα 50 ευρώ να τελειώνουμε…

Τι κρίμα!!! Τέτοιοι όμορφοι προορισμοί να προσελκύουν κόσμο δύο μήνες το χρόνο. Ρε παιδιά, μήπως κάνουμε κάτι λάθος;

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2018

7 Πράγματα που οι Πελάτες σου θα Ηθελαν να Ξέρεις γι’ Αυτούς


Στην ερώτηση πόσο καλά γνωρίζετε τι θέλουν οι πελάτες σας, οι περισσότεροι θα δώσετε την ίδια απάντηση "αρκετά καλά". Ωστόσο, η αλήθεια ίσως είναι λίγο διαφορετική. Σύμφωνα με έρευνες, τα επτά πράγματα που θα ήθελαν οι πελάτες σου να ξέρεις γι' αυτούς είναι:

1.   Οι πελάτες εκτιμούν περισσότερο το «καλό» service από το «γρήγορο» service. Πολλοί από αυτούς δηλώνουν ότι το προσωπικό που είναι αγενές και βιάζεται συνιστά τον Νο.1 παράγοντα για να εγκαταλείψουν μία μάρκα.
2. Οι πελάτες θα σας θυμούνται πιο εύκολα αν θυμάστε το όνομά τους, τις αγοραστικές τους συνήθειες (π.χ. πώς πίνουν τον καφέ, ποιο κουλούρι προτιμούν) ή στιγμές-ορόσημα στη ζωή τους (π.χ. γενέθλια, επέτειοι).
3.  Οι πελάτες αρέσκονται να μιλούν για ευχάριστες εκπλήξεις, ιδιαίτερα αν αυτές είναι απρόσμενες. Παράδειγμα, η εταιρεία Zappos, που απλώς κάνει συχνά upgrade στις παραγγελίες τακτικών πελατών της (αποστέλλοντας το εμπόρευμα την ίδια μέρα), χωρίς χρέωση.
4. Τα προγράμματα συχνότητας-επιβράβευσης (π.χ. συλλογή πόντων) έχουν μεγάλη απήχηση στο κοινό. Πλέον μπορούν να υλοποιηθούν και από μικρές επιχειρήσεις (π.χ. αρτοποιία, γυμναστήρια).
5.  Οι πελάτες αγαπούν την αφήγηση ιστοριών (storytelling) σχετικά με τη μάρκα-επιχείρηση. Πρόκειται για εμπειρίες που παραμένουν για μεγάλο διάστημα στη μνήμη τους.
6. Ακούστε τους. Οι ιδέες για πολλά νέα προϊόντα και υπηρεσίες έρχονται αφιλοκερδώς από τους ίδιους τους πελάτες σας. Οπως έλεγε και ο William McNight της 3Μ, μιας εταιρείας που «σώθηκε» από τις ιδέες των πελατών της, «άκου όποιον έχει μια ιδέα».
7. Αυτό που μπορεί να τους δυσαρεστήσει σφόδρα δεν είναι κάποια δυσλειτουργία στο προϊόν ή ο αγενής υπάλληλος, αλλά το πώς χειριστήκατε εσείς το πρόβλημα. Όπως έλεγε και ο Jack Sparrow «The problem is not the problem, the problem is your attitude about the problem».

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2018

Πώς τα social media επηρεάζουν τις ενδυματολογικές μας προτιμήσεις...


Στην Αμερική, πριν από χρόνια, παρατηρήθηκε ότι πολλές γυναίκες αγόραζαν ακριβά φορέματα, τα οποία επέστρεφαν μετά από λίγες μέρες, συνήθως μετά από κάποια κοσμική εκδήλωση ή γαμήλια τελετή. Αν και ήταν φανερό ότι είχαν φορεθεί, αυτές ισχυρίζονταν το αντίθετο και ότι είχαν αλλάξει γνώμη, με αποτέλεσμα, τις περισσότερες φορές, να τους επιστρέφονται τα χρήματα.

Το πρόβλημα σήμερα έχει διογκωθεί καθώς υπολογίζεται ότι τα καταστήματα χάνουν από τις επιστροφές περίπου οκτώ δισ. ευρώ ετησίως. Πλέον, πέρα από αυτές τις κυρίες, υπάρχουν και κάποιες άλλες που αρέσκονται να φορούν τα ρούχα μία φορά και μετά να τα επιστρέφουν, προκειμένου να πάρουν τα χρήματά τους πίσω.

Πρόκειται για τις fashion bloggers, τις οποίες πριν δύο χρόνια το περιοδικό Vogue χαρακτήρισε «αξιοθρήνητες και απελπισμένες», οι οποίες αγοράζουν ρούχα, φωτογραφίζονται και αμέσως μετά τα επιστρέφουν. Όλα αυτά προκειμένου να καταφέρουν να παρουσιάσουν καθημερινά (ίσως και δύο φορές τη μέρα) καινούρια συνολάκια, προκειμένου να ικανοποιήσουν το, δήθεν, αδηφάγο κοινό που τις ακολουθεί και το οποίο διψά για νέες ιδέες και στυλιστικές συμβουλές.

Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά μία fashion blogger: «Βγάζω τη φωτογραφία και μετά επιστρέφω τα ρούχα. Θέλω απλά να δείξω στους πελάτες και τους followers μου ποιες είναι οι τελευταίες τάσεις στη μόδα και το στιλ. Σίγουρα πρόκειται για φοβερά διαδεδομένη τάση καθώς τόσοι celebrities και influencers εμφανίζονται με ένα σωρό διαφορετικά ρούχα στο Instagram τους, τα οποία ενίοτε αλλάζουν και πολλές φορές μέσα στην ημέρα»,

Πλέον, αυτή η τάση έχει και ονοματεπώνυμο. Snap and send back (φωτογράφησε τα και στείλ’τα πίσω». Αυτή τη στιγμή υπάρχουν μόνο στο Instagram περισσότερα από 200 εκατομμύρια αναρτήσεις με το hashtag #OOTD (Outfit Of The Day).

Δυστυχώς αυτή η τάση έχει βρει και μιμητές. Σύμφωνα με έρευνα, ένας στους δέκα Βρετανούς καταναλωτές (ηλικίας κυρίως 35-44) παραδέχεται ότι αγοράζει ρούχα μόνο για να ποζάρει με αυτά στα social media και μετά τα επιστρέφει ξανά στο κατάστημα, καθώς δεν επιθυμεί να εμφανιστεί δεύτερη φορά με το ίδιο σύνολο. Αρκετοί δε από αυτούς είναι άνδρες. Η ματαιοδοξία σε όλο της το μεγαλείο…

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018

Η παραλία του Μπάλου στα Χανιά και ο... υπερτουρισμός


Ημουν από τους τυχερούς καθώς πρόλαβα και επισκέφτηκα τον Μπάλο, μία εκπληκτικής ομορφιάς παραλία στα Χανιά που παραπέμπει στην Καραϊβική, πριν από 18 χρόνια, όταν ήταν ακόμη παρθένα.

Τα χρόνια πέρασαν, η παραλία έγινε γνωστή ανά τον κόσμο, που συνέρρεε είτε οδικώς (παρά τον κακοτράχαλο δρόμο) είτε με καραβάκια, που όσο περνούσαν τα χρόνια πλήθαιναν.

Δυστυχώς σήμερα ο Μπάλος, έχει φθάσει σε σημείο κορεσμού, καθότι δεν μπορεί να αντέξει τον υπερβολικά μεγάλο αριθμό τουριστών που τον επισκέπτεται σε καθημερινή βάση.

Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία που αναρτήθηκε στο Facebook, η οποία δείχνει την απίστευτη ουρά αυτοκινήτων όσων σπεύδουν να θαυμάσουν την εν λόγω παραλία.

Ο Μπάλος δεν είναι παρά μόνο η κορυφή του παγόβουνου, καθώς δεν είναι ο μοναδικός που έχει πληγεί και έχει αλλοιωθεί η φυσιογνωμία του από τις ορδές επισκεπτών. Δείτε μόνο τι γίνεται στα Λαλάρια της Σκιάθου, όπου πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκε ότι θα επιβληθεί πρόστιμο 1.000 ευρώ (αλήθεια, ποιος θα κόψει αυτό το πρόστιμο;) σε όποιον παίρνει πέτρες από την παραλία.

Καλά τα νούμερα σχετικά με τις αφίξεις τουριστών και τα έσοδα, όμως καθετί έχει το τίμημά του και δυστυχώς εμείς δεν είμαστε έτοιμοι να το πληρώσουμε. Ο υπερτουρισμός (overtourism) είναι εδώ και μας χτυπάει την πόρτα. Αλλά εμείς κωφεύουμε.

Κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε ποια Ελλάδα θέλουμε να αφήσουμε στα παιδιά μας…

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Ο Lewis Hamilton καθάρισε παραλία της Μυκόνου...


Ευτυχώς που έρχονται και διάσημοι για να μας καθαρίσουν, για τους δικούς τους λόγους ο καθένας, τις παραλίες. Πέρυσι ήταν η οικογένεια του Will Smith, φέτος είναι ο Lewis Hamilton​, ο οποίος μαζί με τους φίλους του καθάρισαν μια παραλία της Μυκόνου.

Ερχόμενος για δεύτερο συνεχόμενο καλοκαίρι στη Μύκονο, ο τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής της Formula 1 αποφάσισε να μαζέψει πλαστικά σκουπίδια από παραλία του νησιού, στέλνοντας ένα μήνυμα ευαισθητοποίησης για λελογισμένη χρήση πλαστικών με σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο Βρετανός οδηγός, που έχει υιοθετήσει έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, αφού τράβηξε βίντεο με τα σκουπίδια που είχαν καλύψει την παραλία, καθάρισε όλη την περιοχή, καλώντας τον κόσμο να μην αγοράζει προϊόντα από πλαστικό και πολυεστερικά υλικά, ενώ στο τέλος αναφέρει ότι όλη η επιχείρηση καθαρισμού της ακτής διάρκεσε δύο ώρες.

«Σήμερα ήμουν σε ένα από τα τόσα όμορφα μέρη του κόσμου και έπεσα πάνω σε αυτό το χάλι. Δεν μπορούσαμε να κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια, έπρεπε να κάνουμε κάτι. Πρέπει όλοι να δράσουμε, πρέπει να σταματήσουμε να στηρίζουμε τις εταιρείες που τυφλά έχουν βασίσει τα κέρδη τους σε βάρος του όμορφου πλανήτη μας», έγραψε στο Twitter. «Θέλω να σας δείξω τον αντίκτυπο που έχετε (σ.σ.: στο περιβάλλον) με τα πλαστικά που αγοράζετε και πετάτε. Είναι αηδιαστικό. Αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στο τι υπάρχει (σ.σ.: από πλαστικά σκουπίδια) σε όλο τον κόσμο, όμως αποφασίσαμε να καθαρίσουμε. Μην αγοράζετε πλαστικά, καλαμάκια, παιχνίδια και πολυεστερικά υλικά».

Το μήνυμα του Lewis Hamilton θα έπρεπε να απασχολήσει σοβαρά την πολιτεία, την τοπική αυτοδιοίκηση (και δεν αναφέρομαι μόνο στη Μύκονο), τους επαγγελματίες του τουρισμού και φυσικά τους απλούς πολίτες. Ο Hamilton έκανε τη δουλειά που έπρεπε να είχε κάνει κάποιος άλλος, αν είχε φιλότιμο.

Αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει ευαισθητοποίηση γι’ αυτά τα θέματα. Ακόμα και οι ντόπιοι επαγγελματίες του τουρισμού χαρακτηρίζονται από κοντόφθαλμη προσέγγιση, που συνοψίζεται σε μία φράση: «είμαι μόνο υπεύθυνος για το χώρο μου, ό,τι γίνεται έξω από αυτόν δεν με ενδιαφέρει». Δυστυχώς έτσι είναι ο Ελληνας. Φροντίζει ώστε το ξενοδοχείο και η παραλία του να είναι καθαρή, αλλά αδιαφορεί για την άλλη παραλία που βρίσκεται παραδίπλα, όπου μπορεί και να πετάει τα σκουπίδια του.

Ένα παράδειγμα

Τώρα το καλοκαίρι περνάω κάθε φορά που πάω για μπάνιο έξω από το Dolce Attica Riviera, στη Βραυρώνα, στην Ανατ. Αττική. Το ξενοδοχείο, που τελεί υπό νέα διεύθυνση, ανακαινίσθηκε πρόσφατα, δημιούργησε παραλία με άμμο, και φιλοδοξεί να δώσει νέο αέρα στην περιοχή.

Ε, λοιπόν, έξω από αυτό το όμορφο ξενοδοχείο δεν υπάρχει ούτε καν πεζοδρόμιο. Βλέπω τους δύσμοιρους τουρίστες, συχνά με παιδικά καροτσάκια, να περπατάνε στο χώμα. Σε απόσταση αναπνοής υπάρχει προστατευόμενη περιοχή και ένα πέρασμα (που δεν έχει καθαριστεί ποτέ) που σε βγάζει στα αρχαία, τον εντυπωσιακό Ναό της Αρτέμιδας.

Αλήθεια, είναι τόσο δύσκολο (και δαπανηρό;) να φτιαχτεί (σε συνεργασία και με το δήμο) ένα πεζοδρόμιο, να αναρτηθούν μερικές ενημερωτικές ταμπέλες, να καθαριστεί ο χώρος; Δεν θέλουμε να προσφέρουμε μια αναβαθμισμένη εμπειρία στον επισκέπτη;

Δυστυχώς, εδώ είναι Ελλάδα… Και σε αυτή τη χώρα περιμένουμε τους διάφορους celebrities, ως από μηχανής θεός, για να μας δείξουν τι έπρεπε να είχαμε κάνει από μόνοι μας, αν πραγματικά σεβόμασταν το περιβάλλον, τον συνάνθρωπο και φυσικά τον επισκέπτη, που έρχεται να μας αφήσει τα λεφτά του.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018

Δύο ελληνικά σπίτια στα πέντε πιο δημοφιλή της Airbnb


Το 2018, στην επέτειο δέκα χρόνων από την ίδρυσή της, η Airbnb δημοσιοποίησε τα ακίνητα που έχουν μπει διαχρονικά στη λίστα των αγαπημένων τις περισσότερες φορές. Ανάμεσα τους βρίσκονται και δύο ελληνικά καταλύματα, ένα στην Σαντορίνη και ένα στην Κρήτη.

Στη δεύτερη θέση της κατάταξης, πίσω από μια κωνική ιταλική βίλα, βρίσκεται το Hector Cave House που έχει μπει σε λίστα αγαπημένων 133.869 φορές. Η σκαλισμένη μέσα στο βράχο της Καλντέρας, πριν 250 χρόνια, οικία χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως κελάρι κρασιών. 

Διαθέτει βεράντα και ιδιωτική πισίνα για δύο με θέα τη θάλασσα, ενώ στα 60 τετραγωνικά του μέτρα μπορεί να φιλοξενήσει έως πέντε άτομα. Οι επισκέπτες δηλώνουν ότι το σπίτι είναι τέλειο, ιδανικό για να χαζεύει κανείς τα πλήθη στο χωριό της Οίας από πάνω. Η τιμή του εν λόγω σπιτιού, που είναι σχεδόν κλεισμένο για τους επόμενους τρεις μήνες, κυμαίνεται, ανάλογα με τη σεζόν, από 250 έως 600 ευρώ το βράδυ.

Στην πέμπτη θέση, με 76.658 εντάξεις στη λίστα αγαπημένων, βρίσκεται ένα στούντιο χτισμένο σε βράχο (είχε γίνει σχετική αναφορά από το blog πριν τρεις μήνες). Στο νομό Χανίων, στο χωριό Καλυβιανή (45 χιλιόμετρα από την πόλη των Χανίων), υπάρχει λοιπόν ένα στούντιο 60 τετραγωνικών μέτρων, που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα.

Το εν λόγω στούντιο, που αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία και μετά ως αποθήκη για προϊόντα γεωπονίας, έχει αποσπάσει εκθειαστικές κριτικές από τους επισκέπτες, είναι κλεισμένο για τους προσεχείς τέσσερις μήνες, ενώ προβάλλεται ως πολυτελές πετρόκτιστο κατάλυμα μέσα σε σπηλιά (luxurious cave stone).

Μπορεί να φιλοξενήσει δύο ενήλικες και δύο παιδιά και είναι πλήρως εξοπλισμένο καθώς έχει τραπεζαρία, κουζίνα, τηλεόραση, πλυντήριο ρούχων και air condition. Εκτός από την φυσική σπηλιά που περιβάλλει κουζίνα και κρεβατοκάμαρα, μαγευτική είναι και η θέα από το μπαλκόνι, το οποίο έχει θέα στη θάλασσα και συγκεκριμένα τον κόλπο του Κίσσαμου.

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

Monsanto. Αποζημίωση μαμούθ ύψους 290 εκατ. δολαρίων...

Monsanto. Δεν θεωρείται τυχαία η πιο μισητή εταιρεία στον κόσμο.

Η αμερικάνικη εταιρεία, που ιδρύθηκε το 1901 και της οποίας το όνομά της είναι συνώνυμο με τα μεταλλαγμένα προϊόντα, κλήθηκε να πληρώσει αποζημίωση-μαμούθ ύψους 290 εκατ. δολαρίων, καθώς δεν ενημέρωσε για την επικινδυνότητα του ζιζανιοκτόνου της, του Roundup, στο οποίο οφείλεται ο καρκίνος ενός αμερικανού κηπουρού.

Την εταιρεία, που μόλις πρόσφατα την εξαγόρασε η γερμανική Bayer (της οποίας η μετοχή σημείωσε πτώση 13% μετά την απόφαση του δικαστηρίου), προφανώς για να εισάγει τα προϊόντα της στην Ευρώπη, μήνυσε ο Ντιγουέιν Τζόνσον, πατέρας δύο παιδιών, ο οποίος σε ηλικία 46 ετών πάσχει από καρκίνο σε τελικό στάδιο αφού ράντιζε επί πολλά χρόνια με Roundup, ένα αποτελεσματικό όσο και αμφιλεγόμενο ζιζανιοκτόνο.

Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, στις ΗΠΑ υπάρχουν αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη χιλιάδες υποθέσεις σε βάρος της Monsanto και έχουν προχωρήσει σε διαφορετικούς βαθμούς.

Η Monsanto ανακοίνωσε αμέσως ότι θα ασκήσει έφεση εναντίον της απόφασης, διατεινόμενη ότι οι «ένορκοι έχουν άδικο», καθώς το προϊόν της, που περιέχει την καρκινογόνο ουσία -όπως αποδείχθηκε- γλυφοσάτη, έχει ιστορία 40 ετών. Το δικαστήριο του Σαν Φρανσίσκο έκρινε πως η Monsanto ενήργησε «κακοβούλως» καθώς γνώριζε ότι το ζιζανιοκτόνο της είναι άκρως επικίνδυνο για την υγεία.

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018

14 διανυκτερεύσεις για 250 ευρώ!!! Τουρισμός υψηλού επιπέδου...


Πλέον, έστω και την τελευταία στιγμή οι Βρετανοί μπορούν να ταξιδέψουν στη χώρα μας απολαμβάνοντας εκπτώσεις που αγγίζουν και το 60%!!!

Πριν από λίγες ημέρες και η TUI έβγαλε πακέτα διακοπών σε καθιερωμένους ελληνικούς προορισμούς (βλ. Μάλια, Κάβος), ιδιαίτερα αγαπητούς στη νεολαία (προερχόμενοι κυρίως από εργατικές συνοικίες του Λίβερπουλ και άλλων βρετανικών πόλεων), με έκπτωση έως και 60% για τους μήνες Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας The Sun, προσφέρεται πακέτο 14 διανυκτερεύσεων στο Ekati 2 hotel (γνωστό για τα πάρτι που διοργανώνει στην πισίνα του και το μπαρ που είναι ανοικτό όλο το βράδυ) στον Κάβο, σε στούντιο με μπαλκόνι και ταράτσα, έναντι 209 λιρών το άτομο (235 ευρώ), συμπεριλαμβανομένων των πτήσεων από το Γκάτουικ.

Αντίστοιχα, 14 διανυκτερεύσεις στο Ilios Malia, σε στούντιο με μπαλκόνι ή ταράτσα, κοστίζουν 220 λίρες το άτομο (250 ευρώ), μαζί με πτήσεις από το Γκάτουικ. Αξίζει να αναφερθεί ότι πέρυσι τα Μάλια είχαν εξαγγείλει ότι θα διώξουν τους νεαρούς Βρετανούς τουρίστες-ταραχοποιούς, καθώς δημιουργούσαν σειρά προβλημάτων, και θα προσανατολίζονταν σε οικογένειες. Φαίνεται ότι αυτό το repositioning δεν έπιασε. Δεν προκαλεί καμία έκπληξη, επίσης, ότι οι καταστηματάρχες στην Κρήτη παραπονούνται για το χαμηλό οικονομικό (και μορφωτικό;) επίπεδο των τουριστών, οι οποίοι ξοδεύουν ελάχιστα.

Όλα αυτά (και χωρίς να έχουν συνυπολογιστεί όσοι έρχονται με ''βραχιολάκι''), όταν υψηλόβαθμο στέλεχος της TUI καυχήθηκε πριν λίγες ημέρες στην Ελληνίδα υπουργό Τουρισμού ότι φέτος η TUI θα φέρει, απόρροια της στρατηγικής συνεργασίας της με το υπ. Τουρισμού, 2,8 εκατ. τουρίστες…

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

RentAFriend. Η εφαρμογή που σας βρίσκει... φίλους...


Αν είστε μόνοι, χωρίς φίλους και παρέα για να βγείτε έξω ή έστω να μοιραστείτε μια κουβέντα, βρε αδερφέ, μην απογοητεύεστε. Υπάρχει μια εφαρμογή που σας βρίσκει φίλους, με το αζημίωτο, φυσικά.

Και φυσικά δεν μιλάμε για τους διάφορους «φίλους» που έχετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ίσως είναι και αυτός ο λόγος που δεν έχετε πραγματικούς φίλους) ή για εφαρμογές που σας βρίσκουν ταίρι, αλλά για κάτι πιο επίσημο.

Εδώ και κάποια χρόνια λοιπόν η ιστοσελίδα RentAFriend δίνει τη δυνατότητα στα μέλη της, που πληρώνουν περίπου 23 ευρώ το μήνα, να βρουν «επαγγελματίες φίλους», οι οποίοι πληρώνονται για τις υπηρεσίες τους από 10 μέχρι 50 δολάρια την ώρα.

Η RentAFriend, που ιδρύθηκε το 2009 και αριθμεί 500.000 μέλη διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο, κάνει ακριβώς αυτό που λέει το όνομά της, καθώς επιτρέπει στα μέλη της να νοικιάζουν φίλους για να τους συνοδέψουν (σε κοινωνικές εκδηλώσεις, στο σινεμά, στο μπαρ, για ξενάγηση κ.ά), στις οποίες δεν αισθάνονται άνετα να παρευρεθούν μόνοι τους.

Πηγή έμπνευσης για τον δημιουργό του, Σκοτ Ροζενμπάουμ, αποτέλεσαν παρόμοιες εταιρείες στην Ιαπωνία, όπως η Family Romance, υπηρεσία «υποκατάστατων συνοδών» που απασχολεί περίπου 800 επαγγελματίες ηθοποιούς κάθε ηλικίας, οι οποίοι πληρώνονται για να παριστάνουν τους συγγενείς, συνεργάτες ή τους συντρόφους των πελατών της εταιρείας.

Τα τελευταία χρόνια δεκάδες εταιρείες προσφέρουν την υπηρεσία ενοικίασης φίλων, ενώ, μέσα από διάφορα φίλτρα, παρέχουν στα μέλη τους τη δυνατότητα να επιλέξουν το φίλο τους βάσει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που οι ίδιοι επιθυμούν (π.χ. φύλο, καταγωγή, κόστος).

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

Airbnb. Ονειρο θερινής νυχτός η διανυκτέρευση στο Σινικό Τείχος


Η Airbnb γνώριζε πάντα πώς μέσα από διαγωνισμούς να τραβάει τα φώτα της δημοσιότητας. Παλαιότερα είχε προσφέρει διαμονή σε κοραλλιογενή ύφαλο, στο ερευνητικό υποβρύχιο Blue Planet II, καθώς και στο κάστρο του Κόμη Δράκουλα. Τώρα, ο διαγωνισμός της, που ζητούσε από το κοινό να γράψει μία έκθεση 500 λέξεων για τα πολιτισμικά φράγματα και τις διαφορετικές κουλτούρες, προσέφερε σε τέσσερις τυχερούς νικητές μια νύχτα στο Σινικό Τείχος.

Παρ’ όλα αυτά, πριν λίγες ημέρες η εταιρεία ανακοίνωσε, καθώς όπως δήλωσε «σεβάστηκε βαθιά τα επικριτικά σχόλια» να μην ολοκληρώσει το διαγωνισμό. Η αλήθεια είναι ότι ο εν λόγω διαγωνισμός δίχασε το κοινό. Από τη μία ήταν οι έπαινοι για κάτι πραγματικά διαφορετικό, μια ξεχωριστή εμπειρία, και από την άλλη οι ανησυχίες ότι, λόγω κουνουπιών (ουσιαστικά το «κατάλυμα» περιελάμβανε μόνο ένα κρεβάτι), η διανυκτέρευση θα είναι ανέφικτη. Δεν έλειψαν βέβαια και οι φωνές που μιλούσαν για βεβήλωση ενός ιστορικού μνημείου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τα κινεζικά ΜΜΕ, η Airbnb δεν έλαβε ποτέ έγκριση από τις τοπικές αρχές για να πραγματοποιήσει το διαγωνισμό. Η αρμόδια υπηρεσία που ελέγχει το τμήμα του Τείχους όπου θα πραγματοποιούνταν η διανυκτέρευση, δήλωσε ότι δεν της είχε γνωστοποιηθεί κάτι σχετικά με την εκδήλωση και ότι δεν είχε δοθεί καμία έγκριση για αυτό από την πλευρά της. Αυτό ίσως καταδεικνύει το γεγονός ότι ο διαγωνισμός ήταν απλώς ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, που αποσκοπούσε να δημιουργήσει δημοσιότητα και ντόρο.

Η αμερικάνικη εταιρεία δεσμεύτηκε ότι θα επικοινωνήσει με όσους πήραν μέρος στο διαγωνισμό, προκειμένου να βρουν άλλους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να «βιώσουν τις απίστευτες εμπειρίες που έχει να προσφέρει η Κίνα».

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2018

Ημιμαραθώνιος Κρήτης 2018. Ενα ακόμη απολαυστικό διαφημιστικό


Έχει πλέον καταντήσει θεσμός τα τελευταία χρόνια να βγαίνει στον αέρα ένα άκρως απολαυστικό βίντεο για τον Ημιμαραθώνιο της Κρήτης. Τόσο απολαυστικό που θα το ζήλευαν ακόμα και επαγγελματίες διαφημιστές.

Το νέο βίντεο αναδεικνύει άγνωστες ομορφιές της νότιας (και σχετικά παρθένας) Κρήτης και αποτυπώνει για άλλη μια φορά μέσα από τη δύναμη μιας ιστορίας, διανθισμένης με χιούμορ, τη φιλοξενία (που συχνά μπορεί να ξεπεράσει τα όρια) των Κρητικών.

Πρόκειται για τον τέταρτο ετήσιο Ημιμαραθώνιο (πλέον και αυτό έχει καταστεί θεσμός), που έχει σκοπό, πέρα από την ανάγκη για άθληση και ψυχαγωγία, να ενισχύσει το αθλητικό τουριστικό προϊόν του νησιού.

Στη διοργάνωση, που θα λάβει χώρα στις 7 Οκτωβρίου, αναμένονται να συμμετέχουν 3.000-3.500 δρομείς, από 6 έως 106 (όπως τονίζει η επίσημη ιστοσελίδα), εκ των οποίων οι 500 είναι ξένοι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η όλη διοργάνωση του αγώνα, αλλά και το βιντεάκι (που μέσα σε 24 ώρες έχει 420.000 θεάσεις!!! - το περυσινό άγγιξε τα επτά εκατομμύρια), έχουν γίνει από ερασιτέχνες, που απλώς αγαπούν ανιδιοτελώς τον τόπο τους. Εύγε!

Δείτε το βίντεο εδώ

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

Σε τιμές… Κολωνακίου τα σπίτια στο Κουκάκι


Κάποτε το Κολωνάκι ήταν ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης του κέντρου της Αθήνας σε ό,τι αφορά την αγορά κατοικίας. Μόνο που πλέον με τη ραγδαία αύξηση του τουρισμού η πιο ακριβή περιοχή της Αθήνας απειλείται από το αναμφισβήτητα πιο… ταπεινό Κουκάκι.

Τα στοιχεία του δικτύου spitogatos.gr για τις ζητούμενες τιμές ενοικίασης είναι ενδεικτικά. Το 2015 η μέση ζητούμενη τιμή στην περιοχή Κουκάκι – Μακρυγιάννη ήταν 8,64 ευρώ ανά τετραγωνικό. Μετά από μια τριετία συνεχούς αύξησης η τιμή φέτος διαμορφώνεται στα 12,78 ευρώ ανά τετραγωνικό. Την ίδια στιγμή η μέση ζητούμενη τιμή ενοικίασης στο Κολωνάκι βρίσκεται φέτος στα 13,17 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Όχι ότι τα ενοίκια στο Κολωνάκι δεν αυξάνονται τα τελευταία χρόνια. Από τα 10,42 ευρώ ανά τετραγωνικό που ήταν το 2015, ανέβηκαν στα 10,95 ευρώ το 2016 για να φτάσουν φέτος στα 13,17 ευρώ. Κατέγραψαν δηλαδή αύξηση 26,39% μέσα σε τρία χρόνια. Μονό που τα ζητούμενα ενοίκια στο Κουκάκι αυξήθηκαν κατά 47,92% το ίδιο διάστημα.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι ζητούμενες τιμές δεν είναι και οι ίδιες που κλείνουν τα ενοικιαστήρια, καθώς συνήθως μετά από παζάρια το ενοίκιο υποχωρεί. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς οι τιμές κλεισίματος είναι κατά 10% με 15% χαμηλότερες από τις τιμές των αγγελιών. Ωστόσο οι ζητούμενες τιμές δείχνουν τις τάσεις.

Η άνοδος αυτή των ενοικίων αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στην αξιοποίηση των διαμερισμάτων για ενοικιάσεις σε τουρίστες μέσω πλατφορμών όπως η Airbnb. Το Κουκάκι αποτελεί μια από τις πιο δημοφιλείς περιοχές του κέντρου για τους τουρίστες και αυτό φαίνεται και από τις καταχωρήσεις.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα airdna.co συνολικά ανά τα χρόνια έχουν καταχωρηθεί στο Airbnb 1.092 αγγελίες ενοικίασης στην περιοχή Κουκάκι – Μακρυγιάννη, ενώ αυτή την περίοδο υπάρχουν 684 ενεργές αγγελίες. Μάλιστα περίπου τα μισά (48%) από τα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα είναι διαθέσιμα σχεδόν το σύνολο του έτους, κάτι το οποίο σημαίνει πως πρόκειται για κατοικίες που αξιοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά για επενδυτικούς σκοπούς.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων είναι ενός ή δύο δωματίων και η μέση ημερήσια τιμή ενοικίασης φθάνει τα 61 ευρώ.  Στο Κολωνάκι υπάρχουν 289 ενεργές αγγελίες με το 39% εξ αυτών να είναι ενεργό σχεδόν ολόκληρο το χρόνο. Η μέση τιμή ημερήσιας ενοικίασης φθάνει τα 70 ευρώ.

Πηγή: www.insider.gr

Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Σπάει όλα τα ρεκόρ ο ελληνικός τουρισμός (με αστερίσκους, όμως)...

1998: 6,2 εκατ. τουρίστες.
2010: 15 εκατ. τουρίστες.
2018: 32 εκατ. τουρίστες (εκτίμηση).

Η χρυσή χρονιά της Ελλάδας στον τουρισμό αναμένεται να είναι η φετινή. Για πρώτη φορά η χώρα μας θα σπάσει, καλώς εχόντων των πραγμάτων, και το φράγμα των 32 εκατ. αφίξεων, κάνοντας τα ξένα ΜΜΕ να φιλοξενούν εκτενή ρεπορτάζ για το κατά πόσο μπορεί να «αντέξει» αυτά τα νούμερα και με ποιο περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος.

Ο κλάδος της φιλοξενίας, που μας κράτησε όρθιους την εποχή της μεγάλης κρίσης, έχει ανεβάσει στροφές, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη αύξηση σε αριθμό επισκεπτών που σημείωσε ευρωπαϊκός προορισμός μέσα στην τελευταία δεκαετία.

Χαράς ευαγγέλια λοιπόν για τους ανθρώπους του τουρισμού που βλέπουν  πληρότητες και έσοδα (μόνο το Μάιο παρουσίασαν αύξηση 34%) να παίρνουν την ανιούσα. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας άλλοτε παραμελημένος προορισμός, η Αθήνα, γνωρίζει φέτος στιγμές δόξης (όντας ένας προορισμός city-break), με τις αφίξεις να ξεπερνούν κατά πολύ τα πέντε εκατομμύρια που ήταν πέρυσι. Ούτε καν οι φονικές πυρκαγιές δεν μπόρεσαν να ανακόψουν την ορμή της.

Ωστόσο, δεν χρειάζεται εφησυχασμός. Οι χρόνιες παθογένειες του ελληνικού τουριστικού προϊόντος (και δεν αναφέρομαι μόνο στην υπερφορολόγηση και στο συνεπακόλουθό της, την παραοικονομία) εξακολουθούν να μας ταλανίζουν.

Η χώρα μας, συγκριτικά με τους ανταγωνιστές της, εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υψηλή εποχικότητα. Όλα αυτά σε μία χώρα που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε, σε αρκετές περιοχές με εύκρατο κλίμα, να έχει 12μηνο τουρισμό. Αποσπασματικά γίνονται κάποιες προσπάθειες για την ανάδειξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού, αλλά δεν φθάνουν.  Το μεγάλο μας χαρτί, ο πολιτιστικός τουρισμός, εξακολουθεί να παραμένει σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητος.

Ο υπερτουρισμός, πλέον, μας κτυπάει την πόρτα και πρέπει να λάβουμε άμεσα μέτρα. Πολλά νησιά, με την παρουσία και της Airbnb, δεν αντέχουν τόσους τουρίστες. Για τι επίπεδο υπηρεσιών θα μιλάμε και με τι περιβαλλοντικό κόστος (σ.σ. τα περισσότερα νησιά δεν έχουν ούτε καν ανακύκλωση ή μονάδες αφαλάτωσης);

Τα κρούσματα αισχροκέρδειας και κλοπών εις βάρος τουριστών (στα ΜΜΜ, στο τουριστικό κέντρο της πόλης κ.ά.) έχουν πάρει την ανιούσα. Ακόμα και στη Μύκονο λυμαίνονται Ρομά που κλέβουν και διακινούν ναρκωτικά. Στο δε κέντρο της Αθήνας, πορτοφολάδες, ντόπιοι και εισαγωγής, αλωνίζουν.

Δεν έχουμε ακόμη καταφέρει να συνδέσουμε το τουριστικό προϊόν με την παραγωγική διαδικασία (πρωτογενή και δευτερογενή), ώστε να υπάρξει διάχυση των ωφελειών σε πολλαπλούς και ετερόκλητους τομείς της ελληνικής οικονομίας. Αντ’ αυτού, για δεκαετίες ολόκληρες  «εξάγαμε» τσολιαδάκια και φθηνά σουβενίρ.

Και τέλος, ωραία όλα αυτά τα νούμερα, αλλά σε μεγάλο βαθμό αδυνατούμε να προσελκύσουμε τον ποιοτικό τουρίστα, αν και τα τελευταία 1-2 χρόνια 5στερα ξενοδοχεία ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια. Παραδομένοι χρόνια τώρα στο all inclusive και στους τουρίστες με βραχιολάκια (φθάσαμε σε σημείο να εισάγουμε τεράστιες ποσότητες μουσακά από την Κίνα – έτσι θα προωθήσουμε την πλούσια και μοναδική ελληνική μας κουζίνα ή τη δευτερογενή παραγωγή;) ή στον τουρισμό για νέους (άφραγκους) και άτακτους (βλ. Μάλια), καταφέραμε να χάσουμε τη μεγάλη εικόνα.

Απαιτείται όραμα και σχέδιο, προκειμένου να φθάσουμε, τώρα που ανταγωνιστές όπως η Τουρκία, η Αίγυπτος και το Μαρόκο ανακάμπτουν, με ασφάλεια σε υψηλότερες κορυφές.