Κυριακή, 25 Αυγούστου 2019

Πινακίδα για Οσκαρ: "Φάε εδώ, αλλιώς θα πεινάσουμε και οι δύο''...


Πολλά παραδοσιακά εστιατόρια στην Αμερική, σε μια προσπάθεια να ανταγωνιστούν τις μεγάλες αλυσίδες εστίασης, αναζητούν ευφάνταστους τρόπους ώστε να περάσουν το μήνυμά τους και εν τέλει να επιβιώσουν. 
Μία από αυτές τις πρακτικές, που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής τα τελευταία 15 χρόνια, είναι και η πινακίδα που τοποθετείται έξω από αρκετά τέτοια εστιατόρια και η οποία αναγράφει «Eat here or we will both starve» (Φάε εδώ, αλλιώς θα πεινάσουμε και οι δύο).
Εξαιρετική!!!

Ξενοδοχείο αυστηρά για vegans


Saorsa 1875. Αυτό είναι το πρώτο 100% vegan ξενοδοχείο στη Βρετανία, που άνοιξε τις πόρτες του στη Σκοτία, πριν λίγο καιρό. Κτίστηκε, όπως υποδηλώνει και το όνομά του, το 1875 και ανήκει σε ένα vegan ζευγάρι, το  οποίο το ανακαίνισε πρόσφατα.

Απευθυνόμενο αυστηρά σε χορτοφάγους, το πολυτελές Saorsa 1875, το οποίο φυσικά χρησιμοποιεί αποκλειστικά ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, δεν χρησιμοποιεί τίποτα που να είναι ζωικής προέλευσης – ακόμα και τα είδη καθαρισμού είναι φιλικά προς το περιβάλλον και δεν έχουν δοκιμαστεί σε ζώα, ενώ τα έπιπλα είναι από ανακυκλώσιμα υλικά.
Το δε μενού του είναι αυστηρά χορτοφαγικό, με τις πρώτες ύλες να παράγονται στο λαχανόκηπο του ξενοδοχείου ή από εγκεκριμένους ντόπιους προμηθευτές.
Υπολογίζεται ότι αυτή τη στιγμή μόνο στη Βρετανία διαβιούν 600.000 vegans (περίπου το 1,2% του πληθυσμού), ένα νούμερο που έχει τετραπλασιαστεί μέσα στα τέσσερα τελευταία χρόνια.
Πάντως, τα πρώτα μηνύματα είναι άκρως ενθαρρυντικά για το Saorsa 1875, που ήρθε για να καλύψει ένα κενό στο χώρο της φιλοξενίας, το οποίο κάθε Σ/Κ βλέπει τα 11 δωμάτιά του να είναι γεμάτα από τουρίστες από όλο τον κόσμο.

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2019

Η επίπλαστη ανάπτυξη...


Η δεκαετής κρίση άλλαξε πολλά. Κυρίως σε βάρος του κόσμου της εργασίας, ενώ έθεσε τη χώρα σε συνεχή κηδεμονία από τους δανειστές και εταίρους.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν δίδαξε τίποτα. Και κυρίως δεν διόρθωσε και πολλές από τις χρόνιες παθογένειες του «ελληνικού συστήματος». Η τουριστική έκρηξη των τελευταίων λίγων ετών, μαζί με την όψιμη άνοδο του real estate επανέφερε την ψευδαίσθηση ότι όλα (μπορούν να) πάνε καλά.
Ώσπου ήρθε (και) το φετινό καλοκαίρι για να αποδείξει ότι η χώρα εξακολουθεί να παραπαίει. Ότι όλα αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Η δε περίφημη «ανάπτυξη», η οποία βασίζεται στον τουρισμό πρωτίστως, δεν έχει και τόσο στέρεες βάσεις. Ότι τα προβλήματα των υποδομών, η γραφειοκρατία και η νοοτροπία, παραμένουν σε προ κρίσης επίπεδα. Και εξ αυτού του λόγου, ο τουρισμός των 30 τόσων εκατομμυρίων επισκεπτών, μπορεί να αποδειχθεί φούσκα, που εάν σκάσει –και μπορεί να σκάσει σύντομα, τα αμέσως επόμενα χρόνια– θα έχει νέες σοβαρές συνέπειες.
Η χώρα δεν είναι έτοιμη να διαχειριστεί το πρόβλημα αυτό. Φαίνεται από παντού. Νησιά χωρίς λιμάνια (Σαμοθράκη) ή ρεύμα (Σκιάθος κλπ). Νησιά με λιμάνια, που όμως δεν τίθενται σε λειτουργία (Σύμη). Νησιά με παράνομα ή προβληματικά και πάντως επικίνδυνα ελικοδρόμια (Πόρος). Νησιά με βαριά επικίνδυνο οδικό δίκτυο και ακόμη πιο επικίνδυνες συμπεριφορές κατοίκων (Κρήτη). Νησιά με «γουρούνες», που κυκλοφορούν με το έτσι θέλω και όποιον πάρει ο χάρος. Πλημμελής έλεγχος σε όλα τα επίπεδα, από τις πισίνες, όπου χάνουν τη ζωή τους παιδιά, έως το Πόρτο Χέλι και σχεδόν σε όλη τη χώρα, όπου επιδειξιομανείς σκαφάτοι αποτελούν δημόσιο κίνδυνο (και παίρνουν ζωές, όπως έκανε ο Γάλλος κτηματομεσίτης, που κυκλοφορεί ελεύθερος – γιατί άραγε;).
Ακόμα και η κυρίαρχη, σχεδόν μονοπωλιακή αεροπορική εταιρία Aegean Airlines έχει βαλθεί να τα κάνει μαντάρα, με τις απίστευτες καθυστερήσεις και τις υπερβολικές τιμές στα εισιτήρια (350 ευρώ για Ρόδο με επιστροφή; Και 220 για Νάξο; Όταν μπορείς να βρεις για Νέα Υόρκη με κανονική εταιρεία εισιτήριο μετ’ επιστροφής ακόμα και με 450 ευρώ;).
Και δεν μιλάμε για άλλες ακραίες καταστάσεις που υπάρχουν σε όλους τους τομείς. Από τις πανάκριβες τιμές σε όλα, έως την απίστευτη φοροδιαφυγή. Εξωφρενικές παρανομίες παντού, αρμόδιοι που παρακολουθούν συχνά με το αζημίωτο.
Γενικά, όσοι μπορούν να μην κάνουν τίποτα, απλώς δεν κάνουν. Κι όσοι μπορούν να κονομήσουν άγρια, κονομάνε σαν να μην υπάρχει αύριο. Υπάρχει το εξής όμως: αν την πρώτη φορά (2010) ήρθε λίγο απότομα η κρίση και κάπως αιφνιδίασε, τούτη τη φορά δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, εάν φτάσουμε σε νέο αδιέξοδο. Κι ας είναι περιτυλιγμένο αυτό το αδιέξοδο με «ανάπτυξη» και «επενδυτικό θαύμα».

Πηγή: newmoney

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019

Μάστιγα οι fake λογαριασμοί στο Instagram


Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο αυθεντικά είναι τα νούμερα των ακολούθων των μεγαλύτερων celebrities; Προφανώς έχετε ακούσει για fake λογαριασμούς και κάθε λογής bots, όμως η αλήθεια είναι ότι πλέον έχουμε φθάσει σε σημείο οι fake (ψεύτικοι) λογαριασμοί να είναι σχεδόν όσοι είναι και οι αυθεντικοί…
Κοινώς, το Instagram, παρά τις μαζικές «εκκαθαρίσεις» fake λογαριασμών που έχει κάνει τον τελευταίο χρόνο, είναι ο παράδεισος του fake, γεγονός το οποίο εξυπηρετεί την κάθε influencer καθώς αμείβεται πλουσιοπάροχα, από τους χορηγούς της, για κάθε ανάρτηση που κάνει.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, με τη βοήθεια λογισμικού που φιλτράρει τους ψεύτικους λογαριασμούς στο Instagram, σε 99 προσωπικότητες από τους χώρους της ψυχαγωγίας και του αθλητισμού, τα αποτελέσματα είναι μάλλον αποκαρδιωτικά!
Στην κορυφή βρίσκεται η γνωστή τηλεπερσόνα  η Ellen DeGeneres. με το 49% από τους 75,6 εκατομμύρια ακόλουθους της στο Instagram να είναι ψεύτικοι. Οσον αφορά την Kim Kardashian, που έχει έναν από τους πιο δημοφιλείς λογαριασμούς στο Instagram με περισσότερους από 145 εκατομμύρια ακόλουθους, βρίσκεται στη 13η θέση της λίστας, με το 40% (περίπου 60 εκατ.) των ακολούθων της να μην έχει σάρκα και οστά...
Η λίστα με τις 10 celebrities με το μεγαλύτερο ποσοστό σε fake λογαριασμούς (και κατ’ επέκταση fake comments και fake likes) έχει ως εξής:
1. Ellen DeGeneres- 49%
2. BTS - 47%
3. Kourtney Kardashian -46%
4. Taylor Swift - 46%
5. Ariana Grande - 46%
6. Deepika Padukone - 45%
7. Miley Cyrus - 45%
8. Katy Perry - 44%
9. Khloe Kardashian - 43%
10. Priyanka Chopra - 43%

Το ερώτημα που προκύπτει είναι με ποιους τρόπους, πέρα από τη χρήση εξειδικευμένων online εργαλείων, μπορεί κάποιος να αντιληφθεί την ύπαρξη fake λογαριασμών, τους οποίους προφανώς έχει αγοράσει ο influencer;
Βασικά, θα πρέπει να συγκριθούν οι followers με τα likes που αποσπά η κάθε ανάρτηση – το ίδιο ισχύει και με το engagement, πόσοι δηλαδή κάνουν like, share ή comment (ένα φυσιολογικό ποσοστό είναι 1-3% των ακολούθων – ποσοστά άνω του 3% γενούν υποψίες). Αν ο δείκτης αυτός είναι υπερβολικά χαμηλός, πολύ κάτω του 1%, τότε κάτι «τρέχει».
Το ίδιο ισχύει λίγο-πολύ και με τα spam σχόλια (προερχόμενα από bots) που είναι γενικής φύσεως, ασαφή και χωρίς συναίσθημα, όπως «τέλειο», «πολύ καλό» ή με τον αντίχειρα ανεβασμένο. Οσον αφορά τα σχόλια, ο γενικός κανόνας πάντως θέλει κάποιον με 5.000 followers στο Instagram να έχει περίπου 13 σχόλια ανά φωτογραφία.
Χρήσιμες πληροφορίες μπορούν να αντληθούν και από τα στοιχεία του κάθε λογαριασμού, καθώς αρκετοί από αυτούς έχουν μια γενικόλογη εικόνα προφίλ, είναι private, δεν έχουν ακόλουθους ή δεν έχουν κάνει αρκετές αναρτήσεις.
Αν επίσης ο influencer κάνει κατάχρηση στα hashtags (για να τραβήξει την προσοχή), είναι καινούριος στην αγορά ή δεν κάνει τακτικά αναρτήσεις αλλά παρόλα αυτά έχει πάρα πολλούς ακόλουθους, τότε πάλι κάτι δεν πάει καλά. Οι πραγματικοί ακόλουθοι κερδίζονται σε βάθος χρόνου και με γνώμονα την τακτική ανάρτηση φρέσκου περιεχομένου.

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

Το δεντρόσπιτο στην Ατλάντα και τα πολύτιμα διδάγματα...


Η καταχώριση ενός δεντρόσπιτου στην Ατλάντα με τρία ξεχωριστά δωμάτια που ενώνονται μεταξύ τους με ξύλινες γέφυρες με σκοινιά, θεωρήθηκε «η πιο «δημοφιλής καταχώριση στην Airbnb» καθώς ελάμβανε, εν έτει 2017, πάνω από 300.000 επισκέψεις το μήνα, ενώ 160.000 άνθρωποι το έχουν εντάξει στους καταλόγους επιθυμιών τους (wish list). Τα στοιχεία που την έκαναν να ξεχωρίσει από τη μάζα είναι τα εξής:
1)  Στοχεύει σε συγκεκριμένο κοινό. Το εν λόγω δεντρόσπιτο, που τιμολογείται στα 375 δολάρια το βράδυ με minimum δύο διανυκτερεύσεις, δεν απευθύνεται, καθότι δεν πληροί τις προδιαγραφές, σε οικογένειες, παρέες ή επιχειρηματίες. Η αγορά-στόχος είναι ξεκάθαρη: ζευγάρια, που συνήθως πρόκειται να γιορτάσουν κάποια σημαντική στιγμή (π.χ. επέτειο).
2) Η ειλικρίνεια είναι το παν. Η καταχώριση έχει ένα μειονέκτημα, καθώς δεν διαθέτει τουαλέτα στο εσωτερικό του, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν προσπαθεί να αποκρύψει. Στην περιγραφή τονίζονται τα εξής: «Το μπάνιο βρίσκεται στο υπόγειο/κάτω επίπεδο της ιδιωτικής κατοικίας μας. Οι επισκέπτες έχουν αποκλειστική πρόσβαση σε αυτό κατά τη διάρκεια της διαμονής τους (με κεφαλαία γράμματα). Τα δέντρα και η κύρια κατοικία βρίσκονται σε απόσταση 30 δευτερολέπτων μεταξύ τους».
3) Η δύναμη της φωτογραφίας. Λεπτομέρειες όπως τα σχοινιά με τους λαμπτήρες που κρέμονται κάτω από τη ξύλινη γέφυρα. λουλούδια και κεριά και ρουστίκ έπιπλα, όπως αποτυπώνονται υπέροχα στις φωτογραφίες, κάνουν αυτό το «ιδιαίτερο» κατάλυμα ακόμα πιο ιδιαίτερο, παρακινώντας ταυτόχρονα τους χρήστες να το μοιραστούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
4) «Ταξιδεύει» το χρήστη. Μέσα από την περιγραφή, το δεντρόσπιτο της Ατλάντα πουλάει εμπειρίες. Τα άνετα κλινοσκεπάσματα, κατασκευασμένα από 100% αιγυπτιακό βαμβάκι μακράς διαρκείας και καθαρό λινό, τα παλαιά αντικείμενα, τα παράθυρα 80 ετών από φτερά πεταλούδας, το γύψινο εκμαγείο από αποτύπωμα Σιβηρικής Τίγρης, όλα ταξιδεύουν νοερά τον χρήστη πάνω στα δέντρα, όπου θα ξυπνάει από το κελάηδημα των πουλιών.
5)  Όλα είναι θέμα μάρκετινγκ. Η περιγραφή ξεκινάει με το πιο δυνατό χαρτί: «AIRBNB'S #1 "MOST WISHED-FOR LISTING WORLDWIDE!"». Αργότερα, παραθέτονται αναφορές που έχουν γίνει για το συγκεκριμένο δεντρόσπιτο από τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα όλου του κόσμου. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, συνιστά στους χρήστες να διαβάσουν όλη την περιγραφή και τους κανόνες του σπιτιού, καθώς δεν θέλουν ο επισκέπτης να διαμορφώσει μια εσφαλμένη εικόνα και να μην ανταποκριθούν στις προσδοκίες του.


Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

Η ιστορία της Porsche


Η Porsche είναι δηµιούργηµα του Αυστριακού Φέρντιναντ Πόρσε, ενός χαρισµατικού µηχανικού που προηγείτο της εποχή του, ο οποίος πάντα άφηνε το στίγµα του για όποιον και αν δούλευε, µε πιο λαµπρό παράδειγµα το «αµάξι του λαού» της Volkswagen. Ήταν όµως ο γιος του, Φέρι Πόρσε, αυτός που στα τέλη της δεκαετίας του 1940 θα έβγαζε στην αγορά το πρώτο αυτοκίνητο µε το όνοµα Porsche, ξεκινώντας ουσιαστικά την ένδοξη ιστορία της φερώνυµης αυτοκινητοβιοµηχανίας.
Ο Πόρσε γεννήθηκε το 1875 και από µικρός επέδειξε τις σπουδαίες τεχνικές του ικανότητες όταν ηλεκτροδότησε το σπίτι των γονιών του. Αν και η µόνη του εκπαίδευση ήταν ορισμένα µαθήµατα σε σχολή για µηχανικούς στη Βιέννη (αργότερα βέβαια θα τον αποκαλούσαν Δόκτορα Πόρσε χάρη στα δύο διδακτορικά διπλώµατα µε τα οποία τιµήθηκε), σε ηλικία µόλις 25 ετών σχεδίασε το πρώτο του ηλεκτρικό αυτοκίνητο, που έπιανε τα 40 χιλιόµετρα, κάνοντας κυριολεκτικά πάταγο στην επίδειξη του Παρισιού. Το αυτοκίνητο αυτό θα έσπαγε διάφορα ρεκόρ ταχύτητας τα επόµενα χρόνια, ενώ το 1901 θα κατακτούσε την πρωτιά σε ένα ράλλυ, µε οδηγό τον ίδιο.
Το 1928, και ενώ ήδη είχε σχεδιάσει πληθώρα επιτυχηµένων αγωνιστικών µοντέλων, ο Πόρσε σχεδίασε για την Mercedes-Benz το ιστορικό αγωνιστικό µοντέλο Mercedes SSK, το πιο δυνατό αµάξι της εποχής του, µε 225 άλογα, όµως το όνειρό του ήταν να κατασκευάσει ένα προσιτό στο ευρύ κοινό αυτοκίνητο. Η ιδέα αυτή όµως δεν άρεσε στα αφεντικά του, µε αποτέλεσµα ο ικανότατος µηχανικός να παραιτηθεί.
Το 1930, ο Πόρσε αποφάσισε να γίνει ο ίδιος το αφεντικό, οπότε ίδρυσε µια εταιρεία συµβούλων σε θέµατα µηχανολογικά, θέτοντας έτσι τα θεµέλια για τη σηµερινή Porsche, όπου µαζί µε µια οµάδα επιλεγµένων µηχανικών– ανάµεσά τους και ο γιος του, Φέρι– σχεδίαζαν µοτοσικλέτες, φορτηγά, αυτοκίνητα και κινητήρες αεροπλάνων για διάφορες εταιρείες όπως η NSU και η Wanderer (µετέπειτα Audi).
Τότε ήταν που σχεδίασε δύο µοντέλα, προάγγελους του «σκαραβαίου», τα οποία όµως αν και δεν έφθασαν ποτέ στο στάδιο της παραγωγής, θα τραβούσαν την προσοχή του Χίτλερ, ο οποίος ζήτησε από τον «πιο διάσηµο σχεδιαστή όλων των εποχών», όπως συνήθιζε να τον αποκαλεί, να σχεδιάσει το «αµάξι του λαού» για τη ναζιστική νεολαία.
Στην περίοδο του Β´ Παγκοσµίου Πολέµου η εταιρεία του Πόρσε άρχισε να κατασκευάζει πυροµαχικά και τανκ (χάρη στα οποία τιµήθηκε από τον Χίτλερ µε το Ανώτατο Βραβείο Επιστηµών), αλλά και να συναρµολογεί τους στρατιωτικούς «σκαραβαίους» που είχαν υποστεί ζηµιές.
Το 1948, ο Φέρι Πόρσε, απόντος του πατέρα του, ίδρυσε τη φερώνυµη εταιρεία και την ίδια χρονιά κατασκεύασε µέσα σ’ ένα παλιό πριονιστήριο ένα σπορ µοντέλο, το πρώτο που έφερε το όνοµα «Porsche», την 356, που έµοιαζε στην εµφάνιση µε τον «σκαραβαίο» - η µηχανή του είχε τροποποιηθεί για να πιάνει µεγαλύτερες ταχύτητες. Το νέο µοντέλο ήταν καλοσχεδιασµένο, όµως λόγω της έλλειψης πρώτων υλών εκείνη την εποχή ήταν σχετικά φτωχό σε εξοπλισµό. «Όλα ξεκίνησαν όταν άρχισα να ψάχνω αλλά πουθενά δεν μπορούσα να βρω το αυτοκίνητο των ονείρων μου. Έτσι, αποφάσισα να το κατασκευάσω ο ίδιος», δήλωσε ο ίδιος αρκετά χρόνια αργότερα αναφερόμενος στην πρώτη Porsche της ιστορίας.
Παρ’ όλα αυτά, απέφερε σηµαντικά έσοδα, τα οποία µαζί µε τα έσοδα από τα δικαιώµατα του «σκαραβαίου», τον βοήθησαν να πληρώσει το 1949 ένα εκατοµµύριο φράγκα για να αποφυλακίσει τον πατέρα του, που ήταν αιχµάλωτος των Γάλλων. Ο Φέρντιναντ Πόρσε στρώθηκε αµέσως στη δουλειά βελτιώνοντας την Porche 356 και µελετώντας βελτιώσεις πάνω στον «σκαραβαίο», όµως πέθανε δύο χρόνια αργότερα, χωρίς ουσιαστικά να προλάβει να γευτεί τη χαρά της επιτυχίας. Μετά θάνατο ήταν και η µεγαλύτερη διάκριση καθώς το 1999 του χορηγήθηκε ο τίτλος του «Ικανότερου Μηχανικού του Αιώνα».
Το 1950, η επιχείρηση µετεγκαταστάθηκε στη Στουτγάρδη, οπότε ξεκίνησε κανονικά η παραγωγή αµαξωµάτων, µηχανών και χειροποίητων εσωτερικών χώρων του αυτοκινήτου. Η Porsche σύντοµα απέκτησε πολύ καλή φήµη για τις µηχανές και την ποιότητα κατασκευής, ενώ η σειρά 356 βελτιώθηκε και συµµετείχε σε αγώνες ράλλυ, όπου συχνά αναδείχτηκε νικήτρια. Πάντως, το αµάξι αυτό θα γινόταν σύντομα δηµοφιλές και θα περνούσε στη σφαίρα του µύθου, όταν ο Τζέιµς Ντιν σκοτώθηκε µε µια Porche 356 σε αυτοκινητιστικό δυστύχηµα.
Την ίδια εποχή σχεδιάστηκε και το σήµα της Porsche, µία ασπίδα στο κέντρο της οποίας βρίσκονταν µία µικρότερη µε ένα όρθιο µαύρο άλογο, σήµα της πόλης της Στουτγάρδης, η οποία χτίστηκε στη θέση όπου παλαιότερα υπήρχε ένα ιπποφορβείο, όπου σήµερα βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της Porsche. Στο σήµα υπάρχουν, επίσης, κέρατα ελαφιού, καθώς και κόκκινες και µαύρες ρίγες (το κόκκινο χρώµα έλκει την καταγωγή του στις ελλείψεις πρώτων υλών την εποχή εκείνη), τα οποία ήταν το οικόσηµο του βασιλείου των Βίρτεµπεργκ.
Στη δεκαετία του ’60 ήταν λίγοι αυτοί που πίστευαν ότι θα µπορούσε η εταιρεία να βγάλει κάτι εξίσου επιτυχηµένο όπως η 356, που παρέµεινε στην παραγωγή µέχρι το 1965, µε συνολικές πωλήσεις τα 78.000 αυτοκίνητα. 
Όµως, ο Φέρι Πόρσε είχε διαφορετική άποψη όταν το 1963 παρουσίασε τη θρυλική Porche 911 (αρχική ονομασία ήταν το 901, ωστόσο το 0 στη μέση ήταν κατοχυρωμένο από την Peugeot). Όπως και τα µοντέλα 914, 924 και 928, Boxter και Cayenne -το πρώτο πολυτελές SUV της εταιρίας, το οποίο θεωρήθηκε από μεγάλη μερίδα του κοινού ως μίασμα καθώς δεν ταίριαζε στην ιστορία και στη φιλοσοφία- που ακολούθησαν, έτσι και η 911 αποθεώθηκε από τον Τύπο και το κοινό για τα καινοτοµικά της χαρακτηριστικά, ενώ αναδείχθηκε σε ένα διαχρονικό αυτοκίνητο το οποίο εξακολουθεί να παράγεται µέχρι τις µέρες µας, σχεδόν μισό αιώνα από την εµφάνισή του.


Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Διχάζουν οι οθόνες προειδοποίησης τσουνάμι στην Κω


Διχάζουν οι οθόνες που τοποθετήθηκαν στην Κω και οι οποίες προειδοποιούν για ενδεχόμενο τσουνάμι.
Οι εν λόγω πινακίδες, που  εντάσσονται στο πλαίσιο πιλοτικού ερευνητικού προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκάλεσαν τις έντονες αντιδράσεις των τοπικών φορέων, που διατείνονται ότι η ύπαρξή τους ενδέχεται να πλήξει την τουριστική βιομηχανία του νησιού, καθότι δημιουργούν εσφαλμένες εντυπώσεις στους τουρίστες και τους επισκέπτες του νησιού.
Η Κως επελέγη για το πρόγραμμα, μαζί με άλλες δύο ευρωπαϊκές πόλεις, λόγω του κύματος ύψους 1,5 μέτρου που προκλήθηκε από τον σεισμό του 2017 (σ.σ. ένα τέτοιο κύμα σκότωσε πέρυσι εκατοντάδες ανθρώπους στην Ινδονησία). Οι σεισμολόγοι διατείνονται ότι δεν πρέπει να αποκλείεται η εμφάνιση τσουνάμι στον ελλαδικό χώρο μετά από σεισμική δραστηριότητα, με πιο ευάλωτα τα αμέτρητα νησιά μας, πόσω μάλλον σε ένα νησί που είναι «επίπεδο».
Μολονότι η τοποθέτηση οθονών είναι, όπως ισχυρίζονται οι σεισμολόγοι, προς την σωστή κατεύθυνση, ωστόσο έγινε με λάθος τρόπο και, φυσικά, σε λάθος χρόνο (εν μέσω καλοκαιριού;). 
Η αλλαγή αυτή, που νομοτελειακά θα προκαλούσε αντιδράσεις, έγινε άναρχα και σίγουρα δεν ενσωμάτωσε τις βασικές αρχές που διέπουν το change management (διαχείριση αλλαγής). 
Χωρίς καμία ενημέρωση, χωρίς καμία προσπάθεια ώστε να κοινοποιηθούν τα οφέλη από την ύπαρξή τους και να εξασφαλισθεί η συγκατάθεση, τόσο στους κατοίκους όσο και τους επαγγελματίες του νησιού που δραστηριοποιούνται στον χώρο του τουρισμού, η αλλαγή αυτή ήταν φυσικό να ενοχλήσει, ίσως και να πανικοβάλει ορισμένους, ντόπιους και μη, που απαιτούν το ''ξήλωμά'' τους

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Volkswagen. Παρασκευάζει λουκάνικα από το 1973...


Το 1973, ένα χρόνο πριν το πρώτο Golf βγει από την αλυσίδα παραγωγής, το εργοστάσιο της Volkswagen στη Γερμανία παρασκεύασε για πρώτη φορά... λουκάνικα, αλλά και κέτσαπ (κάθε χρόνο διαθέτει στην αγορά 400.000 επώνυμες φιάλες κέτσαπ).
Τα παράπλευρα αυτά προϊόντα διατίθενται στις καφετέριες της αυτοκινητοβιομηχανίας (το εργοστάσιο στο Βόλσμπουργκ, λόγω της απόμερης τοποθεσίας του, προσφέρει διατροφή στο προσωπικό του από το 1938), σε τοπικά σούπερ μάρκετ, με την ετικέτα να αναγράφει “Original Volkswagen parts” (αυθεντικά εξαρτήματα Volkswagen), αλλά και προσφέρονται ως δώρο (πέντε συνολικά συσκευασίες) σε όσους αγοράσουν αυτοκίνητο Volkswagen από την αντιπροσωπεία.
Μάλιστα οι πωλήσεις λουκάνικων, των οποίων η συνταγή εξακολουθεί να  παραμένει μυστική, έφθασαν πέρυσι τα 6,8 εκατ. (η ημερήσια παραγωγή φθάνει τα 18.000 τεμάχια, τα οποία σερβίρονται στα εργοστάσιά της στη Γερμανία) - εξ ου και ο χαρακτηρισμός τους ως «το πιο δημοφιλές προϊόν της εταιρείας χωρίς ρόδες»…

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2019

Μασέζ γίνεται εκατομμυριούχος μαλάσσοντας την Google...


Tο 1999 μία άνεργη και πρόσφατα διαζευγμένη γυναίκα που ζούσε με την αδερφή της, η Bonnie Brown, βρήκε δουλειά σε μία start-up στο χώρο της τεχνολογίας, την Google, κάνοντας μασάζ στους 40 υπαλλήλους της. Η αμοιβή της ήταν 450 δολάρια την εβδομάδα συν… ένα πακέτο μετοχών (αμελητέας αξίας, εκείνη την εποχή).
Χωρίς να το γνωρίζει, η τύχη μόλις της είχε χτυπήσει την πόρτα…
Μέσα σε πέντε μόλις χρόνια, όταν παραιτήθηκε από την Google, η Brown ήταν  ήδη εκατομμυριούχος (μαζί της και άλλοι 1.000 υπάλληλοι της Google, που πληρωνόντουσαν με πακέτα μετοχών), με την αξία των μετοχών της να έχει διπλασιαστεί (στα 170, από 85 που ήταν η τιμή εκκίνησης).
Για καλή της τύχη, δεν άκουσε όλους αυτούς που την παρότρυναν τότε να ρευστοποιήσει τις μετοχές. Σήμερα, η αξία κάθε μετοχής φθάνει τα 600 δολάρια… Η δε Brown είναι πολυεκατομμυριούχος, ζει σε έπαυλη, έχει τη δική της μασέζ, έχει επιδοθεί σε φιλανθρωπίες, ενώ έχει γράψει και ένα βιβλίο με τίτλο: «Πώς πλούτισα μαλάσσοντας την Google»...

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

Δύο ίδια ξενοδοχεία, δύο διαφορετικές εμπειρίες...


Και τα δύο ήταν πολύ καλά ξενοδοχεία. Και τα δύο «αστεράτα» ξενοδοχεία. Και τα δύο με εξαιρετικά κτίρια, δομές, χώρους, δωμάτια, εξοπλισμό. Με μία βασική διαφορά, την οποία θα αντιληφθούμε διαβάζοντας τα δύο περιστατικά που βίωσε ένας καλός φίλος και συνάδελφος, ο customer service expert Δημήτρης Σεραφειμίδης.

Εμπειρία 1η
Εκτός Αθηνών, σε πολύ γνωστό ξενοδοχείο, το καλύτερο του τόπου.
Έφτασα βράδυ, είπα να φάω στο εστιατόριο του ξενοδοχείου. Το φαγητό ανάλατο, απίπερο, άνοστο…
Μία από τα ίδια και η εξυπηρέτηση. Ξέρετε, στυλ «το κάνω με το ζόρι, αλλά πιστεύω ότι μπορώ να το κρύψω». Σερβιτόρος 40άρης, με στυλ και επικοινωνία δεκαετίας ’70. Τώρα, έλεγα, θα πεταχτεί και ο Κωνσταντάρας…
Την άλλη μέρα κατεβαίνω για πρωινό. Στην υποδοχή με υποδέχεται μια κοπέλα όχι πάνω από 27-28 ετών, τύπου «ωραία-μοιραία». Καθιστή! Με καλημερίζει και με ρωτά τον αριθμό του δωματίου. Καθιστή! Με ευχαριστεί. Καθιστή!
Οι σερβιτόροι είναι τρεις. Ο ένας μου λέει μια τυπική «καλημέρα». Οι άλλοι δύο, ούτε να με κοιτάξουν, ούτε να μου χαμογελάσουν…
Μια κυρία ρωτά κάτι. Ο σερβιτόρος σηκώνει μεγαλόπρεπα το χέρι με προτεταμένο το δείκτη και της δείχνει που είναι. Δεν μπορούσε να κάνει 3-4 μέτρα (τόσο μακριά ήταν…) και να την συνοδεύσει.
Έτερος σερβιτόρος στοιβάζει τα καθαρά φλυτζάνια του καφέ, πιάνοντας αρκετά από το χείλος, από εκεί δηλαδή που θα ακουμπήσω τα χείλη μου…
Δύο κοπέλες από την κουζίνα που τροφοδοτούν τον μπουφέ, χαμογελαστές και καλημερίζουν… Για κοίτα! (Μήπως να αλλάξουν πόστα με τους σερβιτόρους;)
Φεύγω. Η ωραία-μοιραία με αποχαιρετά. Καθιστή (όπως πάντα). Και συνεχίζει την κουβέντα της με μια συνάδελφό της.
Το απόγευμα γυρνάω πτώμα κατά τις 7 και ορέγομαι μια βουτιά στην πισίνα, που είναι σε εξαιρετική θέση και με μοναδική θέα. Αμ δε. Με ενημερώνουν από τη reception ότι κλείνει στις 6 γιατί φεύγει ο ναυαγοσώστης…!
Κατά τα άλλα: το δωμάτιο εξαιρετικό, το μπάνιο επίσης, όλα λειτουργικά, η θέα πανέμορφη, μου επέτρεψαν να κάνω και late check-out.

Εμπειρία 2η
Εκτός Αθηνών, σε πολύ γνωστό ξενοδοχείο, από τα καλύτερα του τόπου.
Στο πρωινό έχω ξεχάσει κάτι που θέλω. Ο σερβιτόρος που παρατηρεί τους πάντες και τα πάντα «το έχει πιάσει στον αέρα» και δεν με αφήνει καν να σηκωθώ. Με ρωτάει τι θέλω και μου το φέρνει.
Αργότερα, μια φίλη από την παρέα βλέπει ότι της τελειώνουν τα τσιγάρα και σιχτιρίζει γιατί βαριέται να οδηγήσει τα 6-7 χλμ για να τα προμηθευτεί. Μετά από 30’, ένας υπάλληλος έρχεται με δύο πακέτα από τα τσιγάρα της. Είχε τσεκάρει τη μάρκα που κάπνιζε και πήρε την πρωτοβουλία να πάει και να τα αγοράσει!
Στην πισίνα είμαστε μόνοι μας, όταν ένας φίλος λέει «δεν μπορούν να βγάλουν τα ντούπου-ντούπου και να βάλουν κανένα Χατζηδάκη;». Το άκουσε –προφανώς– ο barman, μέσα σε 5’ είχε γίνει!
Αργά το απόγευμα φεύγουμε από την πισίνα και μένει μόνη της η σύζυγός μου. Την παίρνει ο ύπνος στην ξαπλώστρα. Όταν ξυπνά, έχει μια πετσέτα πάνω της. Την είχε σκεπάσει ένας υπάλληλος για να μην κρυώσει, επειδή είχε πέσει αρκετά η θερμοκρασία!

Δύο ίδια ξενοδοχεία, δύο όμως διαφορετικές εμπειρίες. Τη διαφορά, κύριοι, την κάνουν οι άνθρωποι και βασικά αυτό που ονομάζουμε «εξυπηρέτηση του πελάτη». Στην πρώτη περίπτωση, κάτι κουρασμένα παλικάρια που δεν μπορούν να διαχωρίσουν το «εξυπηρετώ» από το «υπηρετώ». Στη δεύτερη περίπτωση, το προσωπικό ασπάζεται τη φιλοσοφία ότι «ο πελάτης είναι πάνω από όλα, είναι βασιλιάς» και γνωρίζει πολύ καλά πώς μπορεί να δημιουργήσει τις βάσεις για μία αλησμόνητη εμπειρία.

Πηγή: δείτε το αυθεντικό άρθρο εδώ



Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Σαπουνόπερα. Πώς προέκυψε ο όρος


Τέλη δεκαετίας του ’20: Σε αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό μεταδίδεται η σειρά Painted Dreams, μια καθημερινή σειρά κοινωνικού περιεχομένου. Μόλις έχει γεννηθεί ένας όρος, που κρατάει μέχρι τις μέρες μας: η σαπουνόπερα (soap operas – σύντμηση των όρων soap και opera, ειρωνικός όρος που χρησιμοποίησαν οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, λόγω του μελοδραματικού χαρακτήρα των σήριαλ).
Τα χρόνια εκείνα το ραδιόφωνο, ελλείψει τηλεόρασης, που θα έκανε την εμφάνισή της τη δεκαετία του ’50 (οπότε και οι σαπουνόπερες θα άλλαζαν «γήπεδο»), ήταν το πιο δημοφιλές μέσο ψυχαγωγίας για τα αμερικάνικα και όχι μόνο, νοικοκυριά.
Τότε οι αμερικάνικοι ραδιοφωνικοί σταθμοί μετέδιδαν καθημερινά, τις πρωινές ώρες κυρίως, αισθηματικά σήριαλ. Το φανατικό κοινό των σήριαλ αυτών ήταν οι νοικοκυρές, που εκείνη την ώρα ήταν σπίτι επιφορτιζόμενες με τις δουλειές του νοικοκυριού.
Αυτό το γνώριζαν αρκετά καλά τόσο οι ραδιοφωνικοί σταθμοί, που αναζητούσαν τρόπους ώστε να αυξήσουν τα κέρδη τους, όσο και οι εταιρείες απορρυπαντικών και σαπουνιών, με κύριους εκφραστές την Colgate-Palmolive και την Procter & Gamble, οι οποίες, αναζητώντας τρόπους για να περάσουν το μήνυμά τους σε ένα απόλυτα στοχευμένο κοινό, έσπευσαν στα διαλείμματα των σειρών αυτών να διαφημίσουν τα προϊόντα τους.
Σύντομα, οι εν λόγω εταιρείες είδαν τις πωλήσεις τους να απογειώνονται, οπότε έγιναν και οι κύριοι χορηγοί όλων των ραδιοφωνικών σειρών.

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

Σαλάντι. Ποια η τύχη του πρώτου ξενοδοχείου για γυμνιστές στην Ελλάδα


Είναι κοινώς αποδεκτό ότι συχνά η συμπεριφορά των ντόπιων απέναντι στους τουρίστες μπορεί να μην διέπεται από τους στοιχειώδεις κανόνες φιλοξενίας. Συχνά η κοινωνία δεν είναι έτοιμη για να δεχθεί κάτι που είναι πολύ μπροστά από την εποχή του.
Χαρακτηριστική περίπτωση αποτέλεσε το «Σαλάντι», το οποίο, εν έτει 1980, υπήρξε το πρώτο ξενοδοχείο για γυμνιστές στην Ελλάδα. Κτισμένο κατά την εποχή της επταετίας σε μία απομονωμένη και πανέμορφη παραλία της Αργολίδας, φιλοδοξούσε να προσελκύσει τουρισμό από όλη την Ευρώπη. Όπως και έγινε, για λίγο όμως, καθώς ο ιδιοκτήτης είχε υπολογίσει χωρίς τον ξενοδόχο…
Το «Σαλάντι» απευθυνόταν αποκλειστικά στους πολυάριθμους ανά την Ευρώπη λάτρεις του γυμνισμού. Το ξενοδοχείο ήταν περιφραγμένο ώστε να αποκλειστεί κάθε επαφή ανάμεσα στους γυμνιστές και στους κατοίκους του γειτονικού χωριού των Διδύμων, που απείχε πέντε χιλιόμετρα, αλλά και για να αποτραπεί η προσέλκυση ηδονοβλεψιών (οι οποίοι… νοίκιαζαν πούλμαν από την Αθήνα).
Το ξενοδοχείο ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του καθώς προσέφερε τηλεόραση και ψυγείο σε κάθε δωμάτιο, ενώ διέθετε εστιατόριο και πισίνα. Ηταν "φιλικό" προς τα ΑΜΕΑ, ενώ επέτρεπε και τη φιλοξενία ζώων. Είχε επίσης conference room, αίθουσα συνεδριάσεων animation μπαρ, pool bar, ακόμα και κομμωτήριο. Ηταν, μάλιστα, ''πλούσιο'' και σε αθλητικές δραστηριότητες, όπως βόλεϊ, τένις και mini golf.
Ωστόσο, οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας και ιδιαίτερα της εκκλησίας που πρωτοστατεί, και η οποία κάνει λόγο για σοδομίτες, σατανάδες και διαβόλους, είναι έντονες. Κινητοποιούνται, μάλιστα, και πολιτικοί για να συνδράμουν στο θεάρεστο έργο, ενώ το ζήτημα απασχολεί έντονα και τον Τύπο της εποχής. Εν τέλει, οι κάτοικοι του χωριού εξεγείρονται και καταφθάνουν με καΐκια στην παραλία όπου βρίσκονταν οι γυμνιστές, τους οποίους, με πέτρες και μαγκούρες, θα διώξουν κακήν κακώς.
Ως εκ τούτου, οι τουρίστες έφυγαν και το ξενοδοχείο έκλεισε το ίδιο κιόλας καλοκαίρι – η «ζημιά» μάλιστα συμπαράσυρε και άλλα τρία ξενοδοχεία της ευρύτερης περιοχής, που σύντομα θα έκλειναν. Τα επόμενα χρόνια το ξενοδοχείο θα λειτουργήσει υπό άλλη διεύθυνση ως «κανονικό» ξενοδοχείο χωρίς όμως να καταφέρει να ορθοποδήσει ποτέ. Σήμερα, το ξενοδοχείο «Σαλάντι» παραμένει λεηλατημένο και κλειστό.
Αξίζει, πάντως, να αναφερθεί ότι ένα μόλις χρόνο μετά οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού των Διδύμων εμφανίστηκαν μετανιωμένοι για τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν τότε, αλλά και για την απώλεια 160 θέσεων εργασίας. "Βάλαμε τα δάκτυλα και βγάλαμε μόνοι μας τα μάτια μας", έλεγαν. 
Ηταν όμως πια αργά. Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα…

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019

Atomik. Η βότκα του Τσερνομπίλ...


Μια νέα βότκα παρουσιάστηκε πριν λίγες ημέρες, η οποία προσπαθεί να εξαργυρώσει την αυξημένη δημοτικότητα που απολαμβάνει τον τελευταίο καιρό το Τσερνομπίλ, ένεκα και της γνωστής τηλεοπτικής σειράς.
Πρόκειται για τη βότκα Atomik, η οποία παρασκευάζεται με σιτηρά και νερό, προερχόμενο από ένα βαθύ πηγάδι, από τη ζώνη αποκλεισμού του Τσερνομπίλ, όντας το πρώτο καταναλωτικό προϊόν που έλκει την καταγωγή του από την εγκαταλελειμμένη περιοχή γύρω από τον μοιραίο πυρηνικό σταθμό.
Η ομάδα επιστημόνων που ανέλαβε την παραγωγή της, ξεκίνησε πριν τρία χρόνια τις καλλιέργειες σε ένα αγρόκτημα που βρίσκεται εντός της ζώνης αυτής. Στόχος της είναι να διαθέσει τα κέρδη από την πώληση της βότκας σε κοινότητες της Ουκρανίας που εξακολουθούν να υφίστανται τις οικονομικές επιπτώσεις της καταστροφής.
Οι δημιουργοί της διατείνονται ότι η Atomik, που έχει φρουτώδη υφή, δεν είναι περισσότερο ραδιενεργή από οποιαδήποτε άλλη βότκα, καθότι, μολονότι η σίκαλη είχε ελαφρώς επιμολυνθεί, κατά τη φάση της απόσταξης κάθε ραδιενεργό στοιχείο εκπαραθυρώνεται.
Αν το εγχείρημα αυτό στεφθεί με επιτυχία, αναμένεται στο μέλλον να βγουν στην αγορά και άλλα προϊόντα από την επίμαχη περιοχή, που θα είναι απόλυτα καθαρά από τη ραδιενέργεια.

Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019

Mobilemoons. Η νέα τάση στα ταξίδια


Κάποτε ήταν ταμπού κάποιος να δειπνήσει ή να πάει διακοπές μόνος του. Πλέον τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Οι solo diners αποτελούν σήμερα ένα σημαντικό αγοραστικό τμήμα για τις επιχειρήσεις εστίασης, ενώ εσχάτως και στα ταξίδια έχουμε μια επίσης μοναχική ομάδα, τους mobilemoons.
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Expedia. το 33% των Αμερικανών επιλέγει μοναχικά ταξίδια – σχεδόν οι μισοί από αυτούς θα ταξίδευαν μόνοι στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, το 60% των ταξιδιωτών, αρκετοί εκ των οποίων είναι γονείς, προγραμματίζει μοναχικά ταξίδια μέσα στην ερχόμενη διετία, καταδεικνύοντας την έντονη ανάγκη για περισσότερη ευελιξία και αυτονομία κατά τις διακοπές.
Πρόκειται για επισκέπτες που δεν θέλουν να έχουν κανέναν πάνω από το κεφάλι τους και επιθυμούν να προγραμματίσουν και να ζήσουν το ταξίδι τους όπως θέλουν αυτοί. Θέλουν να γνωρίζουν νέους ανθρώπους, να εξερευνήσουν νέους προορισμούς, να αποτοξινωθούν από το άγχος και την καθημερινότητα, να κάνουν μια εσωτερική αναζήτηση.
Βέβαια, οι mobilemoons, όπως είναι πλέον το όνομά τους, δεν είναι τελείως μόνοι, καθώς έχουν έναν πολύτιμο και αχώριστο σύντροφο: το κινητό τους τηλέφωνο. Ο μόνος φόβος μιας σημαντικής μερίδας των mobilemoons, που εντείνει την ανασφάλειά τους, είναι μήπως αυτό το μαραφέτι, που αποτελεί σημαντική πηγή πληροφόρησης και ψυχαγωγίας κατά τη φάση των διακοπών, ξεμείνει από μπαταρία ή είναι εκτός σύνδεσης.
Αξίζει να αναφερθεί ότι η τάση του να ταξιδεύεις μόνος σου ενισχύθηκε με αφορμή την ταινία Eat Pray Love

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2019

Ταβέρνα στην Κέρκυρα ''επεκτείνεται'' μέσα στη θάλασσα...


Με τη θερμοκρασία στα ύψη, ένας ιδιοκτήτης τουριστικής ταβέρνας στην παραλία Ρόδα, στην Κέρκυρα, βρήκε ένα μοναδικό τρόπο για να δροσίσει τους πελάτες του, αλλά και να τραβήξει τους προβολείς της δημοσιότητας.
Ο τύπος, λοιπόν, που έδωσε μια άλλη διάσταση στη φράση "πάνω στο κύμα", έβγαλε και τοποθέτησε ένα τραπέζι κυριολεκτικά μέσα στη θάλασσα. 
Εικάζεται ότι το εν λόγω τραπέζι έχει μεγάλη ζήτηση, εξ ου και το ρεζερβέ πάνω στο τραπέζι, Όπως αντιλαμβάνεστε η φωτογραφία έγινε viral, με τα περισσότερα site να αποθεώνουν τον πολυμήχανο εστιάτορα.
Βέβαια, πέρα από το χαριτωμένο της υπόθεσης, για να κάνουμε λιγάκι και το συνήγορο του διαβόλου, το εν λόγω εγχείρημα είναι, αν δεν απατώμαι (ας με διορθώσει κάποιος, αν κάνω λάθος), παράνομο. Αν δεν υπάρξει επίπληξη, σύντομα ο εν λόγω εστιάτορας, όπως και πολλοί συνάδελφοί του, θα καταλάβουν έναν δημόσιο χώρο, όπως είναι η παραλία, στερώντας τον από τους λουόμενους.

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Οταν η Samsung μας προέτρεπε να απολαύσουμε τις offline στιγμές της ζωής...


Ευφυέστατη διαφήμιση από τη Samsung που καταπιάνεται με ένα έντονο πρόβλημα της εποχής μας, την εξάρτηση από τα κινητά τηλέφωνα. 
Η ειρωνεία είναι ότι το μήνυμα αυτό, όπως σχεδόν όλα τα μηνύματα στις μέρες μας, χρησιμοποιεί ως όχημα, τι άλλο, τα social media...


Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που τα παιδιά καβάλησαν το ποδήλατο, έπαιξαν τένις ή γενικά έκαναν δραστηριότητες όπως τα αντίστοιχα παιδιά πριν 20 χρόνια;
Αφήστε, λοιπόν τα κινητά τηλέφωνα και ζήστε τις offline χαρές της ζωής. Οπως λέει και η καμπάνια, ''Be more online at life''.

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2019

Ξενοδοχείο δημιούργησε βιβλιοθήκη παραλίας...


Η πρώτη στο είδος της βιβλιοθήκη παραλίας (beach library) στην Ε.Ε. δημιουργήθηκε πριν λίγο καιρό σε ένα resort της Βουλγαρίας, στη Μαύρη Θάλασσα, η οποία φιλοξενεί τουλάχιστον 6.000 βιβλία σε 15 γλώσσες.
Δημιούργημα Γερμανού αρχιτέκτονα, η ανοικτή βιβλιοθήκη βρίσκεται μπροστά από το ξενοδοχείο Kaliakra, διαθέτει 140 ράφια και είναι κατασκευασμένη από υλικό ανθεκτικό στον ήλιο και στον αέρα – η βιβλιοθήκη σκεπάζεται με ένα κάλυμμα από βινύλιο, σε περίπτωση βροχής.
Για να βοηθηθεί ο χρήστης, τα βιβλία είναι κατανεμημένα ανάλογα με τη γλώσσα, ενώ μπορούν να τα δανειστούν χωρίς χρέωση, με την μόνη προϋπόθεση να τα επιστρέψουν. Επίσης, οι επισκέπτες (ντόπιοι και τουρίστες) ενθαρρύνονται να δωρίσουν τα δικά τους βιβλία, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους στην «γιγάντωση» της βιβλιοθήκης.
Ο στόχος του εξαίρετου εγχειρήματος είναι σαφής: να ευαισθητοποιήσει το κοινό να διαβάζει περισσότερο (και γιατί όχι, να απεξαρτηθεί, τουλάχιστον στις διακοπές του, από το smart phone).

Creta Farms. Η άνοδος και η πτώση της κρητικής εταιρείας...


 Αρχές δεκαετίας 1970. Στο παγκόσμιο στερέωμα συντελούνται κοσμογονικές αλλαγές σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, όταν στην Ελλάδα των συνταγματαρχών η οπισθοδρόμηση καλά κρατεί. Η χώρα μας σιγά σιγά οδηγείται σε απομόνωση από τη διεθνή κοινότητα έχοντας απολέσει την ευρωπαϊκή της προοπτική. Το 1970 το ΑΕΠ της χώρας μας, σύμφωνα με ευρωπαϊκές στατιστικές αντιστοιχεί σε κάτι περισσότερο από το 60% του μέσου όρου των χωρών, που αργότερα αποτέλεσαν την ΕΕ-15.
  Την ίδια χρονιά, λόγω της οικονομικής πολιτικής των συνταγματαρχών, παρατηρείται υπερθέρμανση της οικονομίας, η οποία χαρακτηρίζεται από την σταδιακή πτώση του οικοδομικού οργασμού αλλά και το τέλος της μετανάστευσης, που υπήρξε ιδιαίτερα έντονη κατά τη δεκαετία του ’60, η οποία τότε αποτελούσε μία λύση τόσο γι’ αυτούς που έφευγαν όσο –ελέω εμβασμάτων- και γι’ αυτούς που έμεναν πίσω.
  Είμαστε λοιπόν στο 1970, όταν στην Κρήτη, το νησί του ελαιόδεντρου, με τον καρπό που κρύβει τον μεγάλο ελληνικό θησαυρό, το «υγρό χρυσάφι» κατά τον Όμηρο, το ελαιόλαδο, ο Στυλιανός Δομαζάκης, που μεγαλώνει τα δικά του ζώα, ιδρύει –σε μια έκταση 100 στρεμμάτων στο Ρέθυμνο- την πρώτη οργανωμένη μονάδα παραγωγής χοιρινού κρέατος στην Κρήτη, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για τη δημιουργία της Creta Farms.
  Έχοντας κληρονομήσει, τη δεκαετία του ’60, από τον πατέρα του μια μικρή εταιρεία που δραστηριοποιείτο στο τότε επικερδές εμπόριο «εδώδιμων και αποικιακών ειδών», ο Στυλιανός Δομαζάκης αποφασίζει να απλώσει τα φτερά του και να ιδρύσει τη μικρή οικοτεχνία. Ωστόσο, τουλάχιστον στην αρχή, η τύχη δεν είναι με το μέρος του καθώς η πανευρωπαϊκή κρίση στη χοιροτροφία σημαδεύει την εταιρεία, που βλέπει τις πωλήσεις της να κατακρημνίζονται.
  Τα συσσωρευμένα χρέη ωθούν σε απόγνωση τον πατριάρχη της οικογένειας, ο οποίος, συν τοις άλλοις, επιφορτίζεται με την ευθύνη να μεταπείσει τους δύο γιους του, Μανόλη και Κώστα, οι οποίοι επιθυμούν να εισέλθουν δυναμικά στο παιχνίδι. Επιδιώκει, μάλιστα, ανεπιτυχώς, τον διορισμό του ενός υιού στη ΔΕΗ, ώστε, όπως έλεγε, «να σωθεί τουλάχιστον ο ένας από την επερχόμενη καταστροφή».
  Εις μάτην. Το 1990 τα δύο αδέρφια, έχοντας εκπονήσει σχέδιο σωτηρίας της εταιρείας (που πλέον έχει διεισδύσει και στο χώρο των αλλαντικών), δηλώνουν δυναμικά παρών. Η πίεση όμως είναι μεγάλη. Ήταν καθημερινό πια φαινόμενο οι επισκέψεις κλητήρων, με τον φόβο της κατάσχεσης να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους ως δαμόκλειος σπάθη. Με ληξιπρόθεσμες οφειλές που ξεπερνούσαν τα 500 εκατ. δραχμές, με το προσωπικό να έχει συρρικνωθεί σε μόλις οκτώ άτομα, με παλαιωμένο εξοπλισμό και με το πατρικό σπίτι υποθηκευμένο, ήταν πλέον φανερό ότι το μέλλον της οικογενειακής επιχείρησης ήταν προδιαγεγραμμένο. Μη αντέχοντας την πίεση, ο Στυλιανός Δομαζάκης, προδομένος από την καρδιά του, θα χάσει τη ζωή του, το 1992, σε αυτοκινητικό δυστύχημα.
  Τα δύο αδέρφια όμως δεν το βάζουν κάτω. Έχοντας ως όραμα την παρασκευή καινοτόμων προϊόντων από αγνά συστατικά καθώς και την ανάδειξη, εντός και εκτός συνόρων, της κρητικής διατροφής –γεγονός που αποτυπώνεται και από την επιλογή της επωνυμίας «Creta Farm»- καταφέρνουν σε έξι χρόνια να καλύψουν τα χρέη (έφθασαν σε σημείο να επισκέπτονται επί μία ολόκληρη εβδομάδα τα κεντρικά γραφεία της Αγροτικής Τράπεζας, για να ρυθμίσουν τα χρέη του πατέρα τους), να εκσυγχρονίσουν την εταιρεία, αλλά και να πείσουν τις τράπεζες για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματός τους. Η Creta Farm (το ‘’s’’ στο τέλος προστέθηκε όταν η επιχείρηση επεκτάθηκε στο εξωτερικό) είχε μόλις γεννηθεί.
  Η επιμονή των δύο Κρητικών δεν θα αργήσει να ανταμειφθεί. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, η εταιρεία, έχοντας διπλασιάσει τις αρχικές της εγκαταστάσεις και ανοίγοντας διάφορα υποκαταστήματα ανά τη χώρα, καταφέρνει να καταστεί ο πρώτος παραγωγός χοιρινού κρέατος στην Ελλάδα. H οικογένεια Δομαζάκη θα δει, επιτέλους, και την άλλη όψη του νομίσματος, με τις επιτυχίες πλέον να διαδέχονται η μία την άλλη, με αποκορύφωμα τη διάθεση, το 1999, στην αγορά μιας σειράς αλλαντικών με χαμηλά λιπαρά (σε μια εποχή όπου όλα τα αλλαντικά διέθεταν υψηλά επίπεδα ζωικού λίπους), καθώς και την είσοδο, το 2000, της εταιρείας στο Χρηματιστήριο.
  Την ίδια στιγμή, με γνώμονα την προσφορά ποιοτικών προϊόντων, στις παραγωγικές μονάδες της εταιρείας υιοθετούνται πρωτοποριακές πρακτικές, που εφαρμόζονται στο εξωτερικό, όπως είναι χαρακτηριστικά η χρήση της απαλής μουσικής, που δημιουργεί στα σφάγια λιγότερο άγχος και αποτρέπει τις αρρώστιες.
 Παρά την επιτυχία τους, τα δύο αδέρφια δεν επαναπαύτηκαν. Όντας ανήσυχα πνεύματα, θα επινοούσαν μια μοναδική στον κόσμο συνταγή, που έκανε την Creta Farms όχι μόνον έναν από τους μεγαλύτερους ομίλους τροφίμων στην Ελλάδα, αλλά και μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη εταιρεία σε διεθνές επίπεδο.
   «Ήταν Σάββατο μεσημέρι, όταν την ώρα που καθόμασταν στο τραπέζι, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ρίξαμε την ιδέα, βλέποντας το ελαιόλαδο, να δοκιμάσουμε να δημιουργήσουμε αλλαντικά με λάδι από την Κρήτη. Από την ιδέα μας ξαφνιαστήκαμε ακόμη και οι ίδιοι, ωστόσο το αποκρύψαμε διότι θα μας έπαιρναν για τρελούς», εκμυστηρεύτηκε αρκετά χρόνια μετά ο Κώστας Δομαζάκης, περιγράφοντας τη γέννηση ενός προϊόντος που θα αντικαθιστούσε το ζωικό λίπος με το παρθένο ελαιόλαδο.
   Για τη μοναδική στον κόσμο σειρά ‘’Εν Ελλάδι’’ τα δύο αδέρφια, έχοντας πλήρη επίγνωση της σοβαρότητας του εγχειρήματος,  επένδυσαν, το 2001, 20 εκατ. ευρώ. Χωρίς αυτά τα χρήματα, χωρίς αυτή τη συνταγή, η εταιρεία δεν θα ήταν ποτέ η ίδια. Ενδεικτική της επιτυχίας της νέας σειράς ήταν η διεκδίκησή της από τον ανταγωνισμό, εγχώριο και μη, οδηγώντας ακόμη και στα δικαστήρια τους ιδιοκτήτες της, καθώς και η κατοχύρωση της πατέντας σε 80 χώρες, στις οποίες είτε δραστηριοποιείται είτε προσδοκά να δραστηριοποιηθεί η εταιρεία κάποια στιγμή στο μέλλον.
   Με όχημα την πατέντα αυτή, η Creta Farms θα γνωρίσει εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης, θα πραγματοποιήσει μια σειρά από εξαγορές, ισχυροποιώντας τη θέση της στην εγχώρια αγορά, και θα κάνει το άνοιγμα προς τα διεθνή δίκτυα, συνάπτοντας σημαντικές συμφωνίες με κορυφαίες εταιρείες τροφίμων σε Κύπρο, ΗΠΑ, Ισπανία, Ιταλία, Σουηδία και Δανία – η εταιρεία έφθασε να δραστηριοποιείται σε 14 χώρες. 
   Όμως τα καλά κάποια στιγμή τελειώνουν και εκεί ξεκινά και η πτωτική πορεία για την «εταιρεία που πάντα είχε καλές ιδέες, αλλά λανθασμένους χειρισμούς», όπως επισημαίνουν στελέχη της αγοράς. Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία κλυδωνίζεται από τη σφοδρή διαμάχη μεταξύ των δύο αδερφών, η οποία έρχεται να επιδεινώσει τη δυσχερή οικονομική θέση, μετά από μια σειρά από άστοχες επιχειρηματικές κινήσεις, στην οποία βρίσκεται η Creta Farms, που πλέον έχει υψηλό δανεισμό και υψηλές βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις. Πλέον το μέλλον της άλλοτε κραταιάς εταιρείας παραμένει άδηλο (και στα χέρια των τραπεζών, που αναζητούν στρατηγικό επενδυτή)…

Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2019

Οταν η Emirates διαφημίστηκε μπροστά σε 65.000 φιλάθλους


Όταν η αεροπορική εταιρεία Emirates Airlines ξεκίνησε, πριν λίγα χρόνια, μια χορηγία διάρκειας τριών ετών με την Benfica, επέλεξε έναν πρωτότυπο τρόπο για να προβάλει αυτό το εγχείρημα.
Εκανε, με την επιστράτευση αεροσυνοδών, μια επίδειξη για την τήρηση των στοιχειωδών κανόνων ασφαλείας μπροστά σε 65.000 έκπληκτους φιλάθλους, που δεν σταμάτησαν λεπτό να την επευφημούν.
Δείτε το σποτ εδώ

Τρίτη, 6 Αυγούστου 2019

Πώς ένα ξενοδοχείο ανταγωνίστηκε την Airbnb...


Η επέλαση της Airbnb έχει θορυβήσει τον ξενοδοχειακό κλάδο, ο οποίος έχει επινοήσει διάφορους τρόπους ώστε να διατηρήσει τα κεκτημένα (διαβάστε εδώ σχετικό άρθρο).
Ένα ξενοδοχείο στην Ονδούρα, το Honduras Maya Hotel, είχε μια πρωτότυπη ιδέα για να σταθεί με αξιώσεις απέναντι στο φαινόμενο της Airbnb
Ανακαίνισε όλα τα δωμάτιά του, μετατρέποντάς τα σε διαμερίσματα (με τα σχετικά έπιπλα και amenities), όπως αυτά που ενοικιάζονται μέσω της διάσημης πλατφόρμας. Επίσης, ανέθεσε σε κάθε έναν από τους υπαλλήλους της από ένα διαμέρισμα, μετατρέποντάς τον σε host (οικοδεσπότη).
Μόλις οι επισκέπτες καταφθάνουν στο «Hotelbnb» ξενοδοχείο εκπλήσσονται ευχάριστα καθώς διαπιστώνουν ότι μπορούν να λάβουν περισσότερα συγκριτικά με ένα απλό διαμέρισμα της Airbnb.
Μέσα σε λίγους μόλις μήνες το εν λόγω ξενοδοχείο είδε τις κρατήσεις του να αυξάνονται κατά 33% και τη βαθμολογία του στο TripAdvisor να σκαρφαλώνει στο 4.8.
Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ

Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2019

20 εκατ. δολάρια για την πρώτη Porsche...


Το Type 64, ένα φουτουριστικό δημιούργημα του Φερδινάνδου Πόρσε, αναμένεται να πωληθεί σε έκθεση παλαιών αυτοκινήτων, μέσα στον Αύγουστο, και να πιάσει τα
20 εκατ. δολάρια.
Αν και πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτό το αυτοκίνητο, κατασκευασμένο το 1939, είναι η πρώτη Porsche, εντούτοις είναι αρκετοί αυτοί που διατείνονται ότι, αν και δημιούργημα του σπουδαίου Αυστριακού μηχανικού, o οποίος ήδη από το 1900 είχε παρουσιάσει ένα λειτουργικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο, δεν έχει καμία σχέση με τις μετέπειτα Porsche που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής – ιδιαίτερα με την 356 του 1948.
Το Type 64, που διαθέτει δύο μικρές θέσεις και ένα χωρισμένο στα δύο παράθυρο, έχει μεγάλο μαύρο τιμόνι και αρκετά εξαρτήματα της Volkswagen, η οποία εξάλλου ήταν ο προάγγελος της Porsche
Σχεδιάστηκε κατόπιν παραγγελίας από τους Ναζί, προκειμένου να συμμετέχει και να κερδίσει στους αγώνες ταχύτητας Βερολίνου – Ρώμης. Ενεκα του Πολέμου, ο αγώνας ακυρώθηκε και το αυτοκίνητο δεν βγήκε ποτέ στην παραγωγή.

Κυριακή, 4 Αυγούστου 2019

Fake a Vacation. Η εταιρεία που "στήνει'' ψεύτικες διακοπές και φωτογραφίες



Η μόδα των «ψεύτικων διακοπών» (fake-ation) δεν είναι καινούρια, αλλά υπάρχει εδώ και χρόνια, με αρκετούς χρήστες του διαδικτύου να ανεβάζουν στο Facebook και το Instagram παραποιημένες φωτογραφίες, για να συλλέξουν likes και shares, αλλά και να κάνουν τους φίλους τους να ζηλέψουν, πείθοντάς τους ότι κάνουν διακοπές σε κάποιον εξωτικό προορισμό ή για να καυχηθούν για τα επιτεύγματά τους, όπως για παράδειγμα την ανάβαση στο Έβερεστ.
Σύμφωνα δε με έρευνα του 2017, το 33% των ανδρών και το 26% των γυναικών έχουν κατά το παρελθόν ανεβάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης fake φωτογραφίες, προκειμένου να πείσουν τους ακολούθους τους ότι κάνουν διακοπές σε έναν ακριβό προορισμό. Σήμερα, το 30% των Αμερικανών πράττει ακριβώς το ίδιο, με τους δε millennials να κατέχουν τη μερίδα του λέοντος, φθάνοντας το 56%. Αρκετοί από δαύτους αυτοχαρακτηρίζονται ως influencers, ενώ υπάρχουν και κάποιοι που, ενώ ανέβαλαν το ταξίδι τελευταία στιγμή, δεν ήθελαν να δείξουν ότι δεν πήγαν…
Προφανώς αυτά είχαν στο μυαλό τους δύο τύποι από τη Νεμπράσκα, όταν το 2017 δημιούργησαν την εταιρεία «Fake A Vacation», η οποία κάνει ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος. Δυστυχώς, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην ιστοσελίδα της, οι διακοπές και οι φωτογραφίες από μέρη εξωτικά και πανάκριβους προορισμούς απαιτούν χρήμα αλλά και χρόνο (ακόμα και για την επεξεργασία των φωτογραφιών). Όμως τώρα πια όλοι μπορούν να το κάνουν, τουλάχιστον να προσποιηθούν ότι το κάνουν. Αρκεί, όπως λένε, να αφήσετε τη δύσκολη δουλειά στους ειδικούς…
Το μόνο που χρειάζεται, είναι, αφού επιλέξετε τον προορισμό που σας ενδιαφέρει, να βγείτε έξω και να βγάλετε μερικές φωτογραφίες, οι οποίες, αφού αποσταλούν στην εν λόγω εταιρεία και υποστούν επεξεργασία, θα μεταλλαχθούν, μετά από τρεις μόλις μέρες, σε φωτογραφίες διακοπών σε μοναδικούς προορισμούς, όπως στη Χαβάη, τις Μπαχάμες ή την Disneyland – προς το παρόν, η εταιρεία «δραστηριοποιείται» σε αυτούς τους προορισμούς. Από εκεί και πέρα, εσείς απλώς τις ανεβάζετε στα αγαπημένα σας μέσα.
Ο τιμοκατάλογος είναι ιδιαίτερα προσιτός, με τα πακέτα, ανάλογα με τον προορισμό, να ξεκινούν από τα 20 δολάρια, αλλά και ειδικές προσφορές που «τρέχουν» κάθε εβδομάδα. Η εταιρεία, μάλιστα, μελετά τη δημιουργία τμήματος που θα απευθύνεται αποκλειστικά σε influencers, καθότι η ζήτηση είναι ήδη μεγάλη.
Η ματαιοδοξία σε όλο της το μεγαλείο...