Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2019

Clustering. Πώς τα Starbucks καταπνίγουν τον ανταγωνισμό


Τα Starbucks έχουν συχνά επικριθεί για την πολιτική του clustering που εφαρμόζουν – cluster είναι «περικυκλώνω», «σχηματίζω κλοιό». 
Σύμφωνα με αυτή τη στρατηγική, η αμερικανική πολυεθνική επιλέγει μια στρατηγική θέση σε μια συνοικία με έντονη εμπορική και κοινωνική ζωή, η οποία φυσικά πληροί τις προδιαγραφές που η ίδια έχει θέσει (π.χ. δημογραφικά και ψυχογραφικά χαρακτηριστικά του κοινού).
Αν εντοπίσει ένα κατάστημα καφέ που προσελκύει σημαντικό μέρος της αγοράς, τότε το προσεγγίζει και του προσφέρει χρήματα, προκειμένου να το μισθώσει (εναλλακτικά, προσεγγίζει τον ιδιοκτήτη του ακινήτου προσφέροντάς του περισσότερα χρήματα). 
Αν αποτύχει, τότε ανοίγει άλλα καταστήματα σε κοντινή απόσταση, με σκοπό να το «στραγγαλίσει» οικονομικά. Η αγορά μοιράζεται σε περισσότερα καταστήματα, όμως τα καταστήματα της αλυσίδας, μολονότι κανιβαλίζουν το ένα το άλλο (το ένα κλέβει πωλήσεις από το άλλο - συχνά το πιο ''αδύναμο'' λειτουργεί με ζημιά), είναι πιο ανθεκτικά, καθότι έχουν τη στήριξη της «μαμάς» εταιρείας, συγκριτικά με την ανεξάρτητη επιχείρηση, που νομοτελειακά κάποια στιγμή θα ρίξει τίτλους τέλους.
Κατόπιν, τα Starbucks μπορεί να κρατήσουν ανοικτά τα καταστήματα ή να κλείσουν ορισμένα για να ενισχυθούν αυτά που έχουν καλύτερη τοποθεσία.

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2019

Σερβιτόρος ξενοδοχείου απολύεται καθώς ζήτησε μία selfie με την Emma Thompson


Σερβιτόρος του 5στερου ξενοδοχείου Browns Hotel στο Λονδίνο απολύθηκε όταν ζήτησε από την βραβευμένη με Οσκαρ ηθοποιό, Emma Thompson, να βγάλουν μαζί μία selfie.
Η διάσημη ηθοποιός βρισκόταν το περασμένο Σάββατο σε δείπνο, με μία παρέα διάσημων φίλων της, όταν ο αρχισερβιτόρος την πλησίασε και, σπάζοντας το πρωτόκολλο του ξενοδοχείου, της ζήτησε να βγάλουν μαζί, και με ένα μέλος από την παρέα της, μία φωτογραφία.
Η ίδια απέρριψε ευγενικά το αίτημα, καθότι έχει κατά το παρελθόν ταχθεί εναντίον των selfie, θεωρώντας τες τον «απόλυτο ναρκισσισμό». 
Την επόμενη μέρα, ο σερβιτόρος τέθηκε σε αναγκαστική αργία, από το ξενοδοχείο, κάτι που ενόχλησε την Thompson όταν το πληροφορήθηκε, η οποία επικοινώνησε με τον διευθυντή του ξενοδοχείου ζητώντας του να ανακαλέσει και να δεχθεί πίσω τον σερβιτόρο.
Ο διευθύνων σύμβουλος του ξενοδοχείου δήλωσε: «Καθώς φροντίζουμε με τον καλύτερο τρόπο, για την ιδιωτική ζωή και την ευημερία, τόσο των πελατών μας όσο και του προσωπικού μας, δεν είναι δυνατόν να προβούμε σε περαιτέρω σχόλια», χωρίς να αποκαλύψει αν θα ανακαλέσει την απόφασή του.
Η απόφαση του ξενοδοχείου έχει διχάσει τους χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αρκετοί είναι αυτοί που στηλιτεύουν την απόλυση του σερβιτόρου, κρίνοντάς την ως υπερβολική και διατεινόμενοι ότι μια απλή επίπληξη θα αρκούσε. Αλλοι, πάλι, συντάσσονται με την απόφαση, καθώς θεωρούν ότι ο υπάλληλος υπερέβη τα εσκαμμένα (πόσω μάλλον όταν αυτό λαμβάνει χώρα σε ένα 5αστερο ξενοδοχείο), για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία του και για να αποκτήσει μερικά likes παραπάνω.

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

Μαξιλάρι-ανδρικό μόριο...


Αν θέλετε να κάνετε ένα ιδιαίτερο δώρο σε μια φίλη ή στον εαυτό σας, αυτό δεν είναι άλλο από το Penis Pierre Body Pillow, το οποίο, μάλιστα, βγαίνει σε διάφορα μεγέθη – υπολογίζεται ότι ένα τέτοιο μαξιλάρι πωλείται κάθε μία ώρα και 45 λεπτά.
Όπως χαρακτηριστικά τονίζει η εταιρική ιστοσελίδα: «Αν δεν είστε ικανοποιημένοι με τα κανονικά μεγέθη και το μέγεθος για εσάς μετράει, τότε μπορείτε να προμηθευτείτε το μεγαλύτερο μέγεθος, το Jumbo (περίπου 1,20 μέτρα), το οποίο όχι μόνο είναι χαμογελαστό, αλλά μπορεί να σταθεί και όρθιο» και συμπληρώνει «Ίσως το μεγαλύτερο ανδρικό μόριο στον κόσμο, ιδανικό για να σας ζεστάνει τις μοναχικές νύχτες».
Όσον αφορά την τιμή, και εδώ... το μέγεθος μετράει. Το πιο μικρό μέγεθος τιμολογείται στα 8,5 ευρώ ενώ το Jumbo φθάνει τα 60 ευρώ…

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2019

Η πιο εμβληματική φωτογραφία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου απεικονίζει έναν... Ελληνα


 Το 1944 στο νησί Σαϊπάν του Ειρηνικού τραβήχτηκε ίσως μία από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη φωτογραφία αυτή αποτυπώνεται γλαφυρά η γενναιότητα και το θάρρος του ανώνυμου Αμερικάνου φαντάρου που πολέμησε με αυταπάρνηση για την ελευθερία. Το πρόσωπο του φαντάρου αυτού έμελλε να αναπαραχθεί εκατομμύρια φορές και να γίνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα όχι μόνο της μεταπολεμικής γενιάς στην Αμερική, αλλά και την νεότερης, αφού από το 2002 το πρόσωπο του άγνωστου αυτού ήρωα έγινε και γραμματόσημο.
   Η ταυτότητα, ωστόσο, του άγνωστου αυτού φαντάρου δεν θα έμενε για πάντα στο σκοτάδι. Όπως όλα δείχνουν, ο «Αμερικάνος ήρωας» του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με το τσιγάρο στο στόμα και το βλοσυρό βλέμμα, ήταν Έλληνας, γεννημένος στην Κεφαλλονιά, και το όνομά του ήταν Ευάγγελος Κλωνής.

Κάποτε στην Κεφαλλονιά…
  Γυρίζουμε το χρόνο πίσω, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 1916, όταν γεννιέται στον Άγιο Γεώργιο της Κεφαλλονιάς ο Ευάγγελος Κλωνής, το δεύτερο από τα οκτώ παιδιά μιας φτωχής οικογένειας. Σε μια προσπάθεια να συνεισφέρει στο πενιχρό εισόδημα της οικογένειας ρίχνεται στη βιοπάλη από τα πέντε του χρόνια. Στο σχολείο δεν τα πήγαινε καλά, έφθασε μέχρι την Τρίτη Δημοτικού και μετά τα παράτησε.
  Πριν ακόμη ενηλικιωθεί μετακομίζει στην Αθήνα, για να εργαστεί ως εισπράκτορας στο λεωφορείο ενός συντοπίτη του, του Γεράσιμου Αρσένη. Δουλεύει σκληρά για δύο χρόνια, μέχρι τα 16 του, όμως τα χρήματα είναι λίγα και όλα πάνε στη μητέρα του. Αναζητά μια διέξοδο και σύντομα θα την βρει, όταν θα παρατηρήσει ορισμένους ναύτες, που επίσης φορούσαν άσπρες στολές, να φορτώνουν από το παρακείμενο κρεοπωλείο κρέας στον ώμο και να το μεταφέρουν στο πλοίο.
   Χωρίς δεύτερη σκέψη, μπαίνει και αυτός στο κρεοπωλείο, παίρνει το κρέας και μπαίνει σκυφτός στο πλοίο. Κρυμμένος στο αμπάρι, θα αντέξει τρεις ημέρες, αρκετές ωστόσο –το πλοίο μόλις είχε διαβεί το Γιβραλτάρ, για να τον φθάσουν στον τελικό προορισμό, τη «γη της Επαγγελίας».

Ένας ακόμη Έλληνας στην Αμερική…
   Η τύχη φαίνεται να είναι με το μέρος του Ευάγγελου Κλωνή, αφού ο πλοίαρχος, Κεφαλλονίτης και ο ίδιος, θα τον συμπαθήσει και θα τον βοηθήσει να περάσει –ντυμένος με ένα δανεικό, επίσημο κοστούμι και προσποιούμενος τον κωφάλαλο, ώστε να μην απαντήσει σε καμιά ερώτηση- τον τελωνειακό έλεγχο.
  Δουλεύει διαδοχικά ως ανθοπώλης στο Λος Άντζελες, πιατάς σε εστιατόριο, ως ιδιοκτήτης καντίνας πουλώντας χοτ-ντογκ στο Ντένβερ, σερβιτόρος σε μπαρ και εστιατόρια στο Σικάγο, για να καταλήξει στη Σάντα Φε, πόλη με μεσογειακό κλίμα και έντονο το ελληνικό στοιχείο. Εκεί θα εργαστεί σε ελληνικό εστιατόριο και, έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη του ιδιοκτήτη, θα μπει συνεταίρος στο μαγαζί.
   Ωστόσο, μετά από πέντε χρόνια στην Αμερική ο Ευάγγελος Κλωνής εξακολουθεί να είναι παράνομος. Μέχρι τουλάχιστον το 1941, όταν, μετά την επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ, η Αμερική, που θα εμπλακεί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποφασίζει να χορηγήσει την αμερικάνικη υπηκοότητα σε όσους επιθυμούν να καταταγούν. Ένα χρόνο μετά, ο Έλληνας μετανάστης θα καταταγεί στο στρατό για να υπηρετήσει τη νέα του πατρίδα.

Στα πεδία της μάχης…
   Η στρατιωτική θητεία του Ευάγγελου Κλωνή εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου. Ο ίδιος σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της ζωής του, με εξαίρεση τα τελευταία του χρόνια, υπήρξε ιδιαίτερα φειδωλός σε οτιδήποτε είχε να κάνει με την στρατιωτική του δράση.
   Το σίγουρο είναι ότι εκπαιδεύτηκε με το στρατό ξηράς στο Τέξας, στη Βάση των Πεζοναυτών στη Βιρτζίνια, καθώς και στη Γιούμα της Αριζόνας όπου εκπαιδεύτηκε στην έρημο. Όταν όμως πληροφορήθηκε ότι οι Γερμανοί σκότωσαν την οικογένειά του, ζήτησε να μετατεθεί στην Ευρώπη για να πολεμήσει, όπως και έγινε.
   Στα μέτωπα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τώρα, φέρεται να πολέμησε σε Τυνησία, Αυστρία, Πολωνία, Βέλγιο, Γερμανία και Γαλλία, ενώ υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι πήγε και στον Ειρηνικό. Από τα προσωπικά του αντικείμενα προκύπτει ότι υπηρέτησε σε διάφορες Μεραρχίες, γεγονός ιδιαίτερα ασυνήθιστο για έναν απλό φαντάρο.
   Την πιθανότητα να μην υπήρξε ένας απλός φαντάρος και να συμμετείχε σε πολλές μυστικές αποστολές επιβεβαιώνουν τα ασυνήθιστα πολλά μετάλλια που έλαβε, καθώς και μια θερμότατη επιστολή από τον πρόεδρο Τρούμαν με ιδιόχειρη υπογραφή.

Η επίμαχη φωτογραφία…
   Η διάσημη φωτογραφία, μαζί με άλλη μία όπου ο Κλωνής πίνει από το παγούρι (η οποία, μισό σχεδόν αιώνα μετά, θα γίνει γραμματόσημο), είναι έργο ενός από τους καλύτερους φωτορεπόρτερ της εποχής, του Γιουτζίν Σμίθ, ο οποίος εργαζόταν για λογαριασμό του περιοδικού Life.
 Υπάρχει, ωστόσο, μία ανακρίβεια, αφού, σύμφωνα με το περιοδικό, οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν, στις 15 Ιουνίου 1944, στο νησί Σαϊπάν του Ειρηνικού όπου έλαβε χώρα μια από τις πιο σημαντικές Αμερικανο-Ιαπωνικές μάχες του Πολέμου. Όμως, η απόβαση στο νησί έγινε μόλις εννέα μέρες μετά την απόβαση στη Νορμανδία, όπου, ως γνωστόν, μετείχε ο Κλωνής. Ίσως ο ίδιος να βρέθηκε εκεί σε μια μυστική αποστολή, ίσως πάλι το αρχείο του Life να έχει σφάλλει.  

Γνωρίζατε ότι…
Μετά τον πόλεμο ο Κλωνής επέστρεψε στη Σάντα Φε όπου εργάστηκε στο εστιατόριο ενός Έλληνα. Εκεί έμαθε ότι οι γονείς του ήταν ακόμη εν ζωή. Το 1950 επιστρέφει για πρώτη φορά (θα επιστρέψει μία φορά ακόμη, στη δεκαετία του ’60, όπου θα μείνει για δέκα χρόνια) στα πάτρια εδάφη. Στην Κεφαλλονιά θα γνωρίσει και τη γυναίκα της ζωής του, την Κική Κουρκουμέλη, την οποία παντρεύεται μέσα σε ένα μήνα – το ζευγάρι θα αποκτήσει τρία αγόρια, τον Ευάγγελο, το Νικόλαο και το Δημοσθένη.
  
Τα τελευταία χρόνια…
   Ιδιοκτήτης από το 1970 ενός μπαρ, του Evangelos, ο ήρωας του πολέμου θα προσπαθήσει να ξεχάσει τις εφιαλτικές στιγμές που είχε ζήσει. Ωστόσο, όσο περνούσαν τα χρόνια άρχισε να αποκαλύπτει στους γιους του και στους πελάτες του ορισμένες άγνωστες ιστορίες για τη θητεία του. Σε μια από αυτές ανέφερε για κάποιον φωτογράφο του Life, που κάποτε τον είχε φωτογραφήσει.
   Ο Ευάγγελος Κλωνής θα αφήσει την τελευταία του πνοή το 1989, παίρνοντας, όπως φαίνεται, μαζί του πολλά μυστικά. Δυστυχώς δεν θα προλάβει να δει, δύο χρόνια μετά, τη φωτογραφία του στο εξώφυλλο του περιοδικού Time, με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα τα παιδιά του και η σύζυγός του προσπαθούν, ανασκαλίζοντας το ηρωικό παρελθόν του πατέρα τους, να συνθέσουν τα κομμάτια του παζλ.

Οταν το περιοδικό Life φιλοξένησε στο εξώφυλλό του έναν εύζωνα...


Ανέκαθεν το έγκριτο αμερικανικό περιοδικό “Life” φιλοξενούσε στο εξώφυλλό του σημαντικά πρόσωπα και ιστορικά καρέ από τον πλανήτη. Όπως το εξώφυλλο στο τεύχος της 16ης Δεκεμβρίου 1940, όπου υπάρχει η φωτογραφία ενός εύζωνα, τα
στοιχεία του οποίου δεν έγιναν ποτέ γνωστά.
Δύο σχεδόν μήνες από την 28η Οκτωβρίου και το «Όχι» στους κατακτητές, ο ηρωισμός των Ελλήνων στο αλβανικό μέτωπο, ενέπνευσε το αμερικάνικο περιοδικό το οποίο με τον τρόπο αυτό αποδίδει τιμές στους γενναίους Έλληνες στρατιώτες.
Η ελληνική ανδρεία απέναντι σε έναν πιο δυνατό αντίπαλο, μάλιστα, προκάλεσε αίσθηση στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπου άρχισαν να συγκεντρώνονται κεφάλαια για την υποστήριξη του ελληνικού αγώνα, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την αλληλεγγύη τους στον ελληνικό λαό. Δεν προκαλεί λοιπόν έκπληξη που η πρώτη εμφάνιση του Frank Sinatra στο Las Vegas έγινε για τη συγκέντρωση χρημάτων για τους Έλληνες…
Οπως είχε πει και ο Franklin Rousevelt: "Οταν όλος ο κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, οι Ελληνες τόλμησαν να αμφισβητήσουν την ανωτερότητα της πανίσχυρης γερμανικής στρατιωτικής μηχανής, αντιτάσσοντας την περηφάνια της ελευθερίας".

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2019

Προορισμοί σε απόγνωση. Τρόποι αντιμετώπισης του υπερτουρισμού


Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι προορισμοί αναλαμβάνουν δράσεις ώστε να καταπολεμήσουν το φαινόμενο του υπερτουρισμού.
Οι τρόποι αντιμετώπισης του σύγχρονου αυτού προβλήματος που αφορά ολόκληρη σχεδόν την τουριστική βιομηχανία (σύμφωνα με έρευνα της Ε.Ε., αυτή τη στιγμή υπάρχουν 105 «προβληματικοί» προορισμοί στην Ευρώπη) δεν περιορίζεται σε μια μόνο καθολική λύση, αλλά απαιτεί μια πιο σφαιρική προσέγγιση, με την ανάληψη ποικίλων δράσεων, ανάλογα πάντα με τον προορισμό.
Απαιτείται, πρώτα από όλα, μια ενδελεχής αξιολόγηση του προβλήματος, καθώς κάθε προορισμός είναι μοναδικός και ως εκ τούτου δεν υπάρχει μία λύση «one size fits all», και κατόπιν θα πρέπει να καθοριστούν στόχοι και στρατηγικές που σαν στόχο θα έχουν να μειώσουν τις επιπτώσεις του υπερτουρισμού σε έναν προορισμό.  Την ίδια στιγμή, επειδή η πρόληψη είναι το παν, θα πρέπει υγιείς προορισμοί να αναλάβουν προληπτική δράση προκειμένου να μην εξελιχθούν κάποια στιγμή σε Μαγιόρκα, Σαντορίνη, Μαδρίτη, Άμστερνταμ, Πράγα κ.λπ.
Ας δούμε όμως ορισμένα μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν από έναν κορεσμένο προορισμό:
1. «Διακτινισμός» των τουριστών πέρα από το κέντρο της πόλης, με ανάδειξη νέων αξιοθέατων αλλά και εγκαταστάσεων σε λιγότερο επισκέψιμα σημεία της πόλης/χώρας. Πρόσφατα η Ολλανδία εγκαινίασε καμπάνια όπου προωθεί άλλους όμορφους προορισμούς πέρα από το Άμστερνταμ. Η δε Κοπεγχάγη προσπάθησε να μοιράσει τους τουρίστες σε όλη την πόλη, απαγορεύοντας το άνοιγμα νέων μπαρ και εστιατορίων σε κορεσμένες περιοχές.
2. Ενθάρρυνση της επισκεψιμότητας εκτός υψηλής σεζόν με διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων (π.χ. αθλητικά ή πολιτιστικά events) ή μικρών εκδρομών αλλά και διαφορική τιμολόγηση των καταλυμάτων.
3. Δημιουργία αστικών κέντρων πληροφοριών. Αυτά θα παρέχουν έξυπνες πληροφορίες αλλά και smart οδηγούς πόλης ώστε να αποφεύγεται ο συνωστισμός σε ένα μόνο μέρος. Επίσης θα μπορούσαν να παρέχουν προσφορές για ξεναγήσεις μη κεντρικών αξιοθέατων. Η παράκτια περιοχή των Cinque Terre στην Ιταλία ανέπτυξε μια εφαρμογή που δείχνει στους τουρίστες πόσοι άνθρωποι βρίσκονται ήδη στο γραφικό μονοπάτι που προτίθενται να πάρουν.
4. Προώθηση των θετικών επιπτώσεων του τουρισμού και ευαισθητοποίηση των τοπικών κοινοτήτων με πρωτότυπες δράσεις και εκδηλώσεις. Όλα αυτά, προκειμένου να «κατευναστούν» οι ακτιβιστές που αντιτίθενται στον τουρισμό ή την Airbnb (συχνά παρατηρούνται περιστατικά δολιοφθοράς-βανδαλισμού σε σπίτια της πλατφόρμας).
5. Θέσπιση ή διεύρυνση ωραρίου επισκεψιμότητας δημοφιλών αξιοθέατων και κατάλληλη οργάνωση έτσι ώστε να υπάρχει ορθή διαχείριση του όγκου των επισκεπτών - προϋποθέτει αύξηση απασχόλησης και δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας.
6. Λήψη μέτρων που θα περιορίσουν-αναχαιτίσουν την επέλαση της Airbnb, όπως αυξημένη φορολόγηση, όρια στον χρόνο ενοικίασης (π.χ. στη Μαδρίτη μπήκε όριο 90 ημερών το χρόνο) ή στην καταχώρηση νέων καταλυμάτων, αλλά και θα θέσουν όρια στις αφίξεις κρουαζιερόπλοιων ή στις ανεγέρσεις νέων τουριστικών επιχειρήσεων.
7. Βελτίωση των υποδομών και εγκαταστάσεων (π.χ. λιμάνια, χώροι στάθμευσης, ποδηλατόδρομοι), ώστε να μπορούν οι δομές αυτές να ανταποκρίνονται στις ανάγκες κατοίκων και τουριστών.
8. Σύνταξη ομάδας διαχείρισης τουρισμού αποτελούμενη από κρατικούς φορείς και ίσως και ιδιώτες όπου θα συγκαλείται τακτικά και θα αναλαμβάνει δράσεις σε θέματα που άπτονται της διαχείρισης κρίσεων, της επιμόρφωσης των επαγγελματιών του τουρισμού αλλά και των τουριστών κ.ά.
9. Προσέλκυση επισκεπτών με μεγαλύτερη κατά κεφαλήν δαπάνη, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί με αύξηση των τελών (π.χ. των low-cost αεροπορικών εταιρειών) ή εν γένει των τιμών, αξιοποίηση εναλλακτικών μορφών τουρισμού, ανάληψη επενδύσεων κ.λπ.

Πηγή: Επιμελημένο άρθρο-εργασία για το μάθημα του Τουριστικού Μάρκετινγκ του Αποστολόπουλου Δημήτρη, φοιτητή της Le Monde 


Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2019

Η ζωή του επιχειρηματία Αριστοτέλη Ωνάση


Καλλιέργησε όσο κανείς άλλος από άκρη εις άκρη το μύθο του Έλληνα κροίσου. Το μύθο ενός πολυμήχανου επιχειρηματία με πολυτάραχο βίο, που εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να εμπνέει και να τραβάει τα φώτα της δημοσιότητας, σαράντα και πλέον χρόνια μετά το θάνατό του. Το μύθο ενός ανθρώπου που ό,τι έπιανε γινόταν χρυσός. Αλλά και το μύθο ενός ανθρώπου του οποίου η ζωή παραλληλίστηκε με ελληνική τραγωδία.

Τα πρώτα χρόνια…
Ο Έλληνας μεγιστάνας Αριστοτέλης Ωνάσης, που γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1906 στη Σμύρνη, ήταν γιος του Σωκράτη Ωνάση, πλούσιου καπνεμπόρου και επιχειρηματία της τοπικής κοινωνίας. Σε μικρή ακόμη ηλικία θα χάσει τη μητέρα του Πηνελόπη και θα μεγαλώσει με τη φροντίδα της γιαγιάς του, της Γεθσημανής, η οποία επιθυμούσε το εγγονάκι της να γίνει παπάς.
Ο μικρός, όμως, είχε άλλα σχέδια. Σπουδάζει στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, όπου συμπεριφέρεται ως κακομαθημένο πλουσιόπαιδο, που έχει την ανάγκη να ξεχωρίζει και να επιδεικνύεται, συνήθεια που δεν θα αποχωριστεί ποτέ. Απόφοιτος πλέον, ετοιμάζει τις βαλίτσες του για να συνεχίσει τις σπουδές του στην Οξφόρδη. Όμως, η Μικρασιατική Καταστροφή θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή του. Πολλά μέλη της οικογένειάς του σκοτώνονται, άλλα αιχμαλωτίζονται, ενώ η οικογενειακή επιχείρηση γίνεται στάχτη.

Ένας δαιμόνιος νεαρός…
Ο 16χρονος Αριστοτέλης αποδύεται σε έναν αγώνα για να απελευθερώσει τον πατέρα του και τους λοιπούς συγγενείς. Γνωρίζοντας πολύ καλά τα τούρκικα και μοιράζοντας μπαξίσια από εδώ και από εκεί, πιάνει φιλίες με Τούρκους αξιωματούχους, ενώ, γνωρίζοντας την αγγλική, γίνεται διερμηνέας και φίλος του Αμερικάνου προξένου. Καταφέρνει μάλιστα το ακατόρθωτο, να λάβει άδεια ελευθέρας κυκλοφορίας στην στρατοκρατούμενη Σμύρνη.
Με την άδεια ανά χείρας ξεγλιστράει ένα βράδυ στην καμένη επιχείρηση, όπου βρίσκει μια μυστική κρυψώνα όπου ο πατέρας του φύλαγε όλες του τις οικονομίες. Με τα χρήματα αυτά θα δωροδοκήσει χαμηλόβαθμα και υψηλόβαθμα στελέχη, καταφέρνοντας να βγάλει από τη φυλακή τον πατέρα του και τους θείους του και να τους φυγαδεύσει με ασφάλεια στην Αθήνα. Εκεί θα καταλύσουν στα διαμερίσματα της υπηρεσίας μια πολυτελούς έπαυλης στην Κηφισιά, ιδιοκτησίας κάποιου πλούσιου εφοπλιστή με πολλά καράβια.

Ο δρόμος προς την ξενιτιά…
Προς μεγάλη του έκπληξη, αντί για «ευχαριστώ», κατηγορείται από την οικογένεια ότι κατασπατάλησε την περιουσία της. Όντας απογοητευμένος, μια αυγουστιάτικη μέρα του 1923, επιβιβάζεται σε ένα υπερωκεάνιο για να αναζητήσει την τύχη του στην Αργεντινή. Αρχικά, απασχολείται ως λιμενεργάτης, αργότερα ως νυχτερινός τηλεφωνητής ξενοδοχείου. Κρυφακούγοντας τις συνομιλίες, αποσπά χρήσιμες πληροφορίες, τις οποίες αξιοποιεί. Εικάζεται ότι τα πρώτα του 1.000 δολάρια τα κέρδισε ακούγοντας για μια μετοχή που θα ανέβαινε.
Γνωρίζοντας ότι η εικόνα είναι το παν, ξοδεύει όλα τα χρήματα σε ακριβά ρούχα και γίνεται μέλος στην αριστοκρατική λέσχη του Μπουένος Άιρες. Την ίδια στιγμή πείθει τον πατέρα του, με τον οποίο έχει εν τω μεταξύ συμφιλιωθεί, να του στείλει μερικά από τα καλύτερα δείγματα καπνού, τα οποία διοχετεύει με επιτυχία σε βιομηχανίες και εμπόρους της πόλης.
Τα τεχνάσματα που χρησιμοποιεί για να προωθήσει το εμπόρευμά του είναι πρωτοποριακά. Πετάει άδεια πακέτα στους πολυσύχναστους δρόμους της πόλης, καθιερώνει το ροζ τσιγαρόχαρτο, ενώ πάνω στο πακέτο απεικονίζει μια πανέμορφη γυναίκα, διάσημη σοπράνο που είχε γνωρίσει -και ερωτευτεί- στη λέσχη.

Ένας οξυδερκής έμπορος…
Εν έτει 1928 ο 22χρονος Ωνάσης, έχοντας αποκτήσει ελληνικό διαβατήριο (αργότερα θα διοριστεί αναπληρωματικός πρόξενος της Ελλάδας στην Αργεντινή, εξασφαλίζοντας φοροαπαλλαγές και διπλωματική ασυλία) και την αργεντίνικη υπηκοότητα, εμπορεύεται σχεδόν τα πάντα: καπνό, αλάτι, αλκοόλ, ακόμη και λίπος φάλαινας.
Έχοντας βγει αλώβητος από την κρίση του 1929 και διαισθανόμενος τη σημασία των δεξαμενόπλοιων για τη μεταφορά καυσίμων, αποφασίζει να ασχοληθεί με τη ναυτιλία. Αγοράζει έξι σαπιοκάραβα από την καναδική κυβέρνηση και τα επανδρώνει με τα «φθηνότερα πληρώματα του κόσμου, τα ελληνικά», παραγγέλνει τεράστια πετρελαιοφόρα στα σουηδικά ναυπηγεία, υψώνει στα πλοία του τη σημαία του Παναμά, ενώ, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποκτά έναντι πινακίου φακής ένα ολόκληρο στόλο πλοίων Liberty από τις ΗΠΑ (όπου ήδη η CIA έχει αρχίσει να «φακελώνει» τον ραγδαία ανερχόμενο Έλληνα – ο φάκελός του θα φθάσει τις 4000 σελίδες). Εικάζεται, μάλιστα, ότι το πρώτο του πλοίο το βύθισε ο ίδιος για να πάρει τα λεφτά της ασφάλειας.
Στο μεταξύ, φροντίζει να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των πληρωμάτων σε όλα του τα καράβια. Αυξάνει τους μισθούς, καθιερώνει ευρύχωρες και άνετες καμπίνες, ενώ αποκαλεί όσους εργάζονται γι’ αυτόν με τα μικρά τους ονόματα. Μισεί, βέβαια, τα συνδικάτα, τα οποία μεριμνά ώστε να παραμένουν σε απόσταση από τα πλοία του.
  
Γνωρίζατε ότι…
Η προσωπική ζωή του Αριστοτέλη Ωνάση ήταν ιδιαίτερα περιπετειώδης. Από το κρεβάτι του εικάζεται ότι πέρασαν πολλές διάσημες και ωραίες όπως η Γκρέτα Γκάρμπο, η Μέριλιν Μονρόε, η Εύα Περόν και η Τζεραλίν Σπερκλς, που θεωρείτο η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο.
Παντρεύτηκε το 1946 την 16χρονη Τίνα Λιβανού, ίσως τη μοναδική γυναίκα που αγάπησε πραγματικά, με την οποία απέκτησε τον Αλέξανδρο και τη Χριστίνα. Ο γάμος διαλύθηκε το 1960, όταν ήδη είχε μπει στη ζωή του η Μαρία Κάλλας, που τον μυεί στην υψηλή τέχνη, με την οποία θα έχει ένα φλογερό ειδύλλιο, χωρίς ποτέ να καταλήξει σε γάμο. Αντίθετα, θα παντρευτεί, από συμφέρον, το 1968 τη χήρα του δολοφονηθέντος Τζον Κένεντι, την Ζακλίν Μπουβιέ.

Στο απόγειο της δόξας…
Το 1958 ο δαιμόνιος Σμυρνιός έχει καταστεί πλέον ένας από τους μεγαλύτερους ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων στον κόσμο. Είναι ένας «γίγαντας που άλλαξε την όψη της ναυτιλίας, μία κορυφαία προσωπικότητα της παγκόσμιας ναυτιλίας στον 20ό αιώνα», όπως τον χαρακτήρισε το 2000 έγκυρη βρετανική εφημερίδα.
Συνέχεια επιστρατεύει νέα κόλπα, τα οποία καταδεικνύουν περίτρανα το επιχειρηματικό του δαιμόνιο. Υπέγραφε, για παράδειγμα, μεταφορές κάρβουνου με πλοία που δεν είχε και μεταφορές πετρελαίου με πλοία που ακόμα δεν είχαν ναυπηγηθεί.
Παράτολμη φύση, δεν θα αργήσει να επεκταθεί με μεγάλη επιτυχία και σε άλλους τομείς όπως η αλιεία, ο τουρισμός, το real estate, και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Δημιουργεί, επίσης, και έναν από τους μεγαλύτερους φαλαινοθηρικούς στόλους στον κόσμο, τον οποίο πουλάει έναντι αδράς αμοιβής στους Ιάπωνες, στα τέλη της δεκαετίας του 1950.

Η χρυσή εποχή της ΟΑ...
Το ενδιαφέρον του Έλληνα Μίδα θα στραφεί και στην Ελλάδα, όπου το 1957 αγοράζει την χρεοκοπημένη ΤΑΕ, την οποία μετατρέπει σε Ολυμπιακή Αεροπορία, με προδιαγραφές εξυπηρέτησης επιβατών που σήμερα θεωρούνται αδιανόητες λόγω κόστους - εμβληματικά ήταν τα επίχρυσα μαχαιροπίρουνα στην πρώτη θέση. Οντας ο δεύτερος άνθρωπος στον κόσμο, μετά τον Howard Huges, που κατείχε τη δική του αεροπορική εταιρεία, θα κερδίσει την παγκόσμια αναγνώριση που αναζητούσε, η οποία ωστόσο δεν μετουσιώθηκε σε κέρδη, καθότι η ΟΑ υπήρξε ζημιογόνα - όπως συνήθιζε να λέει "ό,τι χρήματα βγάζω στη θάλασσα, τα δίνω για την ''ερωμένη'' μου στον αέρα''.
Στα χέρια του η "ερωμένη'' του θα γνωρίσει στιγμές δόξας, καθώς θα πετάξει και στις πέντε ηπείρους, ενώ θα καταστεί μία από τις ασφαλέστερες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο. Με την Ολυμπιακή θα ταξιδεύσει όλο το διεθνές «τζετ σετ» της εποχής, για να βρεθεί στον Σκορπιό, ένα μικρό, άγονο και άνυδρο νησάκι στο Ιόνιο, το οποίο ο Αρ. Ωνάσης είχε μετατρέψει σε επίγειο παράδεισο - το 1974 πέταξαν με την ΟΑ, που απασχολούσε 7.400 άτομα, 2,5 εκατ. επιβάτες.

Η αρχή του τέλους…
Η αντίστροφη μέτρηση για τον Αριστοτέλη Ωνάση άρχισε με το θανάσιμο τραυματισμό του γιου του, του Αλέξανδρου, κατά τη συντριβή του αεροπλάνου του στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Ο ίδιος θεωρεί ότι το τραγικό συμβάν οφείλεται σε σαμποτάζ και προσφέρει ένα εκατομμύριο δολάρια σε όποιον δώσει χρήσιμες πληροφορίες.
Εις μάτην, όμως. Χάνοντας πια κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή, ο άλλοτε παντοδύναμος Σμυρνιός πουλάει πίσω στο κράτος την Ολυμπιακή Αεροπορία και αποσύρεται. Πεθαίνει δύο χρόνια αργότερα, στις 15 Μαρτίου 1975, χτυπημένος από οξεία μυασθένεια, που είχε παραλύσει το νευρικό του σύστημα.
Ξεψύχησε έχοντας δίπλα του τη μοναχοκόρη του, Χριστίνα, και μοναδική κληρονόμο του, από την οποία ζήτησε, ως τελευταία επιθυμία, να θαφτεί στον Σκορπιό, δίπλα στο γιο του και την αδερφή του Άρτεμη (εκεί ετάφη αργότερα η ίδια η Χριστίνα, το έτερο τραγικό πρόσωπο της δυναστείας, που πέθανε το 1988 υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες), αλλά και να μεριμνήσει για την ίδρυση ενός κοινωφελούς ιδρύματος, που θα έφερε το όνομα του μονάκριβου γιου του.

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019

Στη διαφήμιση των Burger King πρωταγωνιστούν πραγματικοί πελάτες που... κοιμούνται


Μάνατζερ σε Burger King του Μεξικού παρατήρησε ότι αρκετοί πελάτες που είχαν παραγγείλει από το πληθωρικό μενού του King's Collection, έπαιρναν, έχοντας "σκάσει" από το πολύ φαγητό, έναν υπνάκο…
Η παρατήρηση αυτή έφθασε στα «αυτιά» της διαφημιστικής εταιρείας, η οποία αποφάσισε να αξιοποιήσει τα περιστατικά αυτά, καταδεικνύοντας το μέγεθος των πιάτων του μενού. 
Προσέλαβε λοιπόν έναν φωτογράφο, ο οποίος για ένα μήνα φωτογράφιζε όσους πελάτες κοιμόντουσαν. Όταν κάποια στιγμή ξυπνούσαν από τον λήθαργο, τους ρωτούσαν αν θα ήθελαν να εμφανιστούν, έναντι τιμήματος, στη νέα διεθνή καμπάνια των Burger King.
Κάπως έτσι, οι φωτογραφίες των κοιμώμενων πελατών κόσμησαν την, αν μη τι άλλο, αμφιλεγόμενη καμπάνια της αμερικάνικης αλυσίδας, με σλόγκαν το: «They're that big» (είναι, τόσο μεγάλα)...

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2019

No selfie zones. Τιθασεύοντας την ανθρώπινη ηλιθιότητα...


2011: Τρεις έφηβοι στην Αμερική (δύο αδερφές και ένας φίλος) ποζάρουν με φόντο το διερχόμενο τρένο. Η ανάρτησή τους στο Facebook, που έμελλε να είναι η τελευταία τους, έγραφε: "Στεκόμενοι δίπλα στο τρένο που έρχεται, χα χα, είναι εκπληκτικό"...
Στο κυνήγι της τέλειας selfie, που θα ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία μας και θα μας χαρίσει πολλά likes, αρκετοί είναι αυτοί που έχασαν τη ζωή τους κάνοντας κάτι παράτολμο και βλακώδες.
Από το 2011, χρονιά κατά την οποία καταγράφηκαν οι τρεις πρώτοι θάνατοι, 304 άνθρωποι, άνδρες στην πλειοψηφία τους, έχουν χάσει τη ζωή τους σε όλο τον κόσμο, προσπαθώντας να τραβήξουν τη φωτογραφία που θα εντυπωσιάσει τα social media, είτε κραδαίνοντας όπλο, είτε ευρισκόμενοι στην άκρη γκρεμού. Τα περισσότερα δυστυχήματα καταγράφηκαν σε Ινδία, Ρωσία, ΗΠΑ και Πακιστάν, με το 72% των θυμάτων να είναι ηλικίας κάτω των 30 χρόνων. Απύθμενη η ανθρώπινη ηλιθιότητα...
Οι πιο «συνηθισμένοι» θάνατοι από παράτολμες selfie (ο εν λόγω όρος χαρακτηρίστηκε «η λέξη της χρονιάς» για το 2013) αποδίδονται σε πνιγμό (77 περιστατικά), στην προσπάθεια κάποιων να τραβήξουν την τέλεια φωτογραφεία δίπλα σε ένα διερχόμενο μέσο, όπως τρένο ή αυτοκίνητο (59 περιστατικά), σε φωτιές, πτώσεις (π.χ. από γκρεμούς – 54 περιστατικά), ηλεκτροπληξία ή πυροβολισμούς.
Πριν από λίγες μέρες, μάλιστα, μία νιόπαντρη γυναίκα και τρία μέλη της οικογένειάς της έπεσαν στο νερό και πνίγηκαν, την ώρα που τράβαγαν selfie πάνω σε ένα φράγμα στην Ινδία. Δεν είναι τυχαίο ότι στη συγκεκριμένη χώρα έχουν οριστεί ζώνες όπου απαγορεύονται οι selfie (no-selfie zone).
Αρκετές δε εταιρείες πειραματίζονται για να δημιουργήσουν μηχανισμούς και εφαρμογές που θα αντιλαμβάνονται πότε ο χρήστης πράττει κάτι επικίνδυνο για να τραβήξει selfie και κατόπιν τον ειδοποιούν για τους κινδύνους που ελλοχεύουν.


Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019

Αποφθέγματα διάσημων ανδρών. Henry Ford


''Όταν όλα φαίνονται να είναι εναντίον σου, θυμήσου ότι το αεροπλάνο απογειώνεται κόντρα στον άνεμο''.
Σοφά λόγια από τον Henry Ford, τον άνθρωπο που "έβαλε τον κόσμο σε ρόδες". Γνωστός και ως "Τρελο-Χένρι", επειδή ελάχιστοι συμμερίστηκαν τότε την άποψή του ότι το αυτοκίνητο θα κυριαρχήσει, και παρά τις αρχικές αναποδιές (αρχικά ίδρυσε δύο θνησιγενείς εταιρείες), ο Ford δεν τα έβαλε κάτω και επέμεινε στο στόχο του. Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε.

Το Βατικανό βγάζει ηλεκτρονικό κομποσκοίνι...


Εκκλησία, τεχνολογία και business as usual
Σε μια προσπάθεια να προσαρμοστεί στις εξελίξεις και να μην χάσει την επαφή με τους millennials, που πλέον συνιστούν ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς, το Βατικανό δημιούργησε ένα… gadget.
Η Καθολική Εκκλησία αναμένεται, λοιπόν, να βγάλει στην αγορά ένα ηλεκτρονικό ροζάριο (κομποσκοίνι στην καθομιλουμένη), το Click to Pray eRosary. Πρόκειται για wearable που συνδέεται με την αντίστοιχη mobile εφαρμογή στα smartphones των χρηστών, η οποία ενεργοποιείται σχηματίζοντας το σύμβολο του σταυρού.
Με την ενεργοποίηση της εφαρμογής, ο πιστός μπορεί να προσευχηθεί με την κλασική σειρά του ροζαρίου και να κρατά ιστορικό των προσευχών που κάνει. 
Το εγχείρημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος Worldwide Prayer Network που έχει συστήσει ο Πάπας, με σκοπό να διδάξει στους Καθολικούς πώς να προσεύχονται για την παγκόσμια ειρήνη με τη βοήθεια του ροζαρίου. 
Το Click to Pray eRosary, που κοστίζει μόλις 99 ευρώ, περιλαμβάνει και αισθητήρες για την παρατήρηση της σωματικής δραστηριότητας και της κατάστασης του χρήστη.

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

Η απάτη της τουλίπας, με θύματα τους τουρίστες


Υπάρχουν εταιρείες και παραγωγοί που παράγουν και εμπορεύονται προϊόντα για να ικανοποιήσουν ανάγκες (φιλοσοφία μάρκετινγκ) και άλλοι που απλώς θέλουν να πουλήσουν, επιστρατεύοντας συχνά την τέχνη της εξαπάτησης, αδιαφορώντας για το αν θα ικανοποιήσουν τις ανάγκες των πελατών τους (φιλοσοφία πωλήσεων).
Η διάσημη πλωτή αγορά λουλουδιών στο Άμστερνταμ, ένα από τα πιο δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα της ολλανδικής πρωτεύουσας, που έλκει την καταγωγή του από το 1862, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Σύμφωνα με μια έρευνα, που εκπονήθηκε από τον δήμο της ολλανδικής πρωτεύουσας και από καλλιεργητές τουλίπας, συχνά μόνο ένα λουλούδι μοιάζει με τις εικόνες στη συσκευασία και ότι υπάρχουν λιγότεροι βολβοί από ό,τι διαφαινόταν στη συσκευασία.
Πρόκειται για μία καλοστημένη απάτη, που διαρκεί 20 χρόνια, με θύματα δεκάδες χιλιάδες ανυποψίαστων τουριστών, καθώς μόλις το 1% των βολβών τουλίπας που πωλούνται στο πλωτό παζάρι παράγει άνθη.
Λίγο-πολύ το ίδιο ισχύει στη λεωφόρο λουλουδιών στο Λίσε, νότια του Άμστερνταμ, όπου μόλις το 2% των βολβών άνθιζε.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η βιομηχανία βολβών τουλίπας, λουλουδιού που έχει ταυτιστεί με την Ολλανδία, συμβάλλει τα μάλα στην οικονομία της χώρας. Ως επί το πλείστον, τα θύματα είναι τουρίστες, που αγοράζουν ένα κατώτερο ποιοτικά προϊόν. Οι επιστροφές βολβών, όπως είναι λογικό, είναι ελάχιστες, κατάσταση η οποία βολεύει αφάνταστα τους πωλητές των πάγκων, οι οποίοι εν γνώσει τους πωλούν -συχνά και εκτός εποχής- ένα προβληματικό προϊόν, καθώς δεν διακυβεύεται η φήμη τους.
Όπως είπε στέλεχος του δήμου: «Εδώ υπάρχουν πράγματι πάγκοι που εδώ και χρόνια πωλούν σκουπίδια» και ανέφερε ότι το θέμα έχει παραπεμφθεί  παραπέμψει στον Συνήγορο του Ολλανδού Καταναλωτή.




Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2019

Η ιστορία της Airbnb


H Airbnb, η εταιρεία αξίας μερικών δεκάδων δισ. δολαρίων που τάραξε όσο καμία άλλη τα νερά στο χώρο της φιλοξενίας, έχει μία άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία καθώς δημιουργήθηκε από δύο συγκάτοικους, σχεδιαστές στο επάγγελμα, σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσουν χρήματα για να πληρώσουν το νοίκι. Μολονότι η ιδέα τους ήταν πρωτοποριακή, η «ταξιδιωτική επανάσταση» θα ερχόταν μετά κόπων και βασάνων…

Δύο νέοι αδυνατούν να πληρώσουν το ενοίκιο…
Το 2007 δύο 27χρονοι σχεδιαστές και συμφοιτητές, οι Brian Chesky και Joe Gebbia, ήταν, έχοντας «φορτώσει» τις πιστωτικές τους κάρτες, πνιγμένοι μέσα στα χρέη. Τότε, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να συγκεντρώσουν το πολυπόθητο ρευστό, σκέφτηκαν να μετατρέψουν το διαμέρισμά τους στο Σαν Φρανσίσκο σε τουριστικό κατάλυμα. «Είναι μια καλή ευκαιρία να βγάλουμε μερικά δολάρια», ήταν το e-mail που έστειλε ο Chesky στον συγκάτοικό του.
Η χρονική συγκυρία φάνταζε ιδανική καθώς την εποχή εκείνη είχαν γεμίσει όλα τα δωμάτια ξενοδοχείων της πόλης και οι ενδιαφερόμενοι πλήρωναν όσα όσα για έναν ύπνο, εξαιτίας του Συνεδρίου Βιομηχανικού Σχεδίου που ελάμβανε χώρα στην πόλη.

Τα τρία φουσκωτά στρώματα…
Οι δύο νέοι, που δεν ήθελαν απλώς να τοποθετήσουν την αγγελία τους στο Craigslist, γνωστό site στην Αμερική που φιλοξενεί αγγελίες, καθότι τους φάνηκε απρόσωπο, αποφάσισαν να κατασκευάσουν το δικό τους site.
Κάπως έτσι, μέσα σε μία βραδιά γεννήθηκε η ιστοσελίδα «Air bed and breakfast» (www.airbedandbreakfast.com), βασισμένη στη φιλοσοφία του «couchsurfing» (μοιράσου τον καναπέ σου), που μέσω φωτογραφιών διαφήμιζε ένα δωμάτιο που περιλάμβανε τρία φουσκωτά στρώματα (εξ ου και το «air» στην επωνυμία), ένα γραφείο, wi-fi, καθώς και την υπόσχεση για σπιτικό πρωινό, για 20 δολάρια τη βραδιά.
Φυσικά τότε οι δύο συμφοιτητές δεν γνώριζαν ότι χάρη σε τρία ταξιδιωτικά στρώματα θα ξεκινούσαν μία ταξιδιωτική επανάσταση, που θα άλλαζε τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι θα έκαναν διακοπές.
Οι πρώτοι τους φιλοξενούμενοι ήταν δύο άντρες και μία γυναίκα, που πλήρωσαν 80 δολάρια έκαστος – τα χρήματα διοχετεύτηκαν για την πληρωμή του ενοικίου. «Την ώρα που αποχαιρετούσαμε τους καλεσμένους μας κοιταχτήκαμε με τον Joe, και σκεφτήκαμε πως μια μεγαλύτερη ιδέα κρύβεται πίσω από όλο αυτό», δήλωσε μετά από χρόνια ο Chesky.

Το ταπεινό ξεκίνημα…
Πράγματι, μέσα σε μία μόλις εβδομάδα, άρχισαν να δέχονται e-mails από χρήστες από όλο τον κόσμο, που ζητούσαν να μάθουν πότε θα προσφερθούν ανάλογες υπηρεσίες σε προορισμούς όπως το Μπουένος Άιρες, το Λονδίνο και η Ιαπωνία.
Με την ένταξη στο σχήμα του προγραμματιστή Nathan Blecharczyk, η ιδρυτική ομάδα εγκαινίασε τη λειτουργία της πλατφόρμας, αποκλειστικά στις ΗΠΑ, χωρίς όμως αξιοσημείωτη επιτυχία, καθώς οι κρατήσεις τους πρώτους μήνες ήταν αν μη τι άλλο απογοητευτικές.
Το φθινόπωρο του 2008, ενάμιση σχεδόν χρόνο μετά, η εικόνα δεν είχε διαφοροποιηθεί. Οι ημερήσιοι χρήστες δεν ξεπερνούσαν τους 50 με μόλις 10-20 από αυτούς να προβαίνουν σε κράτηση.

Τα κουτιά δημητριακών προσφέρουν ανάσες…
Πνιγμένοι στα χρέη και αναζητώντας απελπισμένα κεφάλαια και καθώς η ιδέα τους είχε απορριφθεί επτά φορές από υποψήφιους χρηματοδότες (κανένας δεν έβλεπε για ποιο λόγο να επενδύσει σε μία ιδέα δύο νέων καλλιτεχνών-σχεδιαστών), οι τρεις συνέταιροι έπαιξαν το τελευταίο τους χαρτί: το αγαπημένο προϊόν του αμερικάνικου νοικοκυριού, τα δημητριακά.
Έφτιαξαν λοιπόν 1.000 συλλεκτικά κουτιά δημητριακών τυπώνοντας πάνω στις συσκευασίες τα πρόσωπα των δύο υποψηφίων για το χρίσμα, του Barak Obama και του John ΜcCain, τα οποία λάνσαραν στο περιθώριο του συνεδρίου των Δημοκρατικών προς 40 δολάρια το τεμάχιο. Κάθε τεμάχιο είχε ένα νούμερο και πληροφορίες σχετικά με την εταιρεία.

Γνωρίζατε ότι…
Μια ιδέα που βρίσκει κλειστές πόρτες
Μολονότι η ιδέα των δύο ανδρών ήταν ανατρεπτική, εντούτοις δεν θα έβρισκε ευήκοα ώτα. Οι επενδυτές έβρισκαν την ιδέα γελοία. Ποιος τρελός, σκέφτηκαν, θα δεχθεί να φιλοξενήσει αγνώστους στο σπίτι του; Συν τοις άλλοις, ποιος παλαβός θέλει να επισκεφθεί το σπίτι ενός αγνώστου, εν δυνάμει εγκληματία ή κλέφτη;
Απευθύνθηκαν σε συνολικά 15 επενδυτές. Κανείς δεν πείστηκε. Οκτώ από αυτούς τους απέρριψαν αμέσως, ενώ οι υπόλοιποι επτά καταδέχτηκαν να τους συναντήσουν.
Χρόνια αργότερα, ο Brian Chesky ανακάλεσε στο μυαλό του ένα περιστατικό, ενδεικτικό του πώς τους έβλεπαν οι επενδυτές. Όπως είπε, στην αρχή της συζήτησης που είχε με έναν υποψήφιο επενδυτή, ο τελευταίος παρήγγειλε ένα smoothie. Ξαφνικά, στη μέση της κουβέντας, ο επενδυτής αφήνει το smoothie στη μέση και εγκαταλείπει βιαστικά το καφέ. Δεν επέστρεψε ποτέ.
Ο Chesky δεν πίστευε στα μάτια του, θεωρώντας ότι ο συνομιλητής του απλώς θα έπαιρνε κάτι από το αυτοκίνητο και θα επέστρεφε. Αντ’ αυτού, εκείνος άναψε τη μηχανή και εξαφανίστηκε από προσώπου γης.

Ο επενδυτής που θα δώσει το φιλί της ζωής…
Μολονότι το ιδιότυπο εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία, καθώς πούλησαν παραπάνω από τα μισά κουτιά δημητριακών (εισπράττοντας 30.000 δολάρια - όλα τα δημητριακά με το πρόσωπο του Obama εξαντλήθηκαν), παρέχοντάς τους πολύτιμες ενέσεις ρευστότητας, η μεγαλύτερη επιτυχία τους ήταν ότι μπήκαν στο ραντάρ της Y Combinator (από όπου έλαβαν ως χρηματοδότηση 20.000 δολάρια), της κορυφαίας στον κόσμο εταιρείας καθοδήγησης και χρηματοδότησης startups.
Η πρώτη συμβουλή που έλαβαν ήταν: «Γνωρίστε τους πελάτες σας έναν προς έναν> Κάντε το τώρα που μπορείτε, καθώς είστε ακόμα μικροί». Όπως και έγινε, καθώς ο επικοινωνιακός Chesky (το 2015 το περιοδικό Time τον έχρισε ως ένα από τα άτομα με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως) βγήκε στην αγορά της Νέας Υόρκης για να γνωρίσει τους ιδιοκτήτες των σπιτιών που ενοικιάζονταν τότε στην πλατφόρμα, να γράψει κριτικές και να τραβήξει επαγγελματικές φωτογραφίες.

Τροχοπέδη οι κακές φωτογραφίες…
Το βασικό πρόβλημα όμως ήταν άλλο, καθώς οι κρατήσεις παρέμεναν σε χαμηλά επίπεδα. Οι φωτογραφίες που τραβούσαν με τα κινητά τους τηλέφωνα οι ιδιοκτήτες των καταλυμάτων ήταν πολύ κακής ποιότητας, με αποτέλεσμα ο υποψήφιος ενοικιαστής να μην έχει ξεκάθαρη εικόνα για το τι πληρώνει.
Τότε ο Chesky, αφού νοίκιασε μία φωτογραφική μηχανή αξίας 5.000 δολαρίων, προσφέρθηκε, εκτελώντας χρέη φωτογράφου, να φωτογραφίσει τα σπίτια τους με σκοπό να ανεβάσει επαγγελματικές φωτογραφίες στο Air bed and breakfast. Μάλιστα ένα ζευγάρι οικοδεσποτών σε έναν χειμερινό προορισμό του έδωσε ένα τετράδιο γεμάτο από σημειώσεις-συμβουλές, το οποίο έμελλε να εξελιχθεί στο εγχειρίδιο λειτουργίας της Airbnb (το 2009 επιλέχθηκε η συντομευμένη εκδοχή του ονόματος, ώστε να μην δημιουργούνται και συνειρμοί με τα φουσκωτά στρώματα).

Επαγγελματικές φωτογραφίες ισούται με περισσότερες κρατήσεις…
Η πρακτική αυτή, που ουσιαστικά αποτέλεσε τον προπομπό για την μετέπειτα καθιέρωση, το καλοκαίρι του 2010, του προγράμματος φωτογράφισης (φωτογράφος της εταιρείας, μερικές ημέρες μετά την καταχώρηση, επισκέπτεται δωρεάν το χώρο για να τραβήξει επαγγελματικές φωτογραφίες), απέδωσε άμεσα καρπούς καθώς μέσα σε μόλις ένα μήνα κρατήσεις και πωλήσεις, στην περιοχή της Νέας Υόρκης, και αργότερα σε άλλες μεγάλες πόλεις, διπλασιάστηκαν.

Ένα εγχείρημα απογειώνεται…
Η απογείωση για την Airbnb, όπως μετονομάστηκε μετά από λίγο καιρό, δεν θα αργήσει να έρθει, καθώς έλαβε 600.000 δολάρια ως χρηματοδότηση (το 2015 «τίναξε την μπάνκα στον αέρα» καθώς άντλησε 1,5 δισ. δολάρια σε νέα κεφάλαια), αρκετά για να διεισδύσει, εν έτει 2010, σε όλο τον κόσμο – μόλις το 2011 θα εισέρρεε ένα δισεκατομμύριο δολάρια στα ταμεία της νεότευκτης πλατφόρμας, καθιστώντας τους τρεις συνιδρυτές δισεκατομμυριούχους.
Την ίδια χρονιά, μετά από ένα περιστατικό με την καταστροφή του διαμερίσματος οικοδεσπότη αλλά και τα παράπονα αρκετών σχετικά με το πώς βρήκαν το διαμέρισμά τους μετά την αποχώρηση των επισκεπτών, ο Chesky αφού ζήτησε δημόσια συγγνώμη, προχώρησε σε αλλαγές, όπως την καθιέρωση υποστήριξης κάθε στιγμή και κάθε μέρα της εβδομάδας (24/7), την εγγύηση για τους οικοδεσπότες (host guarantee), καθώς και τη δημιουργία ομάδων που θα χειριζόταν τέτοιου είδους περιστατικά.
Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα η Airbnb θεωρείται ως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη εταιρεία στον κόσμο, έχοντας υπερκεράσει, σε διανυκτερεύσεις, παραδοσιακούς κολοσσούς στο χώρο της φιλοξενίας όπως τα Hilton Hotels.

Πηγή: Airbnb. Ο απόλυτος οδηγός για να διαπρέψεις ως οικοδεσπότης (εκδ. Σταμούλης)


Προορισμοί σε απόγνωση. Ο δράκος του Κομόντο γίνεται ακριβό αξιοθέατο


Ο υπερτουρισμός έχει πλήξει και το νησί του Κομόντο, στην Ινδονησία, που φημίζεται για τον ομώνυμο δράκο του, ένα δημοφιλές, όπως αποδείχθηκε, αξιοθέατο.
Πριν από λίγες ημέρες, οι τοπικές αρχές αναίρεσαν προηγούμενη απόφαση, σύμφωνα με την οποία το νησί θα έκλεινε για τους τουρίστες, για ένα χρόνο, σε μια προσπάθεια να προστατευτούν οι δράκοι του Κομόντο και το φυσικό τους περιβάλλον.
Σύμφωνα με τη νέα απόφαση, το νησί θα φιλοξενεί κανονικά τουρίστες, αρκεί βέβαια αυτοί να πληρώσουν, με τη μορφή συνδρομής, 1.000 δολάρια – μέχρι πρόσφατα πλήρωναν μόλις 10 δολάρια για να εισέλθουν στο νησί, το οποίο πλέον θα επανατοποθετηθεί στην αγορά ως πριβέ προορισμός για όσους «έχουν βαθιές τσέπες».
Βασικά θα υπάρχουν δυο επίπεδα συνδρομών. Τα premium μέλη θα μπορούν να επισκέπτονται το νησί, ενώ τα υπόλοιπα θα έχουν την δυνατότητα να επισκέπτονται άλλα νησιά στο εθνικό πάρκο Κομόντο, όπου επίσης διαβιούν 1.000 μεγάλες σαύρες, που μπορούν να φθάσουν μέχρι τα τρία μέτρα.
Το 2018, το νησί επισκέφθηκαν 176.000 τουρίστες, από 44.000 το 2008, με τον αυξημένο όγκο τουριστών να δημιουργεί φόβους ότι θα προκαλέσει προβλήματα στην αναπαραγωγική διαδικασία του δράκου, ο πληθυσμός των οποίων φθάνει τα 1.727 ζώα, αν και κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε στην πράξη (εξ ου κι η αναίρεση της απόφασης για το κλείσιμο του νησιού)..
Την ίδια στιγμή, θα επιβληθούν αυστηρότεροι κανόνες σχετικά με τα δρομολόγια των κρουαζιερόπλοιων, ενώ αποφασίστηκε να ενταθούν οι προσπάθειες για την προστασία του περιβάλλοντος του νησιού, με τους 2.000 κατοίκους να παραμένουν στις εστίες τους και με την επιβολή περιορισμών ώστε το χωριό να μην αναπτυχθεί άλλο.

Την άλλη Κυριακή: Μέτρα αντιμετώπισης του υπερτουρισμού