Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2019

Σέρβιρε κατά λάθος κρασί 5.150 ευρώ...


Γκάφα ολκής για ένα μέλος του προσωπικού του εστιατορίου Hawksmoor στο Μάντσεστερ της Μεγάλης Βρετανίας, το οποίο σέρβιρε κατά λάθος το πανάκριβο και σπάνιο (υπάρχουν μόλις 500 φιάλες) μπουκάλι Chateau le Pin Pomerol του 2001, αξίας περίπου 5.150 ευρώ, αντί για ένα συνηθισμένο οίνο αξίας μόλις 250 ευρώ.
Ποια, όμως, ήταν η αντίδραση του εστιατορίου, όταν αντιλήφθηκε τι είχε μόλις γίνει; Εκανε μια ανάρτηση στο Τwitter, όπου τόνιζε χιουμοριστικά και με μια δόση αυτοσαρκασμού ότι ελπίζει ο πελάτης του να είχε ένα όμορφο βράδυ, αφού, χωρίς να το αντιληφθεί, ήπιε ένα κρασί αξίας 4.500 λιρών. Οσον αφορά το καταρρακωμένο μέλος του προσωπικού, το εστιατόριο σχολίασε ότι «λάθη συμβαίνουν» και ενδεικτικά ανέφερε «κράτα το κεφάλι ψηλά, σε αγαπάμε όπως και να έχει». Η ανάρτηση έγινε viral, με τους περισσότερους χρήστες να επικροτούν την πρόθεση του εστιατορίου να μην τιμωρήσει τον άμεσα υπεύθυνο.
Η κουλτούρα αρκετών εταιρειών αναγνωρίζει ότι «ουδείς αλάθητος». Αναγνωρίζει ότι επιτρέπονται τα λάθη του προσωπικού, αρκεί βέβαια αυτό να μαθαίνει από αυτά, και δεν ευνοεί την ανάληψη τιμωρητικής δράσης. Πριν από χρόνια, όπως μου εκμυστηρεύτηκε πολύ καλή φίλη, σε πολύ μεγάλο online travel agent ένας υπάλληλος έκανε ένα λάθος, καθώς πρόσθεσε πρωινό στα καταλύματα, που κόστισε στην εταιρεία 1,9 εκατ. ευρώ. Κατόπιν τούτου, ο υπάλληλος αυτός υπέβαλε την παραίτησή του, η οποία όμως δεν έγινε δεκτή. Η εταιρεία θεώρησε ότι ο εν λόγω υπάλληλος δεν θα υποπέσει ξανά στο ίδιο λάθος και προτίμησε να τον κρατήσει παρά να επενδύσει σε κάποιον άλλον που μπορεί να σφάλλει και να χρεώσει την επιχείρηση άλλα 2 εκατομμύρια.
Φοβάμαι ότι αν κάποιο από αυτά τα δύο περιστατικά συνέβαινε στην χώρα μας ο υπάλληλος όχι μόνο θα είχε απολυθεί, αλλά θα τον πήγαιναν δικαστικά για να τους πληρώσει τη ζημιά… Οι περισσότεροι θα θυμούνται πέρυσι τη ρήτρα ξενοδοχείου βρετανικών συμφερόντων στην Κω που θα χρέωνε 30 ευρώ τις κοπέλες που καθάριζαν τα δωμάτια για κάθε παράπονο πελάτη...

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

Αποφθέγματα διάσημων ανδρών. Michael Dell


«Μην προσπαθήσεις ποτέ να είσαι ο πιο έξυπνος άνθρωπος μέσα στο δωμάτιο. Ακόμα και αν είσαι, προσκάλεσε άλλα άτομα πιο έξυπνα ή απλώς πήγαινε σε ένα άλλο δωμάτιο».
Τάδε έφη Michael Dell
Για όσους το όνομα αυτό δεν λέει κάτι, να σας ενθυμήσω ότι ο τύπος αυτός στα 19 του είχε ιδρύσει τη φερώνυμη εταιρεία του με αντικείμενο την πώληση μη τυποποιημένων ηλεκτρονικών υπολογιστών απευθείας στους καταναλωτές, χωρίς μεσάζοντες (με την επιστράτευση πωλητών και του τηλεφώνου).
Ηδη από τον πρώτο χρόνο λειτουργίας της «πιο αξιοθαύμαστης εταιρείας της Αμερικής», σύμφωνα με το περιοδικό Fortune, το 1984, ο Dell ήταν εκατομμυριούχος. Σήμερα ο Michael Dell είναι ο 37ος πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο με την προσωπική του περιουσία να φθάνει τα 21 δισ. δολάρια.

Πού βρίσκεται το αρχαιότερο μπαρ στον κόσμο...


Το αρχαιότερο μπαρ στον κόσμο βρίσκεται, σύμφωνα με το Βιβλίο των Ρεκόρ Guinness, στην Ιρλανδία και χρονολογείται από το 900 μ.Χ. 
Στα 1100 αυτά χρόνια το Seans Bar, όπως είναι το όνομά του, το οποίο κατά τη διάρκεια ανακαίνισής του το 1970 «αποκάλυψε» την ύπαρξη υλικών κατασκευής που χρησιμοποιείτο πίσω στον 10ο αιώνα, λειτουργεί αδιαλείπτως, ενώ έχουν διατηρηθεί αρχεία σχετικά με κάθε ιδιοκτήτη του.

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Campbell's. H ιστορία της πρώτης συσκευασμένης σούπας


H σούπα Campbell’s, πέρα από ένα επαναστατικό για την εποχή του προϊόν, αποτέλεσε και σημαντικό έργο τέχνης, ούσα από τα πιο εμβληματικά έργα της pop art χάρη στον Andy Warhol ο οποίος τη δεκαετία του ‘60 φιλοτέχνησε 32 μεταξοτυπίες που παρουσίαζαν από μια διαφορετική γεύση σούπας από την γκάμα της εταιρείας. Τα χρόνια που ακολούθησαν η Campbell’s Soup, που μεγάλωσε γενιές Αμερικανών, έγινε αντικείμενο θαυμασμού και έμπνευσης από λάτρεις της τέχνης, εικαστικούς και καλλιτέχνες, όπως σχεδιαστές κοσμημάτων, ρούχων ακόμα και επίπλων.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ο ιδρυτής της εταιρείας δεν παρασκεύασε ούτε μία σούπα που έφερε το όνομά του… Ας κάνουμε όμως μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία αυτού του εμβληματικού προϊόντος στο

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

Αεροπορική εταιρεία αποθαρρύνει το επιβατικό κοινό να πετάξει...


Το είδαμε και αυτό. Μια εταιρεία να ενθαρρύνει τους πελάτες της ώστε να μην χρησιμοποιούν το προϊόν της.
Μολονότι ο σκοπός κάθε επιχείρησης είναι η μεγιστοποίηση των κερδών, εντούτοις η ολλανδική αεροπορική εταιρεία KLM εγκαινίασε διαφημιστική καμπάνια όπου ζητά από το κοινό να αναζητήσει άλλες εναλλακτικές.
Mε τίτλο «Fly Responsibly» (πέτα υπεύθυνα), o εθνικός αερομεταφορέας της Ολλανδίας ζητά από τους πελάτες της να πετούν πιο σπάνια, ιδιαίτερα αν δεν συντρέχει σοβαρός λόγος ώστε να συναντηθούν πρόσωπο με πρόσωπο, και να χρησιμοποιούν, αν μπορούν, πιο οικολογικούς τρόπους μετακίνησης, όπως είναι το τρένο. 
Με άλλα λόγια, η KLM γίνεται υπέρμαχος εναλλακτικών που ανέκαθεν συνιστούσαν απειλές για την ίδια (!), όπως η τηλεδιάσκεψη και τα τρένα υψηλής ταχύτητας – αν και τα τελευταία συχνά, ιδιαίτερα για μεγάλες αποστάσεις, δεν αποτελούν εναλλακτική λύση.
Η διαφήμιση αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ενώ «όλοι χρειάζεται να πετάξουμε μια στο τόσο», συχνά υπάρχουν καλύτερες εναλλακτικές. «Είναι πάντα αναγκαία η συνάντηση με κάποιον δια ζώσης; Μπορείτε να πάρετε εναλλακτικά το τρένο;», ρωτάει ευγενικά ο αφηγητής. Το κλιπ ολοκληρώνεται με τη διαβεβαίωση προς τους θεατές ότι «δεν έγινε καμία πτήση για την παραγωγή αυτής της ταινίας».
Όπως αναφέρει η KLM, οι αεροπορικές εταιρείες ευθύνονται για το 2-3% των ανθρωπογενών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα – νούμερο το οποίο βαίνει διαρκώς διογκούμενο. Η ίδια πάντως έχει αρχίσει ήδη να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα χρησιμοποιώντας πιο «πράσινα» αεροπλάνα – στην σχετική κατάταξη σχετικά με το ενεργειακό της αποτύπωμα βρίσκεται εξαιρετικά χαμηλά, μαζί με την Ryanair.
Οι επικριτές της, ωστόσο, ισχυρίζονται ότι αυτή η πρωτοβουλία δεν είναι κάτι παραπάνω από μια κίνηση εντυπωσιασμού (greenwashing). Εξάλλου, η ίδια συνεχίζει να προωθεί ειδικές προσφορές μέσα από την ιστοσελίδα της, παρακινώντας το κοινό να «επισκεφθεί μοναδικούς προορισμούς σε όλο τον κόσμο». 
Προφανώς, αν δεν το κάνει, η 100χρονη ιστορία της θα κλείσει και οι 33.000 υπάλληλοί της θα βρεθούν στο δρόμο. Όπως είπε και ο εκπρόσωπός της: «Θέλουμε να είμαστε ακόμη εδώ όταν θα έχουμε πετύχει στις προσπάθειες μας να κάνουμε την αεροπλοΐα βιώσιμη».
Μπορεί τα βαθύτερα κίνητρα της KLM να μην είναι τόσο «γνήσια», όσο αυτή ισχυρίζεται, το σίγουρο πάντως είναι ότι έχει αρχίσει να μπαίνει το νερό στο αυλάκι και οι αεροπορικές εταιρείες έχουν αρχίσει να νοιάζονται για το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα – όλα αυτά σε μια εποχή όπου έχουν αρχίσει να ανδρώνονται κινήματα ενάντια στις μετακινήσεις με αεροπλάνο.
Ορισμένες από αυτές, μάλιστα, φαίνεται να το παίρνουν πιο σοβαρά, σε μια προσπάθεια να αναδείξουν το «οικολογικό» τους προφίλ και να πείσουν επιβάτες με κοινές ανησυχίες να προτιμήσουν μια αεροπορική εταιρεία με πιο αποδοτικά αεροπλάνα, λιγότερο ρυπογόνα καύσιμα και σχέδια αντιστάθμισης του άνθρακα.
Δείτε το σχετικό διαφημιστικό βίντεο εδώ

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2019

Lamzacs. Τα φουσκωτά σαλόνια...


Η νέα καλοκαιρινή μόδα, που ήδη είναι αρκετά δημοφιλής στην Αμερική, είναι τα Lamzacs, τα οποία, όπως τουλάχιστον τα διαφημίζει η ολλανδική εταιρεία Fat Boy, που τα κατασκευάζει, αν και η παραγωγή τους γίνεται (πού αλλού;) στην Κίνα, παραπέμπουν σε φουσκωτά σαλόνια.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού θεωρείται μάλιστα το απόλυτο αξεσουάρ της παραλίας και όχι μόνο (απαντάται σχεδόν παντού, σε πάρκα, στο βουνό, ακόμα και σε μουσικά φεστιβάλ) καθώς, σε αντίθεση με άλλα φουσκωτά αντικείμενα, φουσκώνει με χαρακτηριστική ευκολία, χωρίς τρόμπα, με απλές κινήσεις (ουσιαστικά κινώντας το ενάντια στον αέρα, φουσκώνει μόνο του).
Το Lamzac, «τεμπέλης» στα Ολλανδικά, που κατασκευάζεται από το ίδιο υλικό που χρησιμοποιείται για την παραγωγή αλεξίπτωτων, τιμολογείται στα 40 δολάρια και πέρα από την άνεση προσφέρει στον ιδιοκτήτη του και την απαραίτητη αναγνώριση που εισπράττει από την ανάρτηση σχετικών φωτογραφιών στο Instagram… Με τον τρόπο αυτό, το εν λόγω προϊόν διαδίδεται σε ένα ευρύτερο κοινό, το οποίο, «για να μην μείνει στην απ’ έξω», σπεύδει να το προμηθευτεί.
Η ολλανδική εταιρεία, που αγόρασε το 2016 την πατέντα από τον Marijn Oomen, τον εφευρέτη του Lamzac, διατείνεται ότι μέχρι σήμερα έχει πουλήσει, κυρίως στις ΗΠΑ, όπου κάθε εβδομάδα καταφθάνουν ολόκληρα αεροπλάνα γεμάτα με Lamjacs, ένα εκατομμύριο τεμάχια σε διάφορους τύπους και χρώματα.

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2019

4 πολύτιμα business μαθήματα, για μία τουριστική επιχείρηση, από τον ηττημένο των εκλογών


Ανέκαθεν η πολιτική και το εκάστοτε κυβερνών κόμμα προσέδιδαν απλόχερα πολύτιμα μαθήματα για το τι πρέπει να αποφεύγουν όλες οι επιχειρήσεις ανεξαρτήτως μεγέθους. Για την ακρίβεια, διαχρονικά αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν εξαιρετικά παραδείγματα προς αποφυγή.
Ας δούμε λοιπόν τέσσερα «παραστρατήματα» τα οποία έκριναν όχι μόνο την τύχη του Αλέξη, αλλά και αρκετών προκατόχων του:
1. Overpromise, Underdeliver. Πρόκειται για το κλασικό ατόπημα. Υπόσχεσαι πάρα πολλά, κάνεις πολύ λίγα. Οι πολιτικοί υπόσχονται πολλά για να πάρουν την εξουσία (π.χ. «θα σκίσω τα μνημόνια», «η χώρα θα είναι διαφορετική σε έξι μήνες», «θα επανιδρύσουμε το κράτος»), αλλά στο τέλος δεν καταφέρνουν να αντεπεξέλθουν. Είναι σαν τo ξενοδοχείο που υπόσχεται μία αξιομνημόνευτη εμπειρία, ένα καλό value for money, αλλά εν τέλει παίρνει κάτω από τη βάση απογοητεύοντας το κοινό του, το οποίο, για παράδειγμα, θα δυσαρεστηθεί από τη μούχλα που μυρίζει το δωμάτιό του (πραγματική προσωπική εμπειρία).
2. Hire the wrong associates. Άλλο ένα σιγουράκι. Μία από τις πιο γνωστές ατάκες του Bill Marriott ήταν: «Προσλαμβάνετε πάντα άτομα που είναι πιο έξυπνα από εσάς». Ο εκάστοτε πρωθυπουργός, έχοντας προφανώς τους δικούς του λόγους (π.χ. να εξυπηρετήσει δικούς του ανθρώπους), κάνει ακριβώς το αντίθετο. Μαζεύει τριγύρω του ότι πιο ανίκανο και άχρηστο υπάρχει, με αποτέλεσμα αυτά τα «κουρασμένα παλικάρια» να μην παράγουν κανένα έργο. Το έργο αυτό το έχουμε δει πολλάκις. Δυστυχώς πολλά ξενοδοχεία σήμερα συμβιβάζονται με προσωπικό β’ διαλογής (είτε λόγω τοποθεσίας δεν έχουν πολλές επιλογές είτε απλώς αδυνατούν να κρατήσουν τους πιο ικανούς), αδυνατώντας να αντιληφθούν ότι οι άνθρωποί τους, οι συνεργάτες τους, είναι αυτοί που θα κάνουν τη διαφορά.
3. Stick to your office. Αντί να βγουν έξω από το γραφείο τους, να μιλήσουν με πολίτες, να ακούσουν και να αφουγκραστούν τα προβλήματά τους, αυτοί είναι αποκομμένοι μέσα στη γυάλα τους, χωρίς καμία επαφή με την πραγματικότητα. Ακούν τους κόλακες και πιστεύουν ότι όλα πάνε καλά. Όταν φθάνει η ώρα των εκλογών, αναρωτιούνται τι πήγε στραβά. Τότε όμως είναι αργά. Οι έξυπνοι επιχειρηματίες εφαρμόζουν το managing by wandering around (μάνατζμεντ μέσω της περιήγησης), βγαίνοντας από το γραφείο τους και συνομιλώντας με πελάτες και υπαλλήλους. Δεν είναι τυχαίο ότι στα πάρκα της Disney οι διευθυντές περνούν το 80% του χρόνου τους στον χώρο παραγωγής, δηλαδή στο πάρκο.
4.  Crisis management. What is this? Το κερασάκι στην τούρτα. Η στιγμή που η πλάστιγγα έγειρε οριστικά υπέρ του αντιπάλου (όπως αντιλαμβάνεστε, αναφέρομαι στο Μάτι). Τα μοιραία λάθη, με τραγικά αποτελέσματα (σε αμέτρητες ανθρώπινες ζωές), που ανέδειξαν την ανεπάρκεια της πολιτείας, την έλλειψη σχεδίου, την παντελή απουσία μιας αποτελεσματικής διαχείρισης κρίσης. Το πάθημα του 2007 στην Ηλεία δεν μας έγινε μάθημα. Δεν μάθαμε τίποτα. Κάναμε τα ίδια λάθη. Γιατί; Επειδή πιστεύαμε ή προσευχόμασταν ότι κάτι ανάλογο δεν θα συμβεί σε εμάς. Και όμως, πολλές μεγάλες επιχειρήσεις δεν έχουν συντάξει ακόμη και σήμερα ένα ξεκάθαρο πλάνο για το πώς θα αντιμετωπίσουν μία κρίση (βλ. Boeing). Φανταστείτε μόνο τι θα συμβεί αν μία νησιώτικη εταιρεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων αμελήσει τη συστηματική συντήρηση των αυτοκινήτων της – μην ξεχνάμε ότι η πρόληψη είναι το παν.